'perhibeo' - search in All Authors, Showing 1 to 315 of 315 hits

1Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0103A (auctor 730-804)
Nam et ipse Dominus adiuratus a pontifice per nomen Dei vivi, si Filius Dei esset, respondit: Ego sum (Marc. XIV, 62) . Isti vero dicunt: Non est; nec testimonium paternae vocis, nec ipsius Dei Christi testimonium recipientes, qui alio loco ait: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est, quia scio, unde venio, et quo vado (Ioan. VIII, 14) . Et iterum: Ego sum, qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater (Ibid. 18) . Haec ut libet, qui legat, intelligat.
2Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1076C (auctor 730-804)
Non solum mortem corporis, quae poena peccati est, sed etiam peccatum, quod est mors animae, per unum hominem in omne genus humanum transisse credo et fateor, sicut dicit Apostolus: Per unum hominem peccatum intravit in mundum, et per peccatum mors: et ita in omnes homines pertransiit, in quo omnes homines peccaverunt (Rom. V, 12) . Propter hanc regulam fidei, etiam parvulos, qui nihil peccatorum in se committere potuerunt, ideo baptizari in remissionem peccatorum cum matre Ecclesia credo atque perhibeo, ut regeneratione mundetur, quod generatione traxerunt.
3Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1078A (auctor 730-804)
Omnia sanctorum merita, et cuncta studia, et opera bona, cogitatus et verba, ad Dei gloriam laudemque referenda esse perhibeo, dicens cum Apostolo pro singulis sanctis: Gratia Dei sum id quod sum (I Cor. XV, 10) . Nemo aliunde ei placere valet nisi ex eo quod ipse donaverit.
4Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1079B (auctor 730-804)
Et his ad tempus abstinere non pro superstitione religionis, neque abominatione creaturae Dei, sed pro continentia carnis, utile esse perhibeo.
5Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0815B (auctor 730-804)
Nam consequenter subiunxit: VERS. 31. - Si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum non est verum.
6Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0815B (auctor 730-804)
Sicut in consequentibus dixit: Si glorifico me ipsum, gloria mea nihil est; sed qui misit me Pater, ipse me glorificat: sic et hic dictum est: Si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum non est verum.
7Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0815C (auctor 730-804)
Nam hic ait: Si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum non est verum; et paulo post: Et si ego testimonium perhibeo de me, verum est testimonium meum. Quomodo ergo non [Ms., nunc] est verum testimonium tuum, Domine, nisi secundum fragilitatem carnis?
8Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0856C (auctor 730-804)
Interim ista distantia distinguat aures mentesque nostras, et audiamus quid Iudaeis responderit Dominus: VERS. 14. - Respondit Iesus, et dicit eis: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum; quia scio unde veni et quo vado.
9Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0856C (auctor 730-804)
Ergo ait Dominus, et verum ait: Et si ego de me testimonium perhibeo, verum est testimonium meum, quia scio unde veni et quo vado.
10Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0859B (auctor 730-804)
Ego enim, inquit, non iudico quemquam, sed testimonium perhibeo de me; differo iudicium, non differo testimonium.
11Ambrosiaster, Commentaria in Epistolam ad Romanos, 17, 0142C (auctor 366-384)
(Vers. 1, 2.) Fratres, voluntas quidem cordis mei, et obsecratio fit ad Deum pro illis in salutem; testimonium enim perhibeo illis, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum agnitionem.
12Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0658D (auctor 340-397)
45. Unde et Dominus cum diversitatem inter se hominum designaret, qui nihil habent inter se quod possit ad unitatem individuae substantiae pertinere: In lege vestra, inquit, scriptum est, quod duorum hominum testimonium verum est (Ioan. VIII, 17) . Et cum praemisisset: Duorum hominum testimonium verum est; ubi venit ad suum et Patris testimonium, non dixit: Verum est testimonium nostrum, quia duorum deorum testimonium est; sed: Ego, inquit, sum qui testimonium perhibeo de me ipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater (Ibid., 18) . Supra quoque similiter ait: Et si iudico ego, iudicium meum verum est, quia solus non sum, sed ego et qui misit me Pater (Ibid., 16) . Itaque et infra ut supra et Patrem significavit et Filium, nec pluralitatem admiscuit, nec divinae unitatem substantiae separavit.
13Ambrosius Mediolanensis, De fide, 16, 0674C (auctor 340-397)
Nam ipse dixit: Si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum non est verum (Ioan. V, 31) . Et ipse in posterioribus ait: Et si ego testimonium perhibeo de me, verum est testimonium meum (Ioan. VIII, 14) . 125. Quomodo igitur non est verum testimonium tuum, Domine Iesu, cui qui credidit, in cruce licet positus, et inter confessi sceleris supplicia constitutus, merita latronis exuit, praemia innocentis emeruit (Luc. XXIII, 41 et seq.) ?
14Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0297C
Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
15Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0306C
Non potest mundus odisse vos: me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt.
16Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0322A
Respondit Iesus, et dixit eis: Et si ego testimonium perhibeo de me ipso, verum est testimonium meum: quia scio unde veni, et quo vado: vos autem nescitis unde venio, aut quo vado.
17Ammonius Alexandrinus Victor Capuanus, Evangelicarum harmoniarum interpretatio, 68, 0322A
Et in lege vestra scriptum est: Quia duorum hominum testimonium verum est (Deut. XVII, 6; XIX, 15) . Ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso: et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater.
18Anastasius bibliothecarius, Interpretatio Synodi VII generalis, 129, 0362C (auctor -879)
Non autem ad dogmatum acribiam [id est, exactam cognitionem] hunc pervenisse perhibeo. Unde concedendum quidem est illi, quod multa didicerit; quod autem dogmatum habuerit notionem, nullo modo: quem videlicet nimis fuisse procul ab horum acribia scimus.
19Anselmus Cantuariensis, Homiliae et exhortationes, 158, 0629D (auctor 1033-1109)
Hoc est enim, quod Apostolus ait: Testimonium illis perhibeo quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2) . Quaerunt Iesum, et non inveniunt; quia nondum ad templum et Ecclesiam pervenerunt.
20Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Actus Apostolorum, 114, 0465B (auctor -1117)
In Graeco: Aemulator legis Dei existentis, secundum illud: Testimonium illis perhibeo, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X).
21Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Epistola ad Romanos, 114, 0503D (auctor -1117)
VERS. 2. - Testimonium enim perhibeo illis quod.
22Anselmus Laudunensis et schola Glossa ordina, Expositio in quatuor Evangelia, 114, 0907A (auctor -1117)
Si testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum; sicut ait Salomon, lauda te alienus non os tuum: neque vocem eius audiunt unquam, ostendit infideles qui praedicationem eius non receperunt, ascendit in montem cum discipulis suis id est ad altiorem vitam ascendere temptans Philipum id est ad probandum non ad perdendum: quinque panes, quinque libri Moysi: per ordiatium, intelligitur asperitas legis litterae: foenum multum, perfectio populi ostendit: nunquid pereat de reliquis id est nolite mittere doctrinam ubi non aedificat: ascendit solus in montem id est ad patrem, descenderunt discipuli ad mare, hoc est ad gentes: ascenderunt in navem id est in Ecclesiam tenebrae factae sunt id est vesperascente mundo aut impetum persecutionis post ascensionem Christi: remigantes, id est confugientes ad Christum.
23Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0229A (auctor 925–961)
Igitur volens ostendere quoniam Iudaei ignoranter peccabant, dum praecones gratiae persequerentur, adiecit: Testimonium enim perhibeo illis quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam; acsi diceret: Novi, et scio; apud illos talis et ipse fui, cum persequebar Ecclesiam Dei.
24Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0528B (auctor 925–961)
Testimonium enim perhibeo vobis, etc.
25Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0642C (auctor 925–961)
Testimonium enim perhibeo illi, quod habet multum laborem pro vobis, et pro his, qui sunt Laodiciae, et qui Hierapoli.
26Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0643A (auctor 925–961)
Quia enim sollicitus erat pro Ecclesia, ideo servus Christi Iesu scribitur: et magnum testimonium eius Apostolus de eo concelebrat: Testimonium perhibeo illi, quod habet multum laborem pro vobis, sicut et de se testatur, quod in laboribus multis fuerit.
27Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0458A (auctor 925–961)
Nam qui causa humanae laudis tribuunt, non simpliciter faciunt, et illi, qui a talibus accipiunt, libertatem increpandi amittunt, quia scriptum est: Xenia et dona excaecant oculos iudicum (Eccli. XX, 31) . Sequitur: Quia secundum virtutem testimonium illis perhibeo, etc.
28Atto Vercellensis, Expositio epistolarum S. Pauli, 134, 0458B (auctor 925–961)
Praeposterus est ordo, nam talis esse debet: testimonium illis perhibeo, quia secundum virtutem tribuerunt, et super virtutem voluntarii fuerunt.
29Auctores varii 095, Homiliae de tempore, 95, 1308D
Sed audiamus quid eis Dominus responderit: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum est verum, quia scio unde veni, et quo vado.
30Auctores varii 095, Homiliae de tempore, 95, 1308D
Si, inquit, ego perhibeo testimonium de me, verum est meum testimonium, quod Patris testimonio confirmatur.
31Auctores varii 095, Homiliae de tempore, 95, 1310A
Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso.
32Auctores varii 095, Homiliae de tempore, 95, 1310B
Non solus, inquit, de me testimonium perhibeo, quia Pater qui misit me, ipse testimonium reddit mihi.
33Auctores varii 101, Dogmatica, 101, 1343D
Mox ille ipse pro se respondebit [Ms., respondet] vobis: Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est.
34Auctores varii 101, Dogmatica, 101, 1343D
Ego sum, qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater (Ioan.
35Auctores varii 142, Appendix documentorum, 142, 0033B
episcopus praesentis paginae actioni per omnia rationabiliter stabilitae, tam subscriptionis attestatione, quam sigilli nostri impressione testimonium fidele perhibeo, banno episcopalis auctoritatis, qua fungor, confirmo, ne haec firmitas ab aliquo temere violetur, nisi eius transgressio anathemate puniatur.
36Augustinus Hipponensis, Breviculus collationis cum Donatistis [CSEL], 1, 35; 5 (auctor 354-430)
eo loquendi modo et apostolus ad Galatas dicit: testimonium uobis perhibeo, quia, si fieri posset, oculos eruissetis et dedissetis mihi.
37Augustinus Hipponensis, De consensu evangelistarum [CSEL], 4, 16; 3 (auctor 354-430)
non potest mundus odisse uos; me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt!
38Augustinus Hipponensis, De opere monachorum [CSEL], 17; 9 (auctor 354-430)
item ad Corinthios in secunda, notam autem, inquit, uobis facimus, fratres, gratiam dei quae data est in ecclesiis Macedoniae, quia in multa tribulatione probationis abundantia gaudii eorum et profunda paupertas eorum abundauit in diuitiis simplicitatis eorum; quia secundum uires, testimonium perhibeo, et supra uires uoluntarii fuerunt, cum multis precibus obsecrantes nos gratiam et communionem mlnlstrationis quae fit in sanctos, et non quomodo sperauimus, sed se ipsos tradiderunt primum domino et nobis per uoluntatem dei ad deprecandum Titum, ut quomodo coepit, sic et consummet in uos etiam gratiam istam.
39Augustinus Hipponensis, Epistulae 185-270 [CSEL], 186, 38; 5 (auctor 354-430)
nisi ei datum fuerit a patre, propter hoc et apostolus, quamuis eis instanter euangelium praedicaret, parum tamen esse cernebat, nisi pro illis etiam oraret, ut crederent; ait enim: Fratres, bona uoluntas quidem cordis mei et deprecatio ad deum fit pro illis in salutem; et tunc adiunxit illa, quae diximus: Testimonium enim illis perhibeo, quia zelum dei habent sedaon secundum scientiam et cetera.
40Augustinus Hipponensis, Epistulae [CSEL], 93, 10; 10 (auctor 354-430)
quod ait apostolus de Iudaeis: Testimonium illis perhibeo, quia zelum dei habent sed non secundum scientiam.
