'rudo' - search in All Authors, Showing 1 to 5 of 5 hits

1Eutyches, De uerbo, p. 471, l. 21 (auctor c.550)
item libro VI excudent alii spirantia mollius aera, item georgicon libro I durum procudit arator uomeris obtunsi dentem, cauat arbore lintres: trudo trudis, detrudo detrudis, abstrudo, obtrudo; {rudo} et cuius apud Persium legimus infinitiuum rudere, findor, ut Arcadiae pecuaria rudere credas, ab eo uenire potest quod est rudo rudis, ut est ex participio eius, quo Virgilius utitur, suspicari: Aeneidos enim libro III dicit primusque rudentem contorsit laeuas proram Palinurus ad undas, item libro VII hinc exaudiri gemitus iraeque leonum uincla recusantum et sera sub nocte rudentum, item georgicon libro III comminus obtruncant ferro grauiterque rudentes caedunt.
2Ioannes de Garlandia, Opus synonymorum, 150, 1583B (auctor 1001-1100)
Dic a rudo rudens.
3Iohannes abbas Victoriensis, Liber certarum historiarum, 264, 299; 19 (auctor -1347)
Rex Francorum [Rudo]lfi constancia comperta comiti mandat facere concordiam, quia et ipse regis Alemannie colloquium affectaret; metuens tamen Theutonicorum potenciam, inceptum iter retrogrediens non perfecit.
4Lactantius Placidus, In Statii Thebaida commentum, 6, 667; 442 (auctor fl.c.400)
Ait enim: 'cuncta mihi Alpheum linquens lucosque M(olorchi) c(ursibus) e(t) c(rudo) d(ecernet) G(raecia) c(aestu)'.
5Vossius Gerardus Iohannes, De Arte Grammatica Libri Septem., 1b, 18; 29 (auctor 1577-1649)
[Index lib. 3-4] I. XXIX. 112. et XXXIII. 130. Rudera neutrum plurale, non a ruder, sed rudus, [Index lib. 3-4] I. XXVI. 96. quod et olim rodus, vel raudus, unde raudusculum, 97. Rudimentum, secunda producta, ut colligere ex eruditum, [Index lib. 1-2] II. XVII. 216. Rudo, rudi, et rudivi, nisi hoc sit a rudio, [Index lib. 5-6] III. XXVI. 99. Rugo passive acceptum, [Index lib. 5-6] III. III. 12. Rullus unde, [Index lib. 3-4] II. XXIX. 379. Rumex masc.