'summa' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 20669 hits      Show next 500

Nor id , p2, 17 found in
Nor id , p10, 14 found in
Nor id , p10, 30 found in
4Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0467A (auctor c.945–1004)
Nec illud nos latet quod pro huiuscemodi episcopis, qui non pro vitae merito vel sapientiae doctrina, sed magis eliguntur pro pecuniarum summa maxima, discordiarum semen et detrimentum regno accrescat, teste Gregorio, in Epistola ad Theodebertum et Theodericum reges scripta: « Fertur, inquit, Simoniacam haeresim, quae prima contra Ecclesiam diabolica plantatione subrepsit, et in ipso ortu suo telo apostolicae ultionis percussa atque damnata est, in regni vestri finibus dominari; cum in sacerdotibus fides sit eligenda cum vita.
5Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0445B (auctor c.945–1004)
Hanc autem scriptorum nostrorum paginam omni in futuro tempore vel post episcopis ordinandis formam statuimus, illibatamque servari, ut tecum tua Ecclesia, iuvante Domino, suo tantummodo sit iure contenta, et monasterium illud, nulli alterius aliique generali canonicaeve iurisdictioni deserviens, remotis vexationibus ac cunctis gravaminibus, divinum opus cum summa animi devotione perficiant.
6Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0460D (auctor c.945–1004)
Nunc igitur, sicut locuti sumus ad invicem, et haec epistola vestris aspectibus se praesentat, per hos sancti Patris Benedicti monachos audire placeat, et audita perficere, velut promisistis, cum summa fide et devotione.
7Abbo Floriacensis, Quaestiones grammaticales, 139, 0532D (auctor c.945–1004)
A prima enim olympiade quidquid factum dicitur per quaternarium multiplicata, numeri summa manifestatur, sicut in chronicis dicitur.
8Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0511D (auctor c.945–1004)
Quapropter circumspectus plurimum, accito uno ex commilitonibus, eum ad regem, huiusmodi curarum tumultibus expeditum, dirigit, qui exploret quae sit ei summa rei familiaris, improvisum, ut contigit, quaerens subiugare tormentis, si eius nollet obtemperare feralibus edictis.
9Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0516A (auctor c.945–1004)
Quo tandem recedente, cum summa diligentia et omni sagacitatis studio aptantes, quibus creditum est, caput corpori sancto, pro tempore tradiderunt utrumque pariter iunctum competenti mausoleo.
10Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0733D (auctor fl. 923)
Magno cum pondere nostri Tigna parant, quorum calibis dens summa peragrat, Machina quo citius Danum quisset terebrari; Conficiunt longis aeque lignis geminatis Mangana quae proprio vulgi libitu vocitantur, Saxa quibus iaciunt ingentia, seo iaculando Allidunt humiles scaenas gentis truculentae.
11Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0736B (auctor fl. 923)
Haec et quo supplere queam, faveas, precor, alme; Summa patris summi, natique, rogato, columba Ore meo sedeat, mentem repleat, pie domne, Actibus atque sacris virtutum floribus ornet, Expulsis sestrice sacra vitiis procul atris.
12Absalon Lundensis, Testamentum, 209, 0757 (auctor 1178-1201)
Quod tuum est, ad te merito, domine perillustris, redire debet: tuum sane fecisti, dum suasu tuo nunc edendum hoc qualecunque persuasisti; tuum quinetiam, quod sumptibus tuis et liberalitate summa haec prodire volueris.
13Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0015B (auctor fl. 1150)
Et ecce desideria prophetarum completa sunt, nobis data est summa gaudiorum, ad quos Christus venit: imo (ut verius dixerim) venit propter nos, propter nos, inquam, ut nostra sanaret vulnera, et peccatum tolleret ipse pretium redemptionis et hostia factus pro peccato.
14Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0027D (auctor fl. 1150)
Natura quippe assumpti hominis, in quo summa maiestas tanquam in solio resedit, omnibus caeteris fuit supereminens propter puritatem humanitatis, et gratiarum plenitudinem: quasi quodam Spiritus sancti artificio prae caeteris filiis hominum insignita extitit.
15Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0055B (auctor fl. 1150)
In amatoribus huius mundi verbum caro fit, qui Filium Dei non propter se diligunt, sed propter bona temporalia, quae ab eo accipiuntur: et omissa omnium spiritali dulcedine, bonis temporalibus adhaerent summa intentione.
16Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0056B (auctor fl. 1150)
Certe quicquid in mundo isto utile, formosum, vel delectabile apparet, possumus histrioni comparare, qui gestus modo laetantis, modo dolentis in se suscipit, ita ut videatur aliquando summa laeticia, aliquando summa tristitia affectus.
17Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0062D (auctor fl. 1150)
Et gaudium quidem illud gaudium est quod in tristitiam non convertitur (Isa. LIV) , singulare, supereminens, summa omnium gaudiorum quod nec oculus vidit nec auris audivit (I Cor. II) , etc. Non dicat aliquis in corde suo immensitatem huius gaudii ad se non respicere, quod sui defectus miseria non meretur, a quo per huius vitae mortalitatem tanta distantia separatus est.
18Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0099C (auctor fl. 1150)
Haec mulier tempus purgationis observare debet septem diebus, et triginta tribus, quae in summa quadraginta constituunt.
19Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0149D (auctor fl. 1150)
Quid enim aliud, nisi sigilla quaedam fuerant personales illae patriarcharum exhibitiones, apparitiones angelicae, oblationes hostiarum, imagines revelationum, quae omnia Christum vel actu vel similitudine praefigurabant: quibus si adiicias obscuritates Scripturarum, dilationem promissionis, desperationem adimplendae veritatis, in summa septem sigilla invenies, quibus liber iste ante Incarnationem signatus fuit.
20Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0188A (auctor fl. 1150)
Beati qui ad coenam nuptiarum Agni vocati sunt (Apoc. XIX) . Videntur nuptiae istae inauditis quibusdam delitiis eminere In quibus non vinum electum, non fercula huius creationis, non sacietas corporis, non temporalis laetitia, sed beatitudo repromittitur, et talis beatitudo, quae est pax aeterna, thesaurus indeficiens, summa gaudiorum, consummatio omnis consummationis.
21Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0235C (auctor fl. 1150)
Quoniam ergo tantorum virorum praesentiam etiam verbo offendere summa iniuria est, in vocem lamentationis potius quam sermonis libet erumpere, paratus quantum valeo fonte lachrymarum satisfacere his, quos necessitate obedientiae licet invitus cogor offendere.
22Adalbero Laudunensis, Carmen ad Rotbertum regem Francorum, 141, 0775 (auctor 947-1030)
Saltibus incedens (terram calcaria pungunt (31): Coepit summa pedum cum tortis tendere rostris (32).
23Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 3; 34 (auctor -c.1150)
P. summa veneratione summeque laudis celebratione dignissimo domno 23. B. divina providentia Cassinensis monasterii abbati venerabili M. quicquid dignum tanto patri et domno.
24Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 3; 59 (auctor -c.1150)
Idcirco, amabilissime domne, tuam, ut dixi, amicitiam incomparabiliter expetens, has tibi litteras scripsi, orans et summa prece deposcens, ut, quid tibi super his placeat, quam cito rescribas.
25Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 5; 41 (auctor -c.1150)
Nosse volumus cunctos populos, quos clementie nostre regit imperium, nostre imperialis iussionis edictum, videlicet nos velle et iubere eos per legum tramites incedere, pravorum hominum iniquitates expellere, quatenus nostri regni status assidue succrescat et victoria nobis a celesti numine prestita semper vigeat ac pace reddita cunctus in commune Romanus orbis gaudeat, ac per hoc imperiali auctoritate vobis precipiendo mandamus, ut unusquisque vestrum de finibus suis iniquitatem expellat, invasiones et iniurias corrigat, lites et iurgia sopiat et ecclesias Dei ante omnia veneretur, summa cautela et tutela muniat, iudiciali arbitrio cuncta equa lance disponat.
26Adalhardus Corbeiensis, Statuta pro monachis suis, 105, 0548D (auctor fl. 820)
Quando vero dormiendi tempus fuerit, sive in die, sive in nocte, sicut silentium funditus in ore, ita in incessu, ut nullus iniuriam patiatur, summa cautela esse debet.
27Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, p1; 12 (auctor c.624-704)
XI. De alia summa columna in illo sita loco, ubi cruce Domini superposita mortuus reuixit iuuenis.
28Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 11; 1 (auctor c.624-704)
De aliqua ualde summa columna, quae a locis sanctis ad septemtrionem in medio ciuitatis stans pergentibus obuia habetur, breuiter dicendum est.
29Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 16; 1 (auctor c.624-704)
Ille sacrosanctus et honorabilis locus, in quo Dominus ab Iohanne baptizatus est, semper aquis fluminis tegitur Iordanis, et sicut Arculfus refert, qui ad eundem peruenerat locum hucque et illuc per eundem transnatauit fluuium, in eodem sacrosancto loco lignea crux summa infixa est, iuxta quam aqua usque ad collum longissimi uenit stantis uiri aut alio in tempore nimiae siccitatis ad mammillas usque; inundatione uero facta maiore illa tota crux aquarum adiectione protegitur.
30Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0787C
CAPUT XII. De alia summa columna in illo posita loco ubi, cruce Domini superposita, mortuus revixit iuvenis.
31Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0787D
De aliqua valde summa columna quae in locis sanctis ad septentrionem in medio civitatis stans pergentibus obvia habetur, breviter dicendum est.
32Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0800A
Ille sacrosanctus et honorabilis locus, in quo Dominus a Ioanne baptizatus est, semper aquis fluminis tegitur Iordanis: et, sicut Arculfus refert qui ad eumdem pervenerat locum, hucque et illuc per eumdem transnatavit fluvium, in eodem sacrosancto loco lignea crux summa infixa est, iuxta quam aqua usque ad collum longissimi venit stantis viri; aut alio in tempore nimiae siccitatis aquis imminutis ad mamillas usque: inundatione vero facta maiore, illa tota crux aquarum adiectione protegitur.
33Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0766D
Et post aliquam cum beato sermocinationem viro illa coelestis caterva quasi se exploratam sentiens, ad summa citius repedavit coelorum.
34Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0768B
Et post aliquantum quasi horae unius intervallum vir venerandus Columba eamdem sacram ingreditur domum, simulque cum eo aurea lux de summa coeli altitudine descendens totum illud ecclesiae spatium replevit, sed et illius exedriolae separatum conclave, ubi se Virgnous, in quantum potuit, latitare conabatur, eiusdem coelestis claritas luminis per interiorem illius cubiculi ianuam, quae ex minore patebat parte erumpens, non sine aliquo formidabili repleverat terrore.
35Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0770B
Sed ecce nunc subito retardati ultra nostrae fretum insulae stant in rupe, scilicet volentes ad me de corpore advocandum appropiare; sed propius accedere non permittuntur; mox ad coelorum summa repedaturi, quia Dominus quod mihi totis viribus roganti donavit, ut hac in die ad ipsum de mundo transirem, multarum magis Ecclesiarum pro me orationes exaudiens dicto citius inmutavit.
36Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0466A (auctor 1068-1081)
Ipse enim, ut in gestis suis legitur, apostolicae sedis auctoritate fultus, legationem ad gentes suscepit, Teutonumque populos, apud quos nunc et summa imperii Romani et divini cultus reverentia viget ac floret, ecclesiis, doctrina virtutibusque illustravit.
37Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0485B (auctor 1068-1081)
Sedit omnes annos 34. Cuius depositio summa veneratione colitur 3. Non.
38Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0506B (auctor 1068-1081)
His diebus annisque totidem noster archiepiscopus, apud quem summa consiliorum pendebat, in regno Italiae conversatus est, non sponte, inquam, sed quod a regum latere divelli non potuit.
39Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0553A (auctor 1068-1081)
Haec nobis de se rex ipse narravit, summa laude praedicans illum archiepiscopum, forma corporis et liberalitate animi omnibus acceptum.
40Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0571A (auctor 1068-1081)
[19.] Videbat haec ille derelictus a Deo, nichilque compunctus, oblationes quoque ac tesauros, qui summa fidelium devotione collati sunt ad tumulum fratris, ipse Haroldus unca manu corradens, militibus dispersit.
41Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0583A (auctor 1068-1081)
[36.] Tandem seditionibus ad pacem inclinatis, Adalbertus et Anno archiepiscopi consules declarati sunt, et in eorum consilio deinceps summa rerum pendebat.
42Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0604C (auctor 1068-1081)
([c. 26.] Cap. 186.) Itaque in summa rerum gloria positus, licet crebra corporis molestia pulsaretur, negotiis tamen publicis deesse noluit, a Rheno ad Danubium, indeque in Saxoniam cum rege portatus in lectica.
43Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXXIIII; 1 (auctor -1081)
Supervixit autem post illam plenariam Hammaburg et Bremae copulationem annos VII. Sedit omnes annos XXXIIII. Cuius depositio summa veneratione colitur III° non.
44Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, X; 3 (auctor -1081)
Ipse enim, ut in Gestis suis legitur, apostolicae sedis auctoritate fultus legationem ad gentes suscepit Teutonumque populos, apud quos nunc et summa imperii Romani et divini cultus reverentia viget ac floret, ecclesiis, doctrina virtutibusque illustravit.
45Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XI; 3 (auctor -1081)
His diebus annisque totidem noster archiepiscopus, apud quem summa consiliorum pendebat, in regno Italiae conversatus est; non sponte, inquam, sed quod a regum latere divelli non potuit.
46Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXV; 4 (auctor -1081)
Hoc nobis de se rex ipse narravit, summa laude predicans illum archiepiscopum, forma corporis et liberalitate animi omnibus acceptum.
47Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXIIII; 7 (auctor -1081)
Tandem seditionibus ad pacem inclinatis Adalbertus et Anno archiepiscopi consules declarati sunt, et in eorum consilio deinceps summa rerum pendebat.
48Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XVII; 9 (auctor -1081)
Videbat haec ille derelictus a Deo, nihilque compunctus oblationes quoque ac tesauros, qui summa fidelium devotione collati sunt ad tumulum fratris, ipse Haroldus unca manu corrodens militibus dispersit.
49Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXI; 1 (auctor -1081)
Itaque in summa rerum gloria positus, licet crebra corporis molestia pulsaretur, negotiis tamen publicis deesse noluit, a Rheno ad Danubium indeque in Saxoniam cum rege portatus in lectica.
50Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 5, 3; 4 (auctor fl. 1059)
Magna sit laus Patri Deo, Potestas Unigenito Summa virtus Paraclito In tempore perpetuo.
51Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0610D (auctor 1145-1221)
Intende illi, illum dilige, ad illum suspira, quia ipse dulcor unicus, pulchritudo summa, gaudium singulare, ne propter alium ius suum illi negaveris, et cum iste carnalis vitae afficitur, tu in illo coelesti affici spiritualiter delecteris.
52Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0611A (auctor 1145-1221)
Summa itaque vigilantia opus est, ut omni custodia serves cor tuum, si tamen dedicasti illud in Spiritus sancti habitaculum.
53Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0619A (auctor 1145-1221)
o summa infelicitas, sub novi hominis formam totum conformare se veteri, et sub novitii appellatione et habitu vitiosae vetustatis retinere senium in affectu!
54Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0638C (auctor 1145-1221)
His omnibus mirabilius est, quod omnimodam satagit patientiam ad omnem exhibere iniuriam; et cum in summa innocentia sit, ei summa potentia nihilominus servat obedientiam summam: et in his omnibus noster est, et quos procul dubio ad ubera matris collactaneos habere voluit, a suae obedientiae fructibus non excludit.
55Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0647A (auctor 1145-1221)
Vitam, cui doctrina testimonium perhibet, praedicant consummatae iustitiae opera, et summa viscera misericordiae.
56Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0650D (auctor 1145-1221)
Verum totius directionis linea, ad quam morum inaequalitas et animi tortitudo deprehenditur, Christus est, cuius subesse magisterio summa sapientia est, cuius ferulae subducere manum virtus est approbata.
57Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0658C (auctor 1145-1221)
In cruce Christi et crucis obsequio summa et sola libertas est; sed quibus cordi unctio est, et veritas in affectu.
58Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0676D (auctor 1145-1221)
XI); et quia in revincenda consuetudine prava summa violentia opus est.
59Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0684A (auctor 1145-1221)
Est certe in Iesu sola salus et summa, quam facile obtinet verus vanitatis humanae contemptus.
60Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0685C (auctor 1145-1221)
Illud autem satis evidens est, quo vadunt quae sic direpta sunt, quia nulla ex eis utilitas alia quaeritur, nisi quia summa diligentia ex eis carnis cito moriturae sterquilinium inquinatur.
61Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0687B (auctor 1145-1221)
Quanta putas iucunditas est illum videre qui solus est salus et summa suavitas, si tam salutiferum est et suave tantae suavitatis habitacula intueri?
62Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0743D (auctor 1145-1221)
Per tua viscera summa puritate innocentia, plena miserationum affluentia, fluvius miserationem Christus descendit, qui inundans in diluvium totius gratiae, totius mundi sordes abstersit.
63Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0700A (auctor 1145-1221)
Summa et sola ubi veritatis soliditas, et solida veritas: verus enim Unigenitus in vera Virgine, verum assumpsit hominem, hoc est corpus et animam; naturam, non culpam.
64Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1471B (auctor fl. 1173)
Qui in cunis adhuc iacens Servando ieiunia, A papillis coepit summa Promereri gaudia.
65Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1471B (auctor fl. 1173)
Per quam provectus, Praesulatus sublimatur Ad summa fastigia.
66Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1510C (auctor fl. 1173)
Summa rei recitetur, Ut affectus inflammetur Ex eius memoria.
67Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0448D (auctor c.1140–1212)
Sic quod corpus ad ima inclinatur, pecorinum; ad summa vero dirigitur, humanum.
68Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0452D (auctor c.1140–1212)
- 10. In recta ordinatione sui et proximi consistit summa religionis.
69Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0458C (auctor c.1140–1212)
X. In his duobus exercitiis, tota consistit summa religionis.
70Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0458D (auctor c.1140–1212)
Dicit namque apostolus Iacobus, religionem mundam, et immaculatam apud Deum, et Patrem hanc esse: visitare pupillos et viduas in tribulatione eorum et immaculatum se custodire ab hoc saeculo (Iac. I, 27) . Tota, inquam, consistit summa religionis in his, sed si duo addideris, singula singulis.
71Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0465A (auctor c.1140–1212)
Ab eis vero, qui eam tenere debitores non sunt, nullatenus debet reprehendi, sed cum summa reverentia honorari.
72Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0466C (auctor c.1140–1212)
Quid est enim quod de sacerdotibus, et Levitis filiis Sadoch praecipitur, ut vestibus lineis, cum ingressi fuerint portas atrii interioris, induantur, et non ascendat super eos quodcunque laneum, nisi quod nos, qui ex Dei gratia eius dona percepimus, qui et sacrum eius donum sumus, quique ad divinum sumus cultum assumpti; qui denique eius, qui veraciter iustus est, imo qui ipsa summa iustitia est, sumus filii per adoptionem, cogitationibus debemus subtilibus circumdari, nec quodcunque quod quasi grossum est, per hebetudinem in mente meditari, cum introitum quodammodo patriae coelestis, per purum et defaecatum desiderium super nos elevati, in sancta contemplatione incipimus ingredi.
73Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0472B (auctor c.1140–1212)
Et istis Dominus Iesus in patibulo crucis est, qui in cruce charitatis, ab universis, quae in imo sunt, elevati, et extenti, atque sine macula, et ruga gloriosi effecti, pro summa habent dulcedine amara quaeque pro Christo tolerare.
74Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0473B (auctor c.1140–1212)
In qua profecto pace, eo purius, quo quietius spirituali conspicatur intuitu charitatis scalam, quam et ad ima dimittit compassio erga proximum, et ad summa erigit devotio erga Deum.
75Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0483A (auctor c.1140–1212)
Qui etiam habitat inter terminos: haec pene ima deserens, et ad illa pene summa pertingens.
76Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0488D (auctor c.1140–1212)
Id quippe non accipiet, nec acceptabit summa munditia illa, cui nihil in nobis pollutum placere poterit, sive corporale, sive spirituale fuerit.
77Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0497B (auctor c.1140–1212)
Illi quippe devote servire, sublimiter regnare est; ipsum agnoscere, vivere est; illique adhaerere, summa felicitas est.
78Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0507D (auctor c.1140–1212)
- 3. Summa perfectionis evangelicae in tribus potissimum consistit: vendere omnia, dare pauperibus, Christum sequi.
79Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0513A (auctor c.1140–1212)
Et quia ibi summa pax et securitas est, civitas, in qua typus huius vitae praecessit, Ierusalem dicta est: id est visio pacis.
80Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0537A (auctor c.1140–1212)
Cum itaque invisibilis illa in se sapientia permaneat, nihil eam latet: et cum in sua rectitudine plerumque quod vidit reprobet; ad perturbationem aliquam summa illa lenitas provocari non potest.
81Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0575C (auctor c.1140–1212)
Nam tota summa sanae et catholicae, quae spectat ad mores, instructionis, consistit in rigore correptionis, et fomento consolationis.
82Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0601A (auctor c.1140–1212)
Haec namque spiritualis, et vera cordis sanitas est, quod verum est, cognoscere; quod bonum est, diligere; et in utroque illi soli, qui summa Veritas et Bonitas est velle placere.
83Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0669C (auctor c.1140–1212)
Summa quoque omnium, qui a viginti annis, et supra connumerati sunt, sexcenta tria millia quingenti quinquaginta.
84Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0670B (auctor c.1140–1212)
Igitur summa filiorum Levi, qui per gyrum tabernaculi fixere tentoria, ab uno quidem mense, et supra, viginti duo millia: et a triginta annis, et supra usque ad annum quinquagesimum, qui ingrediebantur, ut starent, et ministrarent in tabernaculo, octo millia quingenti octoginta.
85Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0625C (auctor c.1140–1212)
Cum autem circa sanctam Ecclesiam, et ea, quae ad illam pertinere videntur, summa illorum intentio esset, mirum est, quare hunc locum ita praetergressi sint, cum idem tabernaculum in nonnullis, sanctam Ecclesiam elegantissime praefiguraverit.
86Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0711C (auctor c.1140–1212)
CVII. Deinde in ipsa linea crocea, quae deorsum ab his viris apostolicis omnia infra conclusa circumplectitur, per circuitum uno ductu hunc versum scribo: Summa Levitarum, qui ad ministrandum Domino a triginta annis, et supra usque ad annum quinquagesimum connumerati sunt octo millia sexcenti octuaginta (Num. IV, 48) . Tot namque erant.
87Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0726A (auctor c.1140–1212)
CXXIII. Depictis itaque secundum ordinem successionis suae iconibus principum, et singulorum nominibus singulis iconibus appositis, in ipsa linea crocea, quae duodecim tribus complectitur, ab imperatore Constantino usque ad eumdem Constantinum uno ductu per circuitum hunc versum scribo: Summa omnium eorum, qui a viginti annis et supra sunt connumerati, sexcenta, et tria millia, quingenti, quinquaginta (Num. II, 32) . Et iste quidem numerus, sicut de Levitarum numero diximus, ad fideles Novi Testamenti laicos pertinet, qui nimirum spiritualiter sexcenta tria millia sunt: quia et rectam nunc sanctae Trinitatis fidem, et bonam in praesenti, quae per opera sex dierum exprimitur, habent operationem; et utraque in futuro plenam a Domino percipient remunerationem.
88Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0627C (auctor c.1140–1212)
Haec autem universis, absque ulla exceptione iustis, qui ex fide viventes (Rom. I, 17) , ex spe, quae non confundit, ex charitate, quae nunquam excidit (I Cor. XIII, 8) , salvati et succensi, diversis ab exordio mundi fuere temporibus, summa, et pene sola cura fuit, non tantum ut aeternam patriam per fidem esse crederent, verum etiam ut illam, qua illo pertingitur, viam, et per scientiam evidenter agnoscerent, et in agnita, quousque pervenirent, infatigabiliter per devotionem currere non cessarent.
89Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0630A (auctor c.1140–1212)
Modo etiam, bonis operibus strenue insudantes, solido reficit cibo tropologiae; modo denique ab imis per contemptum terrenorum suspensos, et ad summa, per coelestium desiderium, provectos, in sensu anagogico, vino theoricae contemplationis inebriat.
90Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0751A (auctor c.1140–1212)
Habebunt etenim robur potentiae a summa potentia, Patre; claritatem sapientiae a vera sapientia, Filio; suavitatem amoris a dulci charitate, Spiritu sancto; ut hoc modo sit Deus omnia in omnibus.
91Adamus Scotus, De tripartito tabernaculo, 198, 0771A (auctor c.1140–1212)
Tria etiam in loco quarto, ab ipso retributore meritorum, et distributore praemiorum dabuntur electis: robur potentiae, a summa potentia Patre, ut sint potentes in semetipsis; claritas sapientiae, a vera sapientia Filio, ut sint sapientes in Deo; suavitas amoris a dulci charitate Spiritu sancto, ut sint amantes invicem, quatenus hoc modo Deus sit omnia in omnibus (I Cor. XV, 28) . Sed quia de his, quando de tabularum annulis superius loquebamur, aliquantulum prolixe diximus, diutius his immorari devitamus.
92Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0796D (auctor c.1140–1212)
Summa quoque bonitas, et summa veritas tu es.
93Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0807B (auctor c.1140–1212)
Sicut enim nec in multis, quae fecit, vera se multiplicavit unitas; nec in magnis, quae condidit, summa se auxit immensitas: sic profecto nec, quamvis eamdem multa, et magna esse prorsus desinerent, incommutabilis se minuet aeternitas: quia nec vere unus numerum, nec immensus augmentum, nec aeternus ullum ullatenus suscipit defectum.
94Adamus Scotus, De triplici genere contemplationis, 198, 0840B (auctor c.1140–1212)
Per haec tria mala in te delinquunt, o vera, summa, sempiterna Trinitas, Pater, Fili, Spiritus alme, omnipotens Deus!
95Adamus Scotus, Epistola Adami, 198, 0793D (auctor c.1140–1212)
Quando vero, aliis occupationibus obstantibus, horum non poteritis intendere universitati, compendiosa, de qua superius mentionem fecimus, summa sufficiat vobis.
96Adamus Scotus, Libri soliloquiorum de instructione animae, 198, 0850D (auctor c.1140–1212)
Quia cum summa sit benedictio discipulum esse Christi, maledictioni tamen imputavit evangelista, quod illuminato caeco dixerunt Iudaei: Tu discipulis illius sis (Ioan. VIII, 28) . Nonne Domini quodammodo ergastulum capitulum est, ubi in eius compedes suum sancti viri pedem inferunt?
97Adamus Scotus, Sermones, 198, 0100D (auctor c.1140–1212)
Paucis adverte, abiectis coelestibus, terrenis enerviter incumbere, quae in imo sunt quaerere, quae super terram sunt, sapere, similitudinem pecorinam induere [al. inducere] est. Econtra vero terrena utiliter expendere, eisque frui nolle: districte autem uti velle, quae sursum sunt quaerere per effectum, quae sursum sunt sapere per affectum: inferioribus solummodo possessis ad usum, supernis desideratis per propositum, quasi solis plantis pedum terram contingentibus, toto corpore elevato, caput ad summa erigere est.
98Adamus Scotus, Sermones, 198, 0128C (auctor c.1140–1212)
De tertiis idem Psalmista: Homines, inquit, et iumenta salvabis, Domine (Psal. XXXV, 7) . Id est non solum summa ratione praeditos, sed humili simplicitate compositos ad spiritualem salutem vocabis.
99Adamus Scotus, Sermones, 198, 0257C (auctor c.1140–1212)
Cuius mihi, ut verum fatear vobis, non modicum multoties et culpa considerata stuporem, et poena ingerit timorem, quia nisi pro eo quod hac in causa summa illa aequitas est, quae nihil pravum sive distortum agere potest, videtur quod tanta in propheta illo, talique vindicta inobedientia illa puniri non debuit, quam, ne inobediens esset, incurrit.
100Adamus Scotus, Sermones, 198, 0274D (auctor c.1140–1212)
III. Mihi videtur quod sancta Electorum Ecclesia toto orbe terrarum diffusa, quasi quoddam coelum est, de quo legitur dixisse in Genesi Deus: Fiant luminaria in firmamento coeli (Gen. I, 14) . Hoc est, sint viri spirituales in summa eminentia et eminenti firmitate Ecclesiae.
101Adamus Scotus, Sermones, 198, 0281D (auctor c.1140–1212)
Haec tamen omnia tu nobis eris, qui, dum totus in nobis eris, etiam totum in nobis eris, conferente nobis potentiam in nobis, te summo Deo Patre; sapientiam in te Deo nostro, te summa sapientia Filio: Benignitatem in invicem, te summa benignitate Spiritu sancto, ut sis Deus omnia in omnibus (Coloss. III) . Quia vero nos, in quibus haec erit potentia, mutabiles sumus natura, et sicut luna habet secundum quosdam lumen a sole, sic et nos, quidcunque habemus boni, a te habemus: videtur nobis, quod quaedam in coelo luna, ista, in illa beatitudine coelesti, erit potentia.
102Adamus Scotus, Sermones, 198, 0293A (auctor c.1140–1212)
Sunt sublimes coeli illi, apud quos commoratur, cui quotidie dicimus: Pater noster, qui es in coelis (Matth. VI, 9) . Hos adimplet Dominus Deus noster, maximaque beatificans mansio eorum, amantem se exhibens seraphim, qui charitas est; scientem in cherubim, qui veritas; sedentem in thronis, qui aequitas est; dominantem in dominationibus, qui maiestas est; regentem in principatibus, qui principium est; tuentem in potestatibus, qui salus est; operantem in virtutibus, qui non modo virtuosus, sed summa virtus est; in archangelis revelantem, qui candor lucis aeternae est; in angelis assistentem, qui pietas est.
103Adamus Scotus, Sermones, 198, 0303B (auctor c.1140–1212)
O summa et plena beatitudo amare Christum, et amari a Christo; et familiaritatem habere erga ipsum!
104Adamus Scotus, Sermones, 198, 0322B (auctor c.1140–1212)
III. His somnis, suavi quiete, et quieta suavitate Sponsus intendit, quando, pausante ea inter brachia sponsi sui, idem Sponsus adiurare censuit filias Ierusalem per capreas, cervosque camporum, ne suscitarent, neque evigilare facerent eam, donec ipsa velit (Cant. II, 7) . Ut scirent videlicet infirmae animae, devotae tamen, quarum infirmitas per sexum femininum, et devotio denotatur per pacis locum: ut scirent, inquam, huiusmodi animae in ipsos coelestes spiritus, qui ad (ibid.) instar caprearum et cervorum in campis intima penetrarent, et summa peterent, in latitudine illius divinae contemplationis se irruere cum ab his suavissimis somnis importunitate temeraria, et temeritate aliqua importuna Sponsum excitare praesumunt.
105Adamus Scotus, Sermones, 198, 0343D (auctor c.1140–1212)
III. Nam quod utile tibi sit ut animam tuam pertranseat gladius verbi, certam te fecit ille, qui cum summa Veritas sit, nec falli potest omnia sciens, nec fallere vult, omne quod bonum est amans, qui asserit beatos esse qui audiunt verbum Dei et custodiunt illud (Luc. XI, 48) . Ita dicendum et de ingenio. De separatione quoque nihilominus sentias, quia accedet homo ad cor altum, et exaltabitur Deus (Psal. XXXVI, 7) . Et omnis qui reliquerit domum suam, aut patrem, aut matrem, aut fratres, aut sorores, aut uxorem, aut agros propter nomen meum, centuplum accipiet, et vitam aeternam possidebit (Matth. XIX, 29) . Magnum etiam quid et vere magnum nobis correptio confert: quia, ut ait Salomon, quem diligit Dominus, corripit (Prov. III, 12) : et dicit alius quidem: Beatus homo qui corripitur a Domino (Iob V, 17) . Unde et admonendo subiunxit: Increpationem ergo Domini ne reprobes, quia ipse vulnerat et medetur, percutit et manus eius sanabunt (ibid., 18) . Sed esto, concedamus iam, quod nimirum concedendum est: quod utile sit animam Mariae pertransire gladium Iesu; sed quid post haec Simeon adiunxit, et ad quid pertransiturum gladium Iesu Mariae animam asseruit?
106Adamus Scotus, Sermones, 198, 0373B (auctor c.1140–1212)
Quid enim in se summa illa puritas habuit pollutum, quod circumcisione purgaretur?
107Adamus Scotus, Sermones, 198, 0377D (auctor c.1140–1212)
VIII. Vos autem estis, fratres, a quibus ablatum est a Domino opprobrium Aegypti, qui honeste ambulatis ad eos, qui foris sunt (I Thess. IV, 11) : in medio nationis pravae et perversae, lucentes quasi luminaria in mundo, verbum vitae continentes ad gloriam Christi (Phil. II, 15) ; sic exhibentes lucem vestram coram eis, ut visis bonis operibus vestris, non possint non glorificare Patrem vestrum, qui in coelis est (Matth. V, 16) : - unde fit ut is qui ex adverso est, si tamen aliquis est, revereatur, nihil habens mali dicere de vobis (Tit. II, 8) , confringit namque sanctitas conversationis vestrae molas leonum, et ora obstruit detractorum Deo odibilium (Rom. XII, 17) , incedentibus vobis in omnibus mandatis, et iustificationibus Domini sine querela: et providentes bona non tantum coram Deo, sed etiam coram omnibus hominibus pacem habentibus [al. quod ex vobis est cum hominibus pacem habentes]. Quod si forte ad augmentum gloriae vestrae insidiati vobis fuerint aemuli vestri, veneno invidiae infecti, pro eo quod Abel esse non valet, quem Cain malitia non exercet, iuxta illud proverbium: Summa petit livor: si, inquam, tale aliquid vobis evenerit, nolite nimis turbari, nolite nimis pusillanimes fieri.
108Adamus Scotus, Sermones, 198, 0394C (auctor c.1140–1212)
Haec est, ut scitis, summa Evangelii loquentis de adventu magorum ad puerum Iesum.
109Adamus Scotus, Sermones, 198, 0401A (auctor c.1140–1212)
Tertium vero quod illis occasio es ad subversionem, quibus esse debueras ad erectionem: pravo tuo exemplo prostituens ad ima, quos bono elevare debebas ad summa.
110Adamus Scotus, Sermones, 198, 0414B (auctor c.1140–1212)
VI. Haec evangelicae, ut scitis, lectionis est summa, quae hoc modo vobis miraculi magnitudinem patefecit.
111Adamus Scotus, Sermones, 198, 0424B (auctor c.1140–1212)
Nam modo eum, ad summa, divinum elevat munus, modo vero, ad ima proprium deiicit pondus, ut licet nuptiae sint, vinum deficiat in eis.
112Adelboldus Traiectensis, De musica, 140, 1114B (auctor 1010-1026)
In enarmonio vero genere summa est id pernoscendi tonos integros distat, quos hoc modo notavimus.
113Adelboldus Traiectensis, De rebus gestis S. Henrici, 140, 0108C (auctor 1010-1026)
Illud illico Rex Larameri eunucho, fratri caeci Bulizlavi, quem secum nativam in terram pro pietate reducebat, cum summa benevolentia concessit.
114Adelboldus Traiectensis, Vita S. Walburgis, 140, 1094D (auctor 1010-1026)
Transacto igitur anno, memoratus episcopus suos archipresbyteros Walconem atque Adhalungum cum quadam sanctimoniali, Liubila nuncupata, illuc transire praecepit, quatenus corpusculum S. Walburgae cum summa diligentia effodientes et cum nolarum clangoribus hymnorumque concentibus, omnique reverentia ad Heystatense deportarent coenobium: quod cum omni populari exsultatione undecimo Kalendas Octobris perfecerunt.
115Adelboldus Traiectensis, Vita S. Walburgis, 140, 1099C (auctor 1010-1026)
» Hoc igitur saluberrimae vocis impulsu expergefactus, summa cum celeritate ad iam dictum monasterium adductus est, qui illic ab oratione se erigens compertis iuxta altare tribus matronis astantibus, visionem quem viderat exsolvit; moxque, ut de sancto calice degustavit, adfuit ei magnum edendi et bibendi desiderium, sicque comestionis et bibitionis totiusque corporeae valetudinis remedio acquisito, cum nimia exsultatione domum incolumis rediit, et in eadem incolumitate usque ad finem vitae perseveravit.
116Ademarus Cibardi, Epistola de apostolatu S. Martialis, 141, 0097C
Haec est summa apostolatus eius.
117Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0023B (auctor -875)
Horum nos temporum summam, ab exordio mundi usque ad imperatoris Lotharii ac Ludovici fratris eius, ac Ludovici et Caroli regum principatum, quanta potuimus brevitate notavimus, adiicentes e latere descendentem lineam temporum, cuius indicio summa praeteriti saeculi cognoscatur.
118Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0026B (auctor -875)
In hac sola generatione summa universitatis discrepat, quia triginta quatuor annis plus vixisse Lamech in Hebraeis quam in Septuaginta translatorum codicibus invenitur: et quia hoc potuit accidere errore scriptoris, potius ei linguae creditur unde est in aliam per interpretes facta translatio.
119Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0030C (auctor -875)
In summa autem omnes in unum consummamur: et non est ibi varietas, quia omnia et in omnibus Christus.
120Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0065C (auctor -875)
Hic summa industria sacerdotio administrato octodecim annis, Triphone occiditur, fraterque eius Simon in sacerdotium assumitur, anno regno Evergetis septimo.
121Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0074B (auctor -875)
Hoc die primum Augustus consalutatus est, atque ex eadem die summa rerum ac potestas penes unum esse coepit et mansit, quod Graeci monarchiam vocant.
122Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0098A (auctor -875)
Eunomius Arianae partis, Cizycenus episcopus, erumpens in blasphemiam, publice quod Ariani texerant, fatetur.
122Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0098A (auctor -875)
Constantio comiti huius belli summa commissa est, qui primum in Galliam profectus cum exercitu, Constantinum imperatorem apud Arelaten civitatem clausit, cepit, occidit.
123Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0105A (auctor -875)
Qui deinceps Ravennam perveniens, et summa reverentia Valentiniano et Placidia susceptus, migravit ad Christum.
123Ado Viennensis, Chronicon, 123, 0105A (auctor -875)
Britones, duce Ambrosio Aureliano, viro modesto, qui solus forte Romanae gentis Saxonum caedi superfuerat, victricem Saxonum gentem provocantes ad praelium, vincunt: et ex eo tempore nunc hi, nunc illi palmam habuere donec Saxones advenae potentiores tota insula per longum potirentur.
124Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0373B (auctor -875)
Porro Germanus post haec ad Ravennam pro pace Armoricanae gentis supplicaturus advenit, ibique a Valentiniano et Placida matre ipsius summa reverentia susceptus, post aliquot dies migravit ad Christum.
125Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0315D (auctor -875)
Nam dum queisceret in basilica baptisterii in stratu suo, die sexta feria illucescente, circa horam tertiam noctis, dum adhuc pervigilaret, tanquam in excessu mentis effectus, vidit virum senem, statura procerum, vultu decorum, prolixa barba, in vestitu candido, amictum pallio, in cuius summitatibus erant tanquam aureae cruces contextae; calceatum caligis, in superficie deauratis, et manu tenebat virgam auream, de qua tangens eum, dixit se esse Gamalielem, qui nutrivit apostolum Paulum, et inter alia dixit ei: Summa cum diligentia nostros patefacito tumulos, quia indecenter despecto loco reconditi sumus.
126Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0413B (auctor -875)
Adversus primam virginem Ammonariam iudex summa contentione utebatur, et immensis eam atque exquisitis cruciatibus affligebat, et maxime, quod eius sententiam vincere cupiebat, quia laudabili voce decreverat nihil se prorsus eorum quae sibi contra fas imperabatur, acturam; quae statuti sui tenax ad ultimum capite punitur.
127Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0272C (auctor -875)
Quorum etiam reliquias cum postmodum Mediolanenses summa devotione susciperent, quidam caecus ex littore Dalmateno adveniens, tacto loculo lumen recepit, ut sanctus Paulinus scribit in vita S. Ambrosii.
128Ado Viennensis, Martyrologium, 123, 0407A (auctor -875)
Quo vehementius stimulato, a summa Capitolii Arce per omnes gradus praecipitatus, capite colliso, excussoque cerebro, et universo corpore dilaniato, dignam Christo animam exhalavit.
129Adrevaldus Floriacensis, Historia translationis S. Benedicti, 124, 0908A (auctor 814-878)
Quod summa celeritate levatum imponentes scapulis, cum gaudio ad proprium locum deportaverunt: ibique magnis sumptibus aedificata est ecclesia, et ordinatis quaeque erant necessaria feminis Deo servientibus infra breve spatium temporis plurimae nobilium feminarium in eodem monasterio aggregatae sunt, quae se relicto saeculo Domini servitio manciparunt.
130Adrevaldus Floriacensis, Historia translationis S. Benedicti, 124, 0909B (auctor 814-878)
Tandem igitur Domini providentia praeeunte ac subsequente eosque comitante ad Cenomanicam urbem propinquavere: quibus domnus Berarius pontifex venerabilis una cum revestitis sacerdotibus et omnium graduum clericis devotissime occurrit, et sacratissimum S. Scholasticae corporis pignus venerabiliter suscepit: et civitatem ingrediens, ad monasterium quod ad hoc (ut diximus) opus inter murum civitatis et fluvium Sartae nobiliter atque decenter ab imis fundaverat, cum summa veneratione devexit: ibique illud in ecclesia quam in honorem S. Petri iam dedicaverat, decenter et solemniter post altare collocavit: ordinatisque quae erant necessaria feminis Deo sacratis vitamque regularem ducentibus, infra breve spatium temporis plurimas nobilium, id est non minus quam centum sexaginta feminarum in eodem monasterio Domini famulatui aggregavit, et ipsum monasterium de rebus sui episcopatus nobiliter ditavit, ipsumque cum omnibus ad se pertinentibus suae sedi et matri ecclesiae cui praesidebat subiectum in perpetuum fore censuit.
131Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0914B (auctor 814-878)
Namque et opes et potentia regni penes palatii praefectos, qui maioresdomus dicebantur, et ad quos summa imperii pertinebat, retinebantur, neque aliud regi relinquebatur, quam ut regio tantum nomine contentus, crine profuso, barba submissa solio resideret, ac speciem dominantis effingeret, legatos undecunque venientes audiret, eisque abeuntibus responsa quae erat edoctus vel etiam iussus ex sua velut potestate redderet: cum praeter inutile regis nomen, et precarium vitae stipendium, quod ei praefectus aulae, prout videbatur, exhibebat, nihil aliud proprii possideret, quam unam et eam perparvi reditus villam, in qua domum et ex qua famulos sibi necessaria ministrantes atque obsequium exhibentes paucae numerositatis habebat.
132Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0914D (auctor 814-878)
Denique hortatu eiusdem sanctissimi praesulis praedictus Petronax coenobium quod quondam ab egregio Patre Benedicto in Castro Cassini montis aedificatum fuerat, atque permissu Dei omnipotentis a Langobardis destructum, devotissime adiit, ibique cum aliquibus prudenti simplicitate praeditis, qui iam eiusdem loci habitationem expetierant, summa charitatis annexione in S. religionis habitu vivere coepit, quique eumdem virum seniorem sibi praeficiunt.
133Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0929B (auctor 814-878)
Hac denique sacra consuetudine passim summa celebritate vigente, praesentis quoque loci basilica in honore sanctae Dei genitricis [Mariae omniumque Christi virginum Deo dicata, in qua venerabile etiam corpus sanctissimi Benedicti decenti honore servatur: omni religione atque honestate praestantem Christianum nomine, monachum custodem sortitur.
134Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0929C (auctor 814-878)
Huic solitum erat summa fiducia sacrum adire tumulum, atque vulgari mortalium more si quid adversi extrinsecus huic loco accideret, adversus sanctum causari Benedictum, ea utique utens confidentia, qua sciebat se haudquaquam ab illo velle contemni.
135Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0933A (auctor 814-878)
Sequebatur autem reliquias sanctorum non minima multitudo virorum ac mulierum summa cum devotione, ob quaedam miraculorum beneficia a Domino per beatos martyres patrata.
136Adrevaldus Floriacensis, Miracula S. Benedicti, 124, 0942A (auctor 814-878)
Certe, ut iam supra brevi memoravimus, bis civitate incendio concremata, tertio distracta, nullus iam ei defensionis ac tutelae videbatur usus inesse: donec venerabilis pontifex eiusdem urbis cum summa dicendus reverentia, Galterius, Deo inspirante muros per cuncta fere destructos civitatis, sagacitate nobilis ingenii qua praepollere cognoscitur restaurans, defensioni coaptaret populorum.
137Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0959A (auctor 814-878)
Num mente excessit superbis solis ablatam esse pro summa vindicta unionem linguae, et nunquam reparatum nisi adventu Spiritus sancti coagulum charitatis significantis in ignis specie?
138Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0963D (auctor 814-878)
Beatus porro vir Aigulfus cum sociis suis, cum summa exsultatione Deo gratias quas poterat referebat, non modo pro sui recreatione, quantum pro immensa fratrum ad quos Christus eos adduxerat charitate.
139Adrevaldus Floriacensis, Vita S. Aigulfi, 124, 0965C (auctor 814-878)
Quibus ut optaverant repertis, cum maxima alacritate et summa reverentia, utpote martyribus digna, navi imponunt, et concito itinere redeunt; eisque Deo duce et reduce, secundis potientibus effectibus, et corpora sanctorum monasterio Lirinensi inferre parantibus, obviam se tulit dicta abbatissa Angarisma, cum multa prece obsecrans, ut sibi facultas attribueretur magistri corpus humandi in monasterio suo, cuius est vocabulum Oratorium: cuius devota petitio, et filiorum erga Patrem incomparabilis affectio, huius solum (ut sic dicam) amicabile fuit iurgii seminarium. Nam femina venerabilis desiderio flagrans corpus petebat; discipuli autem nec modicum ab illius praesentia secerni volebant.
140Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1310C
Praesertim cum hos quos ab apostolica sede toto desiderio postulaveritis, et ab ipsis apostolorum principum tectis per legatos vestros salvos acceperitis, salvos rursus, dispositis rite propter quae missi fuerant ad propria remittere summa diligentia procurare debueritis, exemplo saltem provocati Michaelis decedentis imperatoris, qui quos ab apostolica sede suscipere meruit, idoneo sociatu praevio, ut nostrae illaesi praesentarentur ecclesiae solerti cura sategit.
141Adrianus II, Epistola et decreta, 122, 1311B
Neque enim nobis moris est ut pro libitu proprio paternis sanctionibus abutamur, quemadmodum quibusdam, qui apud vos summa rerum ecclesiasticarum gubernacula moderantes, tunc synodorum statuta, vel etiam apostolicae sedis decreta proferunt, cum vel alios laedere, vel se iuvare cupiunt: et haec tunc sub silentio tegunt, quando fortasse contra se, vel pro aliis proponerentur.
142Adso Dervensis, De miraculis S. Waldeberti, 137, 0699A (auctor c.910-c.992)
Hic itaque ad locum perductus est cum summa devotione, quo sancti huius venerabile pignus cognoverat constitisse.
143Adso Dervensis, Vita S. Bercharii, 137, 0686C (auctor c.910-c.992)
Huius igitur, quia peccatorum pondere praegravati summa operum assequi propriis viribus nequaquam praesumimus, eius qui dixit: Sine me nihil potestis facere, imploremus auxilium gratiae, quatenus qui merito peccatorum deprimimur, dextera virtutis suae sublevemur, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et gloriatur Deus in saecula saeculorum.
144Adso Dervensis, Vita S. Frodoberti, 137, 0610D (auctor c.910-c.992)
Accitis itaque duobus nominatim discipulis, Leone scilicet viro sanctissimo, qui tum in eodem suburbio abbas mitissimus existebat, itemque Lupello, qui vitae et conversationis eius insignia, ut ipsius scripto declaratum est, licet iusto brevius litteris alligavit, ad Abbonem virum reverentissimum eiusdem tunc urbis antistitem summa eos celeritate direxit, obnixius supplicans, ut oratorium quod ipse honori apostolorum principis in superius descripta palude construxerat, die ortus Dominici consecraret.
145Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 1, 188, 7; 39
scribitur, quod mores divitiarum ( ut in summa sit dicere) sunt mores insensati felicis.
146Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 2, 2a, 5; 26
Verum quia distincte articulos fidei cognoscere, et subtiliter ea quae sunt fidei pertractare, spectat ad clericos doctores instruentes alios in ipsa fide, quam subtilem perscrutationem laici, et maxime pueri scire non possunt: sufficit quod talia proponantur grosse, et in quadam summa: ut quod eis dicatur, quod unus est Deus onnipotens creator omnium, qui est pater et filius et spiritus sanctus.
147Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 12; 2
Postquam ergo ostendimus tyrannidem fugiendam esse a regibus, eo quod opera tyranni sunt pessima: probare volumus reges summa diligentia cavere debere ne convertantur in tyrannos, quia quicquid corruptionis et iniquitatis est in aliis perversis principatibus, totum in tyrannidem congregatur.
148Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 13; 26
Ne ergo fiant insidiae contra regiam maiestatem, et ne rex semper dubitet ne perimatur a subditis: summa diligentia cavere debet, ne convertatur in tyrannum.
149Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 34
Quod expedit populo cum magna reverentia obedire regibus, et cum summa diligentia leges regias observare. Cap. XXXIV.
150Aegidius Columna Romanus, De regimine principum, 3, 2a, 34; 10
Si enim rex non intenderet quod sibi subiecti essent boni et virtuosi, iam non esset rex, sed tyrannus si ergo quilibet civis debet intendere ut sit bonus et virtuosus, eo quof virtutes sunt maxima bona, cum summa diligentia studere debet, ut regi obediatur, et ne praevaricentur leges et praecepta eius: omnibus enim tam nobilibus quae ignobilibus necessaria est obedientia regia, et observantia legum.
151Aelredus Rievallensis, De amicitia, 40, 0837 (auctor 1110–1167)
Quatuor sunt gradus, quibus ad amicitiae perfectionem conscenditur: quorum primus est electio; secundus, probatio; tertius, admissio; quartus, rerum divinarum et humanarum cum quadam charitate et benevolentia summa consensio.
152Aelredus Rievallensis, De Iesu puero duodenni, 184, 0862C (auctor 1110–1167)
Immaculata enim sordibus peccatorum vel passionum, evolans a retibus occupationum, abolita memoria praeteritorum, evanescentibus imaginibus exteriorum, decoram cordis sui faciem ad cernendum quem diligit, summa aviditate sustollit.
153Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0664C (auctor 1110–1167)
Multitudinis credentium erat cor unum et anima una: nec quisquam aliquid suum esse dicebat, sed erant illi omnia communia? (Act. V.) Quomodo non inter eos rerum divinarum et humanarum, cum charitate et benevolentia fuit summa consensio, quibus cor erat unum et anima una?
154Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0667A (auctor 1110–1167)
Ipse itaque summa natura omnes naturas instituit, omnia suis locis ordinavit, omnia suis temporibus discrete distribuit.
155Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0680D (auctor 1110–1167)
Cernitis ergo quatuor gradus, quibus ad amicitiae perfectionem conscenditur: quorum primus est electio, secundus probatio, tertius admissio, quartus rerum divinarum et humanarum cum quadam charitate et benevolentia summa consensio.
156Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0681B (auctor 1110–1167)
GALTERUS. At nos te vidimus, si non fallimur, cum iracundissimo homine summa religione colere amicitiam: quem usque ad vitae eius finem nunquam a te laesum, quanquam ipse te saepe laesisset, audivimus.
157Aelredus Rievallensis, De spirituali amicitia, 195, 0686C (auctor 1110–1167)
GALTERUS. Vellem, ut eorum, quae dicta sunt, summa sub brevi nobis epilogo traderetur.
158Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0371A (auctor 1110–1167)
Scio in monasterio virginum, quae sub venerabili et cum summa reverentia nominando sancto Patre Gilberto uberes pudicitiae fructus quotidie transmittunt ad coelos, quamdam fuisse, vel adhuc forte superesse virginem sanctam, quae cum omnem mundi amorem, ac carnales omnes affectus, curamque corporis omnem, et exteriorum sollicitudinem a suo pectore exclusisset, coepit quodam mentis aestu et fastidire terrena, et desiderare coelestia.
159Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0393B (auctor 1110–1167)
Summitas coeli, ut mihi videtur, ipsa summa ac beata Trinitas est, a qua profecto immobilis dictatur sententia, ut Dominus noster Iesus filius hominis, cui potestatem dedit Deus Pater iudicium facere, istos disperdat per poenitentiam, illos per poenam.
160Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0409C (auctor 1110–1167)
Qui super Babylonios, id est pseudochristianos et pseudoprophetas a Domino suscitati, oblatam sibi omnem rerum temporalium copiam, quae per auri argentive pretium figuratur, contemnent; quorum summa cura erit et studium, animarum curare vulnera, et parare Domino plebem perfectam.
161Aelredus Rievallensis, Sermones de oneribus, 195, 0433C (auctor 1110–1167)
Digna retributio, ut qui coelum conscendere voluit elatus, in infernum trahatur invitus; nec ad quamlibet partem inferni, sed qui summa petebat, ad inferni ima descendat.
162Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0228D (auctor 1110–1167)
Haec est Ierusalem, quam Dominus Iesus, qui pax vera et summa est, aedificat de vivis lapidibus: quae ad eius visionem tendit, in eius visione beatam se futuram certissime credens.
163Aelredus Rievallensis, Sermones de tempore, 195, 0336D (auctor 1110–1167)
Certe, fratres, si omnem gloriam mundi, et omnem laudem mundi, et omne gaudium mundi possemus simul aspicere, in comparatione illius gaudii nihil est aliud quam summa miseria.
164Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0519A (auctor 1110–1167)
Si, inquam, figulus in vasis, quae de eodem luto compingit discernendis, ipsa eius voluntas iustitia est, quomodo non multo magis in omnibus, quae ex nihilo creavit Omnipotens, discernendis, ordinandis, sumendis, discernendis, salvandis, damnandis, ipsa eius voluntas summa iustitia sit?
165Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0524B (auctor 1110–1167)
Porro si omnem creaturam a prima usque ad novissimam, a summa usque ad imam, a summo angelo usque ad minimum vermiculum subtilius contempleris, cernes profecto divinam bonitatem, quam non aliud dicimus, quam eius charitatem; non locali infusione, non spatiosa diffusione, non mobili discursione; sed substantialis praesentiae stabili et incomprehensibili in se permanente simplicitate omnia continentem, omnia ambientem, omnia penetrantem, ima superis coniungentem, contraria contrariis, frigida calidis, siccis humida, lenibus aspera, duris mollia, concordi quadam pace foederantem; ut in ipsa creaturae universitate nihil adversum, nihil possit esse contrarium; nihil quod dedeceat, nihil quod perturbet, nihil sit quod ipsam universitatis pulchritudinem decoloret, sed in ipsius ordinis tranquillitate, quem ipsi universitati praefixit, cuncta quasi tranquillissima quadam pace quiescant.
166Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0539B (auctor 1110–1167)
Si ergo haec virtus temporalium tantum dispensationes amplectitur, nec ipsam tranquillitati illius felicissimi status vereor abrogare: quo summa illa quiete, singulis secundum merita vel praemis, vel supplicia dispensante, illi irrevocabili damnationis sententia feriuntur; illi aeternae beatitudinis praemio munerantur, ut, cum fuerit utrobique aeternitas, nulla temporalium possit esse varietas.
167Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0581A (auctor 1110–1167)
Inde ad illud transeundum est, in quo fraternae charitatis summa consistit, in quo homo Dei Filius efficitur, in quo divinae bonitatis similitudo plenius reparatur, sicut ait Salvator in Evangelio: Diligite inimicos vestros, et benefacite his qui oderunt vos; et orate pro persequentibus; et calumniantibus vobis, ut sitis filii Patris vestri, qui in coelis est (Matth. V) . Exinde quid supererit, nisi annus septimus, in quo debitores repetere non permittimur, in quo servus libertate donatur?
168Aelredus Rievallensis, Speculum charitatis, 195, 0592C (auctor 1110–1167)
Porro alter, licet in summa virtute perfectior, vultu tamen tristior, aspectu severior et fronte austeris moribus irrugata; qui omnibus benefaciat, praestet quod poscitur, non sit tamen suavis consortio nec sua cunctos invitet benevolentia.
169Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0747A (auctor 1110–1167)
Confirmato Edwardi regis imperio, omnibusque summa pace ac prosperitate compositis, proceres de successione solliciti, regem de uxore ducenda conveniunt.
170Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0751C (auctor 1110–1167)
Igitur, patre beatissimo praecipiente, nuntii causam pro qua venerant dicturi procedunt in medium, patribus qui assidebant praebentibus cum summa devotione silentium.
171Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0764C (auctor 1110–1167)
« Oportet te, inquit, mi amice, ecclesias numero octoginta nudis pedibus et absque lineis circumire, sanctorum cum summa humilitate postulare suffragia, et sic fide non ficta, spe certa, hilari spiritu ad palatium properare recepturum ex regiis manibus pristinam sanitatem.
172Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0768D (auctor 1110–1167)
Facta itaque oratione oblatisque muneribus, cum summa prosperitate repatriant, Graecis exsultantibus in his quae audierant et viderant, sicut dictum est ad illos, nuntiis tam Anglorum regi quam plebi inauditum miraculum, et fidei certum reportantibus argumentum.
173Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0770B (auctor 1110–1167)
Mane facto, egredientes senex comitatur, et extra urbem iam positos, huiusmodi verbis alloquitur: « Viri fratres, cum summa prosperitate vos repatriaturos non dubitetis, quoniam prosperum iter faciet vobis Deus salutarium nostrorum, et ego ob amorem regis vestri in omni via hac qua gradiemini, firmabo super vos oculos meos.
174Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0770C (auctor 1110–1167)
Ego enim sum Ioannes apostolus et evangelista, discipulus ille quem diligebat Iesus, qui ipsum regem vestrum ob meritum castitatis summa dilectione complector, quem rogo vice mea salutetis; et ne deroget fidem oraculo, hunc ei annulum quem mihi in dedicatione ecclesiae meae in habitu peregrino apparenti tribuit resignate, denuntiantes ei obitus sui instare diem, quem infra sex menses visitans visitabo ut mecum sequatur Agnum quocunque ierit (Apoc. XIV) ; in quo cum mentis integritate carnis munditia et morum pulchritudo convenit.
175Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0770D (auctor 1110–1167)
Cum summa autem alacritate ad patriam revertentes, repraesentant annulum regi, exponunt oraculum, et seorsum ab aliis conferunt de regis fine sermonem: statim ad nomen Ioannis rex prorupit in lacrymas, et cum de omnibus quae viderant vel audierant diligentius inquisisset, cum gratiarum actione nuntios remisit ad propria.
176Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0785B (auctor 1110–1167)
Et iam circa galli cantum, ut ea die consuevit Ecclesia, missa celebratur, et evangelium, quo virginalem partum, pastorum vigilias, excubias angelorum sanctus Lucas evangelista describit, recitatur, cum ille parvuli qui natus est nobis humilitatem, matris et virginis pietatem summa cum devotione considerans, totumque in lacrymas resolutus, et interiori laetitia miro modo perfunditur, et exteriori quadam suavitate membra marcida refoventur.
177Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0787D (auctor 1110–1167)
Septem quoque Psalmos qui poenitentiales dicuntur, cum summa cordis contritione decantans solemnes addit Litanias; devotis quoque precibus sanctum regem conveniens: « Credo, inquit, Domine, paratam mihi apud sanctum sepulcrum tuum, secundum quod mihi promissum est, si illud adiero, sanitatem; sed quid opus est hoc labore meo, imo periculo meo?
178Aelredus Rievallensis, Vita S. Edwardi regis, 195, 0788D (auctor 1110–1167)
Illis igitur cordas summa cum devotione trahentibus, aestuabat vir sanctus et semetipsum iam ferre non sustinens: « Itane, inquit, mi Edwarde, non subvenies, et huic desiderio meo vires negabis?
179Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0686B
Ergo, ut intonat Apostolus usque ad tertium coelum raptus, si Iudaei signa petunt, et Graeci sapientiam quaerunt (I Cor. III, 22) , haeret sagacitas de puro fonte potantium, cur ita hebetudo sensus despicabilia sciscitando summa tenere conantes ignominiose obtenebrat, quos culmen magni intellectus, ut illi falso opinantur, in gremio amplitudinis suae velut coruscans amplectitur et fovet.
180Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0708D
Item idem in eodem libro (cap. 26) : « Deinde in illa summa Trinitate, quae Deus est, intervalla temporum nulla sunt, per quae possit ostendi, aut saltem requiri, utrum prius de Patre natus sit Filius, et postea de ambobus processerit Spiritus sanctus, etc.
181Aeneas Parisiensis, Liber adversus Graecos, 121, 0713C
In illa enim natura, ubi est summa et vera simplicitas, in eo Filius videt quod Pater facit, Spiritus sanctus audit quod cum Patre Filius dicit, quia communione naturalis essentiae, et Filius de Patre natus exstitit, et Spiritus sanctus de Patre Filioque procedit.
182Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 272 (auctor fl.c.700)
Aureos solidos demum cudere fulvos discant ferentes summa vectigalia gentes, opificis praecipua suos dilatat Piaeria.
183Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 382 (auctor fl.c.700)
Kalendae atque neominiae sunt Samo solemnis feriae, insignia vaticinia, praeconia tota; concursus fit inter convivia; haeccine organa aulea climmata, convenite, date oscula sacra gradiva agea, gratissima lacinia summa margine.
184Aeticus Ister, Cosmographia, 6; 383 (auctor fl.c.700)
Semitae gratae, ferte gratis oneratis fercolis cunctis bonis in sinibus maris, electa fulcite monilia ulnas, Sibilla Samia facesset munera, dilibuta aromata tibi haec manilia, sospis eximia, o tua unguenta certatim pandent dorsa quaeque sua summa limfa.
185Agapetus I, Epistolae, 66, 0039D
Quapropter bonum hoc equidem, et summa laude praecipuum, quod omnes ovili dominico per veram fidem cupitis aggregare: sed non oportet nobis eos qui non recte ingredi moliuntur excipere, beato Paulo apostolo commonente: Nemini dantes ullam offensionem, ut non vituperetur ministerium nostrum (II Cor. VI) .
186Agatho papa, Epistolae, 87, 1220B
Et sola est nostra substantia fides nostra: cum qua nobis vivere summa est gloria: pro qua mori, lucrum aeternum est.
187Agatho papa, Epistolae, 87, 1164C
Nam apud homines in medio gentium positos, et de labore corporis quotidianum victum cum summa haesitatione conquirentes, quomodo ad plenum poterit inveniri Scripturarum scientia, nisi quod quae regulariter a sanctis atque apostolicis praedecessoribus, et venerabilibus quinque conciliis definita sunt, cum simplicitate cordis et sine ambiguitate a Patribus traditae fidei conservamus, unum ac praecipuum bonum habere semper optantes atque studentes, ut nihil de eis quae regulariter definita sunt minuatur, nihil mutetur vel augeatur, sed eadem et verbis et sensibus illibata custodiantur?
188Agio Narbonensis, Historia abbatiae Vabrensis, 132, 0783A (auctor 915-927)
Ideo data est ei dira ac prolixa tribulatio; tandiu enim vero perstiterat saevissima atque truculentissima Marcomanorum atrocitas, quatenus ecclesiae quae nobili fuerant constructione editae, in eremum redigerentur, et summa cacumina parietis lucus densissimus cooperiret.
189Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1174A
Mira ei charitas, summa humilitas, maxima patientia, incredibilis liberalitas, incomparabilis pietas erat.
190Agius presbyter, Vita S. Hathumodae, 137, 1174B
Humilitatem vero tantam habuit, ut, cum esset clarissimo, ut in principio diximus, genere orta, et summa apud consorores loco constituta, nulla vel ad inclinandum facilior, vel in verbis humilior, vel in habitu fere vilior appareret.
191Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0476B (auctor c.805–c.846)
Laetus et [ut id.] advenit capitolia summa, catervas Nomine, daemonicas subruit, in Domini.
192Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0481B (auctor c.805–c.846)
V. Daniele Papebrochio prior mensis Martii tomo praefixum, simul cum adiectionibus successive a diversis factis ex celeberrimarum bibliothecarum latebris erutis, ex quo apparebit quantum antiqua monumenta conveniant cum Agnelli simplicitate, et cum ex omnibus constet sub Vespasiano Apollinarem martyrio coronatum, summa tamen diversitate pugnare vetera huiusmodi documenta in assignandis sedis eius annis.
193Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0497C (auctor c.805–c.846)
De eo etiam quod Severus in antistitem consecratus, « confestim » (quod tradit Rubeus lib. II) « in alium mutatus, et divino miraculo summa praeditus, sapientia continuo suggestu conscenso concionem habuerit pietatis doctrinaeque plenissimam, in qua praedixerit ne amplius divinitus columbae ministerium exspectaretur in creandis Ravennatibus episcopis; » nil habet Agnellus, nil antiquiora documenta, nil Vita sancti Severi in supradicto codice descripta.
194Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0519B (auctor c.805–c.846)
In nullo [nullis] dubitare licet, quae munda creavit Omnipotens Genitor, rerum cui summa potestas.
195Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0527D (auctor c.805–c.846)
Ipsius temporibus Ecclesia B. Laurentii martyris, quae sita est in Caesarea, constructa ab Lauricio maiore cubiculi Henorii imperatoris, cum summa diligentia compta esse cernimus mirae magnitudinis aedificiorum.
196Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0544B (auctor c.805–c.846)
De ea re acta tempore a Iornande indicato altum apud caeteros omnes silentium, et repugnat, eo quod summa quiete degeret tunc ac eo anno Valentinianus Ravennae, nec Attila Italiam vexaverit, nisi multo post quam solus regnare coepit, Bleda fratre occiso, quod accidit Theodosio XVIII et Albino coss.
197Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0566D (auctor c.805–c.846)
Illud addendum videtur, ex muneribus quae Chrysologus ad Corneliensem Ecclesiam accedens obtulit, pateram argenteam summa veneratione servari, cuius exemplum aere sculptum tradidit Dominicus Mita ante suam Sermonum D. Petri editionem, ad cuius oram versus recentioris modi sunt sculpti, quos ascribendos puto, et sunt qui sequuntur Quem plebs tunc chara crucis Agnus fixit in ara Hostia fit gentis, primi pro labe parentis.
198Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0590A (auctor c.805–c.846)
152, haec habet: « Interea Ravennae aedificari coeptum est beati Vitalis martyris templum ab Iuliano argentario, Iustiniano, ut aiunt, Caesare iubente, qui tribus iam annis Constantinopoli D. Sophiae aedem sacram summa impensa atque arte exstruxerat ac dedicaverat.
199Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0596C (auctor c.805–c.846)
Id summa cum indignatione narrat Agnellus infra, ubi praemisso quod in summa frumenti charitate is monopolio omnem regionem frumento spoliavit, adiicit: « Cum autem sacerdotes non invenirent unde emerent, ierunt ad illum supplicantes, ut auxilium tribueret illis.
200Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0621C (auctor c.805–c.846)
De donis Dei et servorum eius, quae obtulerunt ad honorem et ornatum SS. apostolorum, et reliqua pars de summa cervorum qui perierunt, et Deo auctore inventi sunt.
201Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0632B (auctor c.805–c.846)
» Baronius, ad annum 590, de peste huiusmodi loquens, et Antharit mortem ad eiusdem anni Septembrem consignans, suam sententiam de morte Alboini anno 571 assignanda evertit, cum enim constet ex Paulo post Alboinum Clephim regnasse anno uno cum dimidio, decem inde annis sub ducibus Langobardos fuisse, et tandem Antharit sex annis dominatum, si annorum summa colligatur, fient anni XVII, menses VI, qui additi annis DLXXI, conficient Antharit mortuum post Paschale festum, seu Septembri mense anni 588, cum tamen Baronius ipse tradat obiisse anno praedicto 590. II. Post aliquot a Mariniani ordinatione annos bellatum est inter Francorum reges Theodepertum et Theodoricum fratres, ac Clotharium patruelem; at noster hic de praecedenti certamine loquitur inter Theodepertum et Clotharium patruelem, de quo Paulus, lib.
202Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0650B (auctor c.805–c.846)
Ioannis episcopi Ravennatis epistola, qua summa animi moderatione se tuetur, qui non superbiae fastu, sed suae Ecclesiae zelo, pallii usum pro suorum praedecessorum more sibi deberi crediderat.
203Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0682A (auctor c.805–c.846)
II. Summa Reparatum opinione apud imperatorem commendatum fuisse tradit Agnellus, qui omnia quae peteret impetraret, et ex Agnello Rubeus caeterique.
204Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0682C (auctor c.805–c.846)
Aptius infra in Theodori Vita hoc idem inter Romanum pontificem et Ravennatem episcopum conventum narrat, pontifice certe ex summa liberalitate annuente, nulla imperatoris mentione facta.
205Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0690A (auctor c.805–c.846)
Nam Theodorus fertur summa pietate fuisse, et in pauperes munificentissimus, quique sacerdotum Ravennatum mores in tanta rerum omnium licentia in deterius labentes, ac corruptos iusta severitate correxerit.
206Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0712B (auctor c.805–c.846)
Platina in summorum pontificum Vitis inter caetera argumenta, quibus probet Iustinianum post imperium receptum summa erga pontificem Constantinum veneratione, et addictissimo obsequio fuisse, illud affert, quod, cum Felix in sua ordinatione cogeretur scripto de more obedientiam et cautionem de pecunia Romam mittenda promittere praestareque, idque prae arrogantia facere detrectaret, Iutinianus cognito episcopi rebelli in pontificem animo, Theodorum patricium miserit Ravennam cum classe, qui, Ravennatibus superatis, Felicem catenis devinctum Constantinopolim abduxit, ubi imperatoris iussu excaecatus, in Pontum relegatus sit: « nequaquam tamen, » adiicit Platina, « hanc saevitiam Constantinus probavit; redigere enim hominem ad sanitatem volebat, non tantis malis affici.
207Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0704A (auctor c.805–c.846)
CAPUT III. Novum Ravennatibus discrimen. Georgius Ioannicii filius dux cum summa potestate electus. Disponit omnia ad bellum extra et intra civitatem.
208Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0711C (auctor c.805–c.846)
Gratia summa Dei est consolatus antistes, Eretusque gravi de claustro, insula Ponti.
209Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0725A (auctor c.805–c.846)
Rebus tamen dissidiisque compositis, Eutvchio Ravennae degente, victoriae eius singulis annis memoriam summa pompa celebrari potuisse absque eiusdem exarchi indignatione, vix est credibile.
210Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0728C (auctor c.805–c.846)
Audiens hoc Uviliaris archidiaconus istius sedis Ravennae de monasterio S. Bartholomaei, qui illo tempore ibidem sistebat abba, ubi, Deo favente, post ipsum quartus ego sum modo, ad episcopium ecclesiae cum summa velocitate occurrit, et vidit omnes sacerdotes in talibus machinamentis sermocinationum sistere, et diversa inter se consilia volvere, agnoscens suum in contraria coeptum, complosis manibus contra eos vocem misit: O quanta insania, fratres, si ista meditati estis!
211Agnellus sive Andreas Ravennatensis, Liber Pontificalis, 106, 0499B (auctor c.805–c.846)
Demum ait: « Florentio in archiepiscopatu Ravennati Liberius III successor est datus, quem plerique Liverium, Oliverium alii appellant, summa vir sanctitate, orationis flumen fundens, cum ad populum concionaretur.
212Agobardus Lugdunensis, Flebilis epistola de divisione imperii, 104, 0289B (auctor 769-840)
Propter quam cognoscendam iniunxistis ut facerent omnes ieiunium triduanum, offerrent sacerdotes sacrificia omnipotenti Deo, qui suavis et mitis et multae misericordiae est omnibus invocantibus se; fieret quoque ab omnibus eleemosyna per illud triduum solito largior, ut omnipotens Deus, qui summa benignitate regit corda in se sperantium, infunderet in corde vestro voluntatem suam, et non sineret super alium inclinari voluntatem vestram, nisi super eum qui sibi placuisset.
213Agobardus Lugdunensis, Liber adversum dogma Felicis Urgellensis, 104, 0053A (auctor 769-840)
Praedestinata est naturae ista humanae tanta et tam celsa et summa subvectio, ut quo attolleretur altius, non haberet; sicut pro nobis ipsa divinitas quo usque se deponeret, non haberet humilius. » Item beatus Augustinus (De Civ. Dei, l. I, c. 15): « Hi sunt filii Dei quotquot Spiritu Dei aguntur, sed gratia, non natura.
214Agobardus Lugdunensis, Liber de correctione antiphonarii, 104, 0331D (auctor 769-840)
Nam et occultam Filii habitationem summa levitate dixit; et eum omnes desiderantes se visitasse, consolatumque esse mendaciter asseruit, cum potius eos quos visitare dignatus est, se agnoscentes ac desiderantes effecerit.
215Agobardus Lugdunensis, Liber de imaginibus sanctorum, 104, 0209D (auctor 769-840)
Haec autem merces summa est, ut ipso perfruamur, et omnes qui eo fruimur, nobis etiam invicem in ipso perfruamur.
216Agobardus Lugdunensis, Liber de imaginibus sanctorum, 104, 0210C (auctor 769-840)
Quanquam ergo summa non sint quibus est Deus maius bonum; magna sunt tamen ea mutabilia bona quae adhaerere possunt, ut beata sint, immutabili bono, quod usque adeo bonum eorum est, ut sine illo misera esse necesse sit.
217Agobardus Lugdunensis, Liber de imaginibus sanctorum, 104, 0220B (auctor 769-840)
Non ergo summa quaeramus in infimis, nec ipsis infimis inhaereamus.
218Agroecius, De orthographia, p. 31, l. 2 (auctor c.440-450)
nam minoris emptum aut aestimatum quippiam recte scribimus, sicut et pluris, quod maiore summa taxatur.
219Agroecius, Ars de orthographia, p2; 37 (auctor c.440-450)
nam minoris emptum aut aestimatum quippiam recte scribimus, sicut et pluris, quod maiore summa taxatur.
220Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0803D (auctor 950-1008)
Obstitit primo eorum saevis conatibus Rotbertus Andegavensis comes, Saxonici generis vir, cui per id locorum a rege summa rerum delegata fuerat; adnitentibus sibi praeeminentissimis Neustriae viris, Rainulfo atque Lamberto, uti eloquentissimus auctor Adrevaldus priori refert libro.
221Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0849C (auctor 950-1008)
Denique cum summa coeli esset serenitas, profusus subito e nubibus imber, flammas quae interiora castri aedificia depascebantur, funditus exstinxit.
222Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0839C (auctor 950-1008)
Retrogrado itaque se proripiens pede, ad pontem rivuli, qui ob circumiacentis latitudinem paludis, Longumrete dicitur, quem iam forte praeterierat, summa cum festinatione tendebat.
223Aimoinus Floriacensis, De miraculis S. Benedicti, 139, 0840B (auctor 950-1008)
Quod eo magis mirandum censetur quia quosdam hominum summa arborum cacumina conscendentium, ubi undoso torrenti aspirare fas non fore arbitrabantur, reptando subsecuti angues, miserandis laniatos morsibus decidere in profundum cogebant; hunc vero in imis constitutum, quamvis in modum cinguli circumambirent, nullatenus tamen laedebant, gratia eum divina meritis sancti sui confessoris Benedicti custodiente, ad exhibendum famulis eius devotae servitutis obsequium.
224Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0797D (auctor 950-1008)
Hic larga Domini perfusus cor pietate, Clodoveum, quem iam primo sermone notavi, Expetiit regem, summa comptum bonitate, Haud sibi dissimilem, cui talia famina fatur: Rex, ait, e cuius pendet moderamine tellus Gallica, quo Franci gaudent sub rege potentes; Parva quidem, sed grata meae possessio menti est, Quam fama didici fisci ditione teneri.
225Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0798C (auctor 950-1008)
Fundamenta iacit domibus tunc apta locandis, Ut famulis Christi monachis habitacula condat Procurans, instat donec perfectio summa Perfectum demonstret opus finemque laborum.
226Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0630B (auctor 950-1008)
Quarum ex vestigiis cum est animadversum a venatoribus quo se recipere consueverint, omnes eo loco aut ab radicibus subruunt aut abscindunt arbores, tantum ut summa species earum stantium relinquatur.
227Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0657B (auctor 950-1008)
Qui, utriusque partis agnita causa, statuit ut legatus Francorum, ascenso equo ante fores palatii regis Alarici stans, elevatam teneret hastam manu, super quam Alaricus et Gothi eo usque copiam iacerent nummorum argenti quousque summitas operiretur conti; quorum summa solidorum ad dominium deveniret regis Francorum.
228Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0680C (auctor 950-1008)
Et resistentibus oppidanis, cum summa vi utrinque decerneretur, tandem Hispani, ipsa obsidionis dispositione et Francorum feroci perterriti animositate, animos a praelio revocaverunt, ac, tota mentis intentione ad Christi misericordiam implorandam conversi, assumptis crucibus cum litania murum obambulantes circuire coeperunt.
229Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0683C (auctor 950-1008)
Ab aquilone alter fluvius per portam ingreditur, ac sub ponte decurrens perque aliam portam egrediens, molendinos summa vertit velocitate.
230Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0690C (auctor 950-1008)
Et cum summa vi utrinque decerneretur, Alboin Turismodum, spata cervice tenus percussum, ad terram deiecit mortuum.
231Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0713B (auctor 950-1008)
Propter hoc rex ira commotus, equos eorum et cuncta quae habebant abstulit et ipsos in duobus monasteriis a se procul divisis poenitentiam agere constituit, mandans propriis iudicibus circum ea loca constitutis ut eos cum summa armatorum cautela custodirent, ne forte elaberentur.
232Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0778A (auctor 950-1008)
Pari modo Brunulfus frater Sichildis reginae, Ariberti avunculus, paulatim ambiendo quosque potentiores, efficere moliebatur, ut spreto Dagoberto, rerum omnium summa nepoti suo committeretur.
233Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0784A (auctor 950-1008)
Hic etiam, duobus annis rerum summa potitus, fratri Constantino iura reliquit imperii.
234Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0787B (auctor 950-1008)
Denique cum summa felicitate totus ad propria redisset illaesus exercitus, ni dux Arembertus, cum maxima parte nobilium, et etiam veteranorum, ex his quos secum duxerat in valle Robola, a Vasconibus fuisset interfectus.
235Aimoinus Floriacensis, Historia Francorum, 139, 0790C (auctor 950-1008)
Indeque obsequentium manibus ad basilicam Sancti Dionysii delatus, dum se incommodo ultimae aegritudinis ad mortem urgeri intellexisset, Egam consiliarium suum summa cum celeritate ad se venire mandavit, seque discessurum e praesenti saeculo intimans, uxorem suam Nantildem ac filium Clodoveum eius tuitioni commisit, et ut secundum prudentiam sibi a Deo concessam filium enutriret, pieque regnum disponeret, admonuit.
236Aimoinus Floriacensis, Vita S. Abbonis, 139, 0402A (auctor 950-1008)
CAP. XII Privilegia et dona Abboni ab eo concessa Privilegii summa.
237Aimoinus Sangermanensis, Acta translationis S. Savini martyris, 126, 1054B (auctor fl. 800)
Sacerdos vero sub eadem summa, qua illud in tonnam posuerat, vino recepto, ampliori voto et ore grates laetus exsolvit.
238Aimoinus Sangermanensis, De miraculis S. Germani, 126, 1034D (auctor fl. 800)
Qui ita dimissi atque pro sui evasione quam minime speraverant gavisi, pariter quo venerant accepta auri argentique imposita summa laeti redierunt: sed revertentes, morbo quo in praedicta ecclesia perculsi fuerant quotidie deficientes cruciabantur, cruciatique nequissimas miserabiliter animas exspirabant, nemine quos secum habebant Christianorum huiusmodi plagam sentiente.
239Aimoinus Sangermanensis, De translatione S. Vincentii Martyris, 126, 1018B (auctor fl. 800)
Quibus sic expeditis, ac principum animis, taxata pecuniarum summa, lucratis, episcopus advocatur: et cur tantam in mortuum, imperatoria posthabita reverentia, exercuerit iniquitatem, velut reus maiestatis, quique etiam nec sibi reveritus fuerit, districte inquiritur.
240Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0952B (auctor fl. 800)
At ubi ipso iam patre omnimodis compellente, nunquam se quod promiserat rursus fallituram devovit, sanitatis summa quam prius meruerat recepta, sospes item efficitur, mansitque ibi, atque famulationis pensum statutis temporibus postmodum in ecclesiae cultu gratanter exsolvit.
241Aimoinus Sangermanensis, De translatione SS. martyrum, 115, 0959A (auctor fl. 800)
Ibi enim qui semper viventes, et in eum prospicere desiderantes, Deo assistunt, spiritus applaudunt, in una eademque gloria ex hac mortalitate iam sibi consociatis sanctis, pariterque laetantes congratulantur etiam his, licet adhuc in terris peregrinantibus, quos sciunt et intelligunt per scientem et intelligentem omnia, suos post paululum communi collegio fieri concives, quorum una erit et summa refectio, unius et pleni Dei inaccessibilis contemplatio: contemplatio quia visio, inaccessibilis quia impenetrabilis.
242Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0480D (auctor 1152-1167)
Summa ei sollicitudo de salute multorum, quae a prima die conversionis suae usque in finem tam singulariter sacrum illius pectus noscitur possedisse, ut erga omnes animas maternum gerere videretur affectum.
243Alanus Antissiodorensis, Vita II, 185, 0500C (auctor 1152-1167)
Patenae siquidem calicis sacrum Domini corpus imponens, et mulieris capiti superponens, talia loquebatur: « Adest, inique spiritus, Iudex tuus; adest summa Potestas; iam resiste si potes.
244Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0575B (auctor 1128-1203)
Terrae decor, aetheris ardor, Undarum liquor, et vasti per inane meatus, Tum coeli decus, atque ingentis lumina mundi Sidera; dein oculorum et mentis acumine coeli Ambitus insinuet sese, vertigine cuius Vallantur quae corpus habent, tum cardinis ille impetus, assiduo qui summa volumine torquet.
245Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0512D (auctor 1128-1203)
Qualiter in summa partitio colligit omne Quod sequitur, dispersa legens, diffusa coarctans.
246Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0526B (auctor 1128-1203)
Aethera transgreditur phronesis, quo gratia pacis Summa viget, quo grata quies, quo gratior aura Cuncta fovet, quo cuncta silent, quo purior aether Ridet, et expellit fletum; quo nubilus aer Ingemit, et totus arcano lumine floret.
247Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0532A (auctor 1128-1203)
Solus iure potens, qui summa potentia, solus Cuncta potest, a quo procedit posse potentum.
248Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0534D (auctor 1128-1203)
Rerum causa, manens ratio, noys alma, sophia Vera, dies verus, lux nescia noctis, origo Summa, decor mundi perfectus, vita perennis, Nata regens, ventura serens, nascentia servans Omnia sub numero claudens, sub pondere sistens Singula, sub stabili mensura cuncta coercens Qui rerum species, et mundi sensilis umbram Ducis ab exemplo mundi mentalis, eumdem Exterius pingens terrestris imagine formae; Qui veterem massam de vultus sorde querentem Investis meliore toga, formaeque sigillo Signans excludis nexu mediante tumultum.
249Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0538C (auctor 1128-1203)
Haec est quae miro divini muneris usu Nata patrem, natumque parens concepit, honorem Virgineum retinens, nec perdens iura parentis In cuius ventris thalamo sibi summa paravit Hospitium deitas, tunicam sibi texuit ipse Filius artificis summi, nostraeque salutis Induit ipse togam nostro vestitus amictu.
250Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0540A (auctor 1128-1203)
Sic liber servit, ut servos liberet: imum Summa petunt, ut sic ascendat infima summum.
251Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0543B (auctor 1128-1203)
Non ratio, sed sola fides ibi quaeritur, illic Transcendit causas coelestis causa minores Exsuperat leges lex summa, et regula legum.
252Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0547C (auctor 1128-1203)
Virgo parens rerum, superum germana, mihique Filia, coelestis ortu, tamen incola terrae, In terris quae sola sapis divina, meaeque Exemplum deitatis habes, fastidio mundi Quae relevas, fletusque tuo solamine tergis; Non tua degenerat a summa mente voluntas: Nam patris ad votum suspirat nata, parentem In voto sequitur patri non dissona proles.
253Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0560B (auctor 1128-1203)
Summa rotae dum Croesus habet, tenet infima Codrus, Iulius ascendit, descendit Magnus, et infra Sylla iacet, surgit Marius; sed cardine verso Sylla redit, Marius premitur: sic cuncta vicissim Turbo rapit, variatque vices fortuna voluntas.
254Alanus de Insulis, Anticlaudianus, 210, 0572B (auctor 1128-1203)
Mole sua fixum summa de rupe molarem Extorquere cupit, sub quo nutaret Achilles, Alcides gemeret, totusque fatisceret Atlas.
255Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0315A (auctor 1128-1203)
Item diabolus aut malitia ductus mundum creavit, aut bonitate; sed bonitate non, quia auctor mali et summe malus, non potest facere aliquid nisi ex malitia; sed si ex malitia mundum creavit, quomodo ita singula ordinavit, ut ipsa sic eleganter succederent, luna et stellae deservirent nocti, sol diei, cum potius elucescat in istis summa bonitas quam malitia?
256Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0424B (auctor 1128-1203)
Quod autem Christus Dei Filius fuerit, et secundum hoc immortalis; et Filius Virginis, et secundum hoc mortalis, diligenter superius probatum est; et quod Christus passus, mortuus, suscitatus, superius variis probavimus auctoritatibus; et sic Christus quod mortem subiit secundum carnis infirmitatem, non hoc reputavimus Christi miseriam, sed dignationem, ex summa Dei misericordia et dignatione fuit, quod Christus carnem assumpsit: mortem subiit, non quod hoc meruisset, sed ut a morte nos per mortem redimeret.
257Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0401C (auctor 1128-1203)
Item: Nulla pluralitas potest esse in Deo, ubi est summa et perfecta simplicitas.
258Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0408D (auctor 1128-1203)
Iussis obsequendum est, et ei obsequi summa virtus est: prohibuit fieri, ergo non licet, ideoque si postea fiat, peccatum esse, ac dignum poena debita puniendum.
