'porro' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 21510 hits      Show next 500

1Abbaudus abbas, De fractione corporis Christi, 166, 1346A (auctor fl. 1130)
Porro apud Deum, sicut veraciter dictum est, secundum tempus mille anni sicut dies unus, et unus dies sicut mille anni: ita aeque veraciter dici potest, secundum locum mille, sive quot vis aut certe omnia loca, apud Deum, quasi unus locus.
2Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0463D (auctor c.945–1004)
Porro inter eos qui se voto obligant, vel inter eos qui nec dum transierunt septimam generis lineam, detestatabile connubium ita sub poenitentiae remedio solvendum est illico, sicut illud quod poenitentia non indiget, quia ex auctoritate licet, nunquam solvendum est, nisi aut alterius coniugum morte, aut utriusque caelibatus professione.
3Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0464D (auctor c.945–1004)
Porro illud unum quod est necessarium in contemplativa vita adepti monachi, cum Maria tanto magis delectantur pedes Iesu lacrymis rigare et capillis tergere (Luc. VII, 38), quanto remotiores sunt ab omnium negotiorum saeculi inquietudine: siquidem clericorum ordo inter laicos et monachos medius, quantum est superior inferiore, tantum inferior superiore, quandoquidem quo discrepat ab utroque ordinum iungitur ad alterutrum.
4Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0469C (auctor c.945–1004)
Porro qui vel quot interesse debeant reorum obligationi, qui vel quot eorum absolutioni, nusquam me legisse memini, nisi in degradatione sacerdotis.
5Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0469D (auctor c.945–1004)
Porro qui offert munus suum ad altare, non ibi reconciliabitur mihi pro scelere, quia proditus est Ecclesiae?
6Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0470C (auctor c.945–1004)
Porro quicunque fratri meo in me peccanti excommunicationem intorserit, non ille ei peccatum dimittit, sed ego in quem peccavit, a quo excommunicationis malo regnum vestrum purgate, serenissimi principes, quia vix est in eo aliquis hominum qui saltem idcirco excommunicatus non sit, quoniam in convivio vel pacis osculo excommunicato adhaesit.
7Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0420C (auctor c.945–1004)
Porro unum vestrae maiestati persuadeo, quo praedictum archiepiscopum doceatis qualiter cum suis clericis conversari debeat, qualiter filios suae Ecclesiae a pristinis erroribus abstrahat, et praedia seu possessiones quas sancta Maria perdidit restituat.
8Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0422B (auctor c.945–1004)
Porro monasterium alterum in honore sancti Petri apostolorum principis, alterum sancti Andreae apostoli, Romanae Ecclesiae sub census tributo addicere cupit, et ea privilegio vestrae irrefragabilis auctoritatis muniri.
9Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0425A (auctor c.945–1004)
Porro sicut nemo bonus, nisi solus Deus (Marc., X, 18), sic nihil est in rerum creaturis, nihil enim in eis est quod mutabile non est, et si omnis creatura mutabilis est, quomodo verbum eius mutabile non est?
10Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0432A (auctor c.945–1004)
Porro ad ultimum unum persuadeo, ne laxioribus habenis parcas illi nostro iam secundo fraternae necis aemulo; quia nimirum vir linguosus, ut in suis insulsis litteris agnovi, aut bonis detrahit, aut manibus et pedibus ad malum quasi serpens repit.
11Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0434C (auctor c.945–1004)
Porro Scriptura dicit: Omnis homo mendax (Psal. CXV, 11) est, siquidem eo vitio humanam naturam diabolus corrupit; ut et mortalis et mendax sit, nec mendax nisi unde mortalis, nec mortalis nisi unde mendax existit.
12Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0442C (auctor c.945–1004)
Porro quod te aliquando sub mei praesentia turbavit, dum diceretur quod monachi ecclesias tenere nequirent, remove ab animo; et scito quod monachus, nisi ad clericatum promotus, ecclesiae retentis ministeriis, deservire, ne quid de reditibus eius seu oblationibus vivere debeat et possit.
13Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0456B (auctor c.945–1004)
Porro si et doctrina et sermone fuerit eruditus, potest quoque caeteros instruere, et docere suos, et adversarios repercutere; qui nisi refutati fuerint atque convicti, facile queunt simplicium corda pervertere.
14Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0565A (auctor c.945–1004)
Porro misericordia DEI excitatum est cor Ravennatis militiae, Ducatus etiam Pentapolitani, qui hoc prohibuerunt fieri, ingressi per portam B. Petri cum armis et turba Lateranensis Episcopii volentes videre Pontificem, quem sublatum navigio per noctem fama vulgaverat.
15Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0566B (auctor c.945–1004)
Porro tomos quos antea sub Domno Sergio Apostolicae memoriae Romam direxerat, in quibus diversa capitula Romanae Ecclesiae contraria inerant, per duos Metropolitanos Episcopos transmisit, adiurans ut Apostolicae Ecclesiae Concilium aggregaret, et quae evulsa essent stabiliret, quae vero adversa renuendo cassaret.
16Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0478C (auctor 1000)
Porro ordinatus rex ab omnibus subditis fidem sibi sacramento exigit, ne in aliquibus regni sui finibus discordia generari possit.
17Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0482C (auctor 1000)
Porro quosdam comperimus, qui nec bonis moribus per consuetudinem, nec ullis legibus se subditos arbitrentur; et qui sine lege vivunt, sine lege peribunt.
18Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0723D (auctor fl. 923)
Porro triadi nostros credidi biblos visu et auditu modo decusatos.
19Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0776C (auctor fl. 923)
Porro haec est illa vinea, in quam introduxit nos Dominus suam operari voluntatem.
20Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0061D (auctor fl. 1150)
Porro superna unitas per unum illum significatur, de quo scriptum est: Urbs de qua egrediebantur mille, egredientur centum, et de qua egrediebantur centum, egredientur decem, et de qua egrediebantur decem, egredietur unus (Amos V) . Ibi per millenarium perfectio exempli, per centenarium perfectio consilii, per denarium perfectio mandati, per unum, superna unitas significata est.
21Achardus S Victoris, Epistolae Achardi, 196, 1382C (auctor fl.1125)
Porro vestram flagitamus celsitudinem, et precibus obsecramus instantissimis, ne vester ille tepescat affectus, quem, vivente piae memoriae patre et praedecessore meo Gilduino abbate, vestra erga nos habuit pietas, ne contrahatur aliquatenus illa pristina vestrae charitatis latitudo; sed quo magis nunc indigemus, eo magis amplietur in dies.
22Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0508A (auctor 969-988)
Porro hunc locum non esse aptum hostibus ea res probat, quod natura circa urbem plures fabricavit aptiores, atque si ita hostibus placuerit, ad muniendum expeditiores.
23Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0515D (auctor 969-988)
Porro et in hoc elaborabimus, in quibus vestrum velle cognoscemus.
24Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0515D (auctor 969-988)
Porro autem, si de nostra praesentia curatis, eos mittite quorum fidei nos credere audeamus, quousque duces itineris cum securitate habere possimus.
25Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0516D (auctor 969-988)
Immensas porro vobis rependimus grates, quod tam praecipuo affectu nostri geritis curam.
26Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 47, 132; 1 (opus 1158-1170)
Porro Ilsungus literas signatas cum mandatis Babbergensi episcopo adportavit, quas ille cum reverentia suscipiens vocato Nurenberch Eistetensi episcopo omnia, que papa in literis suis precepit, devotissime conplevit.
27Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0922C (auctor fl. 964)
Porro a nullo hominum visum irascentem, aut iurantem, aut mentientem, aut vanum aliquod, vel asperum, vel infirmum protulisse sermonem.
28Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0936A (auctor fl. 964)
Porro vir mirandus Ambrosius mox ut vidit Rufinum ait: Imitatus es impudentiam canum, o Rufine, tantaeve necis auctor existens, pudorem ex fronte detergens, nec erubescis, nec metuis contra divinam imaginem latrare.
29Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0557A (auctor 1068-1081)
Porro sola aestas, quae inceperat hoc opus, fundamenta ecclesiae iacta, columpnas et arcus carum lateraque in altum erecta vidit.
30Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0584B (auctor 1068-1081)
Pecuniam autem quam recepit a suis sive ab amicis, porro seu ab his qui frequentabant palatium, vel qui regiae maiestati obnoxii fuerunt, illam, inquam, pecuniam, licet maxima esset, sine mora dispersit infamibus personis et ypocritis, medicis et histrionibus et id genus aliis, scilicet non sapienter aestimans, talium personarum favoribus se effecturum ut vel solus placeret in curia vel maior domus fieret prae omnibus, et eo modo perfici posse, quod in animo habuit de provectu ecclesiae suae.
31Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0586C (auctor 1068-1081)
Porro ita praevaluerunt apud nos mendaces, ut vera dicentibus non crederetur, etiamsi iurarent.
32Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0587B (auctor 1068-1081)
Adglorians hospitalitatem porro maximam esse virtutem, quae cum non careat divina mercede, saepe etiam inter homines habeat vel maximam laudem.
33Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0603B (auctor 1068-1081)
Porro ex illis quibus ablata sunt bona sua, aut qui durius a quaestore gravati sunt, compertum est nobis, aliquos eorum nimio dolore permotos in amentiam venisse; quosdam vero nuper divites ostiatim mendicasse.
34Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0605C (auctor 1068-1081)
Porro quae per eum deinde gerebantur, aliqua errantis vel desipientis poterant videri, quae, ut aestimo, non sani hominis, non sanus iuret Orestes .
35Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0612A (auctor 1068-1081)
Unde etiam pro nobilitatis suae gloria unum dixit verbum, quod utinam non dixisset: « omnes scilicet episcopos, qui ante eum praesederunt, obscuros fuisse ac ignobiles, solum se generis et divitiarum titulis excellere, porro dignum qui maiorem sortiretur cathedram vel ipsam sedem apostolicam.
36Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0621A (auctor 1068-1081)
Porro cum omnis tractus Germaniae profundis horreat saltibus, sola est Iudlant ceteris horridior quae in terra fugitur propter inopiam fructuum, in mari vero propter infestationem pyratarum.
37Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0639B (auctor 1068-1081)
Deum autem christianorum iam communi sentencia fortiorem clamant omnibus esse; alios deos sepe fallere, illum porro semper astare certissimum adiutorem in oportunitatibus.
38Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, I; 10 (auctor -1081)
Porro cum omnis tractus Germaniae profundis horreat saltibus, sola est Iudland ceteris horridior, quae in terra fugitur propter inopiam fructuum, in mari vero propter infestationem pyratarum.
39Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXII; 6 (auctor -1081)
Deum autem chriatianorum iam communi sentencia fortiorem clamant omnibus esse; alios deos sepe fallere, illum porro semper astare certissimum adiutorem in oportunitatibus.
40Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXXII; 5 (auctor -1081)
Porro sola aestas, quae inceperat hoc opus, fundamenta ecclesiae iacta, columpnas et arcus earum lateraque in altum erecta vidit.
41Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXVIIII; 7 (auctor -1081)
Adglorians hospitalitatem porro maximam esse virtutem, quae cum non careat divina mercede, sepe etiam inter homines habeat vel maximam laudem.
42Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXVIIII; 9 (auctor -1081)
Unde etiam pro nobilitatis suae gloria dixit unum verbum, quod utinam non dixisset, omnes scilicet episcopos, qui ante eum presederunt, obscuros fuisse ac ignobiles, solum se generis et divitiarum titulis excellere, porro dignum, qui sortiretur maiorem cathedram vel ipsam sedem apostolicam.
43Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXVI; 5 (auctor -1081)
Pecuniam autem, quam recepit a suis sive ab amicis, porro seu ab his, qui frequentabant palatium vel qui regiae maiestati fuerunt obnoxii, illam, inquam, pecuniam, licet maxima esset, sine mora dispersit infamibus personis et ypocritis, medicis et histrionibus et id genus aliis.
44Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXVIII; 10 (auctor -1081)
Porro ita prevaluerunt apud nos mendaces, ut vera dicentibus non crederetur, etiamsi iurarent.
45Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LVIII; 7 (auctor -1081)
Porro ex illis, quibus ablata sunt bona sua aut qui durius a quaestore gravati sunt, compertum est nobis aliquos eorum nimio dolore permotos in amentiam venisse; quosdam vero nuper divites] ostiatim mendicasse.
46Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXII; 4 (auctor -1081)
Porro quae per eum deinde gerebantur, aliqua errantis vel desipientis poterant videri, quae, ut aestimo, 'non sani hominis, non sanus iuret Orestes', Sicut est illud, quod prefati sumus, quia noctem integram vigilando diemque transegit dormiendo.
47Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 18, 1; 22 (auctor fl. 1059)
Credibile porro est ipsimet Ioanni Salonitanos auctores fuisse colendi S. Domnii, quippe cum ad eas insulas e regione obversas littori urbique Salonitanae, sive commercii causa, sive ex itinere appellare consueverint.
48Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0652A (auctor 1145-1221)
Porro in tali exsecutione tremor exsultationi miscetur: Unde David: Servite Domino in timore et exsultate ei cum tremore (Psal. II).
49Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0697 (auctor 1145-1221)
Gaudet porro Adam meus, et Deo meritas ac immortales gratias agit, quod ex providentissima consultissimaque Deiparae Virginis benignitate, ipsius Mariano Operi ille provisus sit patronus, quo, in Deiparae cultu, ac caeteris etiam omnibus Christianarum virtutum ornamentis, vix ipse maiorem melioremque optare potuisset.
50Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1473B (auctor fl. 1173)
Porro quatuor primae supradictorum versuum clausulae, nunc alternis locis habent mutuum in simili desinentia responsum, ut prima tertiae conspiret, et secunda quartae, nunc vero proximis locis positae consimili terminantur vocalitate, ut prima ad secundam referatur, et tertia ad quartam.
51Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1508A (auctor fl. 1173)
Porro quamvis in prima clausula decimi noni versus huius prosae, sancti Augustini nomen duntaxat exprimatur, ut illi peculiariter hoc loco adaptetur, cuivis tamen aliorum Ecclesiae doctorum nihilosecius accommodari decentissime potest, commutato duntaxat nomine Augustini, in nomen Hieronymi, Ambrosii aut Gregorii in eodem loco.
52Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0448D (auctor c.1140–1212)
X. Porro rectum te facit rectitudo, et ipsa, uti iam breviter tetigimus, triplex sit.
53Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0454B (auctor c.1140–1212)
Porro inclinari, incurvari est.
54Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0470A (auctor c.1140–1212)
Porro meritum, quod in isto loco posuimus, in duobus consistit: relictione videlicet vitiorum, et exercitio virtutum.
55Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0471B (auctor c.1140–1212)
IV. Porro ex occasione huius loci, invitatur quaerere diligentia nostra, ubi alias positum fuerit sanctissimum corpus illud.
56Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0473D (auctor c.1140–1212)
Hoc esse puto, quod ingressurum asserit sanctum Iob quidam amicorum eius, quasi in abundantia sepulcrum, sicut infertur acervus tritici in tempore suo (Iob V, 26) . In tali itaque aetate, perfectio Religiosae conversationis, in morte illius, contemptus vitae praesentis designatur; porro in condimento aromatum, spiritualium compositio virtutum; repositio mortui in loculo, suavissima quies et quietissima suavitas eius, qui plene exstinctus est mundo, in intimo mentis secreto.
57Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0480A (auctor c.1140–1212)
Porro sententia est sancti David super his, hunc habens modum: Vovete, et reddite Domino Deo vestro (Psal. LXXV, 12) . Quicunque igitur est, qui vovit haec, acceleret, et discurrat, et reddere totis viribus sollicitus sit.
58Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0524D (auctor c.1140–1212)
Porro usque ad oris iactantiam exire, supra modum turpe reor.
59Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0565D (auctor c.1140–1212)
Porro humilitas eius, puritas eius.
60Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0590A (auctor c.1140–1212)
Porro profundae humilitatis vox ista est: Ecce ancilla Domini.
61Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0590B (auctor c.1140–1212)
Porro inobedientiae causa superbia est: hoc enim in se habet ordo verborum, qui talis est: Qui autem superbierit, nolens obedire sacerdotis imperio.
62Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0639B (auctor c.1140–1212)
XII. Porro pro orientali pariete unus vectis erat, unde et introitus fuit, qui per medias tabulas ab angulo usque ad angulum perveniret, id est, a summitate ultima huius parietis usque ad alterius parietis summitatem, cui cortinae tabernaculi, et tectum incumbere possent, ubi tentorium erat quinque columnis suspensum.
63Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0650B (auctor c.1140–1212)
XXX. Porro saga tricenos habebant cubitos longitudinis, quaternos latitudinis.
64Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0664C (auctor c.1140–1212)
Porro contra orientem quinquaginta cubitorum tentoria paravit, e quibus quindecim cubitos columnarum trium cum basibus suis unum tenebat latus.
65Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0668B (auctor c.1140–1212)
Porro ignium receptacula ad hoc deputata sunt, ut per haec ignis sanctus ab altari holocausti, ad altare thymiamatis vespere, et mane ad incensum ponendum deferretur.
66Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0677D (auctor c.1140–1212)
Dicebantur enim panes propositionis, quia propositi erant coram Domino in memoriam sempiternam duodecim tribuum filiorum Israel: vel porro positi, id est longo tempore positi; vel per totam hebdomadam, vel in aeternum per successionem ponendi.
67Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0696A (auctor c.1140–1212)
Porro latus aliud, quod vergit ad aquilonem, eam, quae tenebris ac frigore infidelitatis usque ad tempus Dominicae incarnationis torpere non destitit, gentium multitudinem figurat.
68Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0716B (auctor c.1140–1212)
Quae consuetudo ab Anglis hodie servatur; vocant enim eumdem diem Wodnesdei [nunc Wenesday] id est diem Woden. Porro a Woden linea cognationis tenditur usque ad Getham, qui et ipse tantae sapientiae habitus est et virtutis, ut a paganis pro Deo coleretur.
69Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0721C (auctor c.1140–1212)
CXVIII. Porro Dani, et qui a rege defecerant Angli Cnutum sibi in regem elegerunt; sed strenuissimus rex Edmundus cum exercitu suo, sicut leo rugiens, terram circuiens, regiones plurimas, quas occupaverat Cnutus in deditionem, nullo obsistente recepit.
70Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0721D (auctor c.1140–1212)
Porro Edmundo filiam suam dedit uxorem; Edwardo filiam germani Henrici imperatoris in matrimonium iunxit; sed paulo post Edmundus de temporalibus ad aeterna transfertur.
71Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0723A (auctor c.1140–1212)
Porro Alexander clericis et monachis satis humilis et amabilis erat, caeteris subditorum supra modum terribilis; homo magni cordis, ultra vires suas se in omnibus extendens.
72Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0723C (auctor c.1140–1212)
Porro rex David, tradente rege Henrico, uxorem duxit Mathildim filiam Wallevi comitis, et Iudithae, quae fuit neptis primi regis Wilhelmi, de qua suscepit filium Henricum, mansuetum et pium hominem, suavis speciei, et lactei cordis, dignus per omnia qui de tali praenasceretur.
73Adamus Scotus, Sermones, 198, 0201B (auctor c.1140–1212)
Porro, sicut magnum quid est natum tueri ex Deo Deum: sic videre Christum nasci ex homine hominem, suavissimum.
74Adamus Scotus, Sermones, 198, 0211A (auctor c.1140–1212)
Porro paratos efficiet hos filios Israel cautela et sollicitudo, ut venientem et per cautelam agnoscant, et per sollicitudinem apprehendant.
75Adamus Scotus, Sermones, 198, 0255D (auctor c.1140–1212)
Porro sobrietatem tibi confert affectio sancta, et mortificatio rigida, ut quod illicitum est nec per appetitum circumferas in mente, nec per affectum exerceas in opere.