41Augustinus Hipponensis, Contra Faustum Manichaeum, 42, 0284 (auctor 354-430)
Profertis inde Christum dicentem, Si mihi non creditis, operibus credite (Ioan. X, 38) ; et, Ego sum qui testimonium perhibeo de me, et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater (Id. VIII, 18) : et non vultis contra vos inde proferri, Scrutamini Scripturas, in quibus putatis vos vitam aeternam habere; ipsae testimonium perhibent de me; et, Si crederetis Moysi, crederetis et mihi; de me enim ille scripsit; et, Habent ibi Moysen et Prophetas, audiant eos (Id. V, 39, 46) ; et, Si Moysen et Prophetas non audiunt, nec si quis a mortuis resurrexerit, credent ei (Luc. XVI, 29, 31) ! Unde huc existis? unde confiditis? Scripturas tanta auctoritate firmatas commendatasque respuitis, miracula non facitis: quae si faceretis, etiam ipsa in vobis caveremus, praestruente nos Domino et dicente, Exsurgent multi pseudochristi et pseudoprophetae, et facient signa et prodigia multa, ut fallant, si fieri potest, etiam electos: ecce praedixi vobis (Matth. XXIV, 24, 25) . Usque adeo nihil credi voluit adversus confirmatam Scripturarum auctoritatem, quae fidem suam rebus ipsis probat, quae per temporum successiones haec impleri et effici ostendit, quae tanto antequam fierent, praenuntiavit.
42Augustinus Hipponensis, Contra Gaudentium, 43, 0727 (auctor 354-430)
Eo loquendi modo et Apostolus ad Galatas dicit, Testimonium vobis perhibeo, quia, si fieri posset, oculos eruissetis et dedissetis mihi (Galat. IV, 15) . Cur enim et hoc fieri non posset, nisi quia iuste fieri nullo modo posset?
43Augustinus Hipponensis, Contra Iulianum, 44, 0823 (auctor 354-430)
Quis est enim mundus, de quo dicit Salvator mundi et victor mundi, Non potest mundus odisse vos; me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt (Id. VII, 7) ? Numquid terrae ac maris, coeli ac siderum mala sunt opera?
44Augustinus Hipponensis, Contra Maximinum episcopum Arianorum, 42, 0795 (auctor 354-430)
Si vero ea, quae his significata sunt, velimus inquirere, non absurde occurrit ipsa Trinitas, qui unus, solus, verus, summus est Deus, Pater et Filius et Spiritus sanctus, de quibus verissime dici potuit, Tres sunt testes, et tres unum sunt: ut nomine spiritus significatum accipiamus Deum Patrem: de ipso quippe adorando loquebatur Dominus, ubi ait, Spiritus est Deus (Id. IV, 24) . Nomine autem sanguiris, Filium: quia, Verbum caro factum est (Id. I, 14) . Et nomine aquae Spiritum sanctum: cum enim de aqua loqueretur Iesus, quam daturus erat sitientibus, ait evangelista, Hoc autem dixit ae Spiritu, quem accepturi erant credentes in eum (Id. VII, 39) . Testes vero esse Patrem et Filium et Spiritum sanctum, quis Evangelio credit, et dubitat, dicente Filio, Ego sum qui testimonium perhibeo de me: et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater (Id. VIII, 18) ? Ubi etsi non est commemoratus Spiritus sanctus, non tamen intelligitur separatus.
45Augustinus Hipponensis, De consensu Evangelistarum, 34, 1225 (auctor 354-430)
Non potest mundus odisse vos; me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt!
46Augustinus Hipponensis, De doctrina Christiana, 34, 0110 (auctor 354-430)
Testimonium vobis perhibeo, quoniam si fieri posset, oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi.
47Augustinus Hipponensis, De opere monachorum, 40, 0562 (auctor 354-430)
Si enim spiritualibus eorum communicaverunt Gentes, debent et in carnalibus ministrare eis (Rom. XV, 5, 27) . Hoc simile est illi quod ait ad Corinthios: Si nos vobis spiritualia seminavimus, magnum est si carnalia vestra metamus (I Cor. IX, 11) ? Item ad Corinthios in secunda: Notam autem, inquit, vobis facimus, fratres, gratiam Dei quae data est in Ecclesiis Macedoniae, quia in multa probatione tribulationis , abundantia gaudii eorum et profunda paupertas eorum abundavit in divitiis simplicitatis eorum; quia secundum vires, testimonium perhibeo , et supra vires voluntarii fuerunt, cum multis precibus obsecrantes nos gratiam et communionem ministrationis quae fit in sanctos: et non quomodo speravimus, sed se ipsos tradiderunt primum Domino, et nobis per voluntatem Dei, ad deprecandum Titum, ut quomodo coepit, sic et consummet in vos etiam gratiam istam.
48Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos [2], 37, 1848 (auctor 354-430)
«Testimonium eis,» inquit, «perhibeo, quia zelum Dei habent.
49Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0874 (auctor 354-430)
Ex hoc praelectum nobis et Apostolum audivimus eamdem maxime gratiam commendantem: de cuius commendatione habebat Iudaeos inimicos, velut de Legis littera praesumentes, et tanquam iustitiam suam diligentes atque iactantes; de quibus dicit: Testimonium perhibeo illis, quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam.
50Augustinus Hipponensis, Enarrationes in Psalmos, 36, 0233 (auctor 354-430)
Testimonium enim perhibeo illis quod zelum Dei habent, sed non secundum scientiam.
51Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0326 (auctor 354-430)
Potest enim fortasse etiam de vobis dici quod ait Apostolus de Iudaeis: Testimonium illis perhibeo quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam.
52Augustinus Hipponensis, Epistolae, 33, 0831 (auctor 354-430)
Et tamen quia voluntas, ut ad vera credenda moveatur, non sibi sufficit, nisi per gratiam Deus opituletur, dicente ipso Domino cum de non credentibus loqueretur, Nemo venit ad me, nisi ei datum fuerit a Patre (Ioan. VI, 66) ; propter hoc et Apostolus, quamvis eis instanter Evangelium praedicaret, parum tamen esse credebat, nisi pro illis etiam oraret ut crederent: ait enim, Fratres, bona voluntas quidem cordis mei, et deprecatio ad Deum fit pro illis in salutem; et tunc adiunxit illa quae diximus, Testimonium enim illis perhibeo quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam, etc.
53Augustinus Hipponensis, Expositio Epistolae ad Galatas, 35, 2131 (auctor 354-430)
Testimonium enim vobis perhibeo, quoniam si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
54Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1625 (auctor 354-430)
Me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt.
55Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1659 (auctor 354-430)
Respondit Iesus, et dixit eis: Etsi ego de me testimonium perhibeo, verum est testimonium meum; quia scio unde veni, et quo vado.
56Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1659 (auctor 354-430)
Audi de illis ex Evangelio ipso prolatam sententiam: Et lux lucet in tenebris, et tenebrae eam non comprehenderunt (Ioan. I, 5) Ergo ait Dominus, et verum ait, Etsi ego de me testimonium perhibeo, verum est testimonium meum; quia scio unde veni, et quo vado.
57Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1662 (auctor 354-430)
TRACTATUS XXXVI. Ab eo quod scriptum est, Vos secundum carnem iudicatis; ego non iudico quemquam; usque ad id, Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater. Cap. VIII, V. 15-18.
58Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1664 (auctor 354-430)
Ideo vobis arrogans videor, quia ego de me testimonium perhibeo.
59Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1669 (auctor 354-430)
Ego sum qui de me testimonium perhibeo, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater.
60Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1669 (auctor 354-430)
Ego enim, inquit, non iudico quemquam, sed testimonium perhibeo de me: differo iudicium, non differo testimonium.
61Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1582 (auctor 354-430)
TRACTATUS XXIII. In illam lectionem Evangelii, Si ego testimonium perhibeo de me, etc., usque ad id, Et non vultis venire ad me, ut vitam habeatis. Tum etiam repetuntur superiores lectiones iam ante tractatae, scilicet ab his verbis, Amen, amen dico vobis, non potest Filius a se facere quidquam, etc. Cap. V, V. 19-40.
62Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1670 (auctor 354-430)
Ego sum qui testimonium perhibeo de me, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater (Ioan. VIII, 15-18) . Ex his verbis hesterno, ut dixi, die redditus est sermo auribus et mentibus vestris.
63Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1940 (auctor 354-430)
Cum itaque Christus testimonium perhibet veritati, profecto testimonium perhibet sibi: eius quippe vox est, Ego sum veritas (Ioan. XIV, 6): et dixit alio quoque loco, Ego testimonium perhibeo de me (Id. VIII, 18) . Quod vero ait, Omnis qui est ex veritate, audit vocem meam, gratiam commendavit qua secundum propositum vocat.
64Augustinus Hipponensis, In Ioannis evangelium tractatus CXXIV, 35, 1779 (auctor 354-430)
Hoc enim multis eorum profecit in bonum, qui de suo scelere compuncti, in Christum postea crediderunt: pro quibus et ipse oraverat dicens, Pater, ignosce illis, quia nesciunt quid faciunt (Luc. XXIII, 34) . De qua eorum ignorantia et Apostolus dicit, Testimonium illis perhibeo quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam: tunc enim et hoc subiunxit, atque ait, Ignorantes enim Dei iustitiam, et suam volentes constituere, iustitiae Dei non sunt subiecti (Rom. X, 2, 3) .
65Augustinus Hipponensis, Opus imperfectum contra secundam responsionem Iuliani, 45, 1141 (auctor 354-430)
Propter quod, de illis qui non ex fide, sed tanquam ex operibus offenderunt in lapidem offensionis, sequitur, et dicit: Fratres, bona voluntas quidem cordis mei, et deprecatio ad Deum pro illis in salutem: testimonium enim perhibeo illis quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam.
66Augustinus Hipponensis, Sermones de diversis, 39, 1577 (auctor 354-430)
Testimonium ei perhibeo, pauper remansit: sed in charitatis possessione permansit.
67Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0273 (auctor 354-430)
Huiusmodi indumentum acceperat a bona Dei plebe idem Paulus, cum diceret: Sicut angelum Dei suscepistis me: testimonium vobis perhibeo, quia si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
68Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0737 (auctor 354-430)
Non potest mundus odisse vos: me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt.
69Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0921 (auctor 354-430)
Testimonium enim perhibeo, quia zelum Dei habent.
70Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0713 (auctor 354-430)
SERMO CXXVIII . De verbis Evangelii Ioannis, Si ego testimonium perhibeo de me, etc., cap. V, V. 31-35; deque verbis Apostoli, Spiritu ambulate, et concupiscentias carnis ne perfeceritis. Caro enim concupiscit, etc., Galat. cap. V, V. 14-17.
71Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0713 (auctor 354-430)
Audivimus verba sancti Evangelii: et hoc potest aliquem permovere, quod ait Dominus Iesus, Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
72Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0714 (auctor 354-430)
Dictum est ergo hoc secundum ipsos, ut sic intelligas, et ex his verbis hunc sensum concipias: Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum, id est, sicut putatis.
73Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0873 (auctor 354-430)
Testimonium, inquit, eis perhibeo, quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam.
74Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0721 (auctor 354-430)
De his apostolus Paulus ita dicit: Testimonium eis perhibeo, quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam.
75Augustinus Hipponensis, Sermones de Scripturis, 38, 0734 (auctor 354-430)
Testimonium illis perhibeo, quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam.
76Balduinus Cantuariensis, De commendatione fidei, 204, 0615D (auctor c.1120-1190)
Unde, cum diceret: Ego sum lux mundi, dicentibus Pharisaeis: Tu de te ipso testimonium perhibes; testimonium tuum non est verum, respondit et dixit: Etsi ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum; quia scio, unde venio, aut quo vado (Ioan. VIII) . Et iterum dicit: In lege vestra scriptum est: Quia duorum hominum testimonium verum est.
77Balduinus Cantuariensis, De commendatione fidei, 204, 0615D (auctor c.1120-1190)
Ego sum, qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater.
78Balduinus Cantuariensis, De commendatione fidei, 204, 0616A (auctor c.1120-1190)
Quod ne de ipso credatur, mox subiungit: Est Pater meus, qui glorificat me; quem vos dicitis, quia Deus noster est, et non cognovistis eum (ibid.) . Similiter illud intelligendum est: Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum (Ioan. V) , utique sine testimonio Patris.