259Alanus de Insulis, Contra haereticos, 210, 0412D (auctor 1128-1203)
Ab illa, inquam, licentia a rege accepta, et usque ad Christi passionem, fluxerunt anni lunares quadringenti nonaginta; et haec summa annorum computatur, secundum annos regum qui descenderunt, usque ad octavum decimum Tiberii Caesaris, et statim desolatio (Dan. IX) . Intercidit Daniel modicum de aedificatione facta per Nehemiam, dicens, et rursus aedificabitur platea, et muri in angustia temporum (ibid.) , de septuaginta Hebdomadis superavit Daniel ultimam, dicens: Confirmabit autem pactum hebdomada una (ibid.) , quod intelligendum est, de tribus annis et dimidio quibus praedicavit Christus, et quod patribus promiserat confirmavit.
260Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, (auctor 1128-1203)
SUMMA DE ARTE PRAEDICATORIA.
261Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0140A (auctor 1128-1203)
Si ad patientiam vis auditores informare, his utere auctoritatibus: Patientia opus perfectum habet (Iacob. IV) . Item: Beati qui persecutionem patiuntur propter iustitiam (Matth. V) . Item: Doctrina viri per patientiam dignoscitur (Prov. XIX) . Et philosophus ait: Morum patientia summa, haec est per quam martyr moriendo superat viventem, patiendo triumphat, in tribulatione invenit dulcedinem, in labore quietem.
262Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0141A (auctor 1128-1203)
Quae species patientiae petitur, cum dicitur: Et ne nos inducas in tentationem (Matth. VI) . Non petit homo ne tentetur, sed, ne in tentationem ducatur; tentatur enim quis, et non in tentationem ducitur; ut iustus, qui resistit diabolo; tentatur, et in tentationem ducitur, qui peccando, maligno subiicitur; de hac patientia dicitur: Beati mites, etc. (Matth. V) . In hac enim patientia, summa mansuetudo resultat, quod homo malignanti daemoni assensum non praestat.
263Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0147D (auctor 1128-1203)
Ipsa sola mediatrix aversos concilians, disiunctos socians, dispares quodammodo coaequans, Deum humilians, nos sublimans, illum ad ima trahens, nos ad summa erigens; ita tamen, ut non abiecta sit eius descensio, nec superba sed gloriosa sit nostra exaltatio.
264Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0151B (auctor 1128-1203)
Cum summa discretione tenendum est exercitium iustitiae, ut non iudicemus ex suspicione, sed potius ex rectitudine.
265Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0163C (auctor 1128-1203)
Summa tamen verecundia est et depressa deiectio unicum non posse refrenare membrum, vile non posse sibi subiugare mancipium.
266Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0165A (auctor 1128-1203)
O homo, quantum a summa veritate discordas, dum figmentis mendaciorum operam praestas!
267Alanus de Insulis, De arte praedicatoria, 210, 0181A (auctor 1128-1203)
Olim, et si bona vita non amabatur, doctrina tamen amplectebatur; sed iam summa est exorbitatio, summa obstinatio, summa alienatio, cum non solum mores boni postponuntur, sed etiam decor eorum, id est doctrina, contemnitur.
268Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0600A (auctor 1128-1203)
Numerus enim discretorum est summa.
269Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0605C (auctor 1128-1203)
III. Summa charitas, iustitia, humilitas, misericordia perpenditur in Deo.
270Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0605C (auctor 1128-1203)
Ergo charitas et quaelibet virtus summa est in eo.
271Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0605D (auctor 1128-1203)
Charitatis descriptionem attendens considerabit Deum velle alii idem bonum quod sibi, et efficere, prout potest et debet, praesertim cum summa sit in eo charitas.
272Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0617B (auctor 1128-1203)
Quid mirum, cum Deus summa charitas, summa sapientia in ipsis erit, et ipsi in Deo?
273Alanus de Insulis, De articulis Catholicae fidei, 210, 0598B (auctor 1128-1203)
Numerus est naturalis discretorum summa.
274Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0704C (auctor 1128-1203)
Dicitur etiam mens iusti, unde Iob: Aquas appendit in mensura, id est bonorum mentes, ne dum rapiuntur ad summa superbiant, tentationibus pressae, sub quadam mensura virtutum appenduntur; quia sancti qui, sublevante Spiritu, ad summa rapiuntur, quandiu in hac vita sunt, ne aliqui superbiant, quibusdam tentationibus reprimuntur, ut non tantum proficere valeant quantum volunt.
275Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0704C (auctor 1128-1203)
Sed ne extollantur superbia, fit in eis quaedam mensura virtutum; ad ima trahit caro ne extollat spiritus; et ad summa trahit spiritus, ne prosternat caro.
276Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0812B (auctor 1128-1203)
Dicitur etiam caro, unde Iob: Homo nascitur ad laborem, avis ad volandum; ad laborem quippe homo nascitur, quia nimirum is qui accepta praeditus est ratione, considerat quam valde sit sibi impossibile ut hic peregrinationis suae tempore sine labore evadat; avis ad volandum nascitur, quia inde mens ad summa evolat, unde caro in infirmis durius laborat.
277Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0868D (auctor 1128-1203)
: Fasciculus myrrhae dilectus meus mihi, quia Christi passio Ecclesiae summa fuit amaritudo.
278Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0824C (auctor 1128-1203)
Per iumenta sensu tardiores, per coeli volatilia summa et sublimia sapientes intelligimus.
279Alanus de Insulis, Distinctiones dictionum theologicalium, 210, 0750B (auctor 1128-1203)
Dicitur humilis Christi adventus ab ipso Dei Filio cum summa dispensatione factus, unde in Psalmo: Consilium inopis confudistis.
280Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0062A (auctor 1128-1203)
Sed antequam assumeretur in coelum dilectus meus, quem super omnia diligo, fuit mihi tempore passionis fasciculus myrrhae, id est summa et multa amaritudo; quia passioni eius compassa sum dolore intimo.
281Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0077B (auctor 1128-1203)
Unde sequitur: Et in die laetitiae cordis eius, quia haec incarnatio fuit summa cordis Virginis exsultatio.
282Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0084C (auctor 1128-1203)
Et hoc cum melle; quia et corpus animavi, cuius corporis animatio, et animae incorporatio, et utriusque glorificatio, fuerunt tibi summa dulcedo.
283Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0087B (auctor 1128-1203)
Et quia in sacris Scripturis summa intentione studebat Virgo, ut notitiam haberet de Christo, ideo sequitur: Adiuro vos, filiae Ierusalem, si inveneritis dilectum meum, ut nuntietis ei, quia amore langueo.
284Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0096A (auctor 1128-1203)
Venit enim in summa humilitate Filius Dei ad Virginem, ut tanta esset humilitas in Redemptore, quanta fuerat superbia in primo peccatore.
285Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0096B (auctor 1128-1203)
Similiter ex summa charitate Filius Dei inclinavit se.
286Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0096B (auctor 1128-1203)
Similiter summa pietas et misericordia incarnavit Filium Dei.
287Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0096B (auctor 1128-1203)
Quae enim maior pietas et misericordia quam Deum se exinanire et servi formam accipere (ibid.) , quam opificem opus suum eripere de lacu faecis et miseriae (Psal XXXIX) . Et summa etiam prudentia fuit, quod se Dei sapientia incarnavit, ut homo hominem redimeret.
288Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0104A (auctor 1128-1203)
Apprehendam te, id est summa dilectione amplectar, et ducam in domum matris meae.
289Alanus de Insulis, Elucidatio in Cantica canticorum, 210, 0108C (auctor 1128-1203)
Millenarius enim numerus pro summa perfectione ponitur.
290Alanus de Insulis, Liber parabolarum, 210, 0581B (auctor 1128-1203)
De minimis granis fit grandis summa caballis: De brevibus mendis, non veniale malum Non sibi sed reliquis aries sua vellera portat; Sic aliis unit semper avarus opes.
291Alanus de Insulis, Liber sententiarum, 210, 0251C (auctor 1128-1203)
41. Perdes omnes qui loquuntur mendacium (Psal. V) . O homo, quantum a summa veritate discordas, dum figmentis mendaciorum operam praestas!
292Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0619 (auctor 1128-1203)
Membraneus est iste codex, ac Bononiae in nostra S. Salvatoris bibliotheca asservatur, ex qua ut ad me mitti posset, summa Benedicti XIV pontificis O. M. benignitate factum est.
293Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0623D (auctor 1128-1203)
Supercoeleste est Deus, in quo summa est unitas.
294Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0624A (auctor 1128-1203)
Nihil enim aliqua specie unitatis est unum, quod non sit unum a summa monade.
295Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0630D (auctor 1128-1203)
Similiter Deus alio est iustus, alio dicitur esse iustus: sua enim propria iustitia iustus est; sed iustus esse dicitur ab effectu iustitiae, quem habet in nobis: dicitur enim iustus, quia facit iustum; ipse vero est iustus, quia est summa iustitia.
296Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0631D (auctor 1128-1203)
REG. XXIII. Omnis terminus, qui de Deo dicitur secundum substantiam, de tribus personis dicitur singillatim, et in singulari numero; et de tribus in summa, et in singulari numero.
297Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0632B (auctor 1128-1203)
Et in summa, et in singulari numero, ut, Pater, Filius, et Spiritus sanctus sunt Deus.
298Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0632B (auctor 1128-1203)
Ideo autem apponimus, substantivo modo, quia nomina significantia substantiam, vel substantiae circumstantiam, si adiective teneantur, ut hoc nomen, potens, hoc nomen, iustus, de tribus personis dicuntur in summa in plurali numero, ut, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus sunt iusti, sunt potentes.
299Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0632B (auctor 1128-1203)
REG. XXIV. Nullum nomen substantivum voce et significatione, vel voce tantum, pertinens ad essentiam, de tribus personis dicitur in summa, et in plurali numero, sed in singulari tantum.
300Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0632C (auctor 1128-1203)
Verbi causa, hoc nomen, Deus, hoc nomen, Creator, hoc nomen principium, de tribus dicitur in summa, et in singulari numero.
301Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0632D (auctor 1128-1203)
REG. XXV. Omne nomen adiectivum, adiective retentum, ad essentiam pertinens, de tribus personis dicitur in summa, et in plurali numero.
302Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0633B (auctor 1128-1203)
Adiectiva tamen de tribus personis dicuntur in summa, et in singulari numero, cum substantivantur, id est substantive tenentur, subintellecto articulo, ut Pater, et Filius et Spiritus sanctus sunt Omnipotens: quod melius in Gallico exprimi potest, li tut pussant .
303Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0642A (auctor 1128-1203)
REG. XLVIII. Nominum, quae de Deo dicuntur, aliud dicitur de tribus personis, ita quod de nulla earum; aliud ita de tribus in summa, quod de singulis; aliud ita de una persona, quod non de aliis.
304Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0642B (auctor 1128-1203)
Exempli causa hoc nomen, Trinitas, ita dicitur de tribus in summa, quod de nullo singillatim, quia Pater, et Filius, et Spiritus sanctus sunt Trinitas, sed nec Pater, nec Filius, nec Spiritus sanctus est Trinitas.
305Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0642B (auctor 1128-1203)
Hoc nomen vero, Deus, ita dicitur de tribus in summa, quod de singulis, quia Pater, et Filius, et Spiritus sanctus sunt Deus, et tam Pater, quam Filius, quam Spiritus sanctus est Deus.
306Alanus de Insulis, Theologicae regulae, 210, 0655C (auctor 1128-1203)
Cum vero dicitur: Omnia in quantum sunt, bona sunt, eadem divina bonitas praedicatur denominative, ut sit sensus: Omnia in quantum sunt, habent esse a re, cuius est summa bonitas.
307Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 1, 19; 3 (auctor 1128-1203)
Antonomasice, hoc est per accidentia quedam Arturum illum inclitum Britannie regem et toto orbe famosum significat, qui quindecim annorum cum esset, mortuo Vterpendragon patre suo, communi consilio principum regni et cleri erectus est in regem summa necessitate urgente, quoniam quidem diuulgata patris eius morte Saxones cum ingenti nauigio in Britanniam redierant duce Colgrino terramque uastabant.
308Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 9; 2 (auctor 1128-1203)
Henricum uocat leonem iusticie, quia et cum summa iusticia regnum tractauit et magno timori fuit et Gallorum principibus et regibus insulanis iuxta illud prophete: Leo rugiet, quis non timebit?
309Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 3, 12; 1 (auctor 1128-1203)
Verum, ut dicere ceperam, licet amplissimis uirtutibus et summa prudentia prepolleret, iugum tamen suum non solum super plebeios homines, uerum etiam super episcopos et abbates et super ȩcclesias Dei indebitis quibusdam consuetudinibus et contra canones et leges ecclesiasticas usurpatis frequentibusque atque importunis rogationibus pernimium aggrauabat.
310Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 16; 8 (auctor 1128-1203)
Et quoniam, ut ait poeta, stulticiam simulare loco prudentia summa est, uulpes stulticiam asininam et indisciplinatam nequiciam in germanos contra iura nature simulans ac pretendens illos quasi prodigioso monstro contra naturam assumpto terrebit ipsosque in Neu[135v]striam fugabit.
311Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 6, 46; 10 (auctor 1128-1203)
Multa simul quasi in pila conpegimus, quorum summa ista est, quia sub diuersis nominibus generibusque serpentum et eorum commemoratione, que inter se gerent, preliorum et cedium, dirissima hominum ad alterutrum bella mortesque significat.
312Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 26; 14 (auctor 1128-1203)
Vnde Lucanus: Fulminibus propior terre succenditur aer, Imaque telluris uentos tractusque choruscos Flammarum accipiunt, nubes transcendit Olimpus; Lege deum minimas rerum discordia partes Turbat, summa tenent pacem.
313Alanus de Insulis, Explanatio in Prophetia Merlini Ambrosii, 7, 34; 6 (auctor 1128-1203)
Et re uera boni hospites isti, qui sub diuino timore tantam et ad se inuicem et ad illos quoque, apud quos pro tempore hospitantur, concordiam seruant et pacem iuxta illud Lucani: Pacem summa tenent, ut nullum inter eos discordie malum aliquando sit auditum.
314Alanus Tewkesburiensis, Epistolae, 190, 1486B (auctor fl. 1150)
Quamvis enim is apud quem summa rerum consistit, quasi licite auctoritate qua praeminet sub titulo adhuc ignoto et a canonum forma aliquatenus alieno possit non solum assignare, sed potius tranferre beneficium Cantuariensis Ecclesiae ad episcopum alienae provinciae et minus egentem, id tamen viderit benigna filii discretio, utrum expediat in matris confusionem ecclesiam de Einisford tanto tempore iniuste ablatam et demum non sine multo labore et angustia mediante iustitia evictam, a debito sui statu perturbari.
315Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0502B (auctor 1095-1125)
Haec se vidisse et audisse a sancto Dei episcopo idem egregius presbyter cum veritate summa asseruit et nunc, ex quo visio et promissio illa facta est, duo completi sunt anni; tertium adhuc restare omnibus certum est.
316Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0513A (auctor 1095-1125)
Accepta hac victoria in campo Antiochiae, magnae et regiae civitatis Syriae, episcopus Podiensis et caeteri principes, a fuga et caede exercitus Corbahan reversi in praefatae urbis moenia, basilicam B. Petri apostoli, quam Turci suis sacrilegis ritibus profanaverant, ab omni inquinamento mundantes, altaria sancta, quae subversa erant, in omni honestate reaedificaverunt, imaginem vero Domini nostri Iesu Christi et figuras sanctorum, quas in modum viventis personae obcaecatas et obductas coemento obscuraverant, summa reverentia renovabant, cultores catholicos in exsequendis ibidem divinis mysteriis restituentes in omni clero tam Graecorum quam Latinorum.
317Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0520C (auctor 1095-1125)
Erant enim summa necessitate gravati, et longa expeditione rebus exhausti necessariis.
318Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0550B (auctor 1095-1125)
Sic vero ipsum praefatum templum ad exsequendos ritus sui erroris summa reverentia et custodia venerantes, soli etiam Dominici sepulcri templo, eiusque cultoribus Christianis parcebant, propter tributa, quae ex oblatione fidelium as idue eis solvebantur, una cum ecclesia S. Mariae ad Latinos, quae etiam tributaria erat.
319Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0553C (auctor 1095-1125)
His eiectis et conductum regis usque in Damascum habentibus, rex Ierusalem ingressus, templum Domini iuxta ritum gentilium summa reverentia et humilitate subiit.
320Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0578D (auctor 1095-1125)
Dux quidem Godefridus summa cum charitate ea quae obtulerant suscepit, et benigne eos allocutus, navali hospitio remisit, asserens se aliquantulum infirmitate detentum; sed in crastino, si ei quidquam remissius fuerit, in aspectu omnium se praesentare qui eum videre et cognoscere cupiebant, et tunc libenter velle perfrui eorum communi affabilitate.
321Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0583B (auctor 1095-1125)
Capto itaque Boemundo, eiusque propinquo Richardo, et caeteris maioribus domus suae, Donimanus ad urbem Malatinam cum spoliis eorum et capitibus decollatorum in magna gloria regressus, ad Gaveras legationem praemisit, quatenus civitatem in manu eius redderet, sciens quia Boemundum captivum tenuerit, et omnem equitatum illius attriverit, in quo omnis Christianorum spes et summa fiducia pendebat: alioqui non posse eum vivere a facie Turcorum.
322Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0596B (auctor 1095-1125)
Post solemnitatem vero Paschae, quod in summa charitate et concordia nunc oportet celebrari, tuo consilio decrevimus de illo agere, ita ut aut purgatus in statu suo permaneat, aut convictus episcopali dignitate privetur.
323Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0596C (auctor 1095-1125)
Ab illo siquidem die cardinalis et patriarcha in summa amicitia coniuncti sunt, facientes sibi cumulos ex oblationibus fidelium, ciborum vinique ac potus plenitudine nocte ac die in locis remotis perfruentes, omnia tamen haec rege ignorante.
324Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0596D (auctor 1095-1125)
Vix termino pacis huius mediato, praedictae civitates regi Babyloniorum haec nuntia detulerunt, quod nisi in brevi eis subveniret, Francosque de regno Ierusalem eiiceret, se in manu regis illorum ex summa necessitate reddi debere, eo quod ultra Christianis resistere non possent.
325Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0597A (auctor 1095-1125)
Rex vero Babyloniorum summa necessitate urbium suarum intellecta, universis civibus et ammiraldis hanc legationem solatiumque remisit, quod sine mora aliqua collectis armorum copiis, universis civitatibus subveniret.
326Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0601B (auctor 1095-1125)
Videte, ne facile hanc mihi saepius obiiciatis occasionem, ut qui altari serviunt de altari vivant, cum summa necessitas exigat ut de altari potius Christiani milites pascantur, quam Sarraceni vi de sepulcro munera fidelium asportent et dividant, et non miles noster vel sacerdos contingat.
327Albericus Aquensis, Historia expeditionis Hierosolymitanae, 166, 0711A (auctor 1095-1125)
Et hoc dicto, summa prece et in fide atque observantia admonuit universos qui aderant, ut si obiret, nunquam corpus eius exanime in terra hac Sarracenorum sepulcro reconderent, ne ludibrio et derisui gentibus haberetur; sed cum omni arte et labore, quo valerent, ad terram Ierusalem cadaver suum reportarent, et iuxta fratrem suum Godefridum sepelirent.
328Albericus Casinensis, Flores rhetorici, 1, 1, 1; 6 (auctor fl.c.1250)
Ars enim quaelibet suis debet procedere gradibus, debet inquam ab imis ad summa fieri transitus.
329Albericus Casinensis, Flores rhetorici, 1, 2, 3; 3 (auctor fl.c.1250)
Summa igitur est ut cautius quaedam incipias, cautius quaedam differas, dilata cautius suo loco disponas.
330Albericus Casinensis, Flores rhetorici, 1, 3, 6; 6 (auctor fl.c.1250)
Proponatur historia cuius sit summa, alterum quidem sociorum sese recuperationem amiciciae quaerere: << Amico quod optabile, olim erat in re.
331Albericus Casinensis, Flores rhetorici, 1, 3, 6; 29 (auctor fl.c.1250)
Nobis ob merita sua carus est: ut idem senatui et p<opulo> R<omano> sit, summa ope nitemur.
332Albericus, Sermo in S. Scholasticam, 66, 0942C (auctor fl. 500)
Studuit autem illuc veniens obnixis fratrem precibus flagitare, quatenus ei de totius anni summa, diem saltem unam dignaretur concedere, in qua videlicet eum loco constituto adire, atque cum eo de fide, de spe, de Dei dilectione ac proximi confabulari liceret.
333Albertus de Bezanis, Cremonensis chronica pontificum et imperatorum, p1; XLIIII (auctor fl.1363)
Et inperator habet quatuor sedes principales, prout constat hiis versibus: Primus Aquisgrani locus est, post hec Arelati, Inde Modoetie regali sede locari, Post solet Ytalie summa corona dari.
334Albertus de Bezanis, Cremonensis chronica pontificum et imperatorum, p1; XLIIII (auctor fl.1363)
Demum dominum Ezelinum ipsum marchio millitibus honorifice sociatum decenter conduci fecit Baxani, qui millites maximum honorem habuerunt a dominis et dominabus et millitibus Baxani; reverssi igitur millites marchionis ad ipsum, quem iam tota Marchia cum summa reverencia laudans magnis preconiis excolebat; tunc ipsius fama celebris excolebat usque Romam, ita quod ipsa sedes sancta appostolica dignitate nova ipsum marchionem voluit preditare et ei gratiam est largita, scilicet ut ipse cum omnibus suis successoribus ab hoc tempore in antea Estensis et Ancone marchio appelletur in statu delectabili et iocundo.