76Adamus Scotus, Sermones, 198, 0261D (auctor c.1140–1212)
Porro dilectio dilectionem parit.
77Adamus Scotus, Sermones, 198, 0298B (auctor c.1140–1212)
mutuavit ex nobis, ut manus in Iacob essent manus Esau (Gen. XXVII, 22) . IX. Porro verbum eius a principio, quod apud Deum erat, et Deus erat, lucem habitat inaccessibilem, quem nullus hominum vidit, sed nec videre potest (Ioan. I, 18) . Qui igitur in nobis spirituales sunt, et puritate conscientiae confortati, atque claritate interni aspectus illustrati, audent per semetipsos sequi spiritum, quocunque ierit, erigant oculos in Filium hominis, stantem a dextris virtutis Dei, magnam ibi gloriam, imo incogitabilem, visuri; et audituri nihilominus verba, quae non licet homini loqui (II Cor. XII, 4) . Sed opus est eos, qui ad haec sublimia aspirant omnem penitus ponderosae et caliginosae humanitatis, quae in eis est, deponere grossitudinem, et solam purae, et defaecatae spiritualitatis assumere subtilitatem: maxime cum ad dilectum et familiarem suum, non tam servum, quam amicum Dominus dicat: Non enim videbit me homo et vivet (Exod. XXXIII, 20) . Qui vero ad sublime illud solis clarissimi iubar oculos necdum erigere possunt, videant glorificatam a dextris Dei naturam assumptam.
78Adamus Scotus, Sermones, 198, 0348A (auctor c.1140–1212)
Porro tutela custodiae humilitas conscientiae.
79Adamus Scotus, Sermones, 198, 0355B (auctor c.1140–1212)
Et sic quidem dant mihi sentire nomina haec, quia et Anna ut dicunt, gratiam sonat, et qui hodie dicitur propheta, olim vocabatur videns (I Reg. IX, 9) . Porro triplici tibi sollicitudine opus est, ne in vacuum gratiam Dei recipias.
80Adamus Scotus, Sermones, 198, 0386B (auctor c.1140–1212)
Quot longo tempore post te istud coeperunt carpere iter, et non solum quoque usque ad te pervenientes: sed et viriliter praecurrentes; consummati in brevi expleverunt tempora multa, placita enim Deo erat anima illorum? (Sap. IV, 13.) VII. Adhuc post haec omnia, quod magis me movet, magis me turbat, inculcat mihi frequentiam lapsuum meorum: alloquitur namque me hoc modo, et dicit: pessima est plaga tua, et pene insanabilis: toties colligata est, toties Curata medicamine, toties fota oleo, toties ei cicatrix obducta est (Isa. I, 6) . Innumerae sunt vices, quibus sanatus es. Porro scias hoc dictum non ad laudem, sed ad sugillationem tuam, nam saepe curatus, saepe te vulneratum ostendis.
81Adamus Scotus, Sermones, 198, 0394D (auctor c.1140–1212)
De secunda habetis, quod cum baptizaretur omnis populus, et Iesu baptizato et orante, apertum est coelum, et descendit Spiritus sanctus, corporali specie, sicut columba in ipsum: et caetera, quae in subsequentibus sanctus Evangelista de ipso commemorat (Luc. III, 22 et seqq.) . Hunc esse populum putamus, coram quo astante, videns Dominum beatus Ioannes ad suum properare baptismum, in hanc statim vocem prorupit dicens: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccata mundi (Ioan. I, 29) . De manifestatione vero tertia, ita se veritas rei habet: Hoc fecit initium signorum Iesus (Ioan. II, 11) : haud dubium quin hoc, quod aquam mutavit in vinum: Et manifestavit gloriam suam, et crediderunt in eum discipuli eius (ibid.) . III. Porro si ipsa aliquid putantur innuere loca in quibus eaedem apparitiones indultae sunt: prima Bethlehem fuit, secunda in Iordane, tertia in Cana Galilaeae.
82Adelmannus Brixiensis, Epistola de Eucharistae sacramento, 143, 1290B (auctor 1050-1062)
Sciens porro familiarem tuum dominum Paulinum, Metensem primicerium, tibi propiorem tibique aliquanto viciniorem esse, et mea petitione et sua pollicitatione delegavi sibi huius negotii exsecutionem.
83Ademarus Cibardi, Epistola de apostolatu S. Martialis, 141, 0101D
Porro de Vita Martialis apostoli, quam mentitur haereticus non esse antiquam, audi qualiter Donadeus monachus eiusdem apostoli, licet illitteratus, arguerit mendacii quemdam ante hos decem annos grammaticum alienum similiter fallentem.
84Ademarus Cibardi, Epistola de apostolatu S. Martialis, 141, 0102D
Porro sermonibus sapientium, licet paucorum, potius credendum est quam indoctae multitudinis vulgi opinionibus.
85Ademarus Cibardi Incertus, Sermones in Concilio Lemovicensi, 141, 0123A
Porro autem qui ab episcopis excommunicantur, hoc est, ligantur, et negligunt sive contemnunt, quoties se indignos Ecclesiae ingerunt, toties se ipsos ligant et iram Dei contra se provocant, dicente Domino ad Moysen: « Si quis externorum accesserit ad sanctuarium moriatur.
86Ademarus Cibardi Incertus, Sermones in Concilio Lemovicensi, 141, 0124A
Porro ad eos qui episcoporum parvipendunt excommunicationes exempla prophetarum proferimus.
87Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0024B (auctor -875)
Porro Septuaginta ante natum Enos annos ducentos quinque posuere, postea, septingentos septem.
88Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0031C (auctor -875)
Porro quia ipsa septima requies cum octava resurrectione coniungitur, hoc in sacramento regenerationis nostrae, id est in baptismo, altum prozundumque mysterium est, quod quindecim cubitis supercrescit aqua, excedens altitudinem montium.
89Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0033C (auctor -875)
Porro Agar interpretatur advena vel conversa, Synagogae gerens personam.
90Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0050C (auctor -875)
Porro Hieronymus in Expositione prophetae Danielis ita dicit: Tradunt Hebraei huiusmodi fabulam usque ad septuagesimum annum, quo Ieremias captivitatem Iudaeorum dixerat esse solvendam, de quo et Zacharias in principio voluminis sui loquitur, irritam putans Dei pollicitationem Balthasar, falsumque promissum versus in gaudium, fecit grande convivium, insultans quodammodo spei Iudaeorum, et vasis templi; sed statim ultio consecuta est.
91Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0074B (auctor -875)
Porro autem hunc esse eumdem diem, hoc est octavum Idus Ianuarii, quo nos Epiphaniam, hoc est apparitionem sive manifestationem Dominici sacramenti observamus, nemo credentium sive etiam fidei contradicentium, nescit.
92Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0081A (auctor -875)
Porro in imperio tantae bonitatis fuit, ut nullum omnino puniret, sed convictos adversum se coniurationis dimitteret, atque in eadem familiaritate qua ante habuerat, retineret.
92Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0081A (auctor -875)
Confirmatissimam toto orbe Ecclesiam Christi, datis crudelissimae persecutionis edictis, convellere conatur; sub quo apostolus Ioannes in Pathmum insulam relegatus est, et Flavia Domitilla, Flavii Clementis consulis ex sorore eius neptis, in insulam Pontianam ob fidei testimonium exsulat.
93Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0090C (auctor -875)
Porro autem Diocletianus Achilleum obsessum per octo menses, apud Alexandriam cepit et interfecit.
94Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0093C (auctor -875)
Porro ille defendit se non esse dogmatis cuius accusatur communione Iulii et Athanasii Romanae et Alexandrinae urbis pontificum.
95Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0129A (auctor -875)
Carolus in Novioma civitate, Carlomannus Suessionis.
95Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0129A (auctor -875)
[799] Porro Lugdunensem Leidradus vir saeculari dignitati
96Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Horum aspectu terribili perterriti Saxones, in fugam versi sunt, sicque castrum illud ab obsidione liberatum.
96Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Decembr.
96Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Winusus, qui Spoleti praesidio praeerat, adversa valetudine fatigatus, et obsessus a Grimaldo Beneventanorum duce, capitur.
96Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Ratbertus missus imperatoris, qui de Oriente revertebatur, una cum legatis regis Persarum defungitur.
96Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0134C (auctor -875)
Hic ingressum imperii secunda et placida quiete habuit: porro finis eius multis incommoditatibus et adversitatibus fatigatur.
97Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0136B (auctor -875)
Porro Pippinus alius filius ad disponendam Italiam constituitur.
97Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0136B (auctor -875)
Bernardus Viennensis episcopus erat, et Leidardus Lugdunensis, qui initio imperii Ludovici imperatoris Suessionis monasterii locum petiit, et in loco eius Agobardus eiusdem Ecclesia chorepiscopus, consentiente imperatore et universa Gallorum episcoporum synodo, episcopus substitutus est.
97Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0136B (auctor -875)
Non multo post Lotharius filium suum Ludovicum, quem in Italia regem fecerat, ut imperatoris nomen sortiretur, per Drogonem patruum Romam misit.
98Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0138D (auctor -875)
Porro frater ipsius Ludovici Carolus, Ludovici imperatoris filius, anno Incarnationis Domini octingentesimo septuagesimo septimo moriens, reliquerat filium Ludovicum, qui eodem anno regnum suscepit paternum.
99Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0373B (auctor -875)
Porro Germanus post haec ad Ravennam pro pace Armoricanae gentis supplicaturus advenit, ibique a Valentiniano et Placida matre ipsius summa reverentia susceptus, post aliquot dies migravit ad Christum.
100Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0212D (auctor -875)
Quod audiens praeses, septem fratres diu custodia maceratos, ad ultimum tradi igni praecepit, porro milites gladio trucidari; sicque martyrium victores consummaverunt.
101Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0263A (auctor -875)
Uxorem porro eius ad Aquas Salvias [al. Silmas] manere praecepit in servitio rusticorum.
102Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0324B (auctor -875)
Porro extensus in catasta, et scorpionibus gravissime caesus est; qui subridens, et gratias agens, dicebat: Benedictus es, Domine Deus, Pater Domini Iesu Christi, qui nobis donasti misericordiam, quam meriti non sumus.
103Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0237B (auctor -875)
Porro qui eos custodiebant, somno gravabantur, clavicularius tantum solus vigilabat.
104Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0326A (auctor -875)
Porro hic apostata exstiterat, et erat fraudulentus in omni sermone, et callidus in omni commissu.
105Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0239D (auctor -875)
Scriptum est in gestis Marcelli Papae (16 Ian. ). Porro ipso tempore Maximinus interfecit sororem suam Artemiam.
106Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0382A (auctor -875)
Structa deinceps brevi cellula, quae usque hodie permanet, latitudine pedum quatuor, altitudine pedum quinque, hoc est statuta sua humiliore, porro longitudine paulo ampliore quam eius corpusculum patiebatur, ut sepulcrum potius quam domum crederes.
107Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0382B (auctor -875)
Porro a vigesimo septimo usque ad trigesimum, herbis agrestibus et vigultorum quorumdam radicibus crudis sustentatus est.
108Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0405B (auctor -875)
Orarium porro illud sibi praestitum unde sibi martyr oculos texerat, mox ut decollatus est, mulieri per quemdam puerulum quem angelum fuisse non est dubium, reformatum est.
109Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0342C (auctor -875)
Porro caput de Ierosolymis ad Phoeniciae urbem Emesam delatum est.
110Adrevaldus Floriacensis, De corpore et sanguine Christi, 124, 0952B (auctor 814-878)
» Porro S. Gregorius in homiliis suis exponens sententias Exodi de sanguine Agni, poste ac superliminaribus sic dicit (Homil. 22 in Evang., lib. II) : « Quid namque sit sanguis Agni non iam audiendo, sed bibendo didicistis.
111Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0912A (auctor 814-878)
Porro Francorum regnum Brunechildis regina cum nepotibus Theodeberto atque Theoderico filiis Childeberti regis iam maioris aetatis metas attingentibus fortiter regebat.
112Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0914A (auctor 814-878)
Porro illo in tempore, apud Gallias Francorum decidente gloria, a praefectis palatii domus ordinabatur regia, regibus ob imperitiam desidiamque solum regale nomen inaniter gestantibus.
113Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0916A (auctor 814-878)
Porro Carlomannus post aliquantum temporis excursum, regni quam ad regendum susceperat partem fratri relinquens, amore succensus speculativae conversationis, Romam se in otium contulit.
114Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0930C (auctor 814-878)
Graviter itaque redarguens acriterque in eos invectus, quare tantum nefas aggredi ausi fuissent, quod Deo hominibusque exsecrabile foret: porro leges humanae absque ullo misericordiae respectu vita eos carere, suspendio iuberent; postremo Elisaei prophetae exemplo qui regis Syriae latrunculos, quos ad se interficiendum direxerat, captos oculis, in medium deduxit Samariae, atque rege Israel requirente a propheta, utrumne eos gladio percuteret, prohibuit, quin potius pane et aqua refocillatos suis remisit: misertus latronum labori, cibo potuque refici iussit, atque incolumes ad propria remeare, interdicens nequando ad talia audenda prorumperent.
115Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0933B (auctor 814-878)
Porro quia ex antiqua auctoritate sancitum erat, feminas infra exteriores portas monasterii haudquaquam transitum introrsus habere; hi qui a longe memorias sanctorum secuti fuerant, ad preces convertuntur, ut permitteretur eis poscentibus causa orationis ecclesiam in qua sanctorum reliquiae depositae erant ingredi, votaque sua persolvere.
116Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0942A (auctor 814-878)
Porro circa tempora hiemis, irruptionem in superiora meditantibus paganis, necessitate fratres coacti eo se conferunt.
117Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0947A (auctor 814-878)
Porro fama vulgante istud iampridem fratres compererant, competensque eis visum est ut loco cederent, et praesidio opportunitatis necessariae se communirent.
118Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0956C (auctor 814-878)
Porro in ruminatione verbi Dei tenebat assiduam meditationem, secundum quod Dominus dicit: Oportet semper orare, et non deficere (Luc. XVIII) . Et Psalmista: Benedicam, inquit, Dominum in omni tempore: semper laus eius in ore meo (Psal. XXXIII) . Tot ergo coactis sub uno virtutibus, veluti pinax spiritualis, omnium vernabat gratia virtutum; et ne aliquam tanta possent bona incurrere iacturam, agebat quod de viro scribitur iusto, quia meditabitur in lege Domini die ac nocte (Psal. I) . In cuius exercitatione ad id culminis evasit, ut non modo comprovincialibus, sed etiam procul positis eius doctrina miraculo foret: Divinitati vero quod magnipenderet eum cui talia contulerat munia, signis iam evidentibus ostendere placuit.
119Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0958D (auctor 814-878)
Videntes porro quibus periculum imminebat, quo vota tenebant inimicorum [al., iniquorum], fugae subsidio se eorum manibus eripuerunt, et in ecclesiam S. Ioannis sese contulerunt, Domini potestati et misericordiae cor animasque suas commendantes.
120Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0962A (auctor 814-878)
17. Eo porro recedente sanctus Aigulfus cum caeteris secundum libitum Arcadii et Columbi custodiebatur, et per dies decem in ergastulo conficiebantur corpore, sed semet solabantur hortamentis Domini dicentis: Nolite timere, pusillus grex, quia complacuit Patri vestro dare vobis regnum (Luc. XII) . Itemque: Per multas tribulationes oportet nos intrare in regnum Dei (Act. XIV) . Post haec autem ministri diaboli, Columbus scilicet et Arcadius, moventes, tam S. Aigulfum quam reliquas sancti.
121Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0962B (auctor 814-878)
Sancti porro certissime iam noscentes quod filii mortis perdere eos decrevissent, mutuo semet hortabantur monitis secundum Apostolum, tanto magis quanto videbant appropinquantem diem, ne quis illorum amore vitae praesentis aut timore mortis incertae inimicis cederent: quia et mors praesens si differtur, non evaditur; futura vero nunquam terminatur; dicente Domino impiis: Ite in ignem aeternum (Matth. XXV) . Sed et felicitatis sanctorum fine carebit, Domino itidem dicente fidelibus suis in eius fidelitate usque in finem perseverantibus: Venite, benedicti Patris mei, percipite regnum quod vobis paratum est ab origine mundi (Ibid.) . His et similibus athletae Christi in palaestra spiritali adversus versutias diaboli et ministros eius furiis exagitatos daemonicis armabantur.
122Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0963B (auctor 814-878)
Et licet extrinsecus privati luminibus, ea tamen quibus Deus videtur lumina salva se habere scientes, fidenter coram eo, imo ipsi psallebant dicentes: Ad te levavimus oculos nostros, qui habitas in coelis (Psal. CXXII) . Immanitas porro Columbi et socii eius erga sanctos nec sic quievit: enim vero vestimentis eos exui quibus induti erant praecipiunt, et sordida pro eis vilissimaque mutari: non respicientes miseri, quia qui Christo indutus est secundum Apostolum dicentem: Induite Dominum nostrum Iesum Christum (Rom. XIII); et iterum: Induite vos viscera misericordiae (Col. III) , etc.
123Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0963D (auctor 814-878)
Beatus porro vir Aigulfus cum sociis suis, cum summa exsultatione Deo gratias quas poterat referebat, non modo pro sui recreatione, quantum pro immensa fratrum ad quos Christus eos adduxerat charitate.
124Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0965C (auctor 814-878)
26. Porro sanctae abbatissae devotio nequaquam indonata relicta est.
125Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0966C (auctor 814-878)
Sanguis enim ille martyris fusus, innocentia intelligitur vim perpessa, iustam postulans vindictam: unde Deus de primo talium, id est Abele, dixit ad primum persecutorem, id est Cain: Vox sanguinis fratris tui clamat ad me (Gen. I) . Impressio porro sanguinis in dorso vel in corpore persecutoris, animadversio vindictae quae ei debebatur pro admissione sceleris.
126Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0967A (auctor 814-878)
Porro circuli effigies inevitabilem praesagabatur sententiae ultionem: circulus enim in semet recurrit, non habens angularem exitum.
127Adrianus I, Epistola, 98, 1275C
Porro praedecessor noster sanctae recordationis quondam dominus Stephanus papa similiter cum episcopis partium Franciae atque Italiae praesidens in basilica Salvatoris Domini nostri Iesu Christi, quae appellatur Constantiniana, praedecessoris sui venerabile concilium confirmans atque amplectens, magis magisque et ipse una cum omnibus episcopis praesidentibus, sanctorum Patrum testimoniis adhaerentes, adorare atque venerari sacras imagines statuerunt.
128Adrianus I, Epistolae, 96, 1224D
Porro et Noe post diluvii inundationem et ipse superna inspiratione suo arbitrio propriae adinventionis consideratione altare Domino aedificavit, et de cunctis pecoribus et volucribus mundis holocausta super eodem altare Domino obtulit.
129Adrianus I, Epistolae, 96, 1237C
Porro post confessionem fidei vestrae notum factum est nobis quod vestra venerabilis sanctitas postulaverit ab orthodoxis ac zelatoribus et propugnatoribus veritatis, piissimis videlicet imperatoribus nostris, qui ad gloriam Dei facti sunt, quo fieret universalis synodus; et repromiserint coram omni Christiano populo suo supplicationi vestrae pie annuentes, synodumque in regia urbe fieri definientes.
130Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1272C
Porro censemus, apostolicaeque institutionis auctoritate definimus, ut nullus metropolitanorum antistitum, vel caeterorum episcoporum, in controversia criminis, si sedem appellaveris apostolicam, vel eius speciali expetieris audiri vel discuti fortassis examine, praesumat de te proferre non nostro praemisso decreto, iudicium; sed apostolicae sedis tantum reserveris examinandus vel iudicandus incunctanter arbitrio: cuius videlicet decreto vel largitate vacanti Ecclesiae incardinatus et palliatus esse dignosceris.
131Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1273C
In quo videlicet pietatis opere, quia de regibus idem dilectus filius noster Carolus, de sacerdotibus vero tu potissimum sedi apostolicae sedule laborant concurristis et concertastis, tuam proprie cohortamur insignem solertiam, quo et ipsa pravis viriliter obviet et praedictum piissimum regem, uti consummet bonum quod inchoaverat, indesinenter commoneat: quatenus et variarum virtutum vestrarum tunica usque ad talos pertingat, et sacrificium boni vestri operis Deo cum cauda oblatum holocaustum effici mereatur; necnon et illud de vobis dicatur, quod de Iob sancto, dum a divinis non cessaret obsequiis, scriptis asseritur: videlicet ubi non legitur: Quia sic fecit Iob per aliquot dies; sed, Sic faciebat Iob cunctis diebus (Iob I) . Nam et sancta animalia non post se, sed ante se gradi visa sunt, cum incederent (Ezech. I) . Porro Actardum venerabilem episcopum fraternae caritatis ulnis amplectere, et in opportunitatibus pro beatorum principum apostolorum amore semper auxiliari memento.
132Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1284B
Porro caeteris qui ex consecratione fraternitatis tuae sunt, et sive sponte sive vi se ad Photium contulerunt, si sub satisfactione libelli, cuius exemplar missis nostris commisimus, ad te remeaverint, quamvis contra professionem vel subscriptionem suam egerint, ac multipliciter adversus summum sacerdotium tuum, et in contemptum sedis apostolicae exarserint, eos generaliter in suis gradibus confirmantes, ignoscendum decrevimus.
133Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1287B
Itaque, fili charissime et venerabilis semper Auguste, noveris, quidquid erga sanctissimum fratrem et coepiscopum nostrum Ignatium, vel circa schismaticum Photium, divinitus inspiratum et iustitiae zelo succensum te litteris intimas peregisse, nobis et universae Occidentalium Ecclesiae per omnia placuisse; praesertim cum nil egeris praeter quod [fort., praeter ea quae] apostolica sedes cum totius Hesperiae praesulibus iamdudum agendum [agenda] decrevit, et, nulla mora interveniente, perficiendo mandavit: quae videlicet cum his omnibus propter id coelitus protecto imperio tuo grates multifarias reddunt, et humillimae obedientiae tuae praeconia laudibus eximiis indagare [inclamare] non desinunt. Porro de sacerdotibus vel caeteris qui contra pacem Ecclesiae facientes, unitatem eius scindere praesumpserunt, et in fratrem et coepiscopum nostrum multifariam commisisse probantur; super quibus etiam decretum ab apostolica sede clementia tua more priscorum principum postulat: sciat dilectio tua quia sicut diverso modo deliquisse referuntur, ita diversis eos definitionibus subiici non inconvenienter oportere perpendimus.
134Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1289B
Porro divinitus protectum imperium tuum precamur, ut Basilium, Petrum, Zosimum, et alterum Basilium, qui scelerum suorum conscii, et cupiditatis ardore succensi propositum deseruerunt, et sine commendatitiis litteris Constantinopolim properaverunt, ad nos per praesentes apostolicae sedis missos remittat; quatenus dum professionem, et loca, quae propter Deum primitus elegerunt, repetierint, et tibi coeleste praemium conferatur, et illis suarum lucrum animarum, divinitate propitia, concedatur: alias autem, si sanctorum Patrum regulae calcari minime, vel contemni tentantur, eos impune profecto nullus penes se retinere prorsus audebit: apud nos quippe a rudimentis ablactati, et sanctae sunt conversationis habitum consecuti, quin et in monasteriis nostris officium presbyteratus adepti: interim tamen eos, quod sint excommunicati, donec ad nos redierint tanquam sacrorum violatores canonum, cognoscere volumus.
135Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1308B
Porro si non potestis, saltem bellis cedite, praelia dissipate.
136Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1310D
Porro de tribus capitulis, super quibus, praefato postulante sanctissimo fratre et coepiscopo nostro Ignatio, divinitus protectum imperium vestrum nos deprecatum esse dignoscitur, nil possumus ab eo quod iam constitutum est, ordinare diversum vel disponere, maxime de Photii consecratione aliquantisper versum: nisi forte nos, quibusdam ex utraque parte in praesentia nostra repertis, contigerit scire, quae usque huc nescimus: vel discere quae nunc penitus ignoramus.
137Adrianus III, Privilegium, 126, 0972C
Consecrationem porro abbatissae loci ipsius, ut filia devota petisti, secundum quod in tuo testamento a te prudentissime ex eodem monasterio tuo coaptato continetur, modis omnibus fieri concedimus: scilicet cum ordinanda ibidem fuerit abbatissa, Mediolanensis archiepiscopus, qui eo tempore fuerit, vocatus ab illis personis, quas ex progenie tua ipsi loco praefeceris, quibusque curam potiorem dimiseris, ad eligendam, et consecrandam abbatissam simpliciter ibidem adveniat, et non ultra, quam a te statutum est, in eodem moretur loco, aut amplius exigendo stipendia praeterquam praefixum est, idem monasterium gravet.
138Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1377D
Porro ordinationes canonicorum, consecrationes basilicarum, et caetera sacramenta ecclesiastica ab ipsis episcopis in quorum dioecesi ecclesiae vestrae sitae fuerint, accipietis, siquidem catholici fuerint et gratiam apostolicae sedis habuerint, alioquin catholicum quemcunque volueritis adeatis antistitem, qui nostra fultus auctoritate, quod postulatur indulgeat.
139Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1512B
Porro clericos sive laicos liberos et absolutos ad conversionem suscipere nullius episcopi vel praepositi contradictio vos inhibeat.
140Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1382B
Porro eiusdem dilecti filii nostri Hugonis electi vestri, et nobilium parentum suorum, quorum consilio et auxilio Rom.
141Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1573C
Porro quando pro receptione et procuratione nostra ab episcopo collecta fuerit per ecclesias facienda, ecclesia ipsa sicut una praedictarum ecclesiarum auxilium episcopo ministrabit.
142Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1394D
Porro clericorum vestrorum ordinationem a quo malueritis catholico episcopo suscipiendi licentiam habeatis.
143Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1397D
Porro congregationem ipsam ita sub apostolicae sedis tutela perpetuo conferendam decernimus, ut nulli episcoporum facultas sit aliquid ex his monasterium absque prioris conniventia, vel apostolicae sedis licentia excommunicare, vel a divinis officiis interdicere.
144Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1421D
Porro eamdem ecclesiam cum praefato archiepiscopo suo in ipsa compositione suffraganeis renuntiasse dicebant; addentes etiam a praedecessore nostro bonae memoriae Lucio papa, sicuti in ipsius scripto continetur, ita fuisse de communi consilio fratrum definitum.
145Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1487B
Porro tam tibi, quam tuis successoribus licentiam indulgemus in gravioribus negotiis sedem apostolicam appellare, nec appellantes ante negotii finem laesio ulla contingat, quatenus, auctore Deo, in sanctae religionis studiis quieti ac seduli permanere possitis.
146Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1425A
Porro nos in omnibus his dolemus de miseris illis hominibus, qui in periurii, sacrilegii, rapinae ac peccatorum multorum foveam inciderunt; dolemus etiam quod nullum vestrum assumere iustitiae clypeum, et in eius auxilium exsurgere intuemur; usque adeo ut lugere valeamus, et dicere cum propheta: Non est qui consoletur eam ex omnibus charis eius (Thren. I) . Quoniam igitur nos ad quorum tutelam atque praesidium praefata Ecclesia specialiter respicit, afflictiones ipsius dissimulare nec possumus, nec debemus, per praesentia vobis scripta praecipiendo mandamus, quatenus omni tepiditate cessante burgenses ipsos festinetis districtius admonere, ut antedicto abbati et eius fratribus ablata restituant, irrogata damna resarciant, de illatis iniuriis competentem satisfactionem exhibeant, et ad fidelitatem et dominium ecclesiae revertantur.
147Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1426A
Porro quoniam illorum nequitia ecclesiastici severitate iudicii necdum potuit coerceri, cohibitionem tuae manus exspectat, et vigore tuo indiget emendari, quod sub aequitate censurae canonicae mansit hactenus incorrectum.
148Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1505A
Porro de hominibus et terris ecclesiae a comite et a suis interceptis et superceptis a te querimonia deposita fuit, super communi consilio compositorum dictum fuit, ut in quibus partibus Gebennensis episcopatus huiusmodi controversia habebatur, pro examinanda veritate circa locorum affinitates quatuor ex parte tua et quatuor ex parte comitis homines boni testimonii et indigenae ad iusiurandum censura ecclesiastica cogerentur, et quod ipsos constaret tactis sacrosanctis reliquiis de iusta possessione ecclesiae vel comitis profiteri, ab utroque vestrum firmiter in posterum teneretur.
149Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1545D
Porro vos, dilecti in Domino filii, qui voluntates etiam proprias pro Domino reliquistis, ad Aegyptiorum opera mentes vestras nullatenus convertatis, nec affectetis redire in Aegyptum animo, ubi Pharaoni deservitur in luto et latere, qui corporis habitu ab ipso videmini separati: vestium siquidem qualitas videtur innuere, et opera quae facitis charitatis, quod ad coelestem patriam tenditis, et ad ipsam festinantes secundum propositam vobis regulam curritis, et bravium supernae vocationis, largiente Domino, contenditis obtinere.
150Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1563C
Porro sepulturam ipsius loci liberam esse concedimus, ut eorum qui se illic sepeliri deliberaverint, nisi forte excommunicati vel interdicti sint, devotioni et extremae voluntati nullus obsistat: salva iustitia parochialium ecclesiarum de quibus mortuorum corpora admittuntur.
151Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1446B
Porro tam B. Marci ecclesia quam caeterae ecclesiae vel ecclesiarum clerici intra eamdem parochiam sub vestra obedientia et dispositione consistant.
152Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1446C
Porro abbates in vestra parochia constituti publicas missas in ecclesiis non suis minime celebrare praesumant.
153Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1555B
Porro sacramenta ecclesiastica a dioecesano suscipietis episcopo, siquidem catholicus fuerit, et gratiam atque apostolicae sedis communionem habuerit, eaque gratis et absque aliqua pravitate vobis voluerit exhibere; alioquin quemcunque malueritis catholicum adeatis antistitem, qui nimirum nostra fultus auctoritate, quod postulatur, indulgeat.
154Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1464B
Porro consecrationes altarium seu ecclesiarum, ordinationes clericorum, qui ad sacros ordines fuerint promovendi, a dioecesano suscipietis episcopo, siquidem catholicus fuerit, et ea gratis ac sine pravitate vobis voluerit exhibere.
155Adrianus IV, Epistolae et privilegia, 188, 1518B
Porro ecclesias religiosis episcopis Gradensis ecclesiae oblatas, per patriarchatum tuum constitutas, tibi tuisque successoribus libere confirmamus: ita ut nulli episcopo liceat absque tuo assensu in eis consecrationes celebrare, aut sacerdotibus in eisdem Domino servientibus, donec in locis ipsis fuerint, divina officia prohibere.
156Adso Dervensis, De Antichristo, 101, 1290B (auctor c.910-c.992)
Ne porro cuipiam ex lecta hac epistola dubium subrepat, an non libellus hic de Antichristo Albuino potius eremitae quam Adsoni sit tribuendus, tempora scriptae utriusque epistolae discernenda sunt.
157Adventius Metensis, Epistola ad Nicolaum, 121, 1148B
VI. Porro sanctitas vestrae paternitatis inviolabiliter censuit nullo modo pavendam bonorum admissionem pro temeritatibus et subscriptionibus: atque indulgentiam non esse denegandam, si vobiscum sapere, nostrumque per nosmetipsos, aut per legatos nostros assensum cum scriptis offerre studeremus.
158Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0831 (auctor 1110–1167)
Porro amicus quasi amoris vel ipsius animi custos dicitur: quoniam amicum meum amoris mutui, vel ipsius animi mei oportet esse custodem, ut omnia eius secreta fideli silentio servet; quidquid in eo vitiosum viderit, pro viribus caveat et deleat; cui et gaudenti congaudeat, et dolenti condoleat, et omnia sua consentiant, qui amici sunt.
159Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0835 (auctor 1110–1167)
Porro osculum spirituale proprie amicorum est, qui sub una lege amicitiae tenentur.
160Aelredus Rievallensis, De bello Standardii, 195, 0704B (auctor 1110–1167)
Porro eodem anno adventus eorum in Angliam quidam monachi de ecclesia beatae Mariae Eboracensi Cisterciensem puritatem et paupertatem zelantes, auxilio freti venerabilis Turstini archiepiscopi, relinquentes divitias et delicias monasticae puritati contrarias, maxima paupertate, miro fervore VI Kalend.
161Aelredus Rievallensis, De bello Standardii, 195, 0711B (auctor 1110–1167)
Porro Laodensium cuneus primum vix impetum exspectans statim dissolutus est.
162Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0864C (auctor 1110–1167)
Porro in sinistra eius virga aequitatis, virga regni sui, ut et quaerentis praesumptionem arguat, et curiositatem compescat.
163Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0868A (auctor 1110–1167)
Porro nutritium nostrum nihil libentius dixerim, quam Spiritum sanctum: matrem vero nil rectius quam charitatem.
164Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0663C (auctor 1110–1167)
Porro amicus quasi amoris, vel, ut quibusdam placuit, ipsius animi custos dicitur; quoniam amicum meum amoris mutui, vel ipsius animi mei oportet esse custodem, ut omnia eius secreta fideli silentio servet; quidquid in eo vitiosum viderit, pro viribus curet et toleret; cui et gaudenti congaudeat, et dolenti condoleat, et omnia sua esse sentiat, quae amici sunt.
165Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0673C (auctor 1110–1167)
Porro osculum spiritale proprie amicorum est, qui sub una amicitiae lege tenentur: non enim fit oris attactu, sed mentis affectu: non coniunctione labiorum, sed commistione spirituum, castificante omnia Dei spiritu, et ex sui participatione coelestem immittente saporem.
166Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0687A (auctor 1110–1167)
Porro si patri, si patriae, si civibus, si subditis, si amicis inventus fuerit perniciosus, statim familiaritatis rumpendum est vinculum, nec unius amor perditioni multitudinis praeferatur.
167Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0697A (auctor 1110–1167)
Porro dissimulatio dispensatoria quaedam est, vel poenae vel correptionis dilatio, sine consensu interiori, pro loco, pro tempore, pro persona.
168Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0717D (auctor 1110–1167)
Porro a Woden linea cognationis tuae tenditur usque ad Getam, qui et ipse tantae sapientiae et virtutis habitus est, ut a paganis pro Deo coleretur.
169Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0719C (auctor 1110–1167)
Porro Constantini imperatoris piissimi imitabatur exemplum, qui, cum urbi praefuisset et orbi, ad Christi fidem conversus tantam sacerdotibus reverentiam exhibebat, ut, cum ad eum aliquando episcopi scriptas chartulis quaerimonias adversus invicem detulissent, convolvens eas in sinu iusserit igne consumi: Non est meum, inquiens, de sacerdotibus iudicare, vocansque episcopos, inquit: Patres sanctissimi, nolite iudicio contendere, praesertim apud nos, de quorum erratibus vestrum est iudicare.
170Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0731A (auctor 1110–1167)
Porro Dani, et qui a rege defecerant Angli, Cnuthum sibi in regem elegerunt, sed strenuissimus rex Edmundus cum exercitu suo sicut leo rugiens terram circuiens, regiones plurimas quas occupaverat Cnuth in deditionem nullo obsistente recepit; verum quoties cum eo pugnaverit, quoties eius fugaverit exercitum, quoties vocatam a partibus transmarinis validam manum cum paucis, imo pene solus prostraverit, quoties denique nefandam gentem exterminasset, et in nihil redegisset, nisi quidam patriae proditores obstitissent, nimium est huic operi inserere; cum non dico meus, sed et Virgilianus, vel etiam Homericus sub tanta materia sensus deficeret.
171Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0733D (auctor 1110–1167)
Porro Edmundo filiam suam dedit uxorem; Edwardo filiam germani sui Henrici imperatoris in matrimonium iunxit.
172Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0736A (auctor 1110–1167)
Porro Alexander clericis et monachis satis humilis et amabilis erat, caeteris subditorum supra modum terribilis, homo magni cordis, ultra vires suas se in omnibus extendens.
173Aelredus Rievallensis, Genealogia regum Anglorum, 195, 0736D (auctor 1110–1167)
Porro rex David, tradente rege Henrico, uxorem duxit Mathildam filiam Wallevi comitis et Iudithae quae fuit neptis primi regis Willielmi, de qua suscepit filium Henricum virum mansuetum et pium, hominem suavis spiritus et lactei cordis, et dignum per omnia qui de tali patre nasceretur.
174Aelredus Rievallensis, In adventu Domini, 184, 0826B (auctor 1110–1167)
Porro, si onus deserti maris malis eum persecutionibus infestaverit, non deficiat nec frangatur; ne quod ipsi iniecerint per malitiam, ille per impatientiam patiatur.
175Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0368B (auctor 1110–1167)
Porro spiritualis visio est, qua visibilium rerum imagines aliquid significantes in ipso spiritu hominis formantur.
176Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0368D (auctor 1110–1167)
Magis igitur propheta fuit, qui exaratas in pariete aulae regiae Babylonis litteras exposuit, quam qui manum articulosque conspexit scribentis (Dan. V) . Porro visionem illam, qua in animo corporalium rerum quas sensu percepimus, videmus imagines, idcirco imaginariam dicimus; quia non aliunde nobis ingeruntur harum rerum similitudines, sed a nobismetipsis per sensus inductae, sicut eas foris vidimus, ita eas intus imaginamur, vel ex eis ipsis alias fingimus.
177Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0369B (auctor 1110–1167)
Porro ab alterius naturae spiritu formatur haec visio, quando vel oculis carnis per phantasmata vana deluditur, vel dormientibus, vel aegrotantibus, rerum phantasiae a malis spiritibus animae praesentantur, vel cum vigilante et sano corpore, anima ab ipsius sensibus abripitur.
178Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0369C (auctor 1110–1167)
Porro visio, quam ideo spiritualem dicimus, quia in spiritu hominis alterius spiritus operatione formatur, aut per somnium fit, aut per excessum.
179Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0397B (auctor 1110–1167)
Porro per linguam blasphemiae, per manus furta vel homicidia et caetera huiusmodi committuntur, servientibus in hoc ipsum oculis ad explorandum, auribus ad audiendum, pedibus ad incedendum.
180Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0398D (auctor 1110–1167)
Porro dilectione ita sibi possunt homines proximi esse vel coniuncti, ut multitudinis credentium fuerit cor unum et anima una in Domino (Act. IV) . Miseratione, sicut Samaritanus proximus fuisse illi, qui incidit in latrones, quia fecit misericordiam cum illo, Evangelio teste probatur (Luc. X) . Viro itaque iuste, sobrie, pieque viventi, proximus est quilibet similiter vivens; proximus et angelus sic viventi gratissime favens; proximus insuper et ipse Deus, sic viventi bene operandi gratiam subministrans.
181Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0402A (auctor 1110–1167)
Porro eorum, qui persecutionibus cedentes lapsi sunt, aut pacis tempore vittis foedati, vel perditionem vel conversionem describens: A summitate, inquit, coeli Dominus, et vasa furoris eius, etc.
182Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0410C (auctor 1110–1167)
Porro per lunam fidem, per solem charitatem, per stellas caeteras virtutes intellige: quae omnia, si superbiae fuerint tenebris obvolutae, nihil luminis, nihil gratiae, nihil quod Deo placeat, nihil quod expediat proferent, sed totam animae substantiam impietatis et infidelitatis horrore suffundent.
183Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0415D (auctor 1110–1167)
Porro adulatores Sirenis congrue comparantur, qui blando quidem, sed mortifero sono audientis aurem demulcent, et nisi prudentius aure obturata transierit, in scopulos superbiae, vel in praesumptionis Charybdim inducent.
184Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0417C (auctor 1110–1167)
Porro duobus brachiis mundus iste contra nos luctatur, prosperitate et adversitate.
185Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0423B (auctor 1110–1167)
Porro contra vitia confusio, quando homo conversus ad Deum, tentationi quam patitur expertae confusionis recordatione resistit.
186Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0434C (auctor 1110–1167)
Porro regna, illorum regum interpretare imperium, quorum cor in manu Dei est, de quibus ait Dominus: Per me reges regnant (Prov. XII) , quorum conversatio in coelis est (Philip. III) . Ipsi sunt tunc temporis sancti atque perfecti, qui concuti quidem possunt, sed subverti non possunt, de qua concussione Dominus in Evangelio: Surgent, inquit, pseudoprophetae, et pseudoapostoli; et dabunt signa multa, ita ut in errorem inducantur, si fieri potest, etiam electi (Matth. XXIV) . Sequitur: Qui posuit orbem desertum, et urbes eius destruxit.
187Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0442B (auctor 1110–1167)
Per Assyrium totam illam multitudinem spirituum superborum intellige, qui conteruntur in terra Domini, ut per terram parvuli et carnales intelligantur, quos ad solidi cibi perceptionem minus idoneos lacte potat Apostolus: Nihil, inquiens, iudicavi me scire inter vos, nisi Dominum Iesum, et hunc crucifixum (I Cor. III) . Porro per montes apostolos atque perfectos intellige, quibus dedit Dominus potestatem calcandi super serpentes, et scorpiones, et omnem virtutem inimici (Luc. X) . A quibus etiam ipsius diaboli iugum gravissimum ablatum est, quando computruit iugum a facie olei, et ille unctus oleo laetitiae prae consortibus suis (Psal. XLIV) , ligato forti illo, captivam duxit captivitatem (Ephes. IV) , et onus, quo eorum humeri premebantur, sua virtute deposuit.
188Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0456C (auctor 1110–1167)
Porro Dibon, quae interpretatur fluxus eorum, ipsorum sensuum vel cogitationum, vel etiam sententiarum diversitatem lasciviamque significat.
189Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0465A (auctor 1110–1167)
Porro qui ipsis passionibus manus dederit, et se servituti tradiderit vitiorum, omni virtute spoliatus, imberbis, et quasi in feminam resolutus agnoscitur.
190Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0465C (auctor 1110–1167)
Porro qui peccatum suum sicut Sodoma tumens superbia praedicat, necesse est ut descendat in fletum; ut, sicut peccans in montem conscenderat elationis, ita humiliatus ad vallem descendat plorationis.
191Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0476B (auctor 1110–1167)
Porro arietum puteus profunditas est Scripturarum, quae per arietes, prophetas scilicet et apostolos, ministratae sunt; quarum, Domino nobis in cordibus nostris clamante, secreta reserantur.
192Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0477C (auctor 1110–1167)
Abrenuntiantibus vero huic mundo, quae additamenta congeminet, evangelica probat historia, dicente Domino: Omnis qui reliquerit patrem, aut matrem, et caetera, propter me, centuplum accipiet, et vitam aeternam possidebit (Matth. XIX) . Porro hi qui plumbum, ferrum, stannumque vitantes, aedificant super fidei catholicae fundamentum lignum, fenum, stipulam, suscipient de manu Domini duplicia pro omnibus peccatis suis.
193Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0487D (auctor 1110–1167)
Habebant autem lateres pro lapidibus, et pro caemento bitumen (Gen. XI) . Pharao quoque filios Israel, quos dura servitute premebat, lateritiis muris urbes aedificare coegit (Exod. I) . At Salomon ex pretiosis lapidibus templum exstruxit, sic quadratis, sic sibi invicem conformatis, ut, cum parietibus insererentur, nec auditus sit in templo aut malleus tundens, aut securis incidens (III Reg. VI) . Revocate nunc oculos vestros, charissimi, ad lapides illos vivos, quos caementarii Salomonis nostri, scilicet doctores et pastores Ecclesiae, in hoc atrio illius Ierusalem coelestis, et correptionibus tundunt, et verberibus incidunt, et doctrina complanant, et moribus sibi ac fide conformant, et virtutibus quadrant, ut, de imis ad superiora translati, illius templi sacris parietibus inserantur, de quo cecinit sanctus David: Sanctum est templum tuum, mirabile in aequitate (Psal. XLVI) . Hi structores in eorum, quos coelo prospiciunt inserendos, plurimum delectantur profectu. Porro eorum magistri [discipuli] a vero recedentes oriente in campo Sennaar (Gen. II) , quod interpretatur fetor eorum, quasi in lata via, illa quae ducit ad mortem, in qua luxuria fetent, superbiae erigunt turrem; lateres quaerunt, qui de molli luto compacti in igne durantur, habentes quidem lapidum similitudinem, sed virtutem ignorantes.
194Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0493A (auctor 1110–1167)
Habes et vinum amaritudinis, de quo Ieremias: Inebriavit me amaritudine inimicus meus (Thren. III) . Porro de vino libidinis Scriptura non tacet, dicente Moyse: De vinea Sodomorum vinea eorum, etc. (Deut. XXXII) . Sed et vinum compunctionis Psalmista commemorat, Ostendisti, inquiens, populo tuo dura; potasti nos vino compunctionis (Psal. LIX) . Est postremo vinum doctrinae evangelicae et apostolicae, vinum profecto novum, quod ab apotheca coelesti in apostolorum corda descendens, per universum orbem germinat virgines, et corda fidelium desiderio perfectionis inebriat.
195Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0497B (auctor 1110–1167)
Porro chorda quarta, quae dicitur fortitudo, longitudinem crucis amplectitur, caeteris subsistendi praestans virtutem, et gratum patientiae sonum emittens.
196Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0500B (auctor 1110–1167)
Porro necessarii dicuntur hi anni; quia, sicut mercenarius ad mercedem suspirat, sic et quilibet converti desiderans, quandiu impossibilitatem sustinuerit continendi, miro aestuat desiderio, ipsam castitatis possibilitatem, quasi huius laboris sui fructum, exspectans.
197Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0219A (auctor 1110–1167)
Porro omnes qui praeibant, et qui sequebantur, clamabant, dicentes: Hosanna filio David; benedictus qui venit in nomine Domini.
198Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0223D (auctor 1110–1167)
(Colos. III.) Porro quod sensus carnis hoedorum nomine debeamus accipere, dicitur in eisdem Canticis: Si ignoras te, o pulchra inter mulieres, egredere et abi post haedos tuos (Cant. I) ; quia sine dubio qui oculos aufert a seipso, nolens seipsum suam scilicet infirmitatem attendere, sed magis aliorum vitam explorare et iudicare; ipse plane egredietur a consortio ovium Christi, et pascet carnales sensus suos pessima delectatione peccati.
199Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0253D (auctor 1110–1167)
Porro de Rachel dicit Scriptura: Erat autem pulchra et venusta aspectu (Gen. XXIX) .
200Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0260B (auctor 1110–1167)
Porro satis pulchre haec tria in illo tabernaculo memorantur esse, virga, tabulae, manna.
201Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0270C (auctor 1110–1167)
Porro omnes qui praeibant et sequebantur eum dicebant: Hosanna filio David; benedictus qui venit in nomine Domini.
202Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0295D (auctor 1110–1167)
Porro locus praelatorum est iudicium et disciplina.
203Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0296C (auctor 1110–1167)
Porro obedientiales, verbi gratia cellerarios, portarios, hospitales solet impugnare avaritia, tristitia, cupiditas.
204Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0507A (auctor 1110–1167)
Porro, ne de modo quemadmodum quaeque creatura subsistat, quam congruentem sibi modum sortiantur omnia, tacuisse videamur, quid rationali creaturae magis congruum, quam beatitudo, si iusta est?
205Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0508B (auctor 1110–1167)
Porro, ubi amor nullus, nulla delectatio.
206Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0509B (auctor 1110–1167)
Porro iam per Mediatorem Dei et hominum hominem Christum Iesum soluto dubito, cui obnoxia tenebatur humana natura, deleto chirographo, cuius cautione astrictos nos tenebat antiqui hostis dira superbia; exspoliatis principibus et potestatibus, quibus nos addixerat divina iustitia, pacato denique Deo Patre illa singulari in cruce hostia, reparatur tandem memoria per sacrae Scripturae documentum, intellectus per fidei sacramentum, amor per charitatis quotidianum incrementum.
207Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0509C (auctor 1110–1167)
Porro unum est necessarium.
208Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0509D (auctor 1110–1167)
Porro quae in mundo excellentia, quam timor non deiicit?
209Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0516B (auctor 1110–1167)
Porro, ubicunque voluntas ibi et libertas.
210Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0517B (auctor 1110–1167)
Et quis est, cui satis non sit, quod huic assertioni consentiat fides catholica, probet quotidiana uniuscuiusque bene proficientis experientia, affirment insuper prophetica, simul et apostolica testimonia, et quod his maius est, illa illius veridici oris sententia qua dicit: Sine me nihil potestis facere (Ioan. XV) . Porro oculis hac fide purgatis ratio deesse non poterit, aderit intelligentia, lumen se ingeret veritatis.
211Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0519C (auctor 1110–1167)
Porro ut non relinquaris, sed a relictis potius discernaris, noli de te praesumere, noli de Dei bonitate desperare, noli esse negligens ad operandum, noli esse segnis ad orandum cum Propheta, qui ait: Discerne causam meam de gente non sancta (Psal. XLII) . Verum, ut in bonitate hac perseveres, non tibi de tuis viribus blandiaris, sed de illo praesume, cui item clamat Propheta: Tu, Domine, servabis nos, et custodies nos a generatione hac in aeternum (Psal. XI) . Illa scilicet generatione, de qua statim subiecit: In circuitu impii ambulant (ibid.) . Hi sunt, qui instar Samson decisis virtutum crinibus, defossisque scientiae rationisque luminibus, deputantur ad molam, ut deserentes compendium charitatis, circuitum teneant cupiditatis.
212Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0522B (auctor 1110–1167)
Porro de die primo, si tamen primus dicendus est; non enim eum scriptura primum appellat, sed unum.
213Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0522D (auctor 1110–1167)
Porro creavit ut essent omnia; sustentat, ut maneant, quae manent omnia; ipse ad debitos fines perducit universa.
214Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0523C (auctor 1110–1167)
Porro septenarius numerus in Dei requie dedicatur.
215Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0524B (auctor 1110–1167)
Porro si omnem creaturam a prima usque ad novissimam, a summa usque ad imam, a summo angelo usque ad minimum vermiculum subtilius contempleris, cernes profecto divinam bonitatem, quam non aliud dicimus, quam eius charitatem; non locali infusione, non spatiosa diffusione, non mobili discursione; sed substantialis praesentiae stabili et incomprehensibili in se permanente simplicitate omnia continentem, omnia ambientem, omnia penetrantem, ima superis coniungentem, contraria contrariis, frigida calidis, siccis humida, lenibus aspera, duris mollia, concordi quadam pace foederantem; ut in ipsa creaturae universitate nihil adversum, nihil possit esse contrarium; nihil quod dedeceat, nihil quod perturbet, nihil sit quod ipsam universitatis pulchritudinem decoloret, sed in ipsius ordinis tranquillitate, quem ipsi universitati praefixit, cuncta quasi tranquillissima quadam pace quiescant.
216Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0525A (auctor 1110–1167)
Porro animantibus irrationalibus quis labor est tueri salutem, vitare perniciem, carnalium appetituum quaerere satietatem: qua adepta, cum nihil habeant ultra quod appetant, conquiescant?
217Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0526C (auctor 1110–1167)
Porro si adsit, quanta necesse est cura servetur, quot ei insidiantur morbi, quot febres, quot pestes, quot denique mortes.
218Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0528D (auctor 1110–1167)
Porro libidinum sordibus oblectari, ac instar immundissimae suis in coeno turpitudinis volutari, sicut nihil turpius, nihil foedius, nihil magis erubescendum, nihil tam conclusione dignum; ita profecto nihil magis inquietum, nihil ita omni quiete ac tranquillitate vacuum.
219Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0530D (auctor 1110–1167)
Ubi ergo ab hoc servili opere certa vacatio; ubi cavetur huius servitutis contagio, ubi fit vera et ]perfecta sabbatizatio? Denique non est iustus super terram, qui non peccet (Eccle. VII) . Porro in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea, ait sanctus David (Psal. L) .
220Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0531B (auctor 1110–1167)
Et merito septimo die haec vacatio dedicatur, quia charitas Dei diffusa est in cordibus nostris, per Spiritum sanctum, qui datas est nobis (Rom. V) . Porro septenario numero Spiritum sanctum significari, iam superius diximus.
221Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0534C (auctor 1110–1167)
Porro iugum Domini suave est, et onus Domini leve est.
222Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0536A (auctor 1110–1167)
Porro si subtilius advertas, quid est temperantia, nisi amor, quem nulla voluptas illicit; quid prudentia, nisi amor, quem nullus error seducit; quid fortitudo, nisi amor fortiter adversa sustinens; quid iustitia, nisi amor aequus quodam moderamine inaequalitates huius vitae componens; in fide ergo charitas inchoatur, et in caeteris virtutibus exercetur, in seipsa perficitur.
223Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0536D (auctor 1110–1167)
Porro diem sextum nobis iustitia dictet, per quam divinam similitudinem reinduti, atrocissimis vitiorum bestiis, terrenisque desideriis, quasi reptilibus, corporisque motibus, quasi iumentis, generosa auctoritate imperemus, agentes, ut corpus menti, mens Deo subdatur, sicque, iustitia dictante, cuique quod suum est, tribuatur.
224Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0538D (auctor 1110–1167)
Cuius tranquillitatis statum Dominus mystico nobis sermone promittens, et auferam, inquit, malas bestias de terra, et dormire vos faciam fiducialiter (Levit. XXVI) . Atrocissimis namque passionum bestiis a terra nostra, carne scilicet, quam gestamus, ablatis, coelesti nos faciet somno soporari, cum immenso illius divinae claritatis pelago absorpti, ac ineffabiliter extra nosmetipsos elati, perfecte vocabimus, et videbimus, quoniam Dominus ipse est Deus, perenne illud charitatis Sabbatum celebrantes, quod S. Isaias propheta describit: Et erit, inquiens, mensis ex mense, et Sabbatum de Sabbato (Isai. LXVI) ; cum scilicet ex hoc Sabbato, quo quaedam charitatis initia degustantes, quantum diei sinit malitia, a negotiosis actibus feriamur, in illud perfectum fuerimus introducti, ubi nulla interpellente molestia, nulla carnis praepediente miseria, diligemus Dominum Deum nostrum ex tota anima nostra, et ex tota virtute nostra, et ex omnibus viribus nostris, et proximos nostros tanquam nosmetipsos (Deut. VI) . Porro iustitiam, qua cuique quod suum est tribuitur, secundum illud Apostoli: Reddite omnibus debita; cui tributum, tributum; cui timorem, timorem; cui honorem, honorem (Rom. XIII) , fraternae dilectionis quoddam dixerim incentivum, cuius quidem initium est, nulli nocere; profectus, sine querela se omnibus exhibere.
225Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0544A (auctor 1110–1167)
Porro cum caput tuum suaviter reclinans spiritum reddidisses, obdormisse te credidit, non obiisse.
226Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0547B (auctor 1110–1167)
Porro sunt quidam, qui manifestioribus, et, ut ita dicam, crassioribus implicati vitiis, confusionis suae notam prima mox fronte praetendunt: quos a praesenti consideratione aestimo semovendos; quod eorum mentem omni vacuam requie satis superius demonstratum sit.
227Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0554D (auctor 1110–1167)
Porro electi, quibus omnia cooperantur in bonum, huiusmodi compunctione excitantur, non ad iudicium, sed ad profectum, qui hac coelesti visitatione perciti, nequaquam securius in remissiore vita torpescunt, sed quo maiore divinae dilectionis dulcedine perfruuntur, eo ardentius ad fortiora virtutum exercitia accinguntur.
228Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0556C (auctor 1110–1167)
Porro notandum arbitror quia, licet in prima illa visitatione nonnunquam timori dulcedinem suavitatis admisceat, in secunda vero, cum suavitate stimulum plerumque timoris adhibeat, proprie tamen illa ad timorem, ista pertinet ad consolationis dulcedinem; nam in tertia perfecta charitas foras mittit timorem.
229Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0557B (auctor 1110–1167)
Porro fructus primae visitationis vera est ad Deum conversio; fructus secundae propriae voluntatis et omnium passionum mortificatio, fructus tertiae perfecta est beatitudo.
230Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0561A (auctor 1110–1167)
Porro si quid in crastinum servare tentaveris, ut sine labore diurno coelesti pascaris alimento; vermes tibi tua exspectatio procreabit.
231Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0564C (auctor 1110–1167)
Porro ne vitam illam huic conversationi praeponam, omnis sanctarum Scripturarum repugnat auctoritas, obsistit ratio, ipsa conscientia nostra reclamat.
232Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0571A (auctor 1110–1167)
Porro oculorum auriumque voluptas plurimis non modicum laboris importat, qui nequaquam recte iugo Salvatoris ascribitur, cum totum perversa potius pariat consuetudo.
233Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0577B (auctor 1110–1167)
Porro haec duo praecepta si diligenter inspicias, tria quaedam invenis diligenda, te videlicet, proximum, Deum.
234Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0577D (auctor 1110–1167)
Porro Deum non amare convincitur, a quo proximus non amatur.
235Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0578B (auctor 1110–1167)
Interim hi tres amores et ab invicem concipiuntur, et ab invicem nutriuntur, et ab invicem accenduntur: porro simul omnes perficiuntur.
236Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0579B (auctor 1110–1167)
Porro si ab hoc secretiori cubiculo, in quo primum hoc Sabbatum celebravit, ad illud pectoris sui diversorium sese contulerit, ubi solet gaudere cum gaudentibus, flere cum flentibus, infirmari cum infirmis, uri cum scandalizatis; senseritque ibi animam suam, cum omnium fratrum suorum animabus glutino charitatis uniri, nullis invidiae stimulis agitari, nullis indignationum aestibus inflammari, non iaculis suspicionum atteri, non edacis tristitiae morsibus consumi; sicque ad quemdam tranquillissimum mentis suae sinum omnes rapiat, ubi dulci quodam affectu omnes amplectatur et foveat, ac secum unum cor, et unam animam faciat; ad huius mox dulcedinis suavissimum gustum omnis cupiditatum silet tumultus, ac vitiorum strepitus conquiescit, et fit ibi intus ab omnibus noxiis absoluta vacatio, et in fraternae dilectionis dulcedine grata et iucunda pausatio.
237Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0582B (auctor 1110–1167)
Porro ad inimicorum dilectionem, in qua fraternae charitatis consistit perfectio, nihil nos ita animat, ut illius mirae patientiae grata consideratio, qua ille speciosus forma prae filiis hominum (Psal. XLIV) , venustam faciem suam impiis praebuit conspuendam, qui oculos illos, quorum nutu reguntur omnia, velamini subdidit iniquorum; qua latera illa sua flagellis exposuit; qua caput, tremendum principatibus et potestatibus, spinarum asperitati submisit; qua semetipsum opprobriis ac contumeliis addixit; qua tandem crucem, clavos, lanceam, fel, acetum patienter sustinuit, in omnibus lenis, mitis, tranquillus.
238Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0582D (auctor 1110–1167)
Porro, ut perfectius ac suavius in fraternae charitatis delectatione quiescat, etiam inimicos brachiis veri amoris astringat.
239Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0585A (auctor 1110–1167)
Porro et ipsa electio amor dicitur, et est quidam actus animae; sed, cum amor ipse quo eligit, semper bonum sit, haec tamen electio, quae et amor nihilominus appellatur, necesse est ut bona vel mala sit, ac per hoc bonus vel malus amor sit.
240Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0586B (auctor 1110–1167)
Porro is cui mens sanior, oculus purior, vita est defaecatior, altiori sensu rem investigans, cum manifestum sit neminem sibi ad beatitudinem posse sufficere, videt profecto id quod sit inferior abiectior que natura, deiicere posse hominem sui amore, non extollere altius, miseriisque magis involvere quam verae felicitatis conferre solatium.
241Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0589B (auctor 1110–1167)
Porro officialem eum dicimus affectum, qui munerum vel obsequiorum gratia parturitur.
242Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0590A (auctor 1110–1167)
Econtra, quae ad aliena viscera expers pietatis obduruit, nec mihi, nec tibi sit, sed dividatur (III Reg. III) . Porro tertius in pectore sanctissimi Ioseph, etiam fratricidali praeponderavit iniuriae, qui cum fratribus fratricidis dispensatoria severitate explorationis crimen inureret, cernens eos non mediocriter fatigari, ac sera satis poenitentia de fratris proditione torqueri; cedens affectui, ut Scriptura ait, avertit se parumper, et flevit (Gen. XLII) . Hunc affectum a piis visceribus Patriarchae David nec filii parricidalis abrasit immanitas: a quo cum quaereretur ad mortem, mittens qui eius obviarent insaniae, oblitus iniuriae, memor naturae, ut sciret patrem, dissimulans nosse persecutorem: Servate, inquit, mihi puerum Absalon (I Reg. XVIII) . Hunc in se Salvator ipse mirabili compassione transfundens, videns civitatem, quae ei secundum carnem metropolis fuit, ex qua illi patres secundum carnem, naturali pietate commotus, cum infusione lacrymarum futurum ei deploravit excidium.
243Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0590C (auctor 1110–1167)
Porro quem ad noxiae voluptatis memoriam in quamlibet speciem suavitas male blanda compungit; carnali motum affectu, nemo sani capitis dubitabit.
244Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0592C (auctor 1110–1167)
Porro alter, licet in summa virtute perfectior, vultu tamen tristior, aspectu severior et fronte austeris moribus irrugata; qui omnibus benefaciat, praestet quod poscitur, non sit tamen suavis consortio nec sua cunctos invitet benevolentia.
245Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0595B (auctor 1110–1167)
Porro si ipsa electio perversa fuerit, ut quod non oportet eligat ad fruendum, et illa quae ipsam sequuntur electionem, perversa esse constabit; et talis amor perversus erit, cupiditatis non charitatis vocabulo censendus.
246Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0596C (auctor 1110–1167)
Porro spiritalis qui ex Deo est, non solum admittendus, sed et omnibus modis excitandus est, et augendus: quem desiderium nostrum saluberrime sequitur, ut quanto dulcius se nobis innotescit tanta excellentia, tanto ferventius eius desiderabilis desideretur praesentia.
247Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0597D (auctor 1110–1167)
Si ergo ad utrumque hunc actum eodem incitemur affectu, iste ultimus, quantum ad interiorem exercitationem, eius impetum sine cunctatione sequatur, neque enim timenda est in interiori sanctitate nimietas; exterior autem virtutum exercitatio de qua dictum est: Noli esse nimium iustus (Eccle. VII) , rationis est moderamine temperanda. Porro sanctorum praesentia corporalis, etsi utiliter desideretur, non tamen semper quaeritur: unde in actu hoc ratio consulenda est, non sequendus affectus.
248Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0600B (auctor 1110–1167)
Porro ei quem affectus ipse respuit et evitat, si consideratione divini praecepti nosmetipsos, ut oportet, exhibuerimus, ac quidquid dictaverit ratio, prout indiguerit, impenderimus, iste non propter se, sed tantum propter Deum diligitur.
249Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0601B (auctor 1110–1167)
Porro horum affectuum non solum origo scrutanda est, sed et processus ipse ac finis sagaciter attendendus.
250Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0604D (auctor 1110–1167)
Porro ipsa intentio in amoris electione, de qua iam disputatum est, constare videtur.
251Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0608C (auctor 1110–1167)
Porro licet ad materiam non omnimodis pertinere videatur, consultum tamen arbitror, quatenus nobis, qui monachi dicimur, consulentes, ipsius regulae nostrae vim diligentius inspiciamus; et cum ibi multa de spiritualibus, multa de corporalibus disserantur, in quibus maxime ipsius regulae vis, ac professionis nostrae norma consistat, diligentiori inquisitione vestigemus.
252Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0611C (auctor 1110–1167)
Porro si morum conversionem non secundum Regulam, sed simpliciter sine determinatione profitemur; hoc et hi, qui in Ecclesia dicuntur poenitentes, hoc ad coniugii portum de fornicationis naufragio fugientes.
253Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0615B (auctor 1110–1167)
Porro se ipsum qui diligit, cuius perditioni non parcit?
254Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0616A (auctor 1110–1167)
Porro hi qui temporalium dominorum suorum mortem temporalem morte sua temporali propulsant; qui recte id faciunt, non tam pro alieni corporis, quam pro suae animae salute id faciunt.
255Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0616D (auctor 1110–1167)
Porro qui sic a Christo separari, fraterna dilectione provocatus, elegit, vel superiorum auctoritate coactus consensit; providendum sibi est ne obruat ista necessitas, et pereat illa suavitas.
256Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0617D (auctor 1110–1167)
Porro locus excelsior volatilibus cedat; qui supra hominem virtutum pennis spiritualibus vecti, quanto Deo sunt propinquiores, tanto in arca hac spirituali esse debent superiores.
257Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0619B (auctor 1110–1167)
Porro non modicum vitae huius solatium est, habere quem tibi affectu quodam intimo ac sacratissimi amoris unire possis amplexu, habere in quo requiescat spiritus tuus, cui se refundat animus tuus; ad cuius grata colloquia, quasi ad consolatoria quaedam carmina inter tristia quaeque confugias; ad cuius amicitiae gratissimum sinum inter tot saeculi scandala securus accedas, cuius amantissimo pectori, ac si tibi ipsi omnium cogitationum tuarum viscera sine cunctatione committas; cuius spiritualibus osculis, quasi medicinalibus quibusdam fomentis languores tumultuantium curarum exsudes; qui tibi collacrymetur in anxiis, collaetetur in prosperis, tecum quaerat in dubiis; quem vinculis charitatis in illud secretarium tuae mentis inducas, ut licet absens corpore, spiritu tamen praesens sit, ubi solus cum solo conferas; ac quiescente mundi strepitu, in somno pacis, in amplexu charitatis, in osculo unitatis, interfluente Spiritus sancti dulcedine, solus cum solo repauses: imo ita te ei adiungas et applices, et animum animo misceas, ut de pluribus unum fiat.
258Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0777A (auctor 1110–1167)
Porro vir ille receptis viribus stetit super pedes suos, gratias agens Deo et sancto Edwardo, qui post primam gratiam qua debile corpus aluerat, etiam nunc secundam adiiciens, ipsam debilitatem amoverat.
259Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0787B (auctor 1110–1167)
Porro fidem centurionis ob id maxime Israeleticae religioni novimus ab ipso Christo praelatam, quod cum ad pueri illius paralysim depellendam suum spopondisset adventum, divinam eius maiestatem fide plenus attendens: Nequaquam, inquit, Domine, sed tantum dic verbo, et sanabitur puer meus (Luc. VII) . Huius fidei similitudinem sanctimonialis quaedam femina in monasterio Berchigensi zelata, beati regis Edwardi merita sua reddidit fide clariora.
260Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0684C
Advertas porro, lector, librum Isidori Hispalensis de Ordine Creaturarum, quem in hoc spicilegio edimus, ab Aenea citatum cap. 94 (tametsi quotquot hactenus legerim, huius non meminerint) haud perperam me Isidoro tribuisse, licet solo ductum scripti codicis titulo: vetus enim est et gravis auctor Aeneas, cui fidem adhibendam puto.
261Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0693C
Porro in hoc unito nomine deitatis Patris, venit verus Filius, in quo dicitur Deus, in quo claritatis nomen est cum Patre.
262Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0738A
Porro quod episcopus non ab uno, sed a cunctis provincialibus episcopis ordinatur, id propter haereses agnoscitur institutum, ne aliquid contra fidem Ecclesiae unius tyrannica auctoritas moliretur.
263Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 122 (auctor fl.c.700)
Porro Scitharum gentes in multam munitionem tam montanam quam et saltum refertissimam.
264Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0924D
Denique porro et confirmamus vobis casalem unum in integrum quem villa rustica, sive quo alio vocabulo nuncupatur, cum universis fundis vel vocabulis suis, cum casis, vineis, seu terris et sylvis, campis, pratis, pascuis, diversis arboribus, criptis arenariis, fontibus cultum vel incultum, et cum omnibus finibus, terminis limitibus suis, et omnia ad eum generaliter et in integrum pertinentibus, posito territorio . . . . . miliari ab urbe Roma plus minus.
265Agapetus II, Epistolae et privilegia, 133, 0926C
Porro qui inventi fuerint ipsum monasterium defendere, et omnia quae in hoc apostolico nostro privilegio praecepto continentur adnexa custodientes integra mentis sinceritate servaverint, a dextris inveniantur Dei in locum lucis constituti, et omnes sanctos Dei qui in eodem monasterio quiescunt firmos habeant protectores eorumque suffragiis et in praesenti vita adiuventur et in futura beatitudine coelestis regni gaudia cum angelis Dei et omnibus sanctis et electis per infinita consequantur saecula.
266Agatho papa, Epistolae, 87, 1172C
Porro apostolica Christi Ecclesia, spiritalis mater a Deo fundati vestri imperii, et unum Dominum nostrum Iesum Christum confitetur ex duabus et in duabus existentem naturis, et duas eius naturas, divinam scilicet et humanam, etiam post inseparabilem unitionem inconfusas, in eo esse defendit, et ex proprietatibus naturalibus unamquamque harum Christi naturarum perfectam esse cognoscit, et quidquid ad proprietates naturarum pertinet, duplicia omnia confitetur, quia ipse idem Dominus noster Iesus Christus, et Deus perfectus est, et homo perfectus est, ex duabus, et in duabus naturis: et post admirabilem Incarnationem existens, nec deitas eius sine humanitate, nec humanitas eius sine deitate potest intelligi.
267Agatho papa, Epistolae, 87, 1212C
Sin autem (quod porro longe sit) novitatem nuper ab aliis introductam amplecti maluerit, et alienis a regula veritatis orthodoxae atque apostolicae nostrae fidei sese irretire doctrinis, quam, ut pote animabus noxiam, declinare, indesinenter ab apostolicis meae humilitatis praedecessoribus exhortati atque commoniti, usque hactenus distulerunt, ipse noverit, quid de tali contemptu in divino Christi examine satisfaciet apud iudicem omnium qui in coelis est, cui et nos ipsi pro suscepto verae praedicationis ministerio, vel praesumptione Christianae religioni contraria, dum ad iudicandum advenerit, reddituri sumus rationem: nobisque (quod suppliciter exoro) liceat apostolicam atque evangelicam rectae fidei regulam, ut ab exordio percepimus, inconfuse et libere cum simplici puritate integram atque illibatam servare.
268Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1172B
Porro cum hospitibus nisi in ecclesia non loquebatur, nisi forte humanitatis gratia cum his refectionis tempore eam esse postulasset.
269Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1174B
Porro de liberalitate et pietate dicere aliquid supervacuum est: cum omnes ita attendisset, ac si de propriis visceribus ipsos genuisset.
270Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0478A (auctor c.805–c.846)
Porro si diceret Ravennam potius venisse, ut Apollinarem sibi sociaret, quid itineris rationi minus repugnans dicere.
271Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0478C (auctor c.805–c.846)
Porro sicut Petrum Romae ad Ianiculum constitisse et orasse, ibidemque basilicas, pace Ecclesiae data, eidem dedicatas fuisse, nullus ambigat, ita difficillime stationem ad Ulmum triginta milliaribus Roma distantem ex itinerariis tabulisque quis expiscabitur, licet et scribentis tempore ibidem ecclesiam divo Petro dicatam fuisse eiusdem Agnelli testimonium probet.
272Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0478D (auctor c.805–c.846)
Porro quod ait: « In Bedente fluvio et in mare multos baptizavit, » ostendit eodem nomine fluvium unum vocitatum.
273Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0488A (auctor c.805–c.846)
» Haec assumens Pseudo-Dexter Higuerrianus, ea in suam rem inepte traduxit, non animadvertens multis porro annis Calocerum centenario maiorem obiisse, si socius D. Iacobi in Hispanias venit.
274Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0489B (auctor c.805–c.846)
Porro quomodo haec fieri potuerunt, quin Probus centum triginta et amplius annis vixerit?
275Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0497C (auctor c.805–c.846)
346. Porro, quod ad me pertinet, puto a pia Ecclesiae Ravennatis traditione non esse recedendum, illi tamen assentiri nequeo in iis quae ibidem tradit cum Rubeo circa tempora constructae ecclesiae illius, quae nunc Sancti Spiritus titulo nuncupatur.
276Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0508B (auctor c.805–c.846)
Porro illud extra omnem dubii aleam positum censeo, quod sancti Ursi episcopi tempus vix duodecim annorum circulo impletum sit, nec ultra annum 413 progressum.
277Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0527C (auctor c.805–c.846)
» Porro distinctionem processuum laetitiae, et celebritatis causa habitorum ab his qui expiationis et poenitentiae causa fiebant, apparet ex ipso ritu; etenim in his collecta in una Ecclesia habebatur, statio in altera, in illis vero procedebatur absque collectis.
278Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0541A (auctor c.805–c.846)
Porro facili negotio ea quae ad Angeloptem spectant discernuntur, ac ea fere sunt quae Valentiniano ascribuntur, nonnulla vero ex his quae Gallae Placidiae Augustae.
279Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0543A (auctor c.805–c.846)
Ita porro sepeliebantur, quod optaverant fideles, apud sanctorum martyrum memorias, ac ita Cynegii adolescentis corpus in beatissimi Felicis basilica positum fuit a Paulino, qua de re Augustinus, lib.
280Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0544D (auctor c.805–c.846)
Porro abeodem Theodorico periuriis illectus, interfectus est.
281Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0545C (auctor c.805–c.846)
Porro episcopum Ravennatem cum clero a Theodorico pacis conditiones obtinuisse, quod narrat noster, assertorem habet Procopium de Bello Gothic.
282Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0548B (auctor c.805–c.846)
Porro Singleidae notitiam ex solo Agnello hausere Rubeus caeterique scriptores, qui eam laudaverunt.
283Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0552B (auctor c.805–c.846)
» Porro quid ad Gallam attinuerit Constantinus, non video; Ioannis etiam Nep.
284Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0553B (auctor c.805–c.846)
» Ita porro etiam respectu episcopi, diaconi erat dispensare sancta: « sicut enim, » ait Rabanus lib.
285Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0560C (auctor c.805–c.846)
Porro cum ad Kal.
286Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0563D (auctor c.805–c.846)
Inde Dupinius praelaudatus in Bibliotheca haec, quae Latine versa exhibeo, habet: « Porro littera finiri videtur ante ea verba, et quod sequitur additum est ad sanctae sedis auctoritatem commendandam.
287Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0570D (auctor c.805–c.846)
Porro Padum veterem vocat, quem Volanae dicunt.
288Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0573B (auctor c.805–c.846)
Porro libentissime Rubeo assentirer eiusdem obitum in annum 556 differendo, spectatis ingentibus aedibus, caeterisque magnifice a Maximiano peractis, itineribusque eiusdem Constantinopolim habitis, ac denique spectata etiam Rubei ipsius auctoritate; at tumuli Agnelliani characteres efficiunt ut id sustineri nequeat, quare Rubeus ipse inconsequenter loquitur, et incompossibilia narrat; qui enim mortuum Agnellum tradit anno 566, quo indictio 14 currebat, et admittit sedisse eum annos XIII, mens.
289Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0574B (auctor c.805–c.846)
Porro ea ratione Silverii mortem in annum 540 transfert, quod fidem adhibeat epistolae Silverio ascriptae ad Vigilium, in qua pontifex scribens inducitur haec: « Meque repulso, qui favente Domino tribus iam iugiter emensis temporibus ei (Apostolicae scilicet sedi) praesideo, tempora mea niteris invadere.
290Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0576A (auctor c.805–c.846)
Porro omnia Marcellino relata in Chronico, loco supracitato, vix paucorum dierum brevissimo spatio intelligi possunt facta, quae tamen his limitibus arctari necesse sit, si Theodahatus a Vitige occisus sit post duos menses a Silverii electione, et circa Decembris initium, et Belisarius Roma sit potitus eiusdem Decembris IV vel V Idus anni 536. Quod eo improbabilius efficitur, quia, uti Evagrio et Procopio laudatis traditur, Belisarius Romam ingressus est Silverii opera; quandoquidem ex Marcellino constat a Theodahato Silverium Ravennam missum, ubi eumdem degisse quandiu Theodahatus vixit, tam verosimile est, quam quod simillimum.
291Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0578B (auctor c.805–c.846)
Cardinalis Baronius rite anno 540 Ravennam captam Vitigemque devictum tradit; inde adiicit: « Porro quintum annum Belli Gothici eumdem esse imperatoris decimum quartum, ex eo certo scies, lector, dum idem auctor undecimo anno eiusdem imperatoris secundum Belli Gothici annum statuit.
292Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0580A (auctor c.805–c.846)
Porro Anastasio traditae circumstantiae pro pervigilio Natalis faciunt.
293Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0580C (auctor c.805–c.846)
Agnellus porro cum diligentius in Maximiani Vita annos, diesque, ac menses rebus gestis apponat, quam in aliis solet, manifesto ostendit se ex legitimis Ecclesiae Ravennatis documentis pleraque sumpsisse, ac fortassis ex ipsius Maximiani, quam laudat, Annalogia; quare Actorum Vigilii pontificis chronologiae disponendae non spernendo subsidio is est.
294Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0589B (auctor c.805–c.846)
Porro cui conditae basilicae gloria maneat ex Agnello constat, nec pluribus fabula confutari meretur, quam tamen vulgus in hanc diem mordicus tueri non desinit, ac si aedis dignitas pereat, nisi, commento accedente, ab Augusto condita decernatur.
295Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0591A (auctor c.805–c.846)
Porro argentarios illos fuisse, apud quos fenebris pecunia reponebatur, quique pecuniam ipsam commutabant, totum est, qui et nummularii, trapezitae, ἀργυρομοίβοι vocabuntur.
296Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0594A (auctor c.805–c.846)
Porro cum tria millia solidorum quartam reddituum ecclesiasticorum ecclesiae Ravennatis partem conficerent Ecclesii episcopi aetate, sequitur duodecim millia solidorum effecisse reddituum Ravennatis ecclesiae integram summam, quae iuxta superius dicta aestimatione respondebant sexdecim millibus ex nostris aureis scutis, quorum octo unciam auri efficiunt.
297Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0602C (auctor c.805–c.846)
Porro inscriptio a Victore posita, votum a pontifice, et a plebe positum dicit, quod satis ostendit nil ei rei a Iustiniano collatum.
298Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0602D (auctor c.805–c.846)
II. Ciborium porro quid esset, si aliunde satis superque non constaret, haberetur ex versibus laudatis, et in primis ex duobus postremis, qui non modo ostendunt tegendo altari inservisse, quare testudinis vocem Rubeus substituit, sed praecipue ob id factum fuisse, ut in eo sacra eucharistiae mysteria pro usu reconderentur, ad alium enim sensum trahi non possunt ea: Catholicae legis venit . . . . . . si quis amator Mox reparatus abit corpore, Christe, tuo.
299Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0603A (auctor c.805–c.846)
Porro et Graecos in huiusmodi instratis, seu auleis expressisse acu sacras historias apparet ex auctore incerto post Theophanem, pag.
300Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0603B (auctor c.805–c.846)
Endothis porro, de quo hic noster, ex auro puro fuisse dicitur serico stamine textus, in quo quinque imagines expressae, unaque Victorem repraesentans, qui infima parte sub pedibus Salvatoris votivam inscriptionem adiecit, ex quo dignoscimus oblatum munus ipso S. Paschatis die, qui anno 545, quinto videlicet ab eius ordinatione, ut in superiori dissertatione ostensum est, incidit in 16 Aprilis, cyclo solis 22, littera Dominicali A, cycloque lunae 14. Quid significent illa, « mediam habens coccam, » fateor me nescire, aliisque libenter relinquo divinandum veteris textrinae studiosis.
301Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0616B (auctor c.805–c.846)
Porro militare quid sonant numeri et bandi nomina cum infra in Vita Felicis temporibus difficillimis, civium ad patriae defensionem paratorum exercitum, a Georgio Ioannicis filio, in supremum ducem electo, distributum hoc fere pacto intra urbem tradit: « divisit populum civitatis in undecim partes, duodecima vero pars ecclesiae est reservata; unusquisque miles secundum suam militiam et numerum incedat, id est Ravenna, bandus primus, bandus secundus, bandus novus invictus, Constantinopolitanus, Firmans, Laetus, Mediolanensis, Veronensis, Classensis, partes pontificis cum clericis, cum honore dignis, et familia, et stratoribus, vel aliis subiacientibus ecclesiis.
302Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0616B (auctor c.805–c.846)
Porro aedes cuique numero, sive bando, constructa erat, ubi turmatim milites certo numero, cum opus erat excubias habebant, vel eiusdem duces rebus pertractandis conveniebant, quod ex hoc loco agnoscimus, sicuti et numeri, sive bandi primi aedes, earumque situm.
303Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0618A (auctor c.805–c.846)
Porro eius fabulae finis, ut pallium ab imperatore per Ravennates petitum et ab eodem collatum narraretur.
304Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0618C (auctor c.805–c.846)
Porro hic se, et decimo loco inter Ravennatis Ecclesiae sacerdotes sedisse, et architectonicae peritum satis commendat eius translationis narrandae occasione.
305Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0625A (auctor c.805–c.846)
» Porro Rubeus veterem inscriptionem exhibet, quae olim exstabat, quaeque hic describenda est; annum enim exprimit quo ecclesiae illi coronis est imposita.
306Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0629C (auctor c.805–c.846)
14. Porro pontificis ordinatio nullo modo ad Septembrem anni 623 retrahi potest, quod oporteret, si anni regum Langobardorum numerari deberent ab anno 568. Arioaldus itaque rex creatur circa Octobrem anni 625. Arioaldus creatur anno 623. Post duodecim annos completos, vel saltem mox complendos, moritur Octobri mense anni 637. Moritur anno 635. Paulus, lib.
307Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0632C (auctor c.805–c.846)
Porro noster, qui Paulum exscribit, Paulum secutus est, et circa postremum Mariniani annum eius monasterii eversionem factam videtur ostendere.
308Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0634D (auctor c.805–c.846)
Haec porro ad prioris Ioannis aetatem pertinent.
309Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0644D (auctor c.805–c.846)
» Porro sub Gregorii pontificatu Castorium primum, Ioannem deinde subdiaconum eo munere functos; ex diversis eiusdem pontificis epistolis novimus.
310Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0649A (auctor c.805–c.846)
Porro quod noster tradit D. Gregorium, ut Mariniani animum erigeret, librum Pastoralis scripsisse, non potest approbari, cum liber in editis ac ineditis Ioanni episcopo inscribatur, et in praefatione scribendi inde occasio nata dicatur, quod Ioannes Gregorium reprehenderit, quia delitescendo a Pastorali onere se subducere fuga studuerat.
311Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0649A (auctor c.805–c.846)
Porro Gregorius librum a se ob id scriptum ait, ut qui oneribus dignitatum caret, ea ne incautus expetat, qui incautus expetiit adeptum se esse timeat; argumentum plane aptius, quod ambientem retrahat, quam quod Marinianum oneri subeundo alliceret.
312Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0661B (auctor c.805–c.846)
Porro ex mente Baronii Constantinus nonnisi septima die Martii creatus fuit pontifex anno 708; non potuit itaque Felix consecrari episcopus anno 707, quod ait Ughellus, et multo minus anno 702, quod tradit Rubeus.
313Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0662A (auctor c.805–c.846)
Porro in ipsa Felicis ordinatione turbae tricaeque illae evenerunt quas Anastasius narrat, post quas pacifice sedit toto eo tempore quod exigebant opera ipso episcopo iubente a Ioannicio praestita, de quibus haec Agnellus: « Sapientissimus Ioannicius istius in temporibus claruit, et rogatus a pontifice ut omnes antiphonas, quas canimus modo Dominicis diebus ad crucem, sive sanctorum apostolorum, aut martyrum, sive confessorum, necnon et virginum, ipse exponeret, non solum Latinis eloquiis, sed etiam Graecis verbis, quia in utraque lingua fuit maximus orator.
314Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0667B (auctor c.805–c.846)
Porro eius epistolae pag.
315Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0674C (auctor c.805–c.846)
Porro notius est quam quod huic probando operam impenderet Sarnellus in opusculo Italico de vita communi clericorum inscripto, nomen videlicet abbatis non semper indicium esset coenobii monachorumque, et plures ecclesias abbatiali titulo gaudere, quae ab initio clericorum fuerunt.
316Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0678B (auctor c.805–c.846)
» Porro Vitalianus is fuit qui inter sanctos in ecclesiasticis tabulis scribi meruit, quique ea proinde in tuendis Ecclesiae Romanae iuribus constantia fuisse certum est quae opinioni huiusmodi responderit, quam nonnisi impius inficietur.
317Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0682B (auctor c.805–c.846)
III. Porro quidquid sit de traditis ab Agnello, certum est ex Anastasio, Reparato sedente, Ravennatem Ecclesiam Romanae sedi redditam; haec enim in Dono leguntur: « huius temporibus Ecclesia Ravennatum, quae se ab Ecclesia Romana segregaverat causa autocephaliae, denuo se pristinae sedi apostolicae subiugavit; cuius Ecclesiae praesul Reparatus e vestigio, ut Deo placuit, vitam finivit.
318Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0700D (auctor c.805–c.846)
Porro id perperam intellectum Agnellus ipse ostendit, qui demortuo viro illi addit statim ab episcopo id datum, ut crate ferrea locus muniretur, ubi divina officia audiens consistere consueverat.
319Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0700D (auctor c.805–c.846)
Porro non usquequaque spernenda haec narratio fuerat.
320Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0713A (auctor c.805–c.846)
Porro ut Felix adigeretur ad praestandum, quod debebat, Romanum pontificem Iustiniani favorem implorasse, qui ob id Ravennam evertendam, et Felicem abducendum iusserit, veritati minime congruit, cum ex Agnello constet aliam toto coelo diversam ea imperandi causam habuisse.
321Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0714C (auctor c.805–c.846)
Dies porro qua Iustinianus occisus interiit, incerta est; at ex Anastasio Baronius evicit ad finem anni 711 consignandam: eodem itaque tempore Ioannicius periit, quo sequenti die futurum ut imperator iugularetur moriens praedixit.
322Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0715A (auctor c.805–c.846)
Ex dispositis porro per Georgium in limitibus excubiis fortassis agnosci poterant qui per ea tempora essent exarchatus fines, a Sarcina videlicet Bononiam usque.
323Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0716C (auctor c.805–c.846)
II. Porro Ioannes, qui Felicem excepit, omnium diutius vitam produxit.
324Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0717C (auctor c.805–c.846)
Porro indictione undecima, quod ait Anastasius, Ravennam a Liutprando tentatam, referendum puto ad postremos anni 742 menses quibus indictio illa currere a Septembri coeperat.
325Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0730B (auctor c.805–c.846)
Maii Stephano, post XXXII dies eius frater S. Paulus I electus est pontifex, cui Stephanus eius nominis IV post luctuosum Constantini schisma successit anno 768. Porro hoc Stephano sedente Ravennas etiam Ecclesia post Sergii archiepiscopi mortem schismate laboravit, intruso Michaelio eius Ecclesiae scriniario, Mauritii Ariminensis ducis Langobardi potentia freto.
326Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0733A (auctor c.805–c.846)
Porro fines ditionis totius Ravennatis, cui Sergius dominatus dicitur, ita intelligo.
327Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0474C (auctor c.805–c.846)
Ac porro certissimae in hac re fidei, non modo Ursianae basilicae musiva opera, sed maxime Agnelli Pontificalis Liber esse debet.
328Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0470C (auctor c.805–c.846)
III. Porro si a doctorum virorum auctoritate ad rem ipsam transeamus, illud mihi evidens videtur quod si error in assignandis consulibus signum tale suppositionis habitum est a Binio, ut ex solo hoc capite illegitimas merito censuerit epistolas Iulio ascriptas, quae habentur in Labbaeana Collectione, pag.
329Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0471C (auctor c.805–c.846)
Sint haec porro uti doctissimo Annalium patri placet; consueverint scilicet pontifices Romani, coacta in urbe synodo, concilia, quibus longe positi per legatos tantum interfuerant, coram confirmare; Iulius etiam id egerit, et egerit eo, de quo quaestio est, tempore; at cardo rei in eo versatur, an Acta eius concilii legitima exstent.
330Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0472D (auctor c.805–c.846)
Porro, ut vides, lector, nihil territus est Papebrochius Baronii censura, qua ad annum laudatum 337 ait, « Miramur profecto hunc ipsum ( Iulium videlicet ) ab eodem auctore ( Panvinio ) praetermissum. . . . . nam si alicuius Ecclesiae antiqui quaerantur episcopi, illi certiores erunt quos veterum conciliorum Acta suppeditant.
331Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0473B (auctor c.805–c.846)
VIII. Porro non ad Constantini Iunioris victoriam quamlibet alludit Maternus, sed ad Constantis Britannicam, ipsa rigente hieme confectam anno 343, et Persicam Constantii, quam alii anno 348 ex Hieronymi et Idatii Chronico, alii 345, ex Iuliani oratione prima ad Constantium, habitam tenent.
332Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0501A (auctor c.805–c.846)
Porro anno 408 ob Stilichonis caedem nonnihil seditionis Ravennae tentatum per eius servos familiaresque, auctor est Rubeus ipse, testatus plerosque id tradere.
333Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0503B (auctor c.805–c.846)
Porro legerat Ursum obiisse die 13 Aprilis, die sancto Resurrectionis Dominicae, quo olim Ursianam ecclesiam dedicaverat, quam proinde ἅγιαν ἀνάστασιν nominandam censuerit.
334Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0512C (auctor c.805–c.846)
Porro ex eadem Simplicii epistola apparet praedessorem Ioannis illius, cui scribitur, similem errorem admisisse, qui invitum ordinaverit sacerdotem; quare vel unum, vel alterum Ioanni illi qui opinione sanctitatis floruit, ascribendum est.
335Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0741B (auctor c.805–c.846)
Porro auctor notarum id bis lectori inculcat, et quotquot de Ravennatum rerum historia scripsere, id ipsum scripsere.
336Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0744D (auctor c.805–c.846)
Porro Martini aevo et prioribus Ludovici imperantis annis Ioannem in Arelatensis Ecclesiae cathedra sedisse hinc agnoscimus, cum aliunde constet eumdem Ioannem et Nebridium Narbonensem archiepiscopum, ex imperatoris Caroli, adhuc superstitis, iussu in concilio Arelatensi anni 813 curasse ut Patres qui convenerant rem et disciplinam ecclesiasticam restituerent, eiusdem enim concilii acta adhuc exstant.
337Agobardus Lugdunensis Auctores varii, Epistola de Iudaicis superstitionibus, 104, 0097C
Si quis porro amicitiis libenter ipsius indulget, nec ferre illi impiae societatis auxilium erubescit, merito et ipse audiet quod Iosaphat rex per prophetam Domini increpatus audivit; Impio praebes auxilium, et his qui oderunt Dominum amicitia iungeris, et idcirco iram Domini mereris.
338Agobardus Lugdunensis, Contra obiectiones Fredigisi abbatis, 104, 0174B (auctor 769-840)
Porro de unitate fidelium Veteris ac Novi Testamenti beatus Hieronymus dicit: « Quo modo enim omnes in protoplasto Adam necdum nati moriuntur; ita omnes, etiam hi qui ante adventum Christi nati sunt, in secundo Adam vivificantur: atque ita fit ut et nos legi servierimus in patribus, et illi gratia salventur in filiis.
339Agobardus Lugdunensis, De cavendo convictu et societate Iudaica, 104, 0112B (auctor 769-840)
Tentaverunt porro quidam missi, et Evrardus maxime, qui Iudaeorum nunc magister est, religiosum hoc opus nostrum destruere, ac sub obtentu edictorum imperialium labefactare.
340Agobardus Lugdunensis, Liber de dispensatione ecclesiasticarum rerum, 104, 0236C (auctor 769-840)
XV. Porro quod ignorantes Deum verum, falsosque colentes, diligentius deferant sacris ac sacerdotibus suis, quam nunc plerique, in sacra historia manifestissime demonstratur: quae narrat beatum Ioseph totam terram Aegypti subiecisse Pharaoni, praeter terram sacerdotum, quae a rege eis tradita fuerat; quibus et statuta cibaria ex horreis publicis praebebantur, et idcirco non sunt compulsi vendere possessiones suas.
341Agobardus Lugdunensis, Liber de divina psalmodia, 104, 0328C (auctor 769-840)
Porro cantores, inquit, filii Asaph stabant in ordine suo iuxta praeceptum David, et Asaph, et Heman, et Idithim prophetarum regis.
342Agobardus Lugdunensis, Liber de grandine et tonitruis, 104, 0149B (auctor 769-840)
Porro mendacia, quia non acceperunt ut essent, nullum esse habent.
343Aimo S Petri Divensis, Epistola, 181, 1707D
Haec porro fidelium devotio in tantum Deo grata et accepta visa est, ut ad eorum preces et beatae Mariae invocationem infinita miracula facta sint, et peccatores ad poenitentiam conversi.
344Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0824B (auctor 950-1008)
Porro fratres cum memorato abbate, peractis absque ullius interpellatoris impedimento pro quibus ierant, gemino laetabundi gaudio, ad sua regrediuntur.
345Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0816B (auctor 950-1008)
Porro annus combustionis ipsius fuit ille qui ab Incarnatione Domini nongentesimus septuagesimus quartus dicitur fuisse.
346Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0832A (auctor 950-1008)
Feria porro sexta secundae hebdomadis sanctae Quadragesimae vertebatur, quando factio latronum memoratum occupavit coenobium; et ecce crepusculo tertiae feriae sequentis septimanae undecunque adsciti auxiliares, improvisi astitere portis.
347Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0835D (auctor 950-1008)
Porro apparatus funium nullus alter reperiri potuit, nisi quo retibus ad usum capiendarum silvestrium praeparatis caprearum sibi invicem connexis atque contortis utebantur.
348Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0838A (auctor 950-1008)
Porro e satellitibus eius quidam perversae mentis iuvenis praeveniens dominum, monacho ei curti praeposito, Theoderico nomine, furibunde imperat ut sibi portas aperiat, eo quod ipse inibi metatum abiturus foret.
349Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0838D (auctor 950-1008)
Porro a sibi placitorum istorum visitatione locorum, nullius nostrum quolibet immani poterit deterreri facinore quem grata suorum invitat praesentia ossium.
350Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0627C (auctor 950-1008)
Porro de Opere tua paternitas viderit rectene an secus egerim. Ego autem solius obedientiae (si tamen voluntate conatuque eam decoravi) testimonio contentus sum.
351Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0633B (auctor 950-1008)
Porro Senonis, viribus confisa suis, ipsam Romam orbis caput obsidere non pertimuerit, quam et cepit.
352Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0801B (auctor 950-1008)
Floriacus perstat vicus haud porro remotus Coenobio, geruli quo dulcia membra tulerunt.
353Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0639B (auctor 950-1008)
Porro reliqua portio cum praefato principe Europae partes adiit, et inter Oceanum et Thraciam super littora Danubii consedit.
354Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0642C (auctor 950-1008)
Praeceperat porro praefatus dux Barrensibus ut cum summo honore regem advenientem exciperent.
355Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0644A (auctor 950-1008)
Porro minorum turba animalium semet invicem lacerantium, populus est sine timore principum, qui, dum regni primoribus mutuo sese odio impugnantibus obsequitur attentius, variis sese implicat causarum tumultibus, dumque proceres alterutris sese moliuntur privare honoribus, illis ignobile vulgus favendo patet sine numero caedibus.
356Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0649C (auctor 950-1008)
Porro si pro me Domino preces dignaris fundere, in hoc te exauditum scito esse si huc rediens me non quiveris invenire.
357Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0649D (auctor 950-1008)
Porro Childericus, rex Francorum, ex supra memorata uxore sua habuit filium, nomine Clodoveum.
358Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0650C (auctor 950-1008)
Porro rex veritus ne forte, sorte missa, urceus ad alterius deveniret dominium, convocatis principibus hac eos alloquitur oratione: « Cum rationis ordo exposcat principem imperare potius subditis quid velit quam prece deposcere, ego tamen, fortissimi commilitones, malo cum gratia quam cum austeritate quidquam a vobis exigere.
359Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0653B (auctor 950-1008)
Porro rex Clodoveus, in Suessionis civitate nuptias cum magna celebrans gloria, saepedictam Clotildem duxit uxorem.
360Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0656C (auctor 950-1008)
Porro Gundebaldus, sui iam securus, fratrem Viennae obsidione circumdat, atque per aquaeductum urbem ingressus multorum caede patrata fratrem una interemit.
361Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0661B (auctor 950-1008)
Porro inclytus Clodoveus, rex Francorum, metas sibi attributi attingens aevi, defunctus est, anno quinto postquam Alaricum regem Gothorum interfecerat, et in basilica sancti Petri, quam ipse rogatu suae coniugis fabricaverat, sepultus est.
362Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0662B (auctor 950-1008)
Porro eiusdem de sanctae Trinitatis consubstantialitate liber liquido ostendit quam eximius suo, si licuisset, tempore sanctae ecclesiae colonus exstitisset.
363Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0664D (auctor 950-1008)
Porro Franci, regis interitu comperto, non, ut nationes caeterae, subsidium quaesierunt fugae, sed, ira fervente, Burgundiones insecuti caedunt prosternuntque graviter.
364Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0673B (auctor 950-1008)
Porro viam ingressi Campaniae, nocte quadam audiunt sonitum post terga currentium equorum.
365Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0676C (auctor 950-1008)
Erat porro Theodebertus rex egregie moratus.
366Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0676D (auctor 950-1008)
Porro Belisarius post inclytum quem de Vandalis ut supra diximus, apud Constantinopolim egit triumphum, intimus amicorum Iustiniani principis habebatur.
367Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0680A (auctor 950-1008)
Porro militaris manus, solis contra violentiam imbrium contecta clypeis, misericordiam Domini efflagitatura humi prosternitur, utque moderatiori quam merebantur vindictae poena ferirentur exorant.
368Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0682B (auctor 950-1008)
Nil porro mirandum hunc divinae latorem legis hanc in assumptione spiritus promeruisse gloriam, qui corruptibilis adhuc circumamictus tegmine carnis, tantis effulsit miraculorum signis, ut nisi vir toto venerabilis orbe, papa videlicet Gregorius, eius esset vitae relator simulque assertor eximius, profecto ab infidelibus quibusdam mirandis derogaretur actibus.
369Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0682C (auctor 950-1008)
Magna porro nobis, si dissimulare nolumus, est indicta probitatis necessitas, quibus donatum est tantum ac talem in praesentiarum habere patronum, ut ab illius nunquam pro posse magisterio discedentes, quae audivimus ab illo et mentis oculis vidimus in illo sectemur.
370Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0688D (auctor 950-1008)
Neque porro Dei oculum tam impii machinator sceleris praeterire poteram.
371Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0694B (auctor 950-1008)
Porro Sigebertus, cognito quod fratres ob infausta coniugia gravi subiacerent opprobrio, Gogonem legatum in Hispaniam ad Athanahildum regem Gothorum, qui exercitum imperatoris ab Hispania expulerat, mittit petitum filiae illius, Brunae nomine, nuptias.
372Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0702C (auctor 950-1008)
Porro Brunichildis, quam Sigebertus, dum a pervasione urbium rediret fraternarum, Parisius sibi occurrere imperat, in eadem degens civitate, nece viri comperta, fluctuabat animo qualiter se suamque prolem ab imminenti liberaret interitu.
373Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0706D (auctor 950-1008)
Porro Meroveus ad saepedictam veniens ecclesiam, memorato pontifice missas celebrante, petiit eum eulogias sibi dare.
374Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0712B (auctor 950-1008)
Porro Guntrannus rex Burgundionum Childeberto regi Austrasiorum, nepoti suo, ut pacificus cum proceribus regni sui ad pontem, quem Petreum dicunt, sibi occurreret mandavit.
375Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0714A (auctor 950-1008)
Porro Draccolenus a Guntranno duce eo quo diximus interfectus est modo.
376Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0715C (auctor 950-1008)
Porro Chilpericus, dum pessimis quotidie adiiceret peiora, febre arripitur valida.
377Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0716B (auctor 950-1008)
Quibus porro per tot annorum curricula partos reservamus thesauros, si praemittimus haeredes, quos optaveramus fieri successores?
378Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0719D (auctor 950-1008)
Romanam porro Ecclesiam post Ioannem Benedictus suscepit regendam.
379Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0721A (auctor 950-1008)
» Porro rege cum festu respondente quod sapientiores eo ex hoc forent interrogandi, sacerdos dixit: « Non esse sapientem quicunque aliter ex fide ac ipse sentiret.
380Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0725B (auctor 950-1008)
Porro rex eo discusso, dum immunem invenisset a culpa, multis honoratum muneribus ad suam reverti imperavit Ecclesiam.
381Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0726C (auctor 950-1008)
Porro Childebertus Egidium Remensem archiepiscopum, cum aliis optimatibus, ad Chilpericum patruum suum confirmandi foederis, quod inierant, causa dirigit.
382Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0728C (auctor 950-1008)
Porro Etherius Lexoviae episcopus clericum quemdam, propter puellam quamdam quam seduxerat, morti destinatum, viginti redemit aureis.
383Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0732C (auctor 950-1008)
Porro eadem regina prudenti consilio usa, ad Guntrannum regem legatos direxit, mandans se cum filio, quem ex Chilperico fratre ipsius susceperat, in clientelam illi velle tradere.
384Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0739B (auctor 950-1008)
Porro una noctium vidit idem episcopus somnium, quod eidem viro retulit, in hunc se habens modum: « Videbam, ait, me sacrosancti Martini astantem altari ac Dominici celebrare mysteria sacrificii, Guntrannumque regem, ipsam ingressum orationis domum, suis imperantem ut te a palla altaris, cui inhaerebas, evulsum foras pellerent.
385Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0741B (auctor 950-1008)
Porro Gundoaldus ad Burdegalensem transiens civitatem, Bertranno praesule humanissime se suscipiente, aliquandiu ibi resedit.
386Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0745B (auctor 950-1008)
« Quid porro exspectas, ait?
387Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0749C (auctor 950-1008)
Porro apud Baioariam post Garibaldum Tassilo ab Childeberto rex ordinatus est.
388Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0751A (auctor 950-1008)
» Fugientes porro ex eodem coenobio monachi Romam petierunt secum codicem sanctae regulae, quam praefatus pater composuerat, et quaedam alia scripta, necnon pondus panis et mensuram vini, ac quidquid ex supellectili subripere potuere, deferentes.
389Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0751C (auctor 950-1008)
Porro toto Augusto, propter crebras festivitates, manicationes fiebant.
390Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0752B (auctor 950-1008)
Foverent porro honorem, quem conferendum in cunis adhuc posito aestimavissent, ne in matura aetate vacuus potestatis, plenus ignominiae rex remaneret.
391Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0754B (auctor 950-1008)
Anno IV regni Burgundiae a Childeberto suscepti, paterni vero regni vicesimo tertio, aetatis porro suae XXV, idem rex Childebertus cum uxore propria, sicut fertur, vi veneni exstinguitur.
392Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0755B (auctor 950-1008)
Porro Brunechildis a Theodeberto nepote suo, et proceribus qui ei parebant, de regno Austrasiorum expulsa, et a quodam paupere in Marciacensi campania sola inventa et cognita, ipsa petente ab eo ad Theodoricum alterum nepotem suum est deducta.
393Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0759C (auctor 950-1008)
Porro saepe dictus rex Theodoricus, persuasionibus Aridii Lugdunensis episcopi ac aviae suae Brunechildis deceptus, sanctum Desiderium Viennensem pontificem exsilio revocatum lapidari praecepit.
394Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0766B (auctor 950-1008)
Porro Brunechildem praesentari sibi praecipiens, astante multitudine exercitus, qui non solum ex Neustria, verum etiam ex Austria sive Burgundia convenerant, accepta auctoritate, quo minus odia tegerent quae adversus eam iamdiu animo conceperant, per triduum diversis eam iussit tormentis affici, cameloque impositam per totum circumduci exercitum.
395Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0768D (auctor 950-1008)
Rediens porro praefectus a sanctis solitariis, imperatori nunciavit dicens: « Incolae solitudinis sancti viri dixerunt mihi quod humilitatis tuae preces exaudiens Deus, sempiterna quidem non te privaret gloria; verumtamen huius temporalis honorem, quo frueris, imperii, cum magna a te auferret ignominia.
396Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0769C (auctor 950-1008)
Porro in terra hostili constitutus, cum milites furto ac rapinis abstinere compelleret, nec tamen largiretur consueta stipendia, sed insuper in desertis transigere hiberna cogeret tempora, non minimum in se excitavit seditionis.
397Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0776C (auctor 950-1008)
Illis porro dicentibus nullius praeter Dei et regis se velle pati dominium, rex gratanter verba eorum suscipiens, desiderio quoque satisfecit.
398Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0781C (auctor 950-1008)
Porro VIII anno regni sui, cum (more regibus assueto) superiores Franciae partes pervagaretur, moestusque esset quod filium non progeneraret qui post se regnaret, puellam quamdam, Ragnetrudem nomine, thalamo sibi sociavit; ex qua filium eo anno suscepit.
399Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0783B (auctor 950-1008)
Porro Heraclio non de Iudaeis, sed de Sarracenis fuerat praeostensum.
400Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0785B (auctor 950-1008)
Porro apud Hispaniam defuncto Sisebodo rege clementissimo Sentila successit in regno.
401Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0790C (auctor 950-1008)
Porro inclytus rex Francorum Dagobertus, annis XVI gloriosa functus regni administratione, Spinogilo villa super flumen Sequanae sita, haud procul a Parisius constitutus, profluvio ventris laborare coepit.
402Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0796D (auctor 950-1008)
Porro beatus Audoenus, ne impar in bonis operibus videretur suis esse fratribus, ipse etiam fabricavit monasterium intra Brigensem saltum, quod Hierusalem ab eo quidem est nominatum; sed nunc a fluviolo, super quem est situm, Resbascense dicitur coenobium.
403Aimoinus Floriacensis, Miracula S. Abbonis, 139, 0413B (auctor 950-1008)
Porro de honorando patre nostro ea quae per eum Dominus operari post eius transitum decrevit miracula, litteris mandare dignum duximus ad notitiam posterorum.
404Aimoinus Floriacensis, Miracula S. Abbonis, 139, 0413D (auctor 950-1008)
Porro die quarta, dum custos ecclesiae duas lucernas mensurae semipedalis post synaxim completorii accendisset, unam ante altare sancti Petri posuit, alteram ante sepulcrum martyris Abbonis.
405Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0855D (auctor 950-1008)
Porro, quod Eliseus consilia regis Syriae prophetico spiritu regi Israel per internuntios denuntiavit, assimilatur ei rei, cum venerabilis Benedictus, ad fratres qui parietem construebant mittens, monuit ut sibi caverent, quia malignus spiritus insidians ad eos veniret.
406Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0861B (auctor 950-1008)
Porro in Historia gentis suae, hoc est Longobardorum, vitam eiusdem nostri post Dominum protectoris elegiaco metro describere disponens, hoc sumpsit exordium.
407Aimoinus Floriacensis, Sermo in festivitatibus S. Benedicti, 139, 0865A (auctor 950-1008)
Porro desolationem ipsius sacratissimi Montis Cassini, quam beatus Pater Benedictus, multo ante spiritalibus praeviderat oculis, nec non restaurationem eius, brevissimo narrandi genere curavit manifestare.
408Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0400C (auctor 950-1008)
Porro et qui matrem eripuit, et qui uxorem dimisit, uterque praeiudicium patitur, si supplicio punitur; quoniam inde auctori legis se placere putat, unde offendisse praeiudicatur.
409Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0401B (auctor 950-1008)
Porro, paucis labentibus annis, occasio se praebuit ut, rogatu ac precibus gloriosi regis Botberti, Romuleam repedaret ad urbem.
410Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0401D (auctor 950-1008)
Porro unum te volo nosse, legationem tuam me benigne suscipere, et quaeque suaseris me facturum fore.
411Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0408C (auctor 950-1008)
Porro nos eadem die qua de Albaterra promovimus, transmeato Ella [Ile] flumine, una cum beato Abbone, in villa, quae Ad-Francos dicitur, hospitati sumus.
412Aimoinus Sangermanensis, Acta translationis S. Savini martyris, 126, 1052A (auctor fl. 800)
Porro haec Acta conscripsit Aimoinus ad petitionem Hucberti abbatis S. Savini, qui a vulgatis hactenus huius coenobii indicibus exsulavit, quique post Dodonem Benedicti Anianensis discipulum et successorem collocandus videtur.
413Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1040D (auctor fl. 800)
Porro expergefacta mulier, auxilio tandem fratris asello levatur, sicque ante tumulum tanti patroni delata exponitur.
414Aimoinus Sangermanensis, De translatione S. Vincentii Martyris, 126, 1011A (auctor fl. 800)
Porro Aimoinus auditorem habuit Abbonem eiusdem loci monachum, qui de obsidione Parisiaca libros duos versibus cecinit, praemisso carmine dactylico ad Aimoinum praeceptorem.
415Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0950A (auctor fl. 800)
Porro in humero sub quo illud absconderat, pustulae morbo percussus, mox revertens pallium clam ecclesiae proiecit ad ostium: sicque impunitatem quam non merebatur requirens, aufugiendo delituit.
416Alanus Antissiodorensis, Epistolae, 201, 1385C (auctor 1152-1167)
Porro propter frequentes incursiones guerrarum, quae a longo tempore terram nostram vexare consueverunt, ita eam innumeris persecutionibus huc usque constat opprimi, ut pene nihil in eo remanserit, ipsamque ad paupertatem et inopiam redigi constiterit.
417Alanus Antissiodorensis, Epistolae, 201, 1386A (auctor 1152-1167)
Porro requisivi ab eo ut mihi fidelitatem faceret sicut fecerat pater suus: quam se debere plane negavit, cum multi assisterent parati probare patrem suum fidelitatem mihi fecisse.
418Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0474B (auctor 1152-1167)
Porro Andreas, Bernardo etiam ipse iunior, et novus eo tempore miles, verbum fratris difficilius admittebat, donec subito exclamavit: « Video matrem meam.
419Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0475D (auctor 1152-1167)
Porro mendici qui pro foribus domus astabant, videntes quod fiebat, et divinitus exterriti, in fugam versi sunt, nihil clamantes.
420Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0485A (auctor 1152-1167)
Porro silentii ipsius ordo et fama tantam etiam apud saeculares homines supervenientes sui faciebat reverentiam, ut etiam ipsi, non tantum prava vel otiosa, sed aliquid etiam quod ad rem attineret, ibi loqui vererentur.
421Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0486A (auctor 1152-1167)
Porro ad comedendum vix aliquando voluptate trahebatur, sed solo timore defectus.
422Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0497B (auctor 1152-1167)
Reges superbi, principes et tyranni, milites et raptores sic eum timebant et reverebantur, ut videatur in eis impletum quod in Evangelio legitur: Ecce, inquit Dominus discipulis suis, dedi vobis potestatem calcandi super serpentes et scorpiones, et super omnem virtutem inimici (Luc., X, 19) . Porro inter spirituales et ubi spiritualia spiritualiter examinabantur, longe ei alia auctoritas erat.
423Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0514B (auctor 1152-1167)
Porro quam magnifice egerit servus fidelis et prudens, et quam utiliter in illo conventu, ecclesia propter hoc congregata evidenter agnovit.
424Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0483 (auctor 1128-1203)
Porro, opus est eruditum raroque acumine praeditum, nec non ad veram pietatem aliasque virtutes lectorum animis infundendum aptissimum, et nihilominus, venusto lepore undique respersum.
425Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0575C (auctor 1128-1203)
Quippe rudeis crebro divina potentia mirum Edocet, ut porro edoceant arcana professos; Qui gnari tamen, atque insignes munere tanto Longius anteirent, summi cum gratia Patris Excolat ingenium, non destruat, aut male vertat.
426Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0602B (auctor 1128-1203)
XIX. Quae in rerum creatione et dispositione commendabilia contemplamur , per effectum et causam attribuuntur Creatori. Unde quia potenter et bene potentia et bona creata sunt, Creatorem potentem et bonum dicimus esse; et quia in rerum dispositione charitas, iustitia, misericordia, humilitas, pietas, et huiusmodi perpenduntur, ipsum pium, humilem, iustum, misericordem dicimus et sapientem. Porro etiam notis similitudinibus dicitur lux , fons, oriens, lumen, vita, videns, aliisque ex omni genere linguarum vocabulis ad eius magnitudinem praedicandam transumptis.
427Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0606C (auctor 1128-1203)
Porro cum in Deo dicamus iustitiam, ex descriptione iustitiae sequitur, ut eum bene merentium remuneratorem, et malorum punitorem esse credamus.
428Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0614A (auctor 1128-1203)
Porro in fide hac decesserunt universae Ecclesiae praelati post apostolos, et illi, quorum meritis magna et miranda miracula operatus est Deus.
429Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0596A (auctor 1128-1203)
Porro sancti Patres Iudaeos a pertinacia, gentiles ab erroribus virtute miraculorum recedere facientes, auctoritatibus Veteris et Novi Testamenti productis in medium, comprobatam fidem ampliaverunt.
430Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0597A (auctor 1128-1203)
Porro cum Christi vicarius sis, Petri apostoli successor, tua interest, in omnem terram semen verbi catholici propagare.
431Alanus de Insulis, De planctu naturae, 210; (auctor 1128-1203)
Porro, opus est, ut verbis utar doctoris eximii, Roberti Holkoth in cap.
432Alanus de Insulis, De VI alis cherubim, 210; (auctor 1128-1203)
Quia expositione praemissa, dictae imagini concinne totum subsequens opusculum appropriat. Haec expositio (quae facile tertiam opusculi partem complectitur) in omnibus impressis exemplaribus desideratur; quam nos hic restituimus, ex ms. codice pervetusto (ut praetactum est) bibliothecae Vedastinae. Porro, licet attentis, imagine seraphini, eiusdemque explanatione iuxta visionem Isaiae (in qua non nisi seraphinorum fit mentio, et non cherubinorum) Libellus hic convenientius forte inscriberetur: De sex alis seraphim.
433Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0804B (auctor 1128-1203)
Gladius diabolicae persuasionis est malignus quo male quisque percutitur ut a via rectitudinis exstinguatur, et alibi: Porro salvum faciet egenum de gladio oris eorum, et de manu violenta pauperem; gladius namque oris est iniquitas persuasionis, manus autem violenta est adversitas peccantis; pauper est qui apud semetipsum elevatus est.
434Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0873A (auctor 1128-1203)
Dicitur aliquando utile, unde Dominus in Evangelio: Porro unum est necessarium.
435Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0824A (auctor 1128-1203)
Iudicia etiam dicuntur ultiones, ut tangit Hieronymus ad Fabiolam de quadraginta duabus mansionibus, ubi, in prima mansione circa finem, inquit, Porro quod sequitur « in diis eorum fecit iudicia, » sive ut Septuaginta transtulerunt, ultiones, illud Hebraei autumant quod nocte qua egressus est populus, omnia in Aegypto destructa sint templa sine motuterrae, sine tactu fulminum.
436Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0081B (auctor 1128-1203)
Hoc confirmans Christus in Evangelio, ait: « Martha, Martha, sollicita es, et turbaris erga plurima; porro unum est necessarium.
437Alanus de Insulis, Liber poenitentialis, 210, 0281 (auctor 1128-1203)
Porro, utrum Alanus hoc opusculum a se primo conscriptum, postea auxerit, vel aliud ab hoc omnino diversum composuerit, quod Bituricensi archiepiscopo dedicaverit, me latet.
438Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0619 (auctor 1128-1203)
» Porro istam, quae Alano arrisit, sententiam fateor equidem uno omnium theologorum consensu iam diu explosam esse: id quod ne ipse quidem Chamierus, homo Calvinianus, negat in opere quod ( bella Domini (seu Panstratiam Catholicam inscripsit. Christum enim Servatorem nostrum etsi neque gratiam, neque scientiam, nec animae beatitatem, nec divinitatem meruisse constet, sui tamen corporis gloriam, aliaque nonnulla eiusdem generis sibi promeritum esse constans est theologorum opinio.
439Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, p1, 2; 1 (auctor 1128-1203)
Porro de his, que post hec in eodem regno uel alibi euentura predicit – quia necdum impleta uidentur, sed implenda potius futuris retro temporibus expectantur, nec hystorie futura prophetant, sed que facta sunt narrant – non secundum hystoriarum lineas et rerum gesta, sed magis secundum figuras et tropos prophetice locutionis et uerborum significationes, nec non etiam iuxta rerum ipsarum naturas et proprietates, a quibus propheta Merlinus similitudines ducit, et quarum nominibus eos appellat, quos ex propria appellatione non nominat, quodque amplius est, iuxta idioma modumque loquendi, quem eum tenere per totum operis sui contextum sollerti consideratione notaui, dictorum eius intelligentiam inuestigare uacaui, nullam quantum existimo littere uiolentiam inferens, nichil absonum uel absurdum extorta interpretatione confingens, nichil denique, quod uel a propriis uocum significationibus, uel a figuratis et usitatis uerborum translationibus peregrinum uideatur, excogitans.
440Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, p1, 3; 1 (auctor 1128-1203)
Porro de signis, que in consummatione mundi apparitura predicit, in Sole et luna et ceteris quinque planetis, Saturno uidelicet, Ioue, Marte, Mercurio et Venere aliisque stellis, et quomodo cursus suos ordinesque confundent, quos ab inicio creature illis creator omnium Deus instituit, obsequium suum peccatori homini, propter quem creati sunt, abnegantes, illi tunc uidebunt, qui superstites erunt, uidebunt et pauebunt dicente Domino: Erunt signa in Sole et luna et stellis et in terris pressura hominum pre confusione sonitus maris et fluctuum, arescentibus hominibus pre timore et expectatione que superuenient uniuerso orbi; sed et de mundi reparatione et resurrectione mortuorum, quam uera dixerit iuxta propheticas euangelicasque atque apostolicas traditiones, ita ut in nullo ab ortodoxa fide christiana deuiare uideatur, cunctis legentibus patet, sicut cum ad id locorum uentum fuerit, ostendemus, si tamen Dei misericordia nobis tribuerit commeatum.
441Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 33; 2 (auctor 1128-1203)
Porro iuuenes illos fratres, alterum Wintonie in ecclesiam sancti Amphibali fugientem ante altare trucidauit, alterum Lundoniis in quorundam fratrum cenobio absconditum, tandemque iuxta altare inuentum, crudeli morte affecit.
442Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 37; 11 (auctor 1128-1203)
Nam cum ad portum sancti Walerici cum paganorum gente applicuisset, ipse a Hugone quodam non magni generis tirone, filio uidelicet Roberti, comitis Montis, duello peremptus, presentis uite pariter et ȩterne gaudia perfidus et infelix amisit, porro de omni illo exercitu paganorum, quem secum adduxerat, omnes aut gladio trucidati aut demersi in mare aut per deuia loca dilapsi.
443Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 24; 5 (auctor 1128-1203)
Porro sex isti fratres, quos domus Corinei interfecit, hoc est Cornubienses, filii fuerunt Frewini, qui erat ipsius Cornubie uicecomes sub prefato rege Henrico.
444Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 28; 6 (auctor 1128-1203)
Porro quod ait: umbram galeati transcendet, altitudinem montis insinuat.
445Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 30; 5 (auctor 1128-1203)
Porro Armorica terra in finibus Galliarum est super litus occeani sita, terra fertilis et ubere glebe fecunda, nouem ciuitatibus pollens.
446Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 30; 11 (auctor 1128-1203)
Porro frenum, quo Albanorum atque Walensium irruptiones impetusque inhibiti sunt ac frenati, uocat Henrici regis potentiam, qui neque in Anglia neque in Normannia, sed in terra Andegauensium comitis, uidelicet Gaufridi patris eius, Armorico sinui uicina atque contermina oriundus fuit.
447Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 3; 5 (auctor 1128-1203)
Porro Gallicana nemora uocat Gallorum terras atque prouincias, seruata apri methaphora, cuius in nemoribus semper habitatio est.
448Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 4; 6 (auctor 1128-1203)
Porro in eo quod ait: Truncabit queque maiora robora , minoribus uero tutelam prestabit, manifeste declarat, quod non de apro pecude, sed de apro homine hoc loquatur.
449Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 25; 1 (auctor 1128-1203)
Porro quod addit, quia uolucres exterarum regionum sustentabit, patriis uero uolatilibus nociuus erit, quia timore umbre eius liberos uolatus amittent, sic intelligendum est, quod indigene gentis et populi sui, ut sepe fit, oppressor et proscriptor erit, alienigenis uero munificus.
450Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 30; 11 (auctor 1128-1203)
Porro ostia maris alia naturalia sunt, alia facticia, id est humano labore et industria facta, sicut in pluribus locis antiquitus factum esse congnouimus.
451Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 31; 3 (auctor 1128-1203)
Porro Sabrina uocabulum habet ab Abren, filia Locrini, filii Bruti.
452Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 4, 32; 6 (auctor 1128-1203)
Porro consuetudinarium est nature, ut ex nimio feruore aquarum aque inuertantur, sicut et uina, id est propriam nature uirtutem amittant et corrumpantur, et ex earum corruptione pisces indigene moriantur.
453Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 20; 6 (auctor 1128-1203)
Porro duo Cherubin duo significant testamenta, sicut uisum est maioribus nostris, que unum atque idem continent et [107r] locuntur, licet alterum aperte, alterum inuolute.
454Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 29; 1 (auctor 1128-1203)
Porro tercius inimicus pacis et bellorum amator erit, ita ut populum sibi subiectum subita internicione faciat interire, et communi honore sepulture, ut multociens in rebus bellicis accidere solet, in morte carere.
455Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 32; 7 (auctor 1128-1203)
Porro, lapides in ligna aut cineres in aquam posse conuerti, nulla naturalis ratio docet.
456Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 5, 40; 9 (auctor 1128-1203)
Porro illa onera, si uera sunt, portantur a demonibus; partim uera hominum corpora, partim iumentorum falsa cernentibus.
457Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 11; 6 (auctor 1128-1203)
Porro mare in aliquo sinu suo [132r] uel freto multo amplius solito angustari posse siue humano labore, licet immenso, siue ui ipsius nature, et experimentorum exempla docent et ratio.
458Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 15; 12 (auctor 1128-1203)
Porro ursi appellatione datur intelligi tertium fratrem in Albania regnaturum, pro eo quod prouincia illa eminentissimis collibus ac rupibus sit plena.
459Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 19; 4 (auctor 1128-1203)
Porro pedes totum corpus portant et sustinent.
460Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 63; 6 (auctor 1128-1203)
Porro cornutus dracho grece dicitur Cherasta quadrigemina habens cornicula, quorum temptatione ueluti esca illectas aues capit ac perimit.
461Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 1; 2 (auctor 1128-1203)
Siquidem ea, que ad nostra usque tempora [163v] decurrerunt, iuxta hystoriarum fidem et rerum euentus fideli quantum existimo ego explanatione de tenebris in lucem eduxi, porro de illis, que post nos uentura sunt – quoniam hystorie non futura prophetant, sed que facta sunt narrant, et aliud est hystoricum esse, aliud uatem – hystoriarum seriem secutus non sum, sed iuxta prophetice locutionis tropos et uerborum significationes atque figuras necnon etiam secundum rerum ipsarum naturas et proprietates, a quibus similitudines ducit et quarum nominibus eos appellat, quos ex propria appellatione non nominat, quodque amplius est, iuxta idioma et modum loquendi, quem eum tenere per totum operis sui contextum sollerti indagatione percepi, dictorum eius intelligentiam inuestigare uacaui, nichil absonum, nichil absurdum, nichil extortum, nichil denique a consueta et usitata uerborum translatione peregrinum de proprio corde confingens, sicut studiosus quisque lector ac diligens satis aduertere poterit, dummodo beniuola mente ad legendum ac deinde iudicandum accedat, nec cum inuidia tabescente iter sibi habendum dignum exi[164r]stimet.
462Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 9; 10 (auctor 1128-1203)
Porro frigidum dicunt esse Saturnum ex uicinitate aquarum, que super firmamentum sunt congelate, celis quidem spiritalibus, ut ait Ysidorus, humiliores, attamen omni creatura corporali superiores.
463Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 26; 12 (auctor 1128-1203)
Porro omnis pluuia uel ex aere uel in aere fit.
464Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 27; 8 (auctor 1128-1203)
Porro astra sunt grandes stelle ut Bootes.
465Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 38; 13 (auctor 1128-1203)
In hoc siquidem mense [181v] mundum asserunt fuisse creatum, talem uidelicet rationem assertionis sue reddentes, quod solum tempus uernale temperatum sit utpote calidum et humidum; porro ex calore et humore omnia procreari.
466Alanus Tewkesburiensis, Epistolae, 190, 1478C (auctor fl. 1150)
Porro super translatione beati martyris Thomae et eius termino, certius quid determinari oporteret, ut nationibus universis quae id desiderant possit innotescere, qualiter et quando ad gloriam illius solemnitatis valeant pervenire.
467Albertus Magnus, De homine, 1, 1, p2, p8, p9, p12, 29a, 33a, 108b, 4, 230a, 39b, 2c, 91d, 133e, 137f, 43g, 95c, 90; 20 (auctor c.1200–1280)
Et idem dicit Plato in timaeo per haec verba: ‘Dextrae porro partes, quae sunt, sinistrae apparent, propterea dextris partibus visus contra sinistram speculi, sinistris item contra dextram positis, motu facto corporis ex adverso partis eius, unde motus fit, gesticulatur motus imago’.
468Albertus Magnus, De homine, 1, 1, 18, 2; 31 (auctor c.1200–1280)
Et victricibus quidem ad comparis stellae contubernium sedem reditumque patere acturis, deinceps vitam veram et beatam, victas porro mutare sexum atque ad infirmitatem naturae muliebris relegari secundae generationis tempore’.
469Albertus Magnus, De homine, 1a, 2, 3a; 3 (auctor c.1200–1280)
Hac igitur reputatione intellectu in anima, porro anima in corpore locata, totum animantis mundi ambitum cum veneranda illustratione composuit.
470Albertus Monachus, Chronica, 3; 163 (auctor -1456)
Porro in huiusmodi sui status fluctuacione positus incurrens squalide morbum podagre, quo diu laboraverat, et accedente febre, curis, quoque vigiliis et laboribus, quibus propter zelum ecclesie continue insudabat, viribus exhaustis MCCCLXII. XV. Septembris in Colonia obiit.
471Albertus Monachus, Chronica, 3; 272 (auctor -1456)
Porro cum pace et subditorum optata quiete administravit ecclesiam Coloniensem illo tempore sine guerris usque ad obitum domini Engelberti.
472Albertus Monachus, Chronica, 164; 19 (auctor -1456)
Porro de antiquis cardinalibus non habuit aliquem adherentem sibi, nisi tantummodo dominum Lodowicum tituli sancte Cecilie, vulgariter Arelatensem nuncupatum, qui post mortem miraculis claruit.
473Alcimus Avitus, Contra Eutychianam haeresim, 8, 10; 93 (auctor ca.450-518)
Quid porro miremur Eutychianos contra catholicam fremere, cum videamus caput nostrum a suis, ad quos venerat, pertulisse redditurumque perfidiam indignatione una cum faenore?
474Alcimus Avitus, Contra Eutychianam haeresim, 8, 22; 43 (auctor ca.450-518)
Posco nunc, his proavorum successionibus ac nepotum, ex memorato patre usque ad virgineum fetum toto derivatae hereditatis accessu phantasmatis linea ducatur an traducis V Porro autem ambiguo caret, quod et de genere caro vera processit et phantasmatis genus habere non potuit.
475Alcimus Avitus, Contra Eutychianam haeresim, 8, 22; 90 (auctor ca.450-518)
Iam porro quam transacta passio docet hominem verum, cruciatum doloribus, latronibus comparatum, confectum supplicio, tumulatum sepulchro: per quae omnia phantasmatis adsertoribus assumpti corporis veritas contradicit.
476Alcimus Avitus, Dialogi cum Gundobado rege vel librorum contra Arrianos reliquiae, 1, 4b; 15 (auctor ca.450-518)
Porro autem si, ut dixistis, omnia in spiritu sancto constant et ipse est ante omnia, ne post multa esse incipiat, non erit creatura et cum creatura non fuerit, servitium non debebit restatque, ut sit dominus, si non est servus: et qui famulari ratione non colligitur, dominari veritate credatur.
477Alcimus Avitus, Dialogi cum Gundobado rege vel librorum contra Arrianos reliquiae, 1, 11; 14 (auctor ca.450-518)
Porro intellegi promptum est, quod alieno subvectus arbitrio non graditur propria libertatis sponte, qui rapitur.
478Alcimus Avitus, Dialogi cum Gundobado rege vel librorum contra Arrianos reliquiae, 1, 12; 6 (auctor ca.450-518)
Vos porro conicite, utrum crediderint Christum, quos tam manifeste constat scripsisse de Christo.
479Alcimus Avitus, Dialogi cum Gundobado rege vel librorum contra Arrianos reliquiae, 1, 17a; 27 (auctor ca.450-518)
Dei porro spiritus factor, hominis vero factura accipi debet.
480Alcimus Avitus, Dialogi cum Gundobado rege vel librorum contra Arrianos reliquiae, 1, 22; 5 (auctor ca.450-518)
Porro nequaquam salvat de homine Christo tantummodo rectum credere, nisi iungas etiam catholico intellectu de divinitate sentire.
481Alcimus Avitus, Dialogi cum Gundobado rege vel librorum contra Arrianos reliquiae, 1, 32a; 2 (auctor ca.450-518)
Nemo porro recurrit nisi quo fuit: sed ascendente Christo filius hominis recurrit in caelum, qui erat prius in caelo.
482Alcimus Avitus, Dialogi cum Gundobado rege vel librorum contra Arrianos reliquiae, 1, 32a; 9 (auctor ca.450-518)
Iunge porro, ut sit deus in Christo, et est mundum reconcilians sibi.
483Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 38 (auctor ca.450-518)
Ecclesia porro quae haereticorum fuit, etsi licet meliori renubere, non erat virgo.
484Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 47 (auctor ca.450-518)
Immo magis, si paulo attentius intuemur, caret macula, quod simplum est novitate; rugosum porro, quod iteratione duplicatum est.
485Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 9; 162 (auctor ca.450-518)
Porro autem de ipsa revelatione quid senserim, in simplicitate depromo.
486Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 172 (auctor ca.450-518)
Medium porro anuli ab ea parte, qua volae clausae vicinabitur, delphinorum, quorum superius capita descripsimus, caudae tenebunt.
487Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 176 (auctor ca.450-518)
Licebit porro supercurrenti ingenio vestro terminos praescriptae demandationis excedere.
488Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 258 (auctor ca.450-518)
Vobis porro si cordi est, facta de nobis ex asse iactura, ab incursibus formidandis Rodano limitante muniri, tenete adhuc, dum redeo, et Ceratium nostrum de meo habentem aliqua, de vestro nonnulla, quia me scholasticum vobis adserit bellicosum sumens de matris sapientia, quod libenter barbaros fugit, de virtute paterna, quod litteris terga non praebuit.
489Alcimus Avitus, Epistolae, 15; 5 (auctor ca.450-518)
Neque porro cadit in regiam quidem, sed philosophicam mentem maeroris abiectio.
490Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5; 64 (auctor ca.450-518)
Nec porro magni intererat, quod triduum eligeretur, dummodo psalmorum officia lacrimarum functionibus annuis persolverentur.
491Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5; 66 (auctor ca.450-518)
Porro autem eo attinuit ista praefari, ut, seu recolentibus haec seu ignorantibus forte retulimus, omnes tamen attendant, quod ecclesia, quae misit aliis formam institutionis, multipliciter est debitrix ostendendae alacritatis; et prima debet esse compunctionis officio, quae in re tam necessaria omnibus facta est mater exemplo.
492Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5; 87 (auctor ca.450-518)
Porro autem pulsare commune est.
493Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 5; 92 (auctor ca.450-518)
Neque porro aliud fuit in tanto repugnantium sibi invicem ventorum fluctuumque conflictu sopitum profundius dominum nostrum interrita quiete iacuisse, nisi ut ad eum inter discrimina, quae patimur, timoris nostri causa confugeret.
494Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 8; 29 (auctor ca.450-518)
Illorum porro patientiam testantur multiplices in infirmitate virtutes.
495Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 8; 33 (auctor ca.450-518)
Da porro in praesentibus evidentem bonorum malorumque distantiam, et examini quid remansit ?
496Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 10; 10 (auctor ca.450-518)
Porro lignea legitimam coniugatorum praeferant simplicitatem, cruore martyrii aurea rubeant, virginitatis radio argentea perlucescant.
497Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 15a; 14 (auctor ca.450-518)
Inplet hic porro gentilium vices vicinantium Arrianorum tabidus livor et, si paganus hic forte iam deest, qui plures deos velit excoli, gemit haereticus, qui unum conspicit exorari.
498Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 28; 3 (auctor ca.450-518)
faciem caelestis cibi candor aspersit sic rupis eatinus cunctis uitat[uribus inexperta largum sicientebus putum mullitum duricia naturalis regore profudit quid mihi laudet antiquus moysen suum aquas ab aeuo aspe ras ligno castigante dulcasse quid aelyseum uirte non inparem agrestis cibi amaritudine plenum libetem medici farris infusione condisse haec quidem gesta exempli admirabilis fuisse quis nesciat sed non menus hodiae uestro datum est sacerdoti quem par diuersitas felices euentus parin p[ar]ib[us adprobabit cum menoris paene uirtutis sit creaturas orando conuertere quam hoste depulso creatorem hedebus inuitasse inplet hic porro gentilium uices uicinantium arrianorum tabedus libor et si paganus hic forte iam deest qui plures ds̅ uellit excoli gemet hereticus qui unum conspecit exorari dil [i git quippe trinitatis diuiso nummerositatem deorum et consanguene[o se parationis affectu pariter soliditate perupta multos deos fieri a consenta neis adquiescit sub quorum fabore quasi excusabileter ipse tris [nume ri[t].
499Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 28; 9 (auctor ca.450-518)
tit quam hic origenalia plenus inlustrit no[n reproductum de se lumen tenebris flamma c aedeficantis inuentio arte caelesti nec me . . contra naturam loca refulsisse quam tempo ............. [ut in cunctis fabra lignorum lapis saxis unitus adminicolum ................ [ptibile non 1] . . . uos porro conicete quantum debeat ad pastus p ....................................... etiam ex his quae desunt eausam uenire praecu[ni ....... absistente aedif materiae materiam creuisse dicendi soliditas [quae faciendis fabricis in principiis quaeretur hic et culmen obtenuit fir[missimo aliarum aedium fundamene cacumina nostra tutiora sunt sinu[atis e regione fornacibus dum se per totum seripturae arquatilis nisus ob[iectu mutuo propellit ac sustenit absque abitantum terrore pend[olae libramine iacens conpage ponderis proprii quo magis pr[emitur plus taceo hic urbanam dispositionem part ............. f. 14 (Bignon. f. 74).
500Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 28; 11 (auctor ca.450-518)
Soluat nun]c quae sibi ostensae fuerent conpedes criminum cum .................prius erga]stolarium reliquias uincolorum quorum ferro tac ...... loci congesta]sunt regalis auri talenta uiluerunt cum inposita ......... crarentur] instrumenta supplicii cum exclusum ab hominibus ..........................rebus manc[ipat [14] magnitudinem locis quam superio ...................... gas, sollicitatum arte fulgorem sursum .................................. nescierat expetisse; sic alterno temporum ..................................... gua mundo etiam certa domicilio iucunditas ........................................ patiens, non expectatur aurora, sed sapitur ........................................ supernorum dispendio mittitur dies, ut non minus ........................................ tet, quam hic originalia plenus inlustret, non ........................................ reproductum de se lumen tenebris flamma c ........................................ aedificantis inventio arte caelesti nec minus ........................................ contra naturam loca refulsisse quam tempora ,.............. ut in cunctis ......................... fabra lignorum lapis saxis unitus adminiculum ............................... ptibile non ........................................... Vos porro conicite, quantum debeat ad pastus p ........................................ etiam ex his, quae desunt, causam venire praeconii .... absistente aedificandi materia materiam crevisse dicendi; soliditas, quae faciendis fabricis in principiis quaeritur, hic et culmen obtinuit: firmissimo aliarum aedium fundamine cacumina nostra tutiora sunt, sinuatis e regione fornicibus, dum se per totum scripturae arquatilis nisus obiectu mutuo propellit ac sustinet absque habitantum terrore pendulae libramine . . . . iacens conpage ponderis proprii, quo magis premitur, plus ........ Taceo hic urbanam dispositionem partium ........................... ........................................................................................................................ [14].................... ribus margaritis facies venustissime ............... bus facta solacio viantem diligentissimo ....................r nihil precor invidias saeculo meo ...............................sequens aetas quod veterascere non potest tu .................................. tas ad commendandum perennitati aedis huius ........................ obtutibus totum sufficit, tam casibus nihil lice re ....................quoque tempora, quod generatio successura miretur .................... conatibus rudia operum, sed e diverso vincemus .................... minus est, nos laborante mundo aliquanta concepisse ....................maxima peperisse.