79Beda, In Evangelium S. Ioannis, 92, 0700D (auctor 672-735)
Nam consequitur: Si ergo testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum, (et paulo post:) Qui me misit Pater, ipse testimonium perhibet de me.
80Beda, In Evangelium S. Ioannis, 92, 0701A (auctor 672-735)
Nam hic ait: Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum (Ioan. VIII) ; et paulo post: Si ego testimonium perhibeo de me, verum est testimonium meum (Ibid.) . Quomodo ergo non est verum testimonium tuum, Domine, nisi secundum fragilitatem carnis?
81Beda, In Evangelium S. Ioannis, 92, 0737D (auctor 672-735)
Respondit Iesus, et dixit eis: Etsi ego testimonium de me perhibeo, verum est testimonium meum, quia scio unde veni et quo vado.
82Beda, In Evangelium S. Ioannis, 92, 0738A (auctor 672-735)
Ergo ait Dominus, et verum ait: Etsi ego de me testimonium perhibeo, verum est testimonium meum, quia scio unde veni et quo vado.
83Beda, In Evangelium S. Ioannis, 92, 0739D (auctor 672-735)
Ego sum, qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me, Pater.
84Beda, In Evangelium S. Ioannis, 92, 0740B (auctor 672-735)
Ego autem, inquit, non iudico quemquam: testimonium perhibeo de me, differo iudicium.
85Beda, In Evangelium S. Ioannis, 92, 0905A (auctor 672-735)
Cum itaque Christus testimonium perhibeat veritati, profecto testimonium perhibet sibi. Eius quippe vox est: Ego sum Veritas (Ioan. XIV) . Et dixit alio quoque loco: Ego testimonium perhibeo de me (Ioan. VIII) . Quod vero ait: Omnis qui est ex veritate audit vocem meam: gratiam eam commendavit, qua nos secundum propositum vocat; de quo proposito dicit Apostolus: Scimus quia diligentibus Deum omnia cooperantur in bonum, eis qui secundum propositum vocati sunt (Rom. VIII) . Propositum, scilicet vocantis, non vocatorum.
86Beda, Retractatio in Acta Apostolorum, 92, 1029D (auctor 672-735)
In Graeco habetur plus: Aemulator existens Dei, iuxta illud ad Romanos: Testimonium enim illis perhibeo, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam.
87Beda Incertus, De libro Psalmorum, 93, 0673D
Aliter enim quasi dicit, non perhibeo.
88Bernardus Claraevallensis, De consideratione, 182, 0774B (auctor 1090-1153)
Testimonium vobis perhibeo, quod nec substantiae parcitis, non magis quam ante.
89Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0486C (auctor 1090-1153)
Testimonium perhibeo eis, quod multos de religione nominaverint, non religione delectati, sed impotentia, qui non possint malignitatem eorum coercere, qui vi vim repellere non sufficiant: ut quorum sanctitatem non amant, non sit quod timeant potestatem.
90Bernardus Claraevallensis, Epistolae, 182, 0578D (auctor 1090-1153)
Testimonium illi perhibeo, quantum licet aestimare hominem ab homine, quia conversatio eius apud nos, et Deo grata fuit et dulcis hominibus.
91Bernardus Claraevallensis, Sermones in Cantica canticorum, 183, 1113B (auctor 1090-1153)
Denique errabant, de quibus dicebatur: Testimonium illis perhibeo quod zelum Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2) . Non decet sponsam Verbi esse stultam: porro elatam Pater non sustinet.
92Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, NT, Ioh, 5; 31
Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
93Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, NT, Ioh, 7; 7
Non potest mundus odisse vos: me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo quod opera eius mala sunt.
94Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, NT, Ioh, 8; 14
Respondit Iesus, et dixit eis: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum: quia scio unde veni et quo vado; vos autem nescitis unde venio aut quo vado.
95Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, NT, Ioh, 8; 18
Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me, Pater.
96Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, NT, Rom, 10; 2
Testimonium enim perhibeo illis quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam.
97Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, NT, Gal, 4; 15
Ubi est ergo beatitudo vestra? testimonium enim perhibeo vobis, quia, si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
98Biblia, Biblia Sacra iuxta Vulgatam Clementinam, NT, Col, 4; 13
Testimonium enim illi perhibeo quod habet multum laborem pro vobis, et pro iis qui sunt Laodiciae, et qui Hierapoli.
99Bruno Astensis, Commentaria in Ioannem, 165, 0490A (auctor 1047–1123)
Sequitur: Si ergo testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
100Bruno Astensis, Commentaria in Ioannem, 165, 0490B (auctor 1047–1123)
Ac si dicat: Si ego homo testimonium perhibeo de meipso homine, secundum hoc quod homo sum, secundum hoc quod me videtis, secundum hoc quod me esse creditis, me Dei Filium, et aequalem esse dico; testimonium meum non est verum.
101Bruno Astensis, Commentaria in Ioannem, 165, 0490B (auctor 1047–1123)
Hoc autem dicit de divinitate, secundum quam in sequentibus ait: « Et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum (Ioan. VIII, 14) . » Quod enim Salvator noster secundum divinitatem se Dei Filium et aequalem esse dicit, verum est testimonium eius.
102Bruno Astensis, Commentaria in Ioannem, 165, 0505B (auctor 1047–1123)
Me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt.
103Bruno Astensis, Commentaria in Ioannem, 165, 0505B (auctor 1047–1123)
Me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt.
104Bruno Astensis, Commentaria in Ioannem, 165, 0517A (auctor 1047–1123)
Sequitur: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum.
105Bruno Astensis, Commentaria in Ioannem, 165, 0518B (auctor 1047–1123)
Hoc est enim, quod ait: « Ego sum, qui testimonium perhibeo de me ipso, et testimonium perhibet de me, quod misit me, Pater (Matth. XVII, 5) . » Perhibet Pater de Filio testimonium, ubi ait: « Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi bene complacui (Matth. XI, 27) . » Dicebant ergo ei: Ubi est Pater tuus? Respondit Iesus: Neque scitis me, neque Patrem meum.
106Bruno Astensis, Commentaria in Lucam, 165, 0365B (auctor 1047–1123)
Hoc est enim, quod Apostolus ait: « Testimonium illis perhibeo, quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2) . » Quaerunt Iesum, et non inveniunt, quia nondum ad templum, et ad Ecclesiam pervenerunt.
107Bruno Astensis, Expositio in Iob, 164, 0609D (auctor 1047–1123)
» De hoc et in Evangelio ait: « Ego testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater (Ioan. VIII, 18) . » Ipse igitur mihi testis est, ipse mihi conscius est, quod absque iniquitate manus meae passus sum.
108Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0087A (auctor c.1030-1101)
Testimonium enim perhibeo illis, quod aemulationem quidem Dei habent, sed non secundum scientiam.
109Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0088A (auctor c.1030-1101)
Ideo utique obsecro Deum pro illis, quia testimonium illis perhibeo, quod pro certo habent aemulationem, id est dilectionem Dei; vel aemulationem, id est indignationem adversus sanctos, zelo Dei et suae legis.
110Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0301B (auctor c.1030-1101)
Testimonium enim perhibeo vobis, quia si fieri potuisset [posset], oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi.
111Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0304D (auctor c.1030-1101)
Et vere beatitudo, quia ipse testimonium perhibeo vobis, quod si fieri posset eruissetis oculos vestros, et dedissetis mihi.
112Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0395B (auctor c.1030-1101)
Testimonium enim illi perhibeo, quod habet multum laborem pro vobis, et pro his qui sunt Laodiciae, et qui Hierapoli.
113Bruno Carthusianorum, Expositio in epistolas Pauli, 153, 0396D (auctor c.1030-1101)
Vere sollicitus pro vobis; nam ego perhibeo illi testimonium, quod habet multum laborem, vigilando, orando pro vobis, et pro his qui sunt Laodiciae, et qui sunt Hierapoli.
114Burchardus Wormaciensis, Libri decretorum, 140, 0572C (auctor c.960–1025)
Siquidem episcopus vicem Christi agere videtur, et ideo cum gaudio, timore, et summa reverentia a plebibus sibi subiectis suscipiendus est: ut illis cum laude dicatur quod Apostolus discipulis dicit: Testimonium, inquit, vobis perhibeo, quod ita suscepistis me sicut angelum Dei, sicut Dominum Iesum.
115Cerealis Castellensis, Contra Maximianum Arianum, 58, 0765C
Ipse Christus dicit in Evangelio: Ego sum qui testimonium perhibeo de me.
116Claudius Taurinensis, Enarratio in epistolam ad Galatas, 104, 0884C (auctor -827)
Testimonium enim perhibeo vobis, quia si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
117Eckbertus Schonaugiensis, Vita S. Elisabeth, 195, 0186C (auctor -1184)
Rogo et admoneo vos, ut stabilem fidem adhibeatis iis quae fecit Dominus coram vobis in me, neque diffidatis unquam, et ego credo operibus eius, et testimonium eis perhibeo morte mea.
118Eucherius Lugdunensis, Instructiones [CSEL], 1, 33, 2; 6 (auctor c.380–c.449)
haec autem tria de Christo testimonium ita perhibent ipso in euangelio loquente: ego sum qui testimonium perhibeo de me, et testimonium perhibuit de me qui misit me pater.
119Eucherius Lugdunensis, Instructiones, 50, 0811B (auctor c.380–c.449)
Haec autem tria de Christo testimonium ita perhibent, ipso in Evangelio loquente: Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso; et testimonium perhibet de me qui misit me Pater (Ioan. VIII, 18) . Et item: Cum autem venerit Paracletus, quem ego mittam vobis Spiritum veritatis, qui a Patre procedit, ille testimonium perhibebit de me (Ioan. XV, 16) . Perhibet ergo testimonium Pater, cum dicit: Hic est Filius meus dilectus (Matth. III, 17); Filius, cum dicit: Ego et Pater unum sumus (Ioan. X, 30) ; Spiritus sanctus, cum de eo dicitur: Et vidit Spiritum Dei descendentem sicut columbam venientem super se (Matth. III, 16) . Int.
120Eusebius Vercellensis, Evangelium, 12, 0385 (auctor 283–371)
Si ego testimonium perhibeo de me.
121Eusebius Vercellensis, Evangelium, 12, 0401 (auctor 283–371)
quia ego testimonium perhibeo de illis quoniam opera eorum mala sunt.
122Eusebius Vercellensis, Evangelium, 12, 0409 (auctor 283–371)
Et si ego testimonium perhibeo de me ipso.
123Eusebius Vercellensis, Evangelium, 12, 0410 (auctor 283–371)
Ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso.
124Eusebius Vercellensis, Evangelium, 12, 0385 (auctor 283–371)
31. Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
125Eusebius Vercellensis, Evangelium, 12, 0386 (auctor 283–371)
31. Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
126Eusebius Vercellensis, Evangelium, 12, 0410 (auctor 283–371)
14. Respondit Iesus, et dixit eis: Et si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum verum est: quoniam scio unde veni, et quo eam.
127Felix I Incertus, Epistolae dubiae, 5, 0153C
Si sereno sensu divinas recenseas Scripturas, invenies non solum Patrem Filio testimonium perhibentem, sed totam simul inseparabilem trinitatem, ipso Domino protestante, qui ait: Ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater (S. Ioan., VIII) . Et iterum: Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est, quia scio unde venio, et quo vado (Ibidem) . Et de Spiritu Sancto: Cum venerit Paracletus spiritus veritatis, ille testimonium perhibebit de me (Ioan., XV) . Intende, quaeso, intende quoniam, in quibus una testificationis virtus ostenditur, nullus ab alio neque potior neque inferior iudicatur.
128Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, p91, p109; 64 (auctor 1520-1575)
Hi abutentes lege, quaerunt per eam iustificari, exercent et fatigant sese operibus eius dies ac noctes, ut Paulus de Iudaeis testatur Rom. 10. Testimonium (inquit) illis perhibeo, quod zelum Dei quidem habent, quod dies noctesque laborant, sed non secundum scientiam.
