'spiro' - search in All Authors, Showing 1 to 45 of 45 hits

1Alcuinus, De grammatica, 101, 0874C (auctor 730-804)
Neutra absoluta sunt et per se [plenum] sensum significant, ut vivo, spiro, pergo.
2Apuleius, Metamorphoses, 5, 10; 4 (auctor c.125–c.180)
Nec sum mulier nec omnino spiro, nisi eam pessum de tantis opibus deiecero.
3Augustinus Hipponensis, De libero arbitrio, 32, 1250 (auctor 354-430)
Nam quia ex uno aere et ego et tu possumus implere spiramentum, et eius aeris affectionem odore sentire: et item quia ex uno melle, vel quolibet alio cibo seu potu ambo gustare possumus, et eius affectionem sapore sentire, quamvis ille unus sit, nostri autem sint sensus singuli, tibi tuus et mihi meus; ut unum odorem vel unum saporem cum ambo sentiamus, nec tu tamen eum meo sensu sentias, nec ego tuo, nec aliquo uno qui utriusque nostrum possit esse communiter, sed prorsus mihi meus sensus sit, et tuus tibi, etiamsi unus aut odor, aut sapor ab utroque sentiatur: hinc ergo isti sensus inveniuntur habere aliquid tale, quale illi duo in visu et auditu: sed in eo dispares sunt, quantum ad id quod nunc agimus pertinet, quod etsi unum aerem naribus ambo trahimus, aut unum cibum gustando capimus; non tamen eam partem aeris duco quam tu, nec eamdem partem cibi sumo quam tu, sed aliam ego, aliam tu: et ideo de toto aere cum spiro, duco partem quanta mihi satis est, et tu item de toto aliam quanta tibi satis est ducis: et cibus quamvis unus et totus ab utroque absumatur non tamen et a me totus, et a te totus absumi potest, quomodo verbum et ego totum audio, et tu totum simul, et speciem quamlibet quantam ego video, tantam et tu simul; sed cibi vel potionis alia pars in me, alia in te transeat necesse est: an parum ista intelligis?
4Cledonius, Cledonii ars, p. 56, l. 20 (auctor c.450)
uerba neutralia: furio insanio pendeo fugio cedo madeo proficio deficio uenio succedo uiuo gusto consuesco maneo {uenio} caleo haereo propero ualeo curro sto sedeo cubo succumbo accumbo pareo dormio prodeo glisco reuerto esurio lucubro supplico inmineo tremo fallo horreo uapulo scato nubo ardeo excreo {minor opinor pluor proficiscor perpetior tueor intueor patior} caleo algeo pateo serpo repo olfacio erro uigilo resto {testor testificor dominor nascor aspernor conor misereor paciscor} cogito surgo milito sudo hiemo trepido eo pereo recedo procedo oleo sapio spiro saeuio taceo sileo degenero mando surgo descendo {recordor irascor medior quidam} uaco {interpretor} dubito fluctuo prosilio nuto candeo libro parco.
5Constantinus I, Decreta et constitutiones, 8, 0259 (auctor c.272–337)
Prorsus vero animam totam, et omne quod spiro, quicquid denique in intimis mentis recessibus volvitur, id summo Deo a me deberi firmissime credo.
6Correr Gregorio, Progne, 1; 83 (auctor 1409-1464)
Tunc me lacertis senior affusis ait Complexus: "Ut, ut te, gener, dum spiro adhuc, Iuvat videre!
7Cunichius Raymondus, Epigrammata, 1, 42; 4 (auctor 1719-1794)
Gratus ob hoc memori fateor; testorque tabella, Quod spiro et vivo, munus id esse tuum.
8Cunichius Raymondus, Epigrammata, 2, 17; 2 (auctor 1719-1794)
Gratus ob hoc memori fateor, testorque tabella; Quod spiro et vivo, munus id esse tuum.