335Albertus Monachus, Chronica, 3; 219 (auctor -1456)
Anno XIIII. Karoli, MCCCLIX., kalendis Novembris Iohanne rege Francie supradicto una cum filio suo iuniore per regem Anglie in bello captis et in Anglia adhuc in custodia positis, dictus rex Anglie adunato exercitu ex Anglia plurimum copioso, utpote habens LXXX milia equitum, cum tribus filiis suis transiens mare et apud / Caleysium applicans et cum tribus agminibus applicans in partes regni Francie, se diffundens et intactas ad huc regiones ipsius regni longe lateque arcu ense pervadens nobilem civitatem Remensem VI septimanis trivit obsidione conclusam, de hinc per Campaniam ac Trecas in Burgundiam longam et plurimam vastacionem forti manu faciens nullo penitus resistente, tandem receptis a duce Burgundie federibus pacis et maxima pecunie summa, inde movens exercitum sepius hostem provocans ad conflictum.
336Albertus Monachus, Chronica, 3; 287 (auctor -1456)
Ex quo facto cecidit in melancoliam et cum non haberet heredem, totam comiciam et deinde Arnsburch cum castris, opidis, villis tradidit sancto Petro ipso vivente, recipiens castrum Broele ad tempora vite sue cum certa summa pecunie.
337Albertus Monachus, Chronica, 14a; 286 (auctor -1456)
In principio ergo sui regiminis cunctis adversariis in summa pace rexit per XII circiter annos.
338Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 172 (auctor ca.450-518)
De festivitate, ad quam profectus fueram, summa quidem festinatione reversus sum.
339Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 13; 355 (auctor ca.450-518)
Sed vos, cui iuris summa potestatisque privilegio maior facultas suppetit castigandi, hominem violenter arguite; conciliationi meae meam iniuriam, quia ita praecipitis, vindicate; ne malum hoc vel mandatis aut nuntiis renovetur, curaturum esse praedicite: ut ei, si non corrigendo per voluntatem, certe vel per custodiam reprimendo facultas culpae possit eripi, si paenitentiae salubritas non potuit persuaderi.
340Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 159 (auctor ca.450-518)
Summa inopportunitate perago, ut tres recentes aliis plus praesumam.
341Alcimus Avitus, Epistolae, 6, 18; 198 (auctor ca.450-518)
Set istud non extorqueat nisi summa necessitas.
342Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 154; 9 (auctor ca.450-518)
anim]um summa omi contuler]it ret]racta[ui pag.
343Alcimus Avitus, Homiliae, 15, 154; 29 (auctor ca.450-518)
22 23 28 28 duo exiguae scedulae in summa parte: vid.
344Alcimus Avitus, Poemata, p1, 5; 63 (auctor ca.450-518)
Non veniet vobis rapidae sententia mortis: Sed pater invisus sortem non contulit aequam Nec vos scire dedit, sibimet quae summa reservat.
345Alcuinus, Alcuinus de orthographia, p. 24, l. 287 (auctor 730-804)
pluris dicimus quod maiore summa taxatur, plures uero de multitudine.
346Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0103C (auctor 730-804)
Nam et anima apostoli verbo illustrata est; anima Pauli et anima Petri verbo illustrata est; aliorum apostolorum, sanctorum prophetarum verbo illustratae sunt animae, sed de nulla dictum est: Ego et pater unum sumus (Ioan. X, 30) . Anima Christi et caro Christi cum Verbo Dei una persona est, unus Christus est; ac per hoc, ubi summa potestas, secundum voluntatis nutum turbatur infirmitas, hoc est, turbavit [Ms., turbabit] semetipsum. » XXXIX. Consideremus quoque quid Leo papa Romanus, vir in fide catholica veracissimus, et in eloquentia clarissimus de divinae in Christo et humanae consortio naturae enarret.
347Alcuinus, Adversus haeresin Felicis, 101, 0103D (auctor 730-804)
Deitas enim, quae illic [Forte, illi] cum Patre communis est, nullum detrimentum omnipotentiae subiit, nec Dei formam servi forma violavit: quia summa et sempiterna essentia, quae se ad humani generis inclinavit salutem, nos quidem in suam gloriam transtulit, sed quod erat, esse non desistit.
348Alcuinus, Carmina, 101, 0741B (auctor 730-804)
Pro quo quisque legas titulos, rogitare memento, Adiuvet utque illum gratia summa Dei.
349Alcuinus, Carmina, 101, 0731D (auctor 730-804)
Quidquid habere boni poterit mens conscia recti, Illius hoc totum gratia summa dedit.
350Alcuinus, Carmina, 101, 0733B (auctor 730-804)
Scribitur in quarto Numerorum mysticus ordo, Per tribus et turmas summa Dei populo.
351Alcuinus, Carmina, 101, 0735D (auctor 730-804)
Ecce leo, Iudae natus de germine, mundum Liberat, et laetis [F., lethi] sceptra triumphat ovans. Hostia summa Patris pretioso sanguine Christus, Permundans orbem, regna sub alta vocat.
352Alcuinus, Carmina, 101, 0737B (auctor 730-804)
Exstruit immensis opibus superbia turrem, Sed populi summa is turbat colloquia summi Ne quid stulta manus ultra sua iura pararet.
353Alcuinus, Carmina, 101, 0770B (auctor 730-804)
Ante thronum aeterni felix qui regis in aevum, Michael summa in arce minister ades; Aligerosque inter socios per secla manentis Luminis, et pacis regna beata canis: Protege, quam terris tibi iure dicavimus aulam, Optantes precibus scandere ad astra tuis.
354Alcuinus, Carmina, 101, 0780B (auctor 730-804)
Tunc famulus sumet meritorum dona fidelis, Laetus et intrabit gaudia summa Dei.
355Alcuinus, Carmina, 101, 0794B (auctor 730-804)
Gratia summa Dei tecum comitetur ubique, Augeat et meritis gratia summa Dei.
356Alcuinus, Carmina, 101, 0799B (auctor 730-804)
Vox tua plebi Pandat Olympi Ostia summa, Lucisque templum, Laus ubi Christo Personet alma.
357Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1099B (auctor 730-804)
Unde Dominus cum uni angelo loquitur, subdit: Audiat quid spiritus dicat Ecclesiis (Apoc. II, 29) . Dextera in hoc loco summa beatitudo debet intelligi, quae nunc in spe, tunc erit in re.
358Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1114A (auctor 730-804)
Igitur ubi totius summa salutis sonat, ibi tandem liber debitum finem accipiat.
359Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1137B (auctor 730-804)
Et sciendum quia hoc est terra quod arbores, id est malorum summa in duabus tertiis comprehensa, quarum una simplex, altera triplex est: terra enim sunt peccatores, quia terrena quaerentes; et arbores quia instabilitate nutantes, de quibus per Iudam dicitur: Hi sunt arbores autumnales, infructuosae, eradicatae, bis mortuae (Iud., 12) . Missa itaque grandine, et igne cum sanguine, duae tertiae comburuntur; una illibata servatur, quia exaggerante ira superni iudicis, societas antiqui hostis dum praedicatione sanctorum non colligitur, odii sui flammis succenditur.
360Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1144B (auctor 730-804)
Et nota quia nisi prius facies angeli refulsisset, libellum apertum in manu non teneret, quia in eius dispensatione omnis Scripturarum summa revelata est.
361Alcuinus, Commentaria in Apocalypsin, 100, 1149C (auctor 730-804)
Itaque trium dierum et dimidii spatio, triennium et sex mensium summa describitur; a parte scilicet totum. (VERS. 10.) Et inhabitantes terram gaudebunt super illos, et iucundabuntur, et munera mittent invicem, quia hi duo cruciaverunt eos qui habitant super terram.
362Alcuinus, Commentaria super Ecclesiasten, 100, 0690C (auctor 730-804)
Generavit filium, qui summa in egestate erit; sicut egressus est nudus de utero matris suae, sic revertetur, et nihil auferet secum de labore suo.
363Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1033C (auctor 730-804)
Et haec est summa delicti spernentium te scire, nolentium tibi Creatori servire.
364Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1035B (auctor 730-804)
Omnem igitur supergrediatur creaturam, et mentis intuitum ultra omnia dirigat, qui aliquid voluerit de tua praelibare proprietate, summa Dei bonitas.
365Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1037B (auctor 730-804)
Nec igitur ille praecipuus theologorum, summa profundius caeteris aquilinis contemplatus obtutibus, scriptitans eructaret: In principio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum; hoc erat in principio apud Deum (Ioan. I, 1) ; nisi tu Deus Verbum semper apud Patrem, semper cum Patre, semper de Patre, semper esses in Patre: non sicut vas in vase, vel civitas apud urbem; sed uti sapientia in sapiente, veritas in verace, bonitas in bono, aeternitas in aeterno; quia nihil aliud in Patris substantia nisi Deus, aequalis, et coaeternus illi, a quo genitus es, esse potes.
366Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1037B (auctor 730-804)
XV. Huius magisterio et doctrina coelitus inspirata a puero doctus, corde credo, ore confiteor te, o summa Trinitas, virtus una, et indiscreta maiestas.
367Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1039B (auctor 730-804)
Sed quia uno modo utraque nobis necessaria sunt ad salutem, Deus auctor omnium, invisibilis Creator, qui es in substantia summa et una divinitas, atque in personis vera et perfecta Trinitas, te Deum Patrem exoro, ex quo omnia, et Filium tuum, per quem omnia, simulque Spiritum sanctum, in quo omnia.
368Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1043D (auctor 730-804)
O vita vitalis, dulcis et amabilis, ubi non est hostis impugnans, ubi nulla peccati illecebra, sed summa et certa securitas, et secura tranquillitas, et tranquilla iucunditas, et iucunda felicitas, et felix aeternitas, et aeterna beatitudo, et beata tui sine fine visio atque laudatio Deus.
369Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1044C (auctor 730-804)
o vera et summa et sempiterna unitas, Pater et Filius et Spiritus sanctus!
370Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1045C (auctor 730-804)
Deus vera et summa vita, a quo, et per quem, et in quo vivunt omnia, quaecunque vere summeque vivunt omnia.
371Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1048A (auctor 730-804)
Semper idem ipsum aeternum ac sempiternum, immortalem atque incommutabilem, quem nec spatia dilatant, nec brevitas locorum angustat, nec receptacula ulla coarctant, nec voluntas variat, nec necessitudo corrumpit, nec moesta perturbant, nec laeta demulcent; cui nec oblivio tollit, nec memoria reddit, nec praeterita transeunt, nec futura succedunt: cui nec origo initium, nec tempora incrementum, nec casus finem dabit, sed ante saecula, et in saeculis, et per saecula in aeternum vivis, et est tibi perennis laus, et aeterna gloria, summa potestas, et singularis honor, perpetuum regnum, et sine fine imperium per infinita, et indefessa et immortalia saecula saeculorum.
372Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1056D (auctor 730-804)
IV. Hucusque confessus sum quod sentio, locutus sum, quod credo in summa divinitate, in qua Patrem et Filium et Spiritum sanctum, trinum unumque Deum, non corpus, aut in corpore positum, aut ex diversis speciebus admixtum, vel membrorum compaginibus effigiatum, sed unius simplicis, incorporeae, invisibilis, et incircumscriptae naturae, corde credo, ore confiteor.
373Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1061D (auctor 730-804)
Ut ergo ab imis ad summa revocemur, atque id, quod ortum est, recipiat aeternitatem, per fidem veniendum est ad veritatem.
374Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1086A (auctor 730-804)
Illa enim semper vivendi felicitas, summa sine dubio infelicitas esset, si visionis divinae gloria careret.
375Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1087B (auctor 730-804)
Beatus tamen Gregorius, idoneus tanti sacramenti interpres, in quodam loco aliquid de illo, tanquam de re ineffabili, pene ineffabiliter loquitur: « Quis enim fidelium, inquit, habere dubium possit, in ipsa immolationis hora ad sacerdotis vocem coelos aperiri, in illo Iesu Christi mysterio angelorum choros adesse, summa imis sociari, terram coelestibus iungi, unum quid ex visibilibus atque invisibilibus fieri?
376Alcuinus, Confessio fidei, 101, 1097B (auctor 730-804)
Non sum sicut nonnullae Christianae feminae, viris coniunctae, tibi tamen servientes pro scire suo cum summa devotione.
377Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0170B (auctor 730-804)
Quotquot enim promissiones Dei sunt, in illo Est (II Cor. I, 19, 20) . XIV. Haec est namque summa disputationis nostrae; nam ego dico, et non solus ego, sed et tota unanimitas catholicae Ecclesiae pia credulitate testatur, Deum esse Christum et Filium Dei verum, imo verum Deum, qui natus est de Spiritu sancto et Maria virgine: tu dicis eumdem esse adoptivum filium et nuncupativum Deum.
378Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0213 (auctor 730-804)
Quod etiam pro summa laude non solum ille, verum etiam omnes catholicae fidei defensores sibi a Deo datum munus reputabant.
379Alcuinus, Contra Felicem Urgellitanum, 101, 0213 (auctor 730-804)
Unde et ego tantillus Ecclesiae Christi vernaculus improperia mei nominis patienter suffero, quia meae parvitatis modulo multum est delectabile, et gaudium plenum, communes habere hostes cum Domino meo Iesu Christo, quem diligere summa est sapientia, et laudare perfecta est beatitudo, nosse vero vita aeterna: sicut e contrario non amasse profundissima est stultitia; eius autem gloriae aliquid subtrahere velle ultima est miseria: et illum ignorare mortis est perpetuae periculum.
380Alcuinus, De cursu et saltu lunae, 101, 1000D (auctor 730-804)
Ad inveniendam feriam sume easdem XXVIIII, et adde eis concurrentes anni illius, id est II, fiunt XXXI: in his quoque adiice regulares IIII, et erit omnis summa XXXV; partire per VII et VII: quinquies enim VII fiunt XXXV, et nihil remanet, quia septima feria erit luna quarta decima, IIII Kal.
381Alcuinus, De dialectica, 101, 0966A (auctor 730-804)
Item: Si omnis sapientia bona est, utique philosophia bona est, quia philosophia summa sapientia est.
382Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0056A (auctor 730-804)
Deus vera et summa vita, in quo et a quo, et per quem vivunt quaecunque vere, summeque vivunt omnia, o beata Trinitas.
383Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0056D (auctor 730-804)
O beata, et benedicta, et gloriosa Trinitas, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus [o beata Trinitas]. O beata, benedicta, gloriosa unitas, Pater, Filius, Spiritus sanctus, [o beata Trinitas]. O vera, summa, sempiterna Trinitas, Pater, et Filius, et Spiritus sanctus, [o beata Trinitas]. O vera, summa, sempiterna unitas, Pater, Filius, Spiritus sanctus [o beata Trinitas]. Miserere nobis, miserere nobis, miserere nobis, o beata Trinitas.
384Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0024D (auctor 730-804)
Et ille est summa existentia, summa intelligentia, summa vita, a quo [est] omnis vita, omnis intelligentia et omnis existentia, Dei enim idem ipsum est, et potentia, et substantia, et divinitas, et haec omnia unum, et hoc unum simplex.
385Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0036D (auctor 730-804)
Et haec est summa charitas, qua genitus a gignente diligatur, genitoremque suum diligat, et ideo non amplius quam tria sunt: unus diligens eum, qui de illo est; et unus diligens eum, a quo est; et ipsa dilectio, de qua dicitur, quia Deus charitas est.
386Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0036D (auctor 730-804)
Et haec summa et ineffabilis Trinitas non unius Dei dici debet, sed unus Deus.
387Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0010B (auctor 730-804)
Et primo quidem, quantum comperire potuimus, prodiit in Homiliario doctorum, Basileae per Nicolaum Kessler anno 1498, X Nonas Augusti impresso, unde differentes lectiones summa fide et prolixa industria collegit, et nobiscum communicavit vir humanissimus D. Christianus Frid.
388Alcuinus, De fide S. Trinitatis, 101, 0023A (auctor 730-804)
Proprie Deus dicitur substantia una, summa et ineffabilis, quae semper idem est quod est; qua [Al., cui] nihil accidens vel recidens inesse poterit. quae semper est quod est, quia semper immutabilis.
389Alcuinus, De grammatica, 101, 0849C (auctor 730-804)
Incitasti nos, ut vere fatemur, his dictis ad tam excellentis felicitatis indagationem, scire cupientes quae esset huius magisterii summa, vel quibus gradibus ascendi potuisset ad eam.
390Alcuinus, De grammatica, 101, 0851A (auctor 730-804)
cur infima quaeris et summa relinquis?
391Alcuinus, De incarnatione Christi, 101, 0298D (auctor 730-804)
Ipse est totius potestatis summa; ipse est thesaurus virtutum, fons vitae, pulchritudo pacis.
392Alcuinus, De orthographia, 101, 0913B (auctor 730-804)
Pluris dicimus, quod maiore summa taxatur.
393Alcuinus, De processione Spiritus Sancti, 101, 0069A (auctor 730-804)
» Idem quoque egregius doctor Augustinus auctoritatem sanctorum evangelistarum, Lucae videlicet et Ioannis sequendo, in libro XV de Trinitate, XXVI capitulo Spiritum sanctum a Patre et Filio procedere testatur dicens: « In illa summa Trinitate, quae Deus est, intervalla temporum nulla sunt, per quae possit ostendi, aut saltem requiri, utrum prius de Patre natus sit Filius, et postea de ambobus processerit Spiritus sanctus; quoniam Scriptura sancta Spiritum eum dicit amborum.
394Alcuinus, De processione Spiritus Sancti, 101, 0082A (auctor 730-804)
Non est enim, ut sanctus Hieronymus in Symbolo, quod ipse egregius composuit doctor, testatur, aliquis in hac summa et ineffabili Trinitate gradus, nihil quod inferius superiusve dici possit, sed tota Deitas sui perfectione aequalis est, ut exceptis vocabulis, quae proprietatem personarum indicant, quidquid de una persona dicitur, de tribus dignissime possit intelligi.
395Alcuinus, De ratione animae, 101, 0641B (auctor 730-804)
Unde de tali anima, a sui Conditoris recedente dilectione, divina dicit Scriptura: Quanquam in imagine Dei ambulet homo, tamen vane conturbatur; thesaurizat, et ignorat, cui congregat ea (Psal. XXXVIII, 7) . Nec hanc vanitatem auferre posse ostendit ab ea imaginem Dei: quanquam scilicet magna sit natura anima humana, tamen vitiari potest, quia summa non est: tamen quia summae naturae imago est, id est, divinae, magna est natura, et nobilis.
396Alcuinus, De ratione animae, 101, 0641C (auctor 730-804)
Ergo quatuor quidem animae diligenda sunt, id est, quod supra se est, et id quod iuxta se est [et id quod ipsa est, et id quod sub se est]. De duabus horum, praeceptum in sacris legitur litteris, id est, de dilectione Dei et proximi: de sua vero dilectione, et carnis suae, non sunt praecepta statuta, quia duobus prioribus haec duo inesse dignoscuntur: quia qui Deum vel proximum perfecte diligit, seipsum negligere non poterit; quia haec est animae summa beatitudo, eum diligere a quo est, et socias suae beatitudinis diligere animas, et illis prodesse vel carnis officio, vel mentis beneficio, ut bona illis optet, et quantum valeat, faciat.
397Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0924D (auctor 730-804)
Summa [Edit., Sumam] huiusmodi: Rectumne fuerit ab Oreste matrem occidi, cum illa Orestis patrem occiderit?
398Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0926D (auctor 730-804)
Ratio: Non enim meum fuit officium, nec mea potestas, cum et id aetatis non habui, et privatus essem, et summa cum auctoritate et potestate imperator mandavit, qui videret, ut satis honestum foedus feriretur.
399Alcuinus, De rhetorica et virtutibus, 101, 0940C (auctor 730-804)
Ea tamen transferri oportet, quae faciunt rem clariorem; ut est: horrescit mare [et fervet aestu pelagus]. Nonnunquam etiam brevitas translatione conficitur, ut, telum manu fugit; imprudentia enim teli missi propriis verbis exprimi brevius non posset; et quoniam summa haec laus est verborum translatorum, ut sensum aperiant [Mss., verbi translati. . . aperiat] CAR. An undecunque licet ducere translationem?
400Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0473B (auctor 730-804)
Summa aeterna lux, illumina me.
401Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0473B (auctor 730-804)
Summa aeterna virtus, libera me.
402Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0473C (auctor 730-804)
Summa aeterna fortitudo, conforta me.
403Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0473C (auctor 730-804)
Summa aeterna sapientia, depelle tenebras ignorantiae meae.
404Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0473C (auctor 730-804)
Summa aeterna misericordia, miserere mei.
405Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0476A (auctor 730-804)
Et est tibi perennis laus, et aeterna gloria, summa potestas, et singularis honor, perpetuum regnum, et sine fine imperium: per indefessa et immortalia saecula saeculorum, Amen.
406Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0479B (auctor 730-804)
Certe Evangelio attestante describitur, quod nec manere in obsesso homine potuit, nec rursus invadere bruta animalia nisi iussus praesumpsit, dicens: Si eiicis nos, mitte nos in gregem porcorum (Matth. VIII, 31) . Quando ergo iste sua sponte nocere factis ad Dei imaginem hominibus auderet, cui si potestas summa licentiam non praeberet, grassari nec in porcos valeret?
407Alcuinus, De usu Psalmorum, 101, 0484B (auctor 730-804)
Deprecor clementiam tuam, piissime Domine, ut concedas mihi diem venturum sic peragere in tuo sancto servitio, cum humilitate et discretione, qualiter tibi complaceat servitus nostra: et praesta mihi hodie cum summa patientia tibi gratum exhibere servitium.
408Alcuinus, De virtutibus et vitiis, 101, 0620C (auctor 730-804)
In summo honore summa tibi sit humilitas.
409Alcuinus, Epistolae, 100, 0263A (auctor 730-804)
Pervenit ad nos epistola missa a religione prudentiae vestrae, quae post laudes et benedictiones omnipotenti Deo debitas, nobis et progeniei nostrae, benedictionem optabilem cum summa benevolentia [Al., summamque benevolentiam] detulit.