129Flacius Illyricus Matthias, Clavis scripturae sacrae pars secunda, 5, p120; 78 (auctor 1520-1575)
Testimonium vobis perhibeo, quoniam si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
130Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 476 (auctor c.362)
perhibeo.
131Florus Lugdunensis, Expositio in epistolas B. Pauli, 119, 0306C (auctor c.810-c.860)
, usque ad in salutem. (Id., lib. ad Paulin. Nolanum episc., tom. II, col. 181.) Testimonium perhibeo, etc.
132Gerhohus Reicherspergensis, Commentarius aureus in Psalmos et cantica ferialia, 193, 0817D (auctor 1093-1169)
« Nam ego sum, » inquit, « qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater (Ioan. VIII, 18) , » ut in ore duorum testium staret hoc verbum, quo affirmatur esse Deus, qui verba Dei loquitur, quod est unum testem habere; et in quo Pater opera divina operatur, quod est, alterum testem habere.
133Gorus Aretinus, Regulae ortographie per alphabetum compilate, 1, 18; 4
R potest sillabam terminare quacumque consonante sequente, preter quam sequente /r/, ut morbum, parcus, ordo, perfidus, margo, perhibeo, perlego, carmen, Sarnus, morsus, artus, Serxes.
134Gratianus, Concordia discordantium canonum, 187, 0968D (auctor -c.1160)
De eisdem etiam Apostolus scribit in epistola ad Romanos: Testimonium illis perhibeo, quia zelum Dei habent, sed non secundum scientiam.
135Gregorius I, Epistolae, 77, 1163D (auctor 540-604)
Illis quippe sunt similes de quibus scriptum est: Testimonium illis perhibeo, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2) .
136Gregorius I, Liber responsalis, 78, 0756D (auctor 540-604)
Ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater.
137Gregorius I, Liber responsalis, 78, 0759A (auctor 540-604)
Ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater.
138Guillelmus abbas, Expositio in Epistolam ad Romanos, 180, 0653C (auctor 1085-1148)
VERS. 2. - « Testimonium enim perhibeo illis, quoniam aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam.
139Hariulfus Aldenburgensis, Vita S. Arnulfi, 174, 1433C
Inter caeteros quoque adfuit ipse Aldenborgensis abbas, ferens in manibus libellum de Vita et moribus, miraculorumque gestis ipsius sancti Arnulfi, quem libellum ego de manibus eius accipiens aperui, et apertum obtuli episcopis, dicens: Ecce, domni, libellus ipse, me conscio, meque auctore de Vita eius conscriptus est, cui quod vera sunt omnia quae narrat, testimonium in fide perhibeo: et de cuius miraculis et hic quosdam, et domi plures valde testes veraces adhibeo.
140Haymo Halberstatensis, Expositio in D. Pauli epistolas, 117, 0448C (auctor -853)
Testimonium enim perhibeo illis, quod aemulationem quidem Dei, id est zelum amoris Dei, habent, sicut et ego ante conversionem habebam, sed non secundum scientiam Dei.
141Haymo Halberstatensis, Expositio in D. Pauli epistolas, 117, 0686B (auctor -853)
Testimonium enim perhibeo vobis, quia si fieri potuisset, sine vestro dispendio, oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi, id est: si fieri potuisset ut oculis corporis possem maiora de Deo cognoscere, et arcana mysteriorum eius lumine corporis amplius penetrare, oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi, tanta charitate erga me fruentes eratis, et in tantum desiderabatis audire verbum Dei per me.
142Haymo Halberstatensis, Expositio in D. Pauli epistolas, 117, 0796D (auctor -853)
Similiter quando dixit: Ego testimonium perhibeo veritati.
143Haymo Halberstatensis, Homiliae, 118, 0241B (auctor -853)
Nam consequenter subiunxit: « Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
144Haymo Halberstatensis, Homiliae, 118, 0241C (auctor -853)
» Nam sicut in consequentibus dixit: « Si glorifico meipsum, gloria mea nihil est: sed qui misit me Pater, ipse me glorificat (Ioan. VIII) . » Sed hic dictum est: « Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum (Ibid.) . » Et paulo post: « Qui me misit Pater, ipse testimonium perhibet de me (Ibid.) . » Nunc in se naturam hominis demonstrans, nunc in Dei maiestate aequalem se significat Patri, nunc unitatem sibi Divinitatis cum Deo Patre vindicans, nunc fragilitatem humanae carnis ostendens, nunc doctrinam suam se non dicere suam, nunc voluntatem suam se non quaerere, nunc testimonium suum verum non esse, nunc verum esse significans.
145Haymo Halberstatensis, Homiliae, 118, 0241C (auctor -853)
Nam hic ait: « Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
146Haymo Halberstatensis, Homiliae, 118, 0241C (auctor -853)
» Et paulo post: Etsi ego testimonium perhibeo de me, verum est testimonium meum.
147Haymo Halberstatensis, Homiliae, 118, 0323A (auctor -853)
« Respondit Iesus, et dixit eis: Et si ego de meipso testimonium perhibeo, verum est testimonium meum: quia scio unde venio et quo vado.
148Haymo Halberstatensis, Homiliae, 118, 0325B (auctor -853)
Ergo quia in lege vestra scriptum est duorum hominum testimonium verum esse, accipite verum testimonium, ne sentiatis iudicium: « Ego enim, » inquit, « non iudico quemquam, sed testimonium perhibeo de meipso.
149Haymo Halberstatensis, Homiliae, 118, 0488B (auctor -853)
Haec sancta Trinitas Christo testimonium ita perhibet, ipso per Evangelium loquente: « Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater.
150Herbertus de Boseham, Liber melorum, 190, 1296D (auctor -1186)
Huic pericopae ego qui haec scribo testimonium perhibeo, quia hoc video ipse et sentio, aliis passionis meae sociis iam de mundo sublatis, me absque patre et confratribus quasi orphano derelicto.
151Herveus Burgidolensis, Commentaria in epistolas Pauli, 181, 0739D (auctor c.1080-1150)
Testimonium enim perhibeo illis, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam.
152Herveus Burgidolensis, Commentaria in epistolas Pauli, 181, 0740B (auctor c.1080-1150)
Nam ego qui olim similis fui, et idcirco novi intentionem cordis ipsorum, perhibeo illis testimonium, quod aemulationem Dei habent, id est bono zelo moventur ad defendendam legem, sed non secundum scientiam, quia imprudenter agunt, dum nos quasi praevaricatores legis persequuntur.
153Herveus Burgidolensis, Commentaria in epistolas Pauli, 181, 1169A (auctor c.1080-1150)
Testimonium enim perhibeo vobis, quia si fieri posset, oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi.
154Herveus Burgidolensis, Commentaria in epistolas Pauli, 181, 1170B (auctor c.1080-1150)
Testimonium enim vobis perhibeo, quia si ad utilitatem Ecclesiae fieri posset, si cum iustitia vestra et commoditate mea fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi, id est ad utilitatem meae praedicationis.
155Herveus Burgidolensis, Commentaria in epistolas Pauli, 181, 1354A (auctor c.1080-1150)
Testimonium enim illi perhibeo, quod habet multum laborem pro vobis, et pro his qui sunt Laodiceae, et qui Hierapoli.
156Herveus Burgidolensis, Commentaria in epistolas Pauli, 181, 1354C (auctor c.1080-1150)
Nam ego testimonium illi perhibeo, quod multum laborat orando et vigilando pro vobis, id est pro vestra salute, et pro his qui sunt Laodiceae, quae est urbs vobis proxima, et pro illis qui sunt Hierapoli, quae et ipsa est civitas non procul a vobis posita.
157Heterius Uxamensis Beatus, Epistola, 96, 0965B
Intus scriptus est: Ego testimonium perhibeo quia hic est Filius Dei.
158Hieronymus Stridonensis, Commentaria in Epistolam ad Galatas, 26, 0381C (auctor 340-420)
(Vers. 15, 16.) Ubi est ergo beatitudo vestra? Testimonium enim perhibeo vobis: quia si fieri potuisset, oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi.
159Hieronymus Stridonensis, Commentaria in Isaiam, 12, XLIII; 60 (auctor 340-420)
Ego sum qui testimonium perhibeo de me, et qui misit me Pater (Ioan. VIII, 17, 18).
160Hieronymus Stridonensis, Epistola Pauli ad Colossenses, 29, 0792C (auctor 340-420)
Testimonium enim illi perhibeo, quod habet multum laborem pro vobis et pro iis qui sunt Laodiciae, et qui Hierapoli.
161Hieronymus Stridonensis, Epistola Pauli ad Galatas, 29, 0776A (auctor 340-420)
testimonium enim perhibeo vobis, quia, si fieri posset [Ms. potuisset], oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
162Hieronymus Stridonensis, Epistola Pauli ad Romanos, 29, 0738A (auctor 340-420)
Testimonium enim perhibeo illis, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam.
163Hieronymus Stridonensis, Evangelium secundum Ioannem, 29, 0660B (auctor 340-420)
[XLIII, 10.] Si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum non est verum.
164Hieronymus Stridonensis, Evangelium secundum Ioannem, 29, 0663C (auctor 340-420)
Non potest mundus odisse vos: me autem odit [Mart. audit]: quia ego testimonium perhibeo de illo, quod opera eius mala sunt.
165Hieronymus Stridonensis, Evangelium secundum Ioannem, 29, 0665D (auctor 340-420)
Respondit Iesus, et dixit eis: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum: quia scio unde veni, et quo vado; vos autem nescitis unde venio, aut quo vado.
166Hieronymus Stridonensis, Evangelium secundum Ioannem, 29, 0665D (auctor 340-420)
Ego sum, qui testimonium perhibeo de me ipso: et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater.
167Hieronymus Stridonensis Incertus, Commentarii in epistolas Pauli, 30, 0692C
Testimonium enim perhibeo illis quod aemulationem quidem Dei habent, sed non secundum scientiam.
168Hieronymus Stridonensis Incertus, Commentarii in epistolas Pauli, 30, 0816C
Testimonium enim perhibeo vobis: quia si fieri potuisset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
169Hieronymus Stridonensis Incertus, Commentarii in epistolas Pauli, 30, 0862B
Testimonium enim illi perhibeo, quod habet multum laborem pro vobis, et pro his qui sunt Laodiceae, et qui Hierapoli.
170Hieronymus Stridonensis Incertus, Commentarius in Marcum, 30, 0590B
Et ipsa opera, quae ego facio, testimonium perhibent de me: et ego testimonium perhibeo veritati.
171Hieronymus Stridonensis Incertus, Expositio Evangeliorum, 30, 0580B
Si testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum; sicut ait Salomon, Laudet te alienus, non os tuum.
172Hildebertus Cenomanensis, Epistolae, 171, 0239B (auctor 1056-1133)
» Caeterum, cum veritati consuetudo concurrit, exhibendam consuetudini perhibeo reverentiam, et oportere longiorem usum immobilem custodiri.
173Hildebertus Cenomanensis, Vita, 159, 0859C (auctor 1056-1133)
Addidi, fateor, sed quod ipse vidi, sed quod audivi, cui testimonium perhibeo, et verum est testimonium meum.
174Hugo de S Victore, Quaestiones in Epistolas Pauli, 175, 0494B (auctor -1141)
QUAESTIO CCLIII. Testimonium perhibeo, quia zelum, seu aemulationem Dei habent, etc. (Rom. X.) Quaeritur an zelus iste bonus sit, et quid sit, et quis eius effectus?
175Hugo de S Victore Incertus, Posteriores excerptiones, 175, 0849C
Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
176Hugo de S Victore Incertus, Posteriores excerptiones, 175, 0849C
Quomodo ergo dicit: Si de me testimonium perhibeo, testimonium meum non est verum?
177Iacobus Veronensis, Liber peregrinationis, 11; 261 (auctor fl.c.1350)
et postea dicunt: Ego testimonium perhibeo.
178Incertus 085, Missale mixtum, 85, 0356A
Me autem odit quia ergo testimonium perhibeo de illo: quia opera eius mala sunt.
179Incertus 085, Missale mixtum, 85, 0362B
Et si ego testimonium perhibeo de me ipso: verum est testimonium meum: quia scio unde veni et quo vado.