9D Arco Nicolo, Numeri, 1, 15; 2 (auctor 1479-1546)
Sed potius vitam hanc quam spiro amittere certum est Quam te mutata destituisse fide; Nam promissa fides cordi est mihi: sed tua cur sic Promissa in media scribere oportet aqua?
10Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 4; 8 (auctor c.1265-1321)
D'i Serafin colui che piu s'india, Moise, Samuel, e quel Giovanni che prender vuoli, io dico, non Maria, non hanno in altro cielo i loro scanni che questi spirti che mo t'appariro, ne hanno a l'esser lor piu o meno anni; ma tutti fanno bello il primo giro, e differentemente han dolce vita per sentir piu e men l'etterno spiro.
11Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 10; 32 (auctor c.1265-1321)
Vedi oltre fiammeggiar l'ardente spiro d'Isidoro, di Beda e di Riccardo, che a considerar fu piu che viro.
12Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 11; 21 (auctor c.1265-1321)
Poi che la gente poverella crebbe dietro a costui, la cui mirabil vita meglio in gloria del ciel si canterebbe, di seconda corona redimita fu per Onorio da l'Etterno Spiro la santa voglia d'esto archimandrita.
13Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 14; 14 (auctor c.1265-1321)
Oh vero sfavillar del Santo Spiro!
14Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 24; 7 (auctor c.1265-1321)
Poscia fermato, il foco benedetto a la mia donna dirizzo lo spiro, che favello cosi com'i' ho detto.
15Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 24; 20 (auctor c.1265-1321)
Cosi spiro di quello amore acceso; indi soggiunse: "Assai bene e trascorsa d'esta moneta gia la lega e 'l peso; ma dimmi se tu l'hai ne la tua borsa".
16Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 25; 17 (auctor c.1265-1321)
Indi spiro: "L'amore ond'io avvampo ancor ver' la virtu che mi seguette infin la palma e a l'uscir del campo, vuol ch'io respiri a te che ti dilette di lei; ed emmi a grato che tu diche quello che la speranza ti 'mpromette".
17Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 25; 29 (auctor c.1265-1321)
A questa voce l'infiammato giro si quieto con esso il dolce mischio che si facea nel suon del trino spiro, si come, per cessar fatica o rischio, li remi, pria ne l'acqua ripercossi, tutti si posano al sonar d'un fischio.
18Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 26; 1 (auctor c.1265-1321)
Mentr'io dubbiava per lo viso spento, de la fulgida fiamma che lo spense usci un spiro che mi fece attento, dicendo: "Intanto che tu ti risense de la vista che hai in me consunta, ben e che ragionando la compense.
19Dante Alighieri, Divina Commedia, p3, 26; 23 (auctor c.1265-1321)
Indi spiro: "Sanz'essermi proferta da te, la voglia tua discerno meglio che tu qualunque cosa t'e piu certa; perch'io la veggio nel verace speglio che fa di se pareglio a l'altre cose, e nulla face lui di se pareglio.
20Eborensis Iacobus Flavius, Cato minor sive disticha moralia, 2a, p454; 7 (auctor 1517-1599)
Quod spiro, quod luce fruor, tu muneris auctor.
21Eutyches, De uerbo, p. 477, l. 3 (auctor c.550)
in lo desinentia a uel e uel i uocalibus antecedentibus primae sunt coniugationis, ut halo halas, exhalo exhalas, anhelo gelo protelo uigilo sibilo uentilo, excepto alo alis, id est nutrio, intellectus causa, ut carens graui spiritu etiam coniugatione differat ab eo quod adspiratum primae est coniugationis, halo halas, significans spiro, unde exhalat opaca mefitim Virgilius in VII libro protulit.