410Alcuinus, Epistolae, 100, 0378D (auctor 730-804)
Haec est summa omnium bonorum; haec est optima pars, quae nunquam auferetur, sed magis atque magis in pectore habentis ardescit; de qua duo dixerunt discipuli, cognita Domini facie in fractione panis: Nonne cor nostrum ardens erat in nobis, dum loqueretur in via, et aperiret nobis Scrituras?
411Alcuinus, Epistolae, 100, 0418A (auctor 730-804)
Substantia vero commune est nomen omnium rerum quae sunt: coelum, sol, luna, terra, arbores, herbae, animalia, viventia quaeque, homines etiam, substantiae dicuntur; nam, quod nulla substantia est, nihil omnino est, substantia ergo aliquid esse est: Deus igitur substantia est, et summa substantia et prima substantia, et omnium substantiarum causa, quia omnium rerum creator est.
412Alcuinus, Epistolae, 100, 0429D (auctor 730-804)
» Haec est totius summa interrogationis; cur tacitus sit ab omnibus tantae dulcedinis hymnus evangelistis; dum certissime ex verbis sacrae historiae constat, hymnum post coenam mysticam dictum esse a discipulis, vel potius ab ipso Domino?
413Alcuinus, Epistolae, 100, 0446A (auctor 730-804)
Dilige diligentem te, quatenus ad beatissimam illius sessionem pervenire merearis et dicere: Sicut audivimus, ita et vidimus in civitate Dei nostri (Psal. XLVII, 9) , in qua est tota felicitas et nulla perturbatio, summa requies et sempiterna beatitudo.
414Alcuinus, Epistolae, 100, 0470B (auctor 730-804)
Ut hoc fieri valeat, vigilare debet huius inquisitor margaritae, non inertiae sopitus somno dormitare: imo saepius orationibus nocturnis vel diurnis pulsare ianuas perpetuae civitatis; et veniens apertas inveniet, quas quisque ab hoc carnali carcere deductus, nimium intrare cupiet; quod ante summa diligentia praevidere debet, ut portas tunc inveniat patentes, angelicosque choros suscipientes obviis manibus animam ad deducendum in cubiculum regis aeternis fruituram gaudiis; perpetuumque laudis carmen decantabit in praesentia sui sponsi dicens: Benedic, anima mea, Dominum et omnia opera eius: in omni loco dominationis eius, benedic anima mea Dominum (Psal. CII, 1 et 22) .
415Alcuinus, Epistolae, 100, 0152C (auctor 730-804)
Cogita quales habueris [Cod. Sal., haberes] antecessores doctores, et summa lumina totius Britanniae [Cod Sal., totius huius provinciae].
416Alcuinus, Epistolae, 100, 0177C (auctor 730-804)
Et haec duo, id est charitas et obedientia, cum summa iubentur humilitate impleri.
417Alcuinus, Epistolae, 100, 0193A (auctor 730-804)
Qui te summa pietate coelestia ordinavit mysteria populis ministrare, et de alto supernae gratiae intuitu acutissimis spiritualium oculorum obtutibus fluctivagos de huius saeculi salo pisces ad vivificandum, non ad mortificandum eruere et sacro vitrei fontis lavacro abluere, et igne sancti Spiritus ad epulas aeterni Regis astare [F., assare], ut verus apostolicae vocationis auditor efficiaris, dicente Christo, dum in procellosis fluctibus [binas ( Edit., vivas)] duorum fratrum germanitates labore aspexit: Venite post me, et faciam vos fieri piscatores hominum (Matth.
418Alcuinus, Epistolae, 100, 0193C (auctor 730-804)
Igitur si ab uno usque ad septimam decimam summam, singulos numeros per augmenta computaveris, posteriores numeros semper prioribus adiungens, totius calculationis summa in 153 accrescit.
419Alcuinus, Epistolae, 100, 0232D (auctor 730-804)
Summa aeterni regis pietas vos longaeva prosperitate regnare concedat, et perpetui regni beatitudinem vobis tribuere dignetur, domine desiderantissime.
420Alcuinus, Epistolae, 100, 0244A (auctor 730-804)
Summa Dei pietas multis feliciter annis Conservet charos, teque tuosque simul Sis memor Albini, memoret te Christus in aevum, Iam tibi perpetuum sit sine fine decus.
421Alcuinus, Epistolae, 100, 0285C (auctor 730-804)
Et te summa Dei gratia melius ac melius habere concedat, et opus Dei quod in manibus habes, crescere faciat per multam latitudinem populi; et ne tepescat animus tuus, nec crebra te exterreat corporis tui infirmitas.
422Alcuinus, Epistolae, 100, 0299C (auctor 730-804)
Summa nobilitas est filium esse omnipotentis Dei.
423Alcuinus, Epistolae, 100, 0347A (auctor 730-804)
Summa Dei gratia te comitetur in omni via tua, defendat, regat et gubernet, fili mi, fili dilectissime!
424Alcuinus, Epistolae, 100, 0348B (auctor 730-804)
Charitas sola est quae absentes coniungit et praesentes laetificat, quae ubique iucunda [Ms., iocunda] est, ubique bonis omnibus congaudet, quae dextro laevoque, spe, fide munitur; quae temporaliter incipit, sed perpetualiter permanet; sine qua nulla virtus est, sine qua nullum bonum est, sine qua nemini visio divina conceditur; quia si Deus hic non amatur, ibi non videbitur, ubi suis amatoribus summa est beatitudo Deum videre, dicente ipsa Veritate: Qui autem diligit me, diligitur a Patre meo; et ego diligam eum, et manifestabo ei meipsum (Ioan. XIV, 21) .
425Alcuinus, Epistolae, 100, 0366D (auctor 730-804)
Novum; quia evangelicum: vetus; quia legale: in quo tota lex pendet et prophetae (Matth. XXII, 40) ; in quo totius gratiae summa consistit.
426Alcuinus, Epistolae, 100, 0373A (auctor 730-804)
Summa Deus Trinitas vestrae bonitati, omnium dilectissime David, aeterna restituat beatitudine, quidquid pietatis vel benignitatis in me famulum vestrum, sicut prima cognitione adventus mei ad vos misericorditer promisistis; ita omnia fideliter implestis, et ad cumulum plenissimae veritatis quae semper vestri pectoris insidet thesauro, centuplum addidistis; ut cunctorum luce clarius oculis patescit, auribusque per longinquas terrarum resonat multorum.
427Alcuinus, Epistolae, 100, 0402B (auctor 730-804)
Qui libellus nullatenus vestras effugiat manus, sed omnimodis scribatur, ut habeatis; quia necessarius est valde fidem volentibus scire catholicam, in qua summa salutis nostrae consistit.
428Alcuinus, In Cantica canticorum, 100, 0658B (auctor 730-804)
Adolescentulae sunt animae nuper Christi gratia renatae, quarum summa, propter multitudinem [Cod. Vat., prae multitudine] civium coelestium numerum transcendit.
429Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0752A (auctor 730-804)
Quae sit autem summa gratiae et veritatis, quae per Iesum Christum facta est, evangelista subdendo manifestat: VERS. 18. - Deum nemo vidit unquam; unigenitus Filius, qui est in sinu Patris, ipse enarravit.
430Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0792C (auctor 730-804)
De qua re id primum tenendum est, quod in omnibus Scripturis summa vigilantia custodire oportet ut secundum fidem sit sacramenti divini expositio.
431Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0806C (auctor 730-804)
Si enim iuxta vocem Dominicam, omnis, qui facit peccatum, servus est peccati (Ioan. VIII, 34) , patet liquido quia peccata recte opera servilia intelliguntur, a quibus quasi in die septima in praeceptione [Beda, perceptione] gratiae spiritalis, immunes incedere iubemur, nec solum a pravis continere, sed et bonis insistere factis. [Quod] in hac quoque lectione Dominus typice ostendit, cum eum qui duodequadraginta annos languebat, in die sabbati non solum surgere, verum etiam grabatum tollere et ambulare praecepit: videlicet insinuans eos qui longo vitiorum languore tabescunt, et Dei ac proximi dilectione [Ms., dilectionis] inanes, quasi a perfecta virtutum summa duo minus habent, iam per donum sancti Spiritus a vitiis posse resurgere, eorumque discusso torpore, eum fraternae dilectionis onere ad visionem debere sui properare conditoris.
432Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0819D (auctor 730-804)
De qualibus Psalmista: In circuitu, inquit, impii ambulant (Psal. XI, 9) . Sed abeuntem trans mare Galilaeae Iesum multitudo maxima sequebatur, quae doctrinae, sanationis et refectionis ab eo coelestis munere summa [Beda, summa munera] perciperet. Quia priusquam Dominus in carne appareret, sola illum gens Iudaea sequebatur credendo; postquam vero per incarnationis suae dispensationem fluctus vitae corruptibilis adiit, calcavit, transiit, maxima mox eum multitudo credentium secuta est nationum, spiritaliter instrui, sanari, ac satiari desiderans, et cum Psalmista deprecans: Domine ad te confugi, doce me facere voluntatem tuam (Psal. CXLII, 9, 10) . Et iterum: Miserere mihi [Al., mei], Domine, quoniam infirmus sum, sana me Domine, quoniam conturbata sunt omnia ossa mea (Psal. VI, 3) . Et iterum de percipiendis ab eo vitae perpetuae alimoniis confisa: Dominus, inquit, pascit me, et nihil mihi deerit, in loco pascuae ibi me collocavit (Psal. XXII, 1, 2) . VERS. 3, 4. - Subiit ergo Iesus in montem, et ibi sedebat cum discipulis suis.
433Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0823C (auctor 730-804)
Quia duodenario numero solet perfectionis cuiuslibet summa figurari, recte per duodecim cophinos fragmentorum plenos, omnis doctorum spiritalium chorus exprimitur, qui obscura Scripturarum, quae [per se] turbae nequeunt, et meditando colligere, [et meditata] et mandata litteris suo pariter ac turbarum usui conservare iubentur.
434Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0901B (auctor 730-804)
Ac per hoc ubi summa potestas, ibi secundum voluntatis nutum turbatur infirmitas.
435Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0960C (auctor 730-804)
» Plena cognitio Dei Patris et Filii et Spiritus sancti plena est et perfecta vita aeterna; perfecta vita aeterna, summa beatitudo est; summa beatitudo non est, nisi in vita aeterna.
436Alcuinus, In Evangelium Ioannis, 100, 0997D (auctor 730-804)
» Est quoque alia supputatio huius septenarii [et denarii] numeri. Nam si ab uno omnes numeros computes usque ad decem et septem hoc modo: unum, duo, tres fiunt; adde tres, fiunt sex; his adiunge quatuor, fiunt decem; his quinque, et habebis quindecim; et sic crescentibus numeris et multiplicatis usque ad decem et septem, fit omnium numerorum summa istorum, qui multiplicantur ab uno usque ad decem et septem, centum quinquaginta tria.
437Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0537C (auctor 730-804)
Cum ergo de quadringentis triginta detraxeris viginti quinque, qui sunt a promissione usque ad natum Isaac, non mirum est si quadringentos et quinque annos summa solida quadringentos voluit appellare Scriptura, quae solet tempora ita nuncupare, ut quod de summa perfectionis numeri paululum excrescit, aut infra est, non computetur.
438Alcuinus, Interrogationes et responsiones in Genesin, 100, 0541A (auctor 730-804)
Si igitur se ita despicit, qui usque ad honorem divinae collocutionis [Ms., contemplationis] ascendit, sollicita intentione pensandum est, qua poena illi feriendi sunt, qui ad summa non proficiunt, et tamen de minimis extolluntur.
439Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0549D (auctor 730-804)
Christe summa Dei virtus, una et indiscreta maiestas, orationis meae tota substantia, invoco nomen sanctum tuum: exaudi me meo mecum corde luctantem, agnoscentem peccata facinorum, et cogitationum crimina confitentem.
440Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0569C (auctor 730-804)
Summa, aeterna, et ineffabilis sapientia, depelle a me caecitatis et ignorantiae tenebras.
441Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0569C (auctor 730-804)
Summa aeterna virtus, libera me.
442Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0569C (auctor 730-804)
Summa aeterna fortitudo, adiuva me.
443Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0569C (auctor 730-804)
Summa et incomprehensibilis lux, illumina me.
444Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0569D (auctor 730-804)
Summa et infinita misericordia, miserere mei.
445Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0580C (auctor 730-804)
Deus vera et summa vita, in quo, et a quo, et per quem vivunt, quae vere summeque vivunt omnia.
446Alcuinus, Officia per ferias, 101, 0581C (auctor 730-804)
Adveni mihi in auxilium propitius: tu quidquid a me dictum est, unus Deus: tu, tu veni, veni in auxilium mihi una, aeterna, vera substantia, ubi nulla discrepantia, nulla confusio, nulla transitio, nulla indigentia, nulla mors: ubi summa concordia, summa evidentia, summa constantia, summa plenitudo, summa vita: ubi nihil deest, ubi redundat, ubi qui gignit, et quem gignit, unum sunt: cui serviunt, quae serviunt omnia, cui obtemperat omnis bona anima, cuius legibus rotantur poli, cursus suos sidera peragunt, sol exercet diem, luna temperat noctem: omnisque mundus per dies, vicissitudine lucis et noctis, et per menses crementis decrementisque lunaribus, per annos veris, aestatis, autumni, hiemis successionibus perlustrat, perfectione cursus solaris per magnos orbis recursus in ortus suos siderum magnam rerum continentiam, quantum sensibilis materia patitur, temporum ordinibus replicationibusque custodit.
447Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0699B (auctor 730-804)
Qui eum cum summa honoris magnificentia receptum, cum suae potestatis iussione in opus Evangelii direxit: maxime tamen in borealibus regni sui partibus, quo eatenus ob raritatem doctorum vel duritiam habitatorum fidei flamma minus relucebat.
448Alcuinus, Vita S. Willibrodi, 101, 0702B (auctor 730-804)
- Quodam igitur tempore, dum venerabilis vir iter evangelizandi more solito ageret, venit ad quamdam villam Walachrum nomine, in qua antiqui erroris idolum remansit: [ad quod statuto tempore omnis congregabatur populus, illud colens summa veneratione]. Quod cum vir Dei zelo fervens confringere [niteretur, ac nomen delere de sub coelo], praesente eiusdem idoli custode, nimio furore succensus ille, quasi Dei sui iniuriam vindicaret, in impetu animi insanientis, gladio caput sacerdotis Christi percussit: sed Deo defendente servum suum, nullam ex ictu ferientis laesuram sustinuit [Mab., incurrit]. Socii vero illius hoc videntes, pessimam praesumptionem impii hominis [morte] vindicare concurrerunt. Sed a viro Dei pio animo de manibus illorum liberatus est reus ac dimissus: qui tamen eodem die daemoniaco spiritu arreptus est, et die tertia infeliciter miseram vitam finivit.
449Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1232C
Ex istorum numero fuit Nathanael, qui a Domino in Evangelio summa laude declaratur; ipsum esse Dei filium et regem Israel confessus est (Ioan. I, 49) . Tres superiores gradus, levitarum, presbyterorum, episcoporum, sive Pontificum.
450Alcuinus Incertus, De divinis officiis, 101, 1233A
Super omnes sacerdotes, vel presbyteros unus constitutus erat pontifex, caeteris omnibus excellentior, et velut in summa religionis arce locatus, ad quem caeteri respicerent, eiusque iudicium decretumque servarent.
451Alcuinus Incertus, Disputatio puerorum, 101, 1110D
Apud Deum enim perturbatio nulla est, apud quem tranquillitas summa est.
452Alcuinus Incertus, Dubia alia, 101, 1161A
Eximio et orthodoxo a Deo coronato magno viro, gemma sacerdotum, Leoni praesuli sede summa aureaque Romana, cum gloria et omni honestate feliciter regente, ille vilissimus omnium servorum Dei servus immarcescibilis gloriae vestrae coronae beatitudinis salutem et gloriam deposcimus, humiliterque, quasi coram sanctissimis pedibus vestris humano [Forte, humi prostratus] gloriam et gratiam vestram optamus, et servitium sanctissimum vestrum obnixe prece deposcimus; quia in quantum nobis vires electus Dei Filius dignatus est, in vestro cupimus permanere servitio, sicut dignum et iustum est tali vero angelico Deique servo.
453Alcuinus Incertus, Homiliae, 101, 1301C
Dignum itaque valde, dilectissimi, cum devotione summa ei etiam famulari, per quam nobis virginitatis insignia pullularunt.
454Alcuinus Incertus, Homiliae, 101, 1304A
o summa dilectio et summus amor!
455Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1153B
Subtrahe itaque de utraque summa medietatem, et remanent de maiori II CCCC: de minore vero [I] DC. Hos igitur [I] DC divide in vicenos et invenies octoagies viginti, rursumque maior summa, id est, [II] CCCC, in XXX partiti, octoagies triginta dinumerantur.
456Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1153C
Multiplica itaque centum vicies CXXVI, in [XV] CXX summa concrescit.
457Alcuinus Incertus, Propositiones ad iuvenes acuendos, 101, 1160B
Sunt vero de his, qui remanserunt, modia XXX, et de itinere leucae X. Quos XXX, in quarta subvectione domum detulit, et ex his X in itinere comedit, et remanserunt de tota illa summa modia tantum XX.
458Aldegati Marcantonio, Cynthia, 1, 20; 2 (auctor fl.c.1450)
Saepe per umbrosas silvas, per devia rura, Fugi ego per montes, per iuga summa, Tite.
459Aldegati Marcantonio, Cynthia, 1, 20; 12 (auctor fl.c.1450)
Tela petunt oculos, oculi sunt causa furoris Primaque totius summa ruina mali.
460Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 20; 48 (auctor fl.c.1450)
Velatae antemnae, remis stat Graia iuventus; "Alcide" e summa navita puppe vocat.
461Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 38; 3 (auctor fl.c.1450)
Eligitur rerum Venetum cui summa potestas: Burgius, eloquio clarus et ingenio.
462Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 43; 12 (auctor fl.c.1450)
Adsit et hic Genius, rerum cui summa potestas, Cui data sunt vitae iura tenenda manu.
463Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 45; 11 (auctor fl.c.1450)
Numina laetantur dulci modulamine, dulci Laetantur cantu sydera summa trahi.
464Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 52; 7 (auctor fl.c.1450)
Ipse Deus, summa cum nos spectaret ab arce, Annuit iis precibus ferre salutis opem.
465Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 52; 9 (auctor fl.c.1450)
Est etiam superis humani cura laboris, Flectunturque aliqua numina summa prece.
466Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 56; 2 (auctor fl.c.1450)
Cingite virginea flaventia tempora lauro, Spargite, Pierides, per iuga summa rosas.
467Aldegati Marcantonio, Elegiae, 1, 58; 12 (auctor fl.c.1450)
Ne fle conspicuum patrem, qua vivit et alti Summa chori petiit, comprime lachrymulas.
468Aldegati Marcantonio, Gigantomachia, 1, 3; 20 (auctor fl.c.1450)
Ad Cianes casu direxit lumina fontem, Quae, quom non posset Cereri narrare quid olim Viderat et lingua narrantis et ore careret, Quod potuit, zonam summa monstravit ab unda Persephones et signa dedit manifesta quod illa Partibus his fuerat partisque advenerat illas.
469Aldegati Marcantonio, Gigantomachia, 1, 12; 17 (auctor fl.c.1450)
Non Frabateriae populus, non monte nivoso Consita tantorum meritorum Attina negabit Praemia digna dari cumulis, non territa bellis Sinuessa aut Frusino non unquam tardus ad arma, Et vada Fibreni Lyris qui iungitur undis, Quamvis sulphureis tacitoque ad littora cursu Labitur, Arpinas quem summa spectat ab arce Pallados, et cinctum viridanti fronde Venafrum, Non tacita te voce canunt, non voce triumphos Defraudare volunt: summis te laudat Aquinum Vocibus, insigni clarum virtute poetae, Picenique ferunt Martis te numen habere, A Pico qui nomen habent; scopulosa Numanae Rura tuum celebrant, quo tendis ad aethera, nomen.
470Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0251D (auctor 640-709)
E quorum numero pollebat sorte beata Nomine famoso felix Antonius auctor, Summa supernorum conquirens regna polorum.
471Aldhelmus Schireburnensis, De laudibus virginum, 89, 0276A (auctor 640-709)
Sicut enim lychnus modii non clauditur umbris, Summa sed potius fulgescens arce locatur, Omnibus ut radiet clara cum luce coruscans; Sic sacrata Deo, casto virguncula sexu, Vixerat in terris coelesti freta patrono.
472Aldhelmus Schireburnensis, De octo principalibus vitiis, 89, 0287D (auctor 640-709)
Hos igitur pauper supplex obsecro patronos, Virgineis proprium comentes actibus aevum Et famulas Domini precibus pulsabo misellus, Integritate sua quae Christi regna merentur, Limpida stelligeri scandentes culmina coeli, Ut Dominum pulsent clamosa voce Tonantem, Qui solet indignis ultro miserescere vernis, Conversisque reis noxarum solvere vincla, Quatenus ante diem qui vitae lumina claudit, Nec non ante diem qui mortis limina pandit, Cuncta piaclorum solvantur gesta meorum, Et quodcunque mali gessit lasciva iuventus, Deleat aeternus, coelorum gloria, Christus Clementer veniam tribuens, peccata remittat, Actibus, aut dictis, seu solo noxia sensu; Sic mihi dignetur sanctorum summa potestas, Praesidium misero devote ferre vicissim, Quos ego virgineo descripsi carmine metri, Ut minime lateant castorum serta per orbem, Qualiter ex propria meruissent carne coronas Sed vos virgineis comit quos infula sertis, Hoc opus adversus querulos defendite scurras, Reprehensorum claudentes labra loquentum, Cum tamen haud metuam scurrarum dicta legentum, Qui malunt vatum schedas lacerare canentum, Dum furvas verbi quaerunt in luce tenebras, Planaque rimantur tortas per rura salebras, Littera si titubet, vel certe syllaba nutet, Si genus, aut numerus, vel causus ab ordine cedat, Si persona triplex maneat, duplexque figura, Quinquies et currant verborum tempora rite, Nec tamen emendant titubantis gramma poetae, Sed semper cupiunt scriptorum carpere chartas Ut caper hirsutus rodit cum dente racemos, Floribus evacuans frondenti palmite vites, Qui quondam vexit populi in deserta piaclum; Sanxerunt veteris quod scita voluminis alma.
473Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0162D (auctor 640-709)
Septenaria similiter pignorum Iob prosapia in principio libri quod prosa contexitur et deinceps secundum Hebraeos dactylo spondaeoque scandere fertur, et septem lanigerarum pecudum descripta summa narrantur.
474Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0165C (auctor 640-709)
Porro sacrosancta Pentecostis solemnitas revoluta et reciproca septem hebdomadarum vicissitudine nonne huiuscemodi supputationis laterculum satis competenter astipulari dignoscitur quando Paracletus ex summa coelorum arce post decem dierum inducias destinatus iure pignus promissae haereditatis vocatus apostolorum praecordia supernorum charismatum gratia fecundans defusarum septuaginta linguarum loquela dictavit, quas decies septena bellicosi Hieroboal id est Gedeonis progenies a nefando Abimelech tyrannide potius quam legitima regnandi monarchia subnixo, et consanguineae germanitatis iura et devotae fraternitatis vincula lymphatico ritu rumpente, in vertice scopulorum horribili et inaudita anterioribus saeculis strage crudeliter interfecta praefigurasse monstratur?
475Aldhelmus Schireburnensis, De septenario et de metris, 89, 0188B (auctor 640-709)
Nam summa exiguis non trano per aethera pennis, Sed potius pedibus spatior per squalida rura, Ovorum teretes praebens ad pocula testas.
476Aldhelmus Schireburnensis, Ad Regem Oswaldum, 206; 6 (auctor 640-709)
Eiusdein supputationis sacramentum patuit in cataclismo, dum de mundo septena et septena bicameratam legantur arcam ingressa; septenaria Iob prosapia et septena lanigerarum pecudam summa in principio libri, qui dactilo et spondeo scanditur apud hebreos; rursus in calce idem bidentium numerus ad remunerandam pacientiae palmam.
477Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, p1; 33 (auctor 640-709)
Porro sacrosancta penticostes solemnitas revoluta et reciproca septem ebdomadarum vicissitudine nonne huiuscemodi supputationis laterculum satis competenter adstipulari denoscitur, quando paracletus ex summa caelorum arce, post decem dierum indutias destinatus, iure pignus promissae hereditatis vocatus, apostolorum praecordia supernorum charismatum gratia fecundans defusarum septuaginta linguarum loquela di|tavit, quas decies septena bellicosi Hirobaal id est Gedeonis progenies a nefando Abimelech tyrannide potius quam legitima regnandi monarchia subnixo et consanguineae germanitatis iura et devotae fraternitatis vincula limphatico ritu rumpente in vertice scopulorum horribili et inaudita anterioribus saeculis strage crudeliter interfecta praefigurasse monstratur?
478Aldhelmus Schireburnensis, De metris et enigmatibus, 59, 1; 69 (auctor 640-709)
XLII. STRVTIO. Grandia membra mihi plumescunt corpore denso; Par color accipitri, sed dispar causa volandi, Summa dum exiguis non trano per aethera pennis, Sed potius pedibus spatior per squalida rura Ovorum teretes praebens ad pocula testas; Africa Poenorum me fertur gignere tellus.
479Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 148 (auctor 640-709)
' Edidit insignes tellus Memphitica patres Lucida perpetuae mercantes munera vitae, E quorum numero pollebat sorte beata Nomine famoso felix Antonius auctor Summa supernorum conquirens regna polorum.
480Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 450 (auctor 640-709)
Sicut enim lichinus modii non cluditur umbris, Summa sed potius fulgeseens arce locatur, Omnibus ut radiet clara cum luce coruscans: Sic sacrata Deo casto virguncula sexu Vixerat in terris caelesti freta patrono.
481Aldhelmus Schireburnensis, De virginitate, 350; 573 (auctor 640-709)
Sic mihi dignetur sanctorum summa potestas Praesidium misero devotum ferre vicissim, Quos ego virgineo descripsi carmine metri, Ut minime lateant castorum serta per orbem, Qualiter ex propria meruissent carne coronas!
482Aldricus Senonensis, Epistolae, 105, 0813A (auctor 775-836)
In aggregandis quoque monachis hunc modum abbas qui praefuerit, teneat, ut tricenarium numerum quantitatis summa non excedat, donec rerum copia maior succrescat.
483Aleandro Gerolamo, Mocenica, 1; 16 (auctor 1574-1629)
At pater omniregens, cui summa potestas, Caelicolas iubet acciri omnes.
484Alexander de Roes, Noticia saeculi, 68, 12; 1 (auctor -1288)
Ex hiis prenotatis rememorandum est, quod fides christiana, id est ecclesia Romana, summa est humani generis, et ideo circa eius mutationem consideratur principaliter mutatio seculorum.
485Alexander de Roes, Noticia saeculi, 68, 16; 4 (auctor -1288)
Et quia summa universalis regiminis ad Romanam revolvitur ecclesiam, ideo Romanus pontifex tamquam plus et prudens paterfamilias regere debet gentem Gallicam tamquam filium obedientem, et gentem Teutonicam sive Germanorum, quod est unum, tamquam fratrem de pari contendentem, et gentem Italicam sive Latinam tamquam familiam recalcitrantem, et alias mundi nationes tamquam proximos et vicinos.
486Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1424D
Laudes, quas sub diademate statutis diebus proclamare solemus, solummodo in ista ecclesia astante duce summa diligentia Christum collaudare permittimus, chrisma baptizandi, consecrationem clericorum, episcopus loci illius invidia diaboli attactus abnegare si praesumpserit, nostri decreti iudicio apud quemlibet episcopum inveniat et accipiat.
487Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1322A
Causam vero, quae summa et principalis erat inter episcopum et abbatem, canonice in concilio discussam scias nos penitus terminasse, eumdemque episcopum nobis et sanctae Romanae et apostolicae sedi, cui Deo auctore praesidemus, coram fratribus et coepiscopis nostris satisfecisse in synodo, ipsumque pro inobedientia sua suspensum fuisse ab officio.
488Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1356D
Quapropter, fili charissime, cum interventu dilectissimae filiae nostrae Agnetis imperatricis, tum dilecti ac venerabilis Annonis Coloniensis archiepiscopi rogatione, tuis etiam precibus per nuntios tuos inclinati, iam dictum monasterium, quod per studium servorum Dei constructum absque aliqua saeculari potentia ad hoc, quod esse videtur pervenit quodque hactenus summa devotione ad hanc sanctam sedem respexit, sub tutela apostolicae defensionis suscipimus, et confirmamus quidquid recte habet, vel deinceps est acquisiturum in mobilibus, imo et immobilibus, ita ut non liceat cuiquam magnae vel parvae personae servos Dei, ibi vel in cellis suis degentes, inquietare, vel de substantia sua imminuere, nec quidquam de eius iure in alium transferre, vel saeculare placitum facere.
489Alexander II, Epistolae et diplomata, 146, 1373D
Novimus monasteria plurima et caetera ecclesiastica bona quae a religiosis viris ad patrocinium et defensionem apostolicae sedis sunt delata, cum summa charitate ab illis suscepta, et privilegio apostolicae defensionis quasi muro munita firmissimo.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri HENRICO Remensi archiepiscopo, salutem et apostolicam benedictionem.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Dilectus filius noster Humulariensis abbas transmissis nobis litteris intimavit, quod abbas Hamensis quemdam hominem suum cum rebus suis ad habitum regularem suscepit, in quo praedictus abbas Humulariensis iustitiae suae queritur non modicum derogatum.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa conquestione Gerardi de Ioecort, nobis est insinuatum quod cum ab Oda sorore cuiusdam leprosi, Bernardi nomine, centum solidos ad usuram mutuo accepisset, et eidem de usuris excrescentibus usque ad C solidos persolvisset, non eo minus idem leprosus defuncta sorore praedictos C solidos sibi ab ipso G. instanter poscit exsolvi.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Ad apostolicae sedis clementiam veniens Albertus, lator praesentium, supplici nobis conquestione monstravit quod, vacante Suessionensi Ecclesia, dilectus filius noster N., archidiaconus eiusdem Ecclesiae, ipsi ecclesiam de Angeio et Cersolio secundum antiquam et rationabilem consuetudinem ecclesiae suae concessit, quam ipse longo tempore quiete pacificeque possedit.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Cum gravia sint et multa animadversione plectenda ea quae de P. Cameracensi dicto electo et Drogone nobis significasti, etsi propter Maricolensem Ecclesiam doleamus, laetamur tamen quod Deus in hac parte in praesenti tuos punit excessus, et te male egisse ex operibus illorum manifeste cognoscis.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Cum scriptum sit: Melius est nomen bonum quam divitiae multae (Prov. XXII, 1) , summopere debemus eniti et studere modis omnibus quomodo fama opinionis vestrae et honestatis conservetur illaesa, et de iure non valeat inhonestatis vitio denigrari, aut sinistra interpretatione corrodi.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Cum tibi sicut venerabili fratri nostro prompto animo deferre velimus, et preces charissimi in Christo filii nostri L. illustris Francorum regis et tuas libenter admittere, eiusdem regis et tuis precibus inclinati, tibi auctoritate apostolica indulgemus, ut Arnulfum de Landast, qui pro violenta manuum iniectione in presbyterum, sententiam excommunicationis incurrit, recepto ab eo iuramento, secundum Ecclesiae consuetudinem vice nostra liceat tibi absolvere, et ei secundum qualitatem et quantitatem excessus poenitentiam iniungere competentem.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis in Christo filiabus CHRISTIANAE priorissae monasterii Sanctae Mariae de Sinningthwaite, eiusdem sororibus tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Ex parte dilectorum filiorum nostrorum abbatis et fratrum ecclesiae S. Salvatoris Virtuensis querelam accepimus, quod G. presbyter et P. et R. milites, et R. de Cismai, et quidam alii praelibatam ecclesiam multis molestiis et gravaminibus vexare praesumunt, et ad bona ipsius ecclesiae diripienda violentas manus extendere non formidant.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Ex transmissa conquestione abbatis monasterii de Maricolis nobis innotuit quod nobilis vir Willelmus, castellanus de S. Audomaro, quasdam decimas et terragia ad praescriptum monasterium pertinentia violenter auferre praesumit.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Querelam A. presbyteri, latoris praesentium, recepimus quod cum, parochiam de Nisi canonice fuisset adeptus, et eam diu pacifice possedisset, G. presbyter ipsam irrationabiliter auferre praesumpsit, et iniuste detinet occupatam.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Cum paganus et Rainaldus burgenses civitatis tuae apud nos diutinam moram fecissent, tandem a quodam Anagnino cive fideli nostro, Alagrino nomine, sub fideiussione Galteri presbyteri infirmorum de Sparnaco, sexdecim libras Provinensis monetae mutuo receperunt, et tam praedicti burgenses, quam idem presbyter de solutione praescriptae pecuniae, sicut ipsi idem coram dilecto filio nostro V. SS. Sergii et Bacchi diacono cardinali recognoverunt, praestiterunt iuratoriam cautionem, addentes in iuramento, quod a curia nostra non recederent, donec praescripta pecunia esset memorato creditori soluta.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Venientes ad nos Ioannes clericus et Radulfus frater eius, latores praesentium, adversus Lambertum fratrem suum in audientia nostra deposuere querelam, asserentes quod idem L. eos super quadam domo infra claustrum Catalaunensis ecclesiae posita, et rebus mobilibus super quadam summa pecuniae irrationabiliter molestare praesumit.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Significaverunt nobis infirmi fratres de Mellento, quod coemeterium non habent, ubi corpora sua possint tradere sepulturae, rogantes nos humiliter et devote, ut pro eorum coemeterio benedicendo devotioni tuae preces porrigeremus.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabilibus fratribus Lugdunensi archiepiscopo, apostolicae sedis legato, et suffraganeis eius, et dilectis filiis abbatibus et universo clero et populo per Lugdunensem provinciam constituto, salutem et apostolicam benedictionem.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis FULBERTO abbati et fratribus S. Iacobi de Moguntia, ordinem Praemonstratensem professis, salutem et apostolicam benedictionem.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
Quoniam in agro Domini, qui est Ecclesia, tanquam spinae et tribuli nascuntur quotidie et pullulant germina vitiorum, tum videlicet quia proni sunt sensus hominis ad malum ab adolescentia sua, tum quia inimicus homo de malitia sua zizania superseminare non cessat, et germen bonum nititur suffocare, necesse est diligentiam adesse cultorum, et nunc evellere et amputare iam nata, nunc etiam nascituris nocivis germinibus proficiendi aditum obserare, subsequenter autem et inserere fructiferum germen, et seminare semen bonum, quod trigesimum, sexagesimum et centesimum fructum, fecundante Deo, possit afferre.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, venerabili fratri SIMONI Meldensium episcopo, salutem et apostolicam benedictionem.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis ANSELMO abbati monasterii S. Martini Murensis, eiusque fratribus, tam praesentibus quam futuris, regularem vitam professis, in perpetuum.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, abbati et fratribus Sancti Vedasti, salutem et apostolicam benedictionem.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis fratribus GUALTERIO abbati Sanctae Crucis de Villa-Bosonis, eiusque fratribus tam praesentibus quam futuris regularem vitam professis in P. P. M. Quoties illud a nobis petitur, quod religioni et honestati convenire dignoscitur, animo nos decet libenti concedere, et petentium desideriis congruum suffragium impertiri.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilecto filio fratri FULBERTO, salutem et apostolicam benedictionem.
490Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1272D (auctor c.1103–1181)
ALEXANDER episcopus, servus servorum Dei, dilectis filiis O., electo, et canonicis Alexandrinae Ecclesiae, salutem et apostolicam benedictionem.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Unde quoniam indignum est ut subditos tuos debeas iniuste gravare, vel eorum iura minus rationabiliter occupare, fraternitati tuae per iterata scripta mandamus atque praecipimus quatenus suffraganeis tuis, et praesertim memorato Belvacensi episcopo, nullum contra sanctorum Patrum statuta vel praeter antecessorum tuorum antiquam et rationabilem consuetudinem gravamen infligas, neque de clericis aut ecclesiis episcopatuum suorum quidquam, eis inconsultis, nisi causa fortasse ad te fuerit per appellationem delata, statuere vel iudicare attentes, nec ab eis quidquam quod tibi de iure non debent requiras.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
, XV Kal.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Ianuarii.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
nomine ecclesiam ipsam concessit, quam idem R. comitissa Branensi et parochianis interdicentibus intrare minime potuit.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Praefatum vero Cameracensem dictum electum a molestatione Maricolensis Ecclesiae et rerum suarum desistere, et ei ablata restituere, et quae inique contra ipsam agit emendare, omni cum districtione coerceas, et si nec resipuerit, debitam pro qualitate temporis personae animadversionem adhibeas.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Turpe est enim lucrum quod acquiritur cum honestatis iactura, et divitias veras accumulat qui bonum sibi nomen et famam conservat.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
, XIV Kal.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque succedentibus, et illibata permaneant.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Data Signiae, XII Kal.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Dec.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Iunii.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Nihilominus etiam eumdem L. monere cures, et ecclesiastica districtione compelle, ut a molestiis praedictorum fratrum suorum super iam dicta domo et rebus mobilibus, et super summa pecuniae omnino desistat, aut si de iure confidit, coram te cum eis ordine iudiciario, appellatione remota, experiatur.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Aug.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Honesta siquidem et laudabilis conversatio eius, sua probitas et prudentia, de ipso nos fecerant iam pridem concipere, quod nunc Domino cooperante plenius in operis exhibitione didicimus; quia quanto vos sicut devotos et speciales ecclesiae filios abundantiori charitate diligimus, tanto vobis personam magis modestam, providam et desertam, in legatum duximus providendam.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Praedictum quoque monasterium ut ibi quietius et commodius Domino deservire possitis, cum omnibus possessionibus suis, quae inpraesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, sub beati Petri et nostra protectione suscipimus, et praesentis scripti patrocinio communimus, statuentes ut ordo vester, qui secundum Deum et beati Augustini regulam et institutionem Praemonstratensium institutus esse dignoscitur, perpetuis ibi temporibus inviolabiliter observetur, etc.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Quod si particulariter fieret, non facile posset plenum robur habere.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Unde quod super hoc remedium adhiberi desideras, ne pro defectu pastoris religiosa loca, quod avertat Dominus, gravius collabantur, nos tuum desiderium favore debito prosequentes, praesentibus litteris tibi indulgemus, ut si quando monasterium aliquod tuae iurisdictionis vacare contigerit, nec ad commonitionem tuam fratres vel sorores eiusdem loci infra congruum tempus, quod eis duxeris praefigendum, in personam idoneam potuerint concordare, fas tibi sit personam illam in abbatem vel abbatissam, dummodo sit idonea, auctoritate apostolica confirmare, in quo maiorem et saniorem partem capituli noveris convenire.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
In primis siquidem statuentes ut ordo monasticus, qui secundum Dominum et B. Benedicti Regulam in eodem monasterio institutus esse dignoscitur, perpetuis ibidem temporibus inviolabiliter observetur.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Datum Signiae XV Kal.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Praeterea quascunque possessiones, quaecunque bona idem monasterium in praesentiarum iuste et canonice possidet, aut in futurum concessione pontificum, largitione regum vel principum, oblatione fidelium, seu aliis iustis modis, praestante Domino, poterit adipisci, firma vobis vestrisque successoribus et illibata permaneant.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Si quis autem hoc attentare praesumpserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum eius se noverit incursurum.
491Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1273A (auctor c.1103–1181)
Etiam singulis praedictis dignitates auctoritate apostolica confirmamus.
492Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 0096C (auctor c.1103–1181)
Quia igitur nihil potest vel potuit te a Catholicae Ecclesiae unitate praecidere, nihil a devotione personae nostrae tuum animum retardare, sed potius pro domo Dei murum inexpugnabilem prae aliis te opponens et schismaticis et haereticis summa instantia contradicens, dilectos quoque filios nostros cardinales apostolicae sedis legatos, quibus in partibus illis negotium Ecclesiae commisimus exsequendum, benigne recipiens et honeste pertractans, in causa Ecclesiae utilis admodum et necessarius exstitisti: principium, medium et finem tui propositi commendamus, et prudentiae tuae pro tanta constantia immensas gratiarum exsolvimus actiones, promptam utique voluntatem et intentionem habentes, te sicut dilectum et specialem Ecclesiae filium sincera semper in Domino charitate diligere, et personam tuam quibuscunque modis cum Deo possumus honorare.
493Alexander III, Epistola et privilegia, 200, 1092C (auctor c.1103–1181)
Eos qui, relictis vanitatibus et mundanis illecebris, in arctiori vita devoverunt Domino famulari, summa cura et diligentia vigilare oportet iugiter et intendere, qualiter assumptae religionis habitus moribus et vitae concordet, et propositum suum firmum et immobile conservetur, ne super arenam, sed potius super firmam petram Domini videantur fundasse.
494Alexander III, Instructio fidei Catholicae, 207, 1071A (auctor c.1103–1181)
Porro, licet nihil invenire possimus, quod expressam habeat unitatis, quae in Deo est, et summae Trinitatis imaginem, nec verba etiam inveniantur, quibus possimus de summa illa essentia digne loqui; quod possumus tamen facimus, et quasi balbutientes per verba rebus accommodata transitoriis rem tibi ineffabilem aperimus.
495Alexander III, Instructio fidei Catholicae, 207, 1072B (auctor c.1103–1181)
Est itaque in summa ac beatissima Trinitate Pater, qui Filium genuit, Filius qui genitus est a Patre, Spiritus sanctus, qui progreditur ab utroque.
496Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 4; 211 (auctor -1271)
Item aliter exponitur in historiis summa huius visionis.
497Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 10; 823 (auctor -1271)
Et, ut hoc mel de petra sugerent, summa diligentia satagebant, et postquam tali delectamine se repleverant, alios in aedificationem corporis Christi per doctrinam fidei eodem nectare saginabant.
498Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 11; 14 (auctor -1271)
Et metitur, id est assimilat ipsam veteri multis auctoritatibus, dicens inter cetera: Si Iudaei, qui umbrae legis serviebant, hoc faciebant, multo magis nos, quibus veritas patefacta est, et gratia et veritas per Iesum dato, est, templa Domino aedificare et prout melius possumus ornare, eaque divinis et sanctis unctionibus cum altaribus et vasis, vestibus quoque ad divinum cultum explendum utensilibus devote et solemniter consecrare, et non in aliis locis quam in Domino sacratis, ab episcopis, et non chor episcopis, qui saepe prohibiti sunt, nisi, ut praedictum est, summa exigente necessitate, missas celebrare, nec sacrificia offerre Domino, debemus etc.
499Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 14; 164 (auctor -1271)
Zacharias vero papa super huiusmodi negotio consultus remandavit melius esse illum vocari regem, apud quem summa potestatis consisteret, quam illum, qui rex non esset, exercere regiam potestatem.
500Alexander Minorita, Expositio in Apocalypsim, 14; 324 (auctor -1271)
Karolus enim rex circa se in diversis terrarum partibus et provinciis summa prudentia atque felicitate gessit, quibus Francorum regnum, quod post patrem Pippinum magnum quidem et forte susceperat, ita nobiliter per multa stadia ampliavit, ut paene duplum redderet [C. add.