180Incertus 085, Missale mixtum, 85, 0362C
Ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso: et testimonium perhibet de me: qui misit me pater.
181Incertus 138, De prandio monachorum, 138, 1348B
Si autem non est ita, oportet eos diligenter inquirere, et imitare, atque custodire, sicut et sca Romana ecclesia custodit, ut teneant et ipsi unitatem catholicae fidei, amen: ne dum peregrinas consuetudines inquirentes, atque sectantes involvantur, vel excidantur a fide, ne superveniat in illos illud, quod egregius praedicator praedixit: in novissimis diebus instabunt tempora periculosa, et erunt homines se ipsos amantes, et omnem intellectum in captivitatem redigentes, veritatem autem non loquentes, nec adquiescentes; et illud; erit enim tempus, cum sanam doctrinam non substinebunt, sed ad sua desideria coacervabunt sibi magistros prurientes auribus habentes, et a veritate quidem auditum avertent, ad fabulas autem convertentur; et illud; testimonium perhibeo illis, quod aemulationem Dei habeant, sed non secundum scientiam, vel traditionem, quam acceperunt a nobis; ignorantes enim Dei scientiam, et suam quaerentes, statuere iustitiae Dei non esse subiectam iustitiam suam.
182Isaac de Stella, Sermones, 194, 1836C
Unde Veritas in Evangelio: Cum haec, inquit, fecerint vobis, arbitrabuntur se obsequium praestare Deo (Ioan. XVI) . In Apostolo quoque consimiles lugens charitas ait: Testimonium perhibeo illis, quod zelum Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X) . Scientia ergo, sed sine charitate, inflat: charitas vero, sed cum scientia, aedificat.
183Isidorus Mercator, Collectio decretalium, 130, 0197C (auctor fl. 850)
Si sereno sensu divinas recenseas Scripturas, invenies non solum Patrem Filio testimonium perhibentem, sed totam simul inseparabilem Trinitatem ipso Domino protestante, qui ait: « Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater (Ioan. VIII, 18).
184Isidorus Mercator, Collectio decretalium, 130, 0197C (auctor fl. 850)
» Et iterum: « Si Ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est, quia scio unde venio et quo vado (Ioan.
185Isidorus Mercator, Collectio decretalium, 130, 1119D (auctor fl. 850)
Illis quippe sunt similes, de quibus scriptum est: « Testimonium perhibeo de illis quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2).
186Ivo Carnotensis, Decretum, 161, 0384D (auctor c.1040–1115)
Ait enim dominus ad Moysen de huiusmodi cooperatoribus: Ut tecum, inquit, sustentent onus populi, et non tu solus graveris (Num. XI) . Et beatus Ioannes Baptista adventum Domini praecucurrit praedicando dicens: Poenitentiam agite, etc. (Matth. III) ; et idem: Parate viam Domini (ibid.) . Siquidem episcopus vicem Christi agere videtur, et ideo cum gaudio et timore, et summa reverentia, a plebibus sibi subiectis suscipiendus est, ut illis cum laude dicatur, quod Apostolus discipulis dicit: Testimonium, inquit, vobis perhibeo, quod ita suscepistis me, sicut angelum Dei, sicut Dominum nostrum Iesum (Galat. IV) .
187Lanfrancus Cantuariensis, Commentarius in omnes epistolas Pauli, 150, 0139 (auctor c.1005–1089)
Testimonium enim perhibeo illis, quod aemulationem Dei habent, ideo obsecratio, quia aemulationem Dei habent; sed non secundum scientiam.
188Lanfrancus Cantuariensis, Commentarius in omnes epistolas Pauli, 150, 0277 (auctor c.1005–1089)
non me laesistis: vel bonum mihi fecistis. Testimonium enim perhibeo vobis quia, si fieri posset, ( benevolentia, ut sibi obedianti ) oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
189Lanfrancus Cantuariensis, Commentarius in omnes epistolas Pauli, 150, 0329 (auctor c.1005–1089)
Testimonium enim illi, Epaphrae, perhibeo, quod habet multum laborem pro vobis, et pro iis qui sunt Laodiciae, et qui Hierapoli.
190Levoldus de Northof, Chronica, p1; 439 (auctor 1279-1358)
Premissis ego presens fui, vidi et audivi et testimonium perhibeo veritati.
191Marius Victorinus, In epistolam Pauli ad Galatas, 8, 1183A (auctor c.285-c.365)
Testimonium vobis perhibeo, quoniam, si fieri posset, oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi .
192Moneta Cremonensis, Adversus Catharos et Valdenses, 1a, XV., I.; XVI. (opus c.1240)
Praeterea, ad Galat. 4.v. 15. dicit Apostolus: Testimonium enim perhibeo vobis, quia si fieri posset, oculos vestros eruissetis, & dedissetis mihi; ergo non poterant sibi eruere?
193Munio Mindoniensis Hugo Portuganae Gerardus, Historia Compostellana, 170, 1011C
Vix aliquis ei obsequi, vix aliquis eum comitari; experto credendum est, vidi, et testimonium perhibeo, vasa episcopi et vestes pro cibis oppignerari saepius; nihil iuris, nihil famulatus fere erat ei in civitate.
194Munio Mindoniensis Hugo Portuganae Gerardus, Historia Compostellana, 170, 1101D
Multoties cum eo ibi fui, et quod scribendo perhibeo vidi, et saepissime hostium incursus ex improviso formidavi.
195Norbertus Iburgensis, Vita Bennonis II. episcopi Osnabrugensis, 20; LXXXVI (auctor -1117)
Ego, qui vidi et in manu mea tenui, cum aliis canonicis nostrae ecclesiae testimonium perhibeo'.
196Odoricus de Porto Naonis, Relatio, 39, 6; 2 (auctor c.1265-1331)
Odoricus de Foro Iulii de Ordine fratrum Minorum testificor et testimonium perhibeo reverendo patri Fr.
197Ordericus Vitalis, Historia ecclesiastica, 188, 0898B (auctor 1075–c.1142)
Verum, ne praetextu talium videar quasi indomitorum rabiem propriae requiei providendo subterfugere, eorum charitati et obedientiae et simplicitati testimonium coram Deo perhibeo; quippe qui, et lacte et solido cibo abundanter uberibus matris Ecclesiae educati, ad omnia Dei, patrisque spiritualis mandata tractabiles inveniuntur, et obedienter pacifici.
198Paschalis II, Epistolae et privilegia, 163, 0437A (auctor -1118)
Quod si te non audierit, adhibe tecum unum, vel duos, ut in ore duorum vel trium testium stet omne verbum (Matth. XVIII) . Et alibi affirmat dicens: Non unus stet contra alium, sed in ore duorum vel trium testium stet omne verbum (Ioan. VIII) . Item alibi: Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me Pater.
199Paulinus Aquileiensis, Contra Felicem Urgellitanum, 99, 0358C (auctor c.726–c.803)
Sed quoniam veritatis assertores omnimoda circumspectione mendacii vitare muscipulam nihilominus debent, testimonium idcirco illi perhibeo, quia plerumque satis bene sanoque sensu professionis videtur seriem non multum degeneri calamo promulgare.
200Paulinus Aquileiensis, Contra Felicem Urgellitanum episcopum libri tres, 1, 2, 8; 1 (auctor -c.802)
Sed quoniam ueritatis adsertores omnimoda circumspectione mendacii uitare muscipulam nihilominus debent, testimonium idcirco illi perhibeo, quia plerumque satis bene sanoque sensu professionis uidetur seriem non multum degeneri calamo promulgare.
201Pelagius II, Epistolae et decreta, 72, 0737B
Cogor post haec, fratres charissimi, dolens cum Paulo dicere: Testimonium perhibeo vobis quod aemulationem Dei habetis, sed non secundum scientiam (Rom. X): cuius erga unitatem sanctae ecclesiae dum viscera charitatis aspicio, discordes vos intolerabilius ingemisco.
202Petrus Abaelardus, In Romanos, 3, 10, 2 (auctor 1079–1142)
TESTIMONIUM ENIM PERHIBEO ILLIS QUOD AEMULATIONEM DEI HABENT, SED NON SECUNDUM SCIENTIAM.
203Petrus Abaelardus, Sermones, 29; 34 (auctor 1079–1142)
Testimonium enim perhibeo illis quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam hoc est magnum feruorem in Deum, ac desiderium in mandatis eius, quae in lege acceperant, cognoscendis atque implendis, licet in magno persistentes errore, cum haec ad salutem sufficere credant.
204Petrus Abaelardus, Ethica, 178, 0653A (auctor 1079–1142)
Sunt autem qui bonam vel rectam intentionem esse arbitrantur, quotiescunque se aliquis bene agere credit, et Deo placere id, quod facit; sicut et illi qui martyres persequebantur, de quibus Veritas in Evangelio: Venit hora ut omnis qui interficit vos, arbitretur obsequium se praestare Deo (Ioan. XVI, 2) . Qualium ignorantiae Apostolus quidem compatiens ait: Testimonium illis perhibeo, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X, 2) ; hoc est, magnum fervorem habent ac desiderium in his faciendis, quae Deo placere credunt; sed quia in hoc animi sui zelo vel studio decipiuntur, erronea est eorum intentio, nec simplex est oculus cordis, ut clare videre queat, hoc est, ab errore sibi providere.
205Petrus Abaelardus, Sermones, 178, 0557B (auctor 1079–1142)
Testimonium enim perhibeo illis quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam (Rom. X, 1) , hoc est magnum fervorem in Deum, ac desiderium in mandatis eius, quae in lege acceperant, cognoscendis atque implendis, licet in magno persistentes errore, cum haec ad salutem sufficere credant.
206Petrus Abaelardus, Sic et non, 178, 1439D (auctor 1079–1142)
Nam qui Filium nescit nec Patrem, quod est non credit in me, non credit in id quod corporaliter cernitis. Ait enim: A me ipso non veni (Ioan. VII, 28) , quia si homo, a se non venit; et alibi: ut omnis qui videt Filium et credit in eum, habeat vitam aeternam (Ioan. III, 36); et alibi: Credite in Deum, et in me credite (Ioan. XIV, 1) . Item: Se quoque nunc ex persona hominis, nunc in Dei maiestate significans, nec doctrinam suam se quaerere, nunc testimonium suum verum non esse, nunc verum esse significans; nam ipse ait: Si ergo testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum (Ioan. V, 31) , et in posterioribus: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum (Ioan. VIII, 14); quomodo non est verum testimonium tuum, Domine, nisi secundum fragilitatem hominum?
207Petrus Blesensis, Sermones, 207, 0625C (auctor 1135-1212)
Et cum diceret: Ego sum lux mundi , dicentibus Pharisaeis: Tu de te ipso testimonium perhibes; testimonium tuum non est verum, respondit et dixit: Et si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum verum est, quia scio unde venio, et quo vado .
208Petrus Blesensis, Sermones, 207, 0625C (auctor 1135-1212)
Ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso, et testimonium perhibet de me, qui me misit, Pater .
209Petrus Blesensis, Sermones, 207, 0625C (auctor 1135-1212)
Quod autem dicit: Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum, subintellige, sine testimonio Patris.
210Petrus Blesensis, Sermones, 207, 0731D (auctor 1135-1212)
Respondit, et dixit: Et si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum verum est, quia scio unde veni, et quo vado .
211Petrus Blesensis, Sermones, 207, 0731D (auctor 1135-1212)
Et item: In lege vestra scriptum est, quia duorum testimonium verum est: ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso, et testimonium perhibet de me qui me misit Pater .
212Petrus Blesensis, Sermones, 207, 0731D (auctor 1135-1212)
Cum autem dicit: Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum, subintellige sine testimonio Patris; unde statim subiungit: Et alius est qui testimonium perhibet de me .
213Petrus Cluniacensis, Epistolae, 189, 0147C (auctor 1092-1156)
Testes autem veritatis monachos quis esse prohibeat, cum, innumeros sanctos Dei conspiciamus tam constantissime testimonium veritati perhibuisse, ut nulla mors, nullus corporis cruciatus silentium eis imponere quiverit; unde et martyrum, hoc est testium nomen meruerunt; et Ioannem Baptistam legamus venisse in testimonium, Ut testimonium perhiberet de lumine (Ioan. I) , et Dominum ipsum audiamus in Evangelio dicentem: Si ego testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater (Ioan. V); atque de Spiritu sancto: Cum venerit Paracletus, ille testimonium perhibebit de me (Ioan.