22Eutyches, De uerbo, p. 481, l. 32 (auctor c.550)
et quacumque alia uocali antecedente ro syllabam similiter uerba sunt primae coniugationis, ut aro aras, paro spiro deliro uoro ploro roboro, Horatius carminum libro IIII rectique cultus pectora roborant: laboro obscuro instauro inauro figuro, Horatius epistularum lib(ro) II os tenerum pueri balbumque poeta figurat: exceptis uro uris et quaero actiuo quaeris, ex quo composita, licet ae diphthongon in i longam conuertunt, coniugationem tamen seruant, ut inquiro inquiris, Lucanus libro VIIII inquire in fata nefandi Caesaris, conquiro conquiris.
23Flauius Sosipater Charisius, Ars, p. 474 (auctor c.362)
spiro.
24Hariulfus Aldenburgensis, Vita S. Arnulfi, 174, 1410A
Sed et tu, charissime, custodi diligenter, ne talia cuiquam quandiu spiro audeas confiteri.
25Horatius Flaccus, Carmina, 4, 3; 3 (auctor 65BC-8BC)
o testudinis aureae dulcem quae strepitum, Pieri, temperas, o mutis quoque piscibus donatura cycni, si libeat, sonum, totum muneris hoc tui est, quod monstror digito praetereuntium Romanae fidicen lyrae: quod spiro et placeo, si placeo, tuum est.
26Masenius Iacobus, Palaestra Styli Romani, 3, 3, 180; 6 (auctor 1606-1681)
Dum spiro spero.
27Masenius Iacobus, Speculum imaginum veritatis occultae, 4, 9; 1781 (auctor 1606-1681)
Dum spiro spero.
28Masenius Iacobus, Speculum imaginum veritatis occultae, 5, 2a, p0; 30 (auctor 1606-1681)
symbolum in quo gladio sectus anguis lemma praeferebat, Dum spiro spero, quam apes illae Barberinorum infloribus.
29Nestorius Marius Mercator, Sermones, 48, 0853A
Me episcopatus cura nulla sollicitat, nec mihi de eo ullus est sermo; donec spiro, sano dogmati adsum.
30Ordericus Vitalis, Historia ecclesiastica, 188, 0785B (auctor 1075–c.1142)
Credo quod arcta magis praesentibus atque futuris Grata forent, mihi proficerent, aliisque placerent, Quam de terrenis excursibus, atque caducis Stemmatibus frustra rimari, vel dare lata; Inclyta dum spiro, mirandaque scribere vellem, Prodigiis implens in Christi nomine pellem.
31Ovidius Naso, Metamorphoses, 14, 154; 6 (auctor 43BC-17)
Quod loquor et spiro caelumque et sidera solis respicio, possimne ingratus et impius esse?
32Papias, Ars grammatica, 5, 1; 14 (auctor fl.c.1100)
14 Quedam neutra uel que nec nos in alium nec alium in nos aliquid agere significant, ut "spiro", "uiuo", "ambulo", "pergo", "ferueo", "sedeo", "ditesco"; hec proprie neutra uel absoluta dicuntur, quia non egent ullis casibus, licet figurate possint iungi suis nominibus, ut "uino uitam".
33Petrus Pictaviensis, Sententiae, 211, 0923C (auctor c.1130-1215)
Item, si divina essentia introducitur loquens, cum vere possit dicere; ego nec gigno, nec gignor, nec procedo, nec spiro, et ad eam quoque sub eisdem verbis vere possit dirigi sermo, sic, tu nec gignis nec gigneris, nec spiras nec procedis, poterit et de ea fieri sermo per eumdem tenorem, ut dicatur, iste nec gignit, nec generatur, nec procedit, nec spirat, sed certum est hic fieri sermonem de persona.
34Piccolomini Aeneas Silvius, De duobus amantibus historia, 1, 13; 39 (auctor 1405-1464)
Non meum est sed tuum quod spiro.
35Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 377 (vol. 1), l. 14 (auctor c.500)
similiter actiuam significationem habent officio tibi, noceo tibi), quaedam uero ex eisdem neutralibus passiuam, ut uapulo a te, fio a te, exulo a te, ueneo a te, nubo tibi (quamuis antiquissimi etiam actiua significatione nubo te dicebant, unde Plautus in Casina: libet Charinum quid agat scire nouum nuptum ), quaedam neutra, id est quae nec nos in alium extrinsecus nec alium in nos aliquid agere significant, ut est spiro, uiuo, ambulo, pergo, quae non egent aliqua coniunctione casus, cum absolutam et plenam per se prolata sententiam monstrent, quae et proprie neutra uocantur, sicut supra dictum est.
36Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 570 (vol. 1), l. 6 (auctor c.500)
ab halo halas halaui halitus nomen participiale, non halatus, et a spiro spiras spiraui spiritus similiter nomen participiale factum [non spiratus facit]; a paui pastus, non patus, ab ambio ambitus correpta paenultima, quando nomen est; nam in participio producitur.
37Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 159 (vol. 2), l. 15 (auctor c.500)
et uerborum quidem constructionem seruant, quando uel absoluta uel transitiua sunt ad alia casualia, quibus ad consequentiam uerbi coniunguntur: absoluta, ut spirans uiuo, ambulans cogito, quia et spiro et ambulo absoluta sunt; transitiua, misereor tui, miserens tui; noceo tibi, nocens tibi, laudo te, laudans te; potior illa re, potiens illa re.
38Priscianus Caesarensis, Ars Prisciani, p. 271 (vol. 2), l. 8 (auctor c.500)
quae uero non egent obliquis casibus, ea nec passiua habent, ut spiro, uiuo, nauigo, proficiscor, quamuis haec quoque figurate, ut supra ostendimus, coniunguntur obliquis casibus, ut securam uiuit uitam; spirat et expirat animam; nauigo mare et nauigatur mare et similia.
39Pseudo Priscianus, De accentibus, p. 525, l. 12 (auctor c.600)
a spiro quoque et halo nomina uenientia breuiantur, ut spiritus halitus.
40Ratherius Veronensis, Dialogus confessionalis, 136, 0405C (auctor 887-974)
Quoniam adhuc confitebor illi (Psal. XLI, 6) , adhuc vivo, spiro, et pedibus meis me propriis porto, adhuc est dies salutis, adhuc tempus acceptabile (II Cor. VI, 2) . Itemque: Lenocinaris nimium tibi, inquis: (Non) ignoremus, sicut ait Hieronymus, poenitentiam, ne facile peccemus; ne peccemus, inquam.
41Vicich Caietanus, Iesseidos libri XII, 11, 23; 15 (auctor fl. 1686)
Si materno te lacte rigavi, Tu meus es iam, nate, cibus; si corporis auram Vitalem, divinus homo me matre tulisti, Tu mea nunc vita es, tu pectoris intimus ardor, Tu cordis qua spiro aura es: qua vivo.
42Vincentius Bellovacensis, Speculum doctrinale, 2, 119; 9 (auctor c. 1190-1264)
Et nota quod ab halo quoque halavi et spiro spiravi, fiunt nomina participalia halitus et spiritus, similia participiis preteriti.
43Vossius Gerardus Iohannes, De Arte Grammatica Libri Septem., 1b, 19; 125 (auctor 1577-1649)
[Index lib. 3-4] I. XLII. 196. Spiro transitive acceptum, [Index lib. 5-6] III. IV. 18. Spissigradissimus, [Index lib. 3-4] II. XXVII. 373. Spolium numero singulari apud Virgil.
44Vossius Gerardus Iohannes, De Arte Grammatica Libri Septem., 3, 3; 1 (auctor 1577-1649)
Aro, bibo, coeno, sudo, spiro, aliaque huiusmodi, activa esse, non neutra.
45Wibaldus Corbeiensis, Epistolae, 189, 1256D (auctor 1098–1158)
Verum scholastice: Si possunt in nomine proprio sive appellatorio duae consonantes ante vocalem iungi, sicut gnato, gnavis, spiro, flores, fructus, cur duae vocales loco consonantium positae conglutinari et conflari non possint?