214Petrus Cluniacensis, Epistolae, 189, 0164B (auctor 1092-1156)
Ista omnia sanctissimo Patri bonum filium, etiam absque commendatione mea, scio quia gratum exhibent; sed utinam testimonio meo, quod videndo et audiendo perhibeo, gratiorem paternae pietati exhibeant!
215Petrus Cluniacensis, Sermones, 189, 0969A (auctor 1092-1156)
Credite et ipsi de se testimonium danti et dicenti: Si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum, quia scio unde venio, et quo vado (Ioan. VIII) . Credite et Spiritui sancto, de quo et ipse Filius discipulis ait: Cum venerit Paracletus, quem ego mittam vobis a Patre, Spiritum veritatis, ille testimonium perhibebit de me (Ioan. XV) , ut in nostra Trinitate nihil diversum, nihil sentiatur esse discretum; sed quod unius personae facit singula proprietas, in hoc tota communiter cooperari intelligatur Trinitas.
216Petrus Comestor, Historia scholastica, 198, 1587C (auctor -c.1178)
Iterum locutus est Iesus illis multa: Ego sum lux mundi, ego testimonium perhibeo de me, etc. » (Ioan. VIII.) Inter haec dixit plane se Dei Filium, et eos in peccato suo morituros, et scituros quis esset, cum exaltarent eum a terra, et ipsos nec filios Dei esse, nec Abrahae, et quod Abraham videret diem suum, et intulit « antequam Abraham fieret, ego sum.
217Petrus Damianus, Disceptatio synodalis inter advocatum regis et defensorem Romanae ecclesiae , 145, 0070B (auctor 1007-1072)
Da mihi ergo eorum, quos enumeravimus, aliquem, vel praesulem requirentem, vel principem assensum in electione praebentem: et ego do manum, ac te perhibeo laureandum: alioquin si dare non poteris, in hoc te convictum per omnia necesse est fatearis.
218Petrus Damianus, Epistolae, 144, 0357D (auctor 1007-1072)
» Apud eos autem multum profecerat, quibus gratias referendo dicebat: « Sicut angelum Dei excepistis me; testimonium enim vobis perhibeo, quia si fieri posset, oculos vestros eruissetis et dedissetis mihi (Gal. IV) .
219Petrus Damianus, Disceptatio synodalis, 1; 55 (auctor 1007-1072)
Da mihi ergo eorum, quos enumeravimus, aliquem vel presulem requirentem vel principem assensum in electione prebentem, et ego do manum ac te perhibeo laureandum.
220Petrus Damianus, Disceptatio synodalis, 77; 55 (auctor 1007-1072)
Da mihi ergo eorum, quos enumeravimus, aliquem vel presulem requirentem vel principem assensum in electionae prebentem, et ego do manum ac te perhibeo laureandum.
221Petrus Lombardus, Collectanea in epistolas Pauli 1, 191, 1472B (auctor c.1096-1164)
Testimonium enim perhibeo illis quod aemulationem quidem Dei habent; sed non secundum scientiam.
222Petrus Lombardus, Collectanea in epistolas Pauli 1, 191, 1472C (auctor c.1096-1164)
Quasi dicat: Obsecro pro illis et iustum est et necesse, iustum est, quia aemulationem Dei habent; et necesse est, quia secundum scientiam, et hoc est quod ait, testimonium enim, ego qui olim similis illis fui, perhibeo illis de hoc, quia aemulationem quidem Dei habent, id est zelum Dei.
223Petrus Lombardus, Collectanea in epistolas Pauli 2, 192, 0144B (auctor c.1096-1164)
VERS. 15-21. - « Testimonium enim perhibeo vobis, quia si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
224Petrus Lombardus, Collectanea in epistolas Pauli 2, 192, 0144C (auctor c.1096-1164)
Testimonium enim perhibeo de vobis, quia si posset fieri, ad utilitatem Ecclesiae, eruissetis oculos vestros: quod inter omnia charius est vobis, et dedissetis mihi, scilicet ad utilitatem meae praedicationis.
225Petrus Lombardus, Collectanea in epistolas Pauli 2, 192, 0286B (auctor c.1096-1164)
Testimonium enim illi perhibeo qui habet multum laborem pro vobis, et pro his qui sunt Laodiciae, et qui Hierapoli.
226Petrus Lombardus, Collectanea in epistolas Pauli 2, 192, 0288A (auctor c.1096-1164)
Testimonium enim illi perhibeo, quod habet multum laborem pro vobis, non solum orando, sed etiam aliis modis.
227Petrus Vallis Cernaii, Historia Albigensium, 213, 0572B
Iterum a domino papa miserabiliter et gravissime excommunicantur; et ego, qui ibi eram, testimonium perhibeo veritati, quia et litteras vidi et legi excommunicationem apostolicam continentes.
228Petrus Vallis Cernaii, Historia Albigensium, 213, 0600B
Super hoc dedit rex comiti nostro litteras suas patentes, conventionem istam plenius continentes: et ego qui litteras vidi, tenui et diligenter inspexi, testimonium perhibeo veritati.
229Primasius Adrumetanensis, Commentaria in epistolas S. Pauli, 68, 0596A (auctor -c.560)
Testimonium enim perhibeo vobis, quia si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi.
230Primasius Adrumetanensis, Commentaria in epistolas S. Pauli, 68, 0660C (auctor -c.560)
Testimonium enim illi perhibeo, quod habet multum laborem pro vobis, et pro his qui sunt Laodiceae, et qui Hierapoli.
231Primasius Adrumetanensis, Commentaria in epistolas S. Pauli, 68, 0475D (auctor -c.560)
Testimonium enim perhibeo illis quod aemulationem Dei habent.
232Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 45 (vol. 1), l. 13 (auctor c.500)
praeterea circumeo et circumago et similia non paterentur elisionem m in pronuntiatione, si transiret in sequentem syllabam m, nec in perhibeo, exhibeo, inhumatus, anhelo, inhibeo adhuc, abhinc et similibus secundae syllabae principalis aspiraretur uocalis, si terminalis consonans praepositionis in eam transiret, quomodo in istic, istaec, istuc.
233Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 49 (vol. 1), l. 1 (auctor c.500)
r quacumque consonante sequente (excepta k) potest terminare priorem syllabam, ut morbus, parcus, ordo, perficio, Corfinium, margo, perhibeo, perlego, perluceo, interlita, interlunium, carmen, Sarnus, corpus, arquitenens, currus, morsus, artus, periurus, coruus, Xerxes.
234Priscianus Caesarensis, Partitiones, p. 94, l. 9 (auctor c.500)
ab habeo fit habito habitudo habitaculum habilis; composita inhibeo cohibeo perhibeo prohibeo exhibeo adhibeo.
235Rabanus Maurus, Enarrationes in Epistolas Beati Pauli, 111, 1505A (auctor 780-856)
Fratres voluntas quidem cordis mei, et obsecratio ad Deum fit pro illis in salutem; testimonium enim perhibeo illis, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam. (Aug.) Hic iam incipit de spe Iudaeorum loqui, ne etiam gentes superbire audeant adversus Iudaeos.
236Rabanus Maurus, Enarrationes in Epistolas Beati Pauli, 111, 1505B (auctor 780-856)
» Et causam, cur voluntas sua et obsecratio pro illis apud Deum habeatur, ostendit: Testimonium enim, inquit, perhibeo illis, quod aemulationem Dei habeant, sed non secundum scientiam.
237Rabanus Maurus, Enarrationes in Epistolas Beati Pauli, 111, 1506B (auctor 780-856)
Similiter enim potest dicere Apostolus et de aliis, quia testimonium perhibeo eis, quod timorem Dei habeant, sed non secundum scientiam, et de aliis, quia charitatem Dei habeant, sed non secundum scientiam: si enim habeat quis affectum erga Deum, ignoret autem quia charitas patiens esse debet, esse benigna, non invidens, non perperam agens, non inflata, non ambitiosa, non quaerens quae sua sunt (I Cor. XIII) , haec et his similia si in charitate non habeat, sed in solo affectu diligat Deum, competenter et ad ipsum dicetur, quia charitatem Dei habet, sed non secundum scientiam; similiter autem dici potest et de alio, quia fidem Dei habet, sed non secundum scientiam, si ignoret, quia « fides sine operibus mortua est (Iac. II)0 , » et quia fides Dei non in solis verbis est, quae interdum ab alio composita vel scripta discuntur, sed in affectu mentis tali quodammodo, qualem habuit illa quae dixit intra se: Si tetigero fimbriam vestimenti eius, salva ero (Matth. IX) . Si quis ergo non ita habeat fidem, ut ex actibus suis bonis cui credit ostendat, potest et ad ipsum dici, quia fidem Dei habet, sed non secundum scientiam.
238Rabanus Maurus, Enarrationes in Epistolas Beati Pauli, 111, 1602D (auctor 780-856)
Possumus haec et de secunda ad Corinthios Epistola plenius dicere, in qua hoc modo scribit: Notam autem facio vobis, fratres, gratiam Dei, quae data est in Ecclesiis Macedoniae, quia in multa probatione tribulationis abundantia gaudii eorum, et profunda paupertas eorum abundavit ad divitias simplicitatis, quoniam secundum virtutem testimonium perhibeo illis, et supra virtutem sua sponte multis precibus, obsecrantes nos gratiam, et communionem quae fit in sanctos, et reliqua. (II Cor. VIII.) Et sicut in his testimonium reddit Macedonibus, ita rursum cohortatur et Corinthios dicens, Sicut in omnibus abundatis fide, et verbo, et scientia, et charitate vestra in nos, ita et in hac gratia abundetis, et reliqua; sed et in aliis collaudans Corinthios, quia erga communionem pauperum, quasi in Ierusalem prompti fuerunt, dicit, et consilium in hoc do, hoc enim vobis expedit, qui non solum facere, sed et velle coepistis ab anno priore, nunc autem et facto perficite, sed et in reliquis de hac eadem sanctorum communione persequitur, et post aliquanta addit, De ministerio autem quod fit in sanctos, superfluum est vobis scribere.
239Regino Prumiensis, De ecclesiasticis disciplinis, 132, 0281B (auctor -915)
Testimonium, inquit, vobis perhibeo quod ita suscepistis me sicut angelum Dei, sicut Dominum Iesum (Gal. IV.) De iuratoribus synodi.
240Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Apocalypsim, 169, 0917A (auctor 1070-1129)
» In Evangelio Christus « lux mundi, » quem « qui sequitur, non ambulat in tenebris, sed habebit lumen vitae (Ioan. VIII) , » loquitur Iudaeis: « Etsi ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum, quia scio unde venio et quo vado.
241Rupertus Tuitiensis, Commentaria in duodecim prophetas minores, 168, 0341D (auctor 1070-1129)
Reliqui illius iuste sunt relicti, quia taliter iusti sunt, ut suam iustitiam statuere volentes iustitiae Dei non sint subiecti, sicut Apostolus dicit: « Testimonium enim perhibeo illis, quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam.
242Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0319A (auctor 1070-1129)
Recte ergo non ait: et quod vidi, hoc testor, et testimonium meum non accipitis: sed « quod vidimus testamur, et testimonium nostrum non accipitis, » seipsum et Patrem intelligi volens, sicut et alibi dicit: « Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater (Ioan. VIII) . » Et est sensus: Non, inquit, sicut Magistri, Scribae, et Pharisaei, ex quibus es tu, qui tulerunt clavem scientiae, et nec ipsi introeunt, nec alios introire permittunt (Luc. XI) : non ita nos ex coniecturali praesumptione, sicut hi, qui a semetipsis loquuntur, propriam quaerentes gloriam, et de cordibus suis prophetant.
243Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0415B (auctor 1070-1129)
» De quibus alibi sic dicit: « Nonne scriptum est in lege vestra quia duorum hominum testimonium verum est? » (Deut. XVII.) « Ego sum qui testimonium perhibeo de me ipso, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater (Ioan. VIII) . » Hos, inquam, duos testes nunc audiendos offert. Operabatur, vera secundum Scripturas loquebatur.
244Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0424A (auctor 1070-1129)
Unum, inquam, adhuc superest, id est; conclusio vel epilogus, qui et protinus sequitur per amplificationem rei, illustrandae veritatis et adaugendi Iudaici criminis causa sequitur « Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
245Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0424A (auctor 1070-1129)
Ait ergo: « Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
246Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0424C (auctor 1070-1129)
« Si ego testimonium perhibeo de me, » id est, si a meipso veni, si non veni et loquor in nomine Domini, sed solus ego meipsum proprio et solo defendo testimonio, testimonium meum non est verum, id est, verba quae loquor non habebunt effectum, et tunc sicut lex dicit, hoc habebitis signum, quod verbum quod dico, Dominus non locutus est (Deut. XVIII) . Sed non est, nec erit ita.
247Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0424D (auctor 1070-1129)
» Scio, inquam, et testimonium perhibenti de me testimonium perhibeo, quia testis verax est et verum testatur de me.
248Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0504B (auctor 1070-1129)
Me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt.
249Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0504C (auctor 1070-1129)
» Et utique mundus hoc loco haud dubium, quin significet dilectores mundi, qui (ut epistola sua hic idem Ioannes asserit) pro eo quod sunt dilectores mundi, constituuntur inimici Dei (I Ioan. II) . Item cum causam odii talem subiungerit: « Quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt; » constat sine dubio, quod econtra, cur eos mundus odisse non possit, illa causa sit, quia testimonium perhibent, quod opera eius bona sint.
250Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0536B (auctor 1070-1129)
Sequitur: « Respondit Iesus et dixit eis: Et si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est, quia scio unde veni et quo vado.
251Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0536C (auctor 1070-1129)
« Et si ego, inquit, testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum verum est.
252Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0537B (auctor 1070-1129)
» Hic verax sui defensor et mendacium correptor componit, et in unam redigit affirmativam propositionem, dicendo: « Et si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est.
253Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0539B (auctor 1070-1129)
Ego sum, qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater.
254Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0539D (auctor 1070-1129)
Nam ego sum testis unus, qui testimonium perhibeo de meipso, ea videlicet causa vel auctoritate qua dixi, « quia scio unde veni et quo vado, » et adhuc alius « Testimonium perhibet de me, scilicet, qui misit me Pater.
255Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0540A (auctor 1070-1129)
Nam eius erat, quia ab ipso data, et illorum erat, quia illis imposita (Rom. VII) . Concedi oportebat, ut praedictum est, duorum hominum testimonium esse verum, quia sic in lege scriptum est, atque ideo per assumptionem: « Ego sum, inquit, qui testimonium perhibeo de me, qui misit me, Pater.
256Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0547B (auctor 1070-1129)
Utrumque enim defendendum supra proposuerat, dicendo: « Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater.
257Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0551B (auctor 1070-1129)
Quid enim quotus quisque nostrum est, qui mente persentiat quam extraneus factus sit fratribus suis, et peregrinus filiis matris suae (ibid.) , dicentibus: « Filium Dei se nominat, et gloriatur patrem se habere Deum (Sap. II) . » Nam, ut taceam quod cum duodecim apostolos eligeret iuxta Marcum, audientes sui exierunt tenere eum, dicebant enim in furorem versus est (Marc. III) , illi de quibus iterum in psalmo dicit ipse: « Adversus me loquebantur, qui sedebant in porta, et in me psallebant qui bibebant vinum (Psal. LXVIII) , » quid putas, quam horribili introitu aspernabantur eum, dicentem: « Ego sum lux mundi, et ego testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater?
258Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0561D (auctor 1070-1129)
Quod ut credatis, ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater faciendo opera in medio vestri, quae nemo alius fecit, maiora quam vidit Abraham, qui credidit.
259Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0623A (auctor 1070-1129)
» Superius ait hic ipse, qui nunc circumdatus est a Iudaeis « Christus lux mundi; et in lege vestra scriptum est, quia duorum hominum testimonium verum est (Deut. XIX) . » Statimque intulit: « Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater (Ioan. VIII) , » nunc in articulo praesentis interrogationis responsurus illud quod non in sola porticu vel templo Salomonis, sed in toto mundo debeat audiri, rationabiliter eadem testimonia praesentat, ad confirmandam veritatem suae responsionis: « Loquor, inquiens, vobis, et opera quae ego facio in nomine Patris mei, ipsa testimonium perhibent de me, » et utrumque testimonium illos respuere, contra legem suam, in qua scriptum est: « Quia duorum hominum testimonium verum est; » utrumque, inquam, testimonium illos contempsisse redarguit, ad singula subiungendo: « et non creditis.
260Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0627A (auctor 1070-1129)
« Responderunt ei Iudaei: De bono opere non lapidamus te, sed de blasphemia » Ergo iniqui iudices, saltem unum e duobus testimoniis probum ducitis, de quibus superius cum dixisset: « Et in lege vestra scriptum est, quia duorum hominum testimonium verum est, » statim intulit: « Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater (Ioan. VIII) . » Unum, inquam, testimonium verum esse concessistis.
261Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0728B (auctor 1070-1129)
Paulus apostolus illis, propter humiliandam gentium conscientiam, caute condolens cum dicit: « Testimonium illis perhibeo quod aemulationem Dei habent, sed non secundum scientiam (I Cor. VIII) , » nullatenus putandus est eorum excusare ignorantiam.
262Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0729A (auctor 1070-1129)
Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater (Ioan. VIII) , » faciendo scilicet opera.
263Rupertus Tuitiensis, Commentaria in Ioannem, 169, 0730D (auctor 1070-1129)
Nam iustum est et legitimum, ut in ore duorum vel trium stet omne verbum (Deut. XVII) . Dicebant autem adversarii eius Iudaei, sicut iam superius commemoratum est: « Tu de teipso testimonium dicis, testimonium tuum non est eorum (Ioan. VIII) . » Econtra ille: « Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me Pater (ibid.) . » Haec sane testimonia paulo ante recapitulabat, dicendo: « Si non venissem, et locutus fuissem eis; » quod testimonium ipsius Filii Dei de seipso est; ac deinceps: « Si opera non fecissem in eis quae nemo alius fecit; » quod est testimonium Patris de Filio.
264Rupertus Tuitiensis, Commentarius in Matthaeum, 168, 1372D (auctor 1070-1129)
In testimonium veritatis huius hoc totum factum est, ut secundum legem divinam stabile fieret testimonium, quia scriptum est in lege: « In ore duorum vel trium testium stabit omne verbum (Deut. XIX) . » Hinc Ioannes evangelista dicit: « Et tres sunt qui testimonium dant in coelo: Pater, et Verbum, et Spiritus sanctus (I Ioan. V) . » Persona Patris ex voce, quae de coelo venit, audita est; persona Spiritus sancti, coelis apertis, sicut columba descendit; persona Verbi, praesens quidem aderat in carne, sed silebat, neque illa hora qua loquebatur testimonium sui, licet quodam loco dicat: « Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso (Ioan. VIII) . » In Ioanne autem testimonium perhibebat, quia « super Ioannem, » sicut iam dictum est, propter hoc perhibendum testimonium, « verbum Domini factum fuerat.
265Rupertus Tuitiensis, Commentarius in Matthaeum, 168, 1372D (auctor 1070-1129)
» Horum trium attendens testimonium ipse adversariis suis dicebat: « Si ego testimonium perhibeo de me (Ioan. V) , » ubi subintelligendum est, sicut solent homines de semetipsis testimonium perhibere, et per inanem gloriam semetipsos commendare, « testimonium meum non est verum.
266Rupertus Tuitiensis, Commentarius in Matthaeum, 168, 1459C (auctor 1070-1129)
At ipse de talibus non curans, quoniam in hoc natus erat, et ad hoc venerat in mundum, ut testimonium perhiberet veritati (ibid.) , id est sibimetipsi; « Ego enim sum, ait, qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me, Pater (Ioan. VIII) , » ita loquebatur, ut erat dignum se, scilicet iam cum potestate magna et maiestate.
267Rupertus Tuitiensis, De divinis officiis, 170, 0107A (auctor 1070-1129)
Feria quinta, Dominus in Evangelio sui exemplo docet non in hominum, sed in solius Dei confidendum esse testimonio, dum dicit, loquens secundum fragilitatem carnis: Et si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum verum est: alius est qui testimonium perhibet de me (Ioan. V) . Et subiungit: « Et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater.
268Rupertus Tuitiensis, De divinis officiis, 170, 0119C (auctor 1070-1129)
Sabbato hoc Evangelium ponitur, in quo Dominus eum dixisset: Ego sum lux mundi, qui sequitur me, non ambulat in tenebris, sed habebit lumen vitae (Ioan. VIII) , obviantibus Iudaeis et dicentibus: Tu de te ipso testimonium dicis, testimonium tuum non est verum (ibid.) , evincit eos firmo et vero argumento, dum dicit: Etsi ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est (ibid.) . Et statim proponit, quod necessario concedendum sit: In lege vestra scriptum est: Quoniam duorum hominum testimonium verum est (ibid.) . Et protinus assumit: Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me, qui misit me Pater (ibid.) . Quod et ipsum concedi oportet.
269Rupertus Tuitiensis, De glorificatione Trinitatis, 169, 0123B (auctor 1070-1129)
Dicamus ergo: Quandiu Dominus noster Iesus Christus solus videbatur suimet testis, quasi iure videretur parvipendi a dicentibus: « Tu de teipso testimonium perhibes, testimonium tuum non est verum; » quamvis econtra veraciter respondere posset: « Et si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est, quia scio unde veni et quo vado (Ioan. VIII) , » tandiu ista patientia peccatum eorum remissibile esse iudicavit, dicens eis: « Quicunque dixerit contra Filium hominis remittetur ei.
270Rusticus diaconus, Disputatio contra Acephalos, 67, 1179A (auctor fl. 549)
Rursus ait: Si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum non est verum: alius est qui testificatur de me, et scio quod verum est testimonium quod testificatur de me (Ioan. V, 31, 32) . Et quis esset iste, post addidit dicens: Qui misit me Pater, ipse testimonium perhibet de me (Ibid., 37) . Et de Spiritu sancto inquit: Si diligitis me, praecepta mea servate; et ego rogabo Patrem meum, et alium Paracletum dabit vobis ut maneat vobiscum in sempiternum: illum Spiritum veritatis (Ioan. XIV, 15-17) . Non dixit, aliud consolatorium Spiritum; sed, alium Paracletum.
271Salimbene de Adam, Cronica, 253; 4 (auctor 1221-1288)
X, Iudeos excusat, dicens: Testimonium enim perhibeo illis quod emulationem quidem habent, sed non secundum scientiam.
272Sedulius Scotus, Collectanea in omnes B. Pauli epistolas, 103, 0095B (auctor -c.860)
Testimonium enim, inquit, perhibeo illis, quod aemulationem, etc.
273Sicardus Cremonensis, Mitrale sive Summa de officiis ecclesiasticis, 213, 0267A (auctor 1155–1215)
Feria quinta legitur evangelium, in quo docet Dominus non in hominis, sed solius Dei testimonio confidendum, dum de se ipso loquens, ait secundum carnis fragilitatem: Si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum non est verum; et infra: Ab homine testimonium non accipio; et infra: Habeo testimonium maius Ioanne .
274Sulpicius Severus, Dialogi [CSEL], 2, 13, 1; 1 (auctor c.363–c.425)
Ceterum hoc, quod dicturus sum, Sulpici, hoc te—me autem intuebatur — teste perhibeo.
275Sulpicius Severus, Epistulae [CSEL], 2, 10; 1 (auctor c.363–c.425)
quodsi Esaiaaum illud supplicium persecutori forte placuisset, numquam profecto inpar profetae serris et lamminis desecari membra timuisset ac si praecisis rupibus abruptisque montibus agere felicem furor impius maluisset, perhibeo confisus testimonium ueritati, sponte cecidisset.
276Sulpicius Severus, Dialogi, 20, 0210C (auctor c.363–c.425)
XIII. Caeterum id quod dicturus sum, Postumiane, hoc tibi (me autem intuebatur) teste recte perhibeo. Quodam die ego et iste Sulpicius pro foribus illius excubantes, iam per aliquot horas cum silentio sedebamus, ingenti horrore et tremore ac si ante angeli tabernaculum mandatas excubias duceremus, cum quidem clauso cellulae suae ostio nos ibi esse nesciret.
277Sulpicius Severus, Dialogi, 20, 0216D (auctor c.363–c.425)
IX. Aliam eius non dissimilem in simili opere virtutem Refrigerio astipulante perhibeo.
278Symphosius Amalarius, Forma institutionis canonicorum, 105, 0839B (auctor -c.850)
Testimonium enim vobis perhibeo, quia si fieri posset, oculos vestros eruissetis, et dedissetis mihi (Galat. II) . Sed cum tantus illi honor exhibitus esset, nunquid propter ipsum honorem sibi exhibitum, ne forte negaretur, et minus ille cum argueret laudaretur, pepercit errantibus?
279Symphosius Amalarius, Forma institutionis canonicorum, 105, 0907B (auctor -c.850)
Testimonium ei perhibeo: pauper remansit, sed in charitatis possessione permansit.
280Thomas Aquinas, Catena aurea, in Io., 5, 9; 2 (auctor 1225-1274)
Quia Christus magna de se enuntiaverat, quorum demonstratio non erat dicta, ad confirmationem eorum quae dicta sunt, oppositionem eorum inducit, dicens si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
281Thomas Aquinas, Catena aurea, in Io., 5, 9; 18 (auctor 1225-1274)
Quod ergo ait si ego testimonium perhibeo de me ipso, testimonium meum non est verum, ex parte humanitatis est accipiendum; et est sensus: si ego homo de me perhibeo testimonium, scilicet absque Deo, testimonium meum non est verum; unde sequitur alius est qui testimonium perhibet de me.
282Thomas Aquinas, Catena aurea, in Io., 7, 1; 51 (auctor 1225-1274)
Videtur mihi aliud occulte insinuare: fortassis enim eum prodere volebant, et tradere Iudaeis; ideo dicit tempus meum nondum advenit, hoc est tempus crucis et mortis; tempus autem vestrum semper est paratum: quia etsi vos semper sitis cum Iudaeis, non interficient vos, eadem cum illis zelantes; unde sequitur non potest vos odisse mundus; me autem odit, quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt; quasi dicat: qualiter mundus eos odit qui eadem cum ipso volunt, et pro eisdem student?
283Thomas Aquinas, Catena aurea, in Io., 8, 3; 6 (auctor 1225-1274)
Dominus autem evertit quod dixerant; unde sequitur respondit Iesus, et dixit eis: et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum.
284Thomas Aquinas, Catena aurea, in Io., 8, 3; 24 (auctor 1225-1274)
Quia enim Deum non intelligitis, et hominem videtis; ideo vobis arrogans videor, quia ego de me testimonium perhibeo.
285Thomas Aquinas, Catena aurea, in Io., 8, 3; 53 (auctor 1225-1274)
Accipite ergo nostrum testimonium, ne sentiatis iudicium: differo iudicium, non differo testimonium; unde sequitur ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me, pater.
286Thomas Aquinas, Catena aurea, in Io., 8, 13; 33 (auctor 1225-1274)
Hoc quantum ad eorum suspicionem dixit, sicut et supra: testimonium meum non est verum, si testimonium perhibeo de meipso.
287Thomas Aquinas, Officium corporis Christi Sapientia, p1, 2; 32 (auctor 1225-1274)
VIII, 18: ego testimonium perhibeo de meipso; et testimonium perhibet de me qui misit me pater.
288Thomas Aquinas, Quaestiones disputatae de veritate, 14, 14, 8; 87 (auctor 1225-1274)
VIII, 14, 18: ego testimonium perhibeo de meipso et testimonium perhibet de me qui misit me, pater; unde et fides principaliter (est) de Deo, consequenter vero de aliis.
289Thomas Aquinas, Super Epistolam B. Pauli ad Galatas lectura, 4, 5; 60 (auctor 1225-1274)
Et quantum ad hoc dicit testimonium perhibeo, quod si fieri posset, id est iuste fieri potuisset illud enim fieri potest, quod iuste fit vel ad utilitatem Ecclesiae fuisset, oculos eruissetis et dedissetis mihi, quasi dicat: ita me diligebatis, quod non solum mihi vestra exteriora, sed etiam oculos vestros dedissetis mihi.
290Thomas Aquinas, Super Epistolam B. Pauli ad Romanos lectura, 10, 1; 9 (auctor 1225-1274)
Primo ostendit se ad Iudaeos habere miserationis affectum; secundo ostendit causam miserationis, ibi testimonium enim illis, perhibeo, et cetera.
291Thomas Aquinas, Super Epistolam B. Pauli ad Romanos lectura, 10, 1; 34 (auctor 1225-1274)
Dicit ergo primo: ideo salutem eorum volo, et propter hoc oro, misertus eorum, quia testimonium perhibeo de illis quod aemulationem quidem Dei habent, scilicet quia zelo Dei Christum et eius membra persequuntur.
292Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 5, 3; 2 (auctor 1225-1274)
Et primo ponitur ipsa doctrina; secundo confirmatio eius, ibi si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
293Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 5, 6; 4 (auctor 1225-1274)
Necessitas testimonii inducendi erat ex parte Iudaeorum qui ei non credebant; et propter hoc dicit si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
294Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 5, 6; 8 (auctor 1225-1274)
Et ideo dicendum, secundum Chrysostomum, quod dominus hic de se loquitur secundum aliorum opinionem, ut sit sensus: si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum, quantum ad vestram reputationem, qui non accipitis illud quod de me dico, nisi per aliud testimonium confirmetur; infra VIII, 13: tu de teipso testimonium dicis: testimonium tuum non est verum.
295Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 5, 6; 24 (auctor 1225-1274)
Sed secundum Glossam aliter: si testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum.
296Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 5, 6; 26 (auctor 1225-1274)
Et est sensus: si ego, homo scilicet, testimonium de me perhibeo, scilicet absque Deo, idest quod Deus pater non perhibeat; tunc sequitur quod testimonium meum non est verum: nam verbum humanum nisi a Deo fulciatur, nihil veritatis habet, secundum illud Rom.
297Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 5, 6; 29 (auctor 1225-1274)
Unde si intelligamus Christum ut hominem a deitate separatum et ei non conformem, et in essentia eius mendacium invenitur et in verbis; infra VIII, v. 14: si ego testimonium perhibeo de me ipso, verum testimonium meum; infra: quia solus non sum; sed ego, et qui misit me pater.
298Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 7, 1; 87 (auctor 1225-1274)
Et ratio odii est, quia ego testimonium perhibeo de illo, scilicet mundo, quia opera eius mala sunt; idest, non praetermitto mundanos homines redarguere, licet sciam ex hoc odium incurrere et mortem intentari.
299Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 7, 1; 108 (auctor 1225-1274)
Et huius ratio est, quia non possunt odire vos, zelantes eadem et amantes cum eis: me autem odit: quia ego testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt.
300Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 8, 2; 67 (auctor 1225-1274)
Unde respondit, et dixit eis: si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est: et hoc ideo, quia ego scio unde veni, et quo vado; quasi dicat, secundum Chrysostomum, quia ex Deo sum, et Deus, et Dei filius.
301Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 8, 2; 100 (auctor 1225-1274)
, ostendit quod non est solus in testificando; nec tamen differt testimonium, sicut iudicium: unde non dicit, testimonium non perhibeo.
302Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 8, 2; 101 (auctor 1225-1274)
Primo ergo introducit legem; secundo concludit propositum, ibi ego sum qui testimonium perhibeo de meipso.
303Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 8, 2; 116 (auctor 1225-1274)
Si ergo duorum hominum testimonium verum est vel trium, testimonium meum verum est, quia et ego testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me pater; supra V, 36: ego testimonium habeo maius Ioanne.
304Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 12, 8; 97 (auctor 1225-1274)
Ipse ergo est sermo quem locutus est: quia de se locutus est; supra VIII, 14: et si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum, quia scio unde veni et quo vado.
305Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 15, 4; 68 (auctor 1225-1274)
Nam sancti viri et verbis et factis mundi facta reprehendunt; et ideo mundus odit eos; Amos V, v. 10: odio habuerunt corripientem in porta; supra VII, 7: me autem odit, scilicet mundus, quia testimonium perhibeo de illo, quod opera eius mala sunt.
306Thomas Aquinas, Super Evangelium S. Ioannis lectura, 18, 6; 88 (auctor 1225-1274)
IV, v. 4: misit Deus filium suum in mundum, ut testimonium perhibeam veritati, scilicet mihi, qui sum veritas, supra XIV, 6. Et si testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum, supra VIII, 14. Et inquantum manifesto me veritatem, intantum regnum mihi paro.
307Thomas Aquinas, Super I Epistolam ad Corinthios lectura, 1, 1; 106 (auctor 1225-1274)
VIII, 14: si ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum; vel etiam quia apostolus in sua praedicatione Christo testimonium dedit.
308Vigilius Tapsensis, Contra Marivadum Arianum, 62, 0367A (auctor -c.490)
Si sereno sensu divinas recenseas Scripturas, invenies non solum Patrem Filio testimonium perhibentem, sed totam simul inseparabilem Trinitatem, idem Domino protestante: Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me Pater, qui misit me (Ioan. VIII, 18) . Et iterum: Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum verum est, quia scio unde venio et quo vado (Ioan., VIII, 14) . Et de Spiritu sancto: Cum venerit Paracletus ille sanctus, Spiritus veritatis, ille testimonium perhibebit de me (Ioan. XV, 26) . Intendite, quaeso, intendite, quoniam in quibus una testificationis virtus ostenditur, nullus ab alio neque potentior, neque inferior iudicatur.
309Vincentius Bellovacensis, Speculum doctrinale, 4, 41; 17 (auctor c. 1190-1264)
Scripti testamentum perhibeo pietatis.
310Walafridus Strabo Incertus, Expositio in quatuor Evangelia, 114, 0907A
Si testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum; sicut ait Salomon, lauda te alienus non os tuum: neque vocem eius audiunt unquam, ostendit infideles qui praedicationem eius non receperunt, ascendit in montem cum discipulis suis id est ad altiorem vitam ascendere temptans Philipum id est ad probandum non ad perdendum: quinque panes, quinque libri Moysi: per ordiatium, intelligitur asperitas legis litterae: foenum multum, perfectio populi ostendit: nunquid pereat de reliquis id est nolite mittere doctrinam ubi non aedificat: ascendit solus in montem id est ad patrem, descenderunt discipuli ad mare, hoc est ad gentes: ascenderunt in navem id est in Ecclesiam tenebrae factae sunt id est vesperascente mundo aut impetum persecutionis post ascensionem Christi: remigantes, id est confugientes ad Christum.
311Willelmus Malmesburiensis, Historiae novellae, 179, 1404D (auctor c.1095–c.1143)
Ecclesiasticarum personarum et omnium clericorum, et rerum eorum, iustitiam et potestatem, et distributionem bonorum ecclesiasticorum, in manu episcoporum esse perhibeo et confirmo.
312Zacharias Chrysopolitanus, De concordia evangelistarum, 186, 0277B (auctor -c.1150)
A. 43[X] Si ego testimonium perhibeo de me, testimonium meum non est verum.
313Zacharias Chrysopolitanus, De concordia evangelistarum, 186, 0327B (auctor -c.1150)
Non potest mundus odisse vos, me autem odit, quia testimonium perhibeo de illo, quia opera eius mala sunt.
314Zacharias Chrysopolitanus, De concordia evangelistarum, 186, 0407D (auctor -c.1150)
Respondit Iesus et dixit eis: Etsi ego testimonium perhibeo de meipso, verum est testimonium meum, quia scio unde veni, et quo vado.
315Zacharias Chrysopolitanus, De concordia evangelistarum, 186, 0408C (auctor -c.1150)
Ego sum qui testimonium perhibeo de meipso, et testimonium perhibet de me qui misit me, Pater.