'usque' - search in All Authors, Showing 1 to 500 of 110725 hits      Show next 500

Nor id , p2, 6 found in
Nor id , p3, 11 found in
Nor id , p3, 15 found in
Nor id , p3, 17 found in
Nor id , p8, 34 found in
Nor id , p12, 22 found in
7Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0462B (auctor c.945–1004)
Et primum de fide mea discutiendum exopto, sine qua salvus esse non potero, ut mea examinatione alii proficiant, vel mea obtestatione se in haeresim cecidisse cognoscant, a qua conentur quantocius erui: ne in ea usque ad mortem manendo fiant stipula diaboli; nam quicunque de Deo, de religione, de communi statu sanctae Ecclesiae aliter credit quam Christus docuit, aut sub sanctis apostolis catholica Ecclesia tenuit, suisque successoribus tenendum tradidit, non catholicus vel fidelis, sed plane haereticus existit.
8Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0462C (auctor c.945–1004)
Siquidem omnes haereses ita persecuti sunt patres nostri, ut primitus, fide exposita, explorarent in suis conciliis ne quis sentiret aliquid contrarium ipsis apostolis, qui repertus absque ulla dilatione aut ad corpus totius Ecclesiae est reductus, aut usque ad erroris abrenuntiationem perculsus anathemate, catholica privatus est communione, nec magis serpentem tangere vitaverunt orthodoxi, quam adhaerere huiusmodi lepra contaminatis.
9Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0467C (auctor c.945–1004)
» Huc usque S. Gregorius.
10Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0469C (auctor c.945–1004)
Hoc sane palam omnibus, sicut magnae auctoritatis est, asseruit quod nemo possit eum excommunicare, qui emendationi et satisfactioni intendit, praesertim cum usque ad satisfactionem congruam suam ipse et alii episcopi praetendant maledictionis sententiam.
11Abbo Floriacensis, Apologeticus ad Hugonem et Rodbertum reges Francorum, 139, 0469D (auctor c.945–1004)
Ecce divinae miserationis regula, qua iubemur reorum alios audientes pia correctione secretius arguere, alios non audientes publica invectione obiurgare usque ad aures Ecclesiae.
12Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0426B (auctor c.945–1004)
Caeterum hoc in eisdem canonibus est animadvertendum, quod distinguuntur lineis directis a sinistra in dexteram legentis, inter quas usque ad finem quinque subnotatio es fiunt, de singulis videlicet evangelistis qui sunt dispositi in capite uniuscuiusque canonis.
13Abbo Floriacensis, Epistolae, 139, 0427C (auctor c.945–1004)
Nec hoc silendum est quod una et aequalis progressio fit subnotationum: sed in canonibus numero aliquando intermisso, in singulis Evangeliis numerorum ordine rato; cavenda tamen est in his discordia in quibus nulla esse debet omnino diversitas; nam ut de Matthaeo loquar, qui principatum obtinet in praedictis canonibus, exceptis duobus a principio libri eius usque ad finem prima aera primi canonis ordinat tenorem; similiter secunda secundi, tertia tertii, sic de reliquis; unde falso existimatur scripta esse illa subnotatio, quae in textu Matthaei est LXXXVI, cum aera prima.
14Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0538A (auctor c.945–1004)
VICTOR, natione Afer, ex patre Felice, sedit annis 15. mensib. 3. dieb. 10. Hic constituit ut necessitate faciente, ubi inventus esset gentilis, baptizaretur, et ut a quartadecima Luna primi mensis usque vicesimam primam die Dominica custodiatur sanctum Pascha.
15Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0538B (auctor c.945–1004)
URBANUS, natione Romanus, ex patre Pontiano, sedit annis 9. mense 1. dieb. 2. Hic sua traditione Valerianum sponsum S. Ceciliae, et multos alios usque ad martyrium perduxit.
16Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0542D (auctor c.945–1004)
Qui etiam exosos habuit omnes haereticos, maxime Manichaeos, quos inventos in exilium deportari fecit, et constituit, ut si quis de Manichaeis conversus rediret ad Ecclesiam, nullatenus communicaret, nisi tantum relegatus monasterio usque ad finem vitae suae ieiunus et orationibus vacans viaticum ei largiretur.
17Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0552B (auctor c.945–1004)
Quem obvius Imperator osculatus est, et coepit flere, ac plebs illa psallebat ante eum usque ad Ecclesiam S. Sophiae, Ecce advenit dominator Dominus, etc.
18Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0552C (auctor c.945–1004)
Qui tractus ab ea, et eiectus foris Ecclesiam, fecerunt mitti funem in collo eius, et traxerunt eum per totam civitatem usque ad vesperum.
19Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0553C (auctor c.945–1004)
Tunc Narses et Pelagius Papa consilio inito sumpta Litania a S. Pancratio cum hymnis et canticis spiritualibus venerunt ad S. Petrum Apostolum, ubi idem Papa tenens Evangelia et crucem Domini super caput suum in ambonem ascendit, et satisfecit populo, quia nullum malum peregisset contra Vigilium, petiitque confirmari, ut si quis ille est in sancta Ecclesia ab Ostiario usque ad gradum Episcopi, neque per aurem, neque per aliquas promissiones proficiat, quia Simoniacum est: Mortuus est autem et sepultus in basilica B. Petri Apostoli.
20Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0556B (auctor c.945–1004)
His auditis omnes armati a puero usque ad senem venerunt ad praedictam Ecclesiam, quam tamen irrumpere non potuerunt, resistentibus his, qui cum sanctissimo Severino aderant.
21Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0558C (auctor c.945–1004)
Qui confessor multa mirabilia operatur usque in hodiernum diem.
22Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0560A (auctor c.945–1004)
Hic dum esset electus Augusto mense, stella a parte Orientis apparuit a gallicantu usque mane per tres menses, et eius radii coelos penetrabant.
23Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0564B (auctor c.945–1004)
Et quia studiosus erat, et capax in officio cantilenae, priori Cantorum pro doctrina est traditus, acolythusque factus per ordinem ascendit usque ad presbyteratum, quo consecratus est a Leone Pontifice in titulo S. Susannae.
24Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0565D (auctor c.945–1004)
Deinde vero, dum Gisulfus dux gentis Langobardorum Beneventi cum omni sua virtute veniret, in Campaniam incendia et praedationes multas exerceret, captivosque, non paucos cepisset, et usque ad locum, qui Horreas dicitur, fossatum figeret, nullusque esset, qui ei resistere posset, praedictus Pontifex missis sacerdotibus cum Apostolicis donariis universos captivos de eorum manibus redemit, et illum cum suo hoste ad propria repedare fecit.
25Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0566B (auctor c.945–1004)
Tunc etiam Iustinianus Imperator a partibus Gazariae per loca Bulgariae cum Trebello usque ad regiam urbem veniens regnum proprium, unde eiectus fuerat, adeptus est.
26Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0568D (auctor c.945–1004)
Signum quoque in Luna factum est per indictionem 14, quae visa est cruoris plena usque ad mediam noctem.
27Abbo Floriacensis, Excerptum de vitis Romanorum pontificum, 139, 0569A (auctor c.945–1004)
Tunc fluvius Tiberis alveum suum egressus, ultra modum intumuit, ita ut in via Lata ad unam et semis staturam aqua eiusdem fluminis excrevisset, atque a porta B. Petri Apostoli usque ad pontem Milvium aquae se distenderent.
28Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0509A (auctor c.945–1004)
Qua occasione inducti, orientalem ipsius insulae partem, quae usque hodie lingua Anglorum Eastengle vocatur, sortito nomine Saxones sunt adepti, Iutis et Anglis ad alia tendentibus, in quibus suae sortis funiculo potirentur, ne esset cum sodalibus ullum de possessione litigium, quibus suppeteret amplitudo terrae ad regnandi emolumentum.
29Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0516A (auctor c.945–1004)
Assumentes ergo unanimi devotione quam invenerant inaestimabilis pretii margaritam, cum profusis prae gaudio lacrymarum imbribus retulerunt ad suum corpus, benedicentes Deum in hymnis et laudibus, prosequente usque ad locum sepulcri lupo, earumdem reliquiarum custode et baiulo.
30Abbo Floriacensis, Vita S. Eadmundi, 139, 0519B (auctor c.945–1004)
Sed de hoc sancto martyre aestimari licet cuius sit sanctitatis in hac vita, cuius caro mortua praefert quoddam resurrectionis decus sine sui labe aliqua; quando quidem eos qui huiuscemodi munere donati sunt, extollant catholici Patres suae relationis indiculo, de singulari virginitatis adepto privilegio, dicentes quod iusta remuneratione etiam hic gaudent praeter morem de carnis incorruptione, qui eam usque ad mortem servaverunt, non sine iugis martyrii valida persecutione.
31Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0476B (auctor 1000)
Unde Theodosius et Valentinianus Augusti, libro nono legum, capitulo 34, Antiocho praeposito (Cod. Theod., lib. IX, tit. 45): « Pateant, inquiunt, summi Dei templa timentibus, nec sola altaria et oratorium templi circumiectum, quae [al., qui] ecclesias quadripartito intrinsecus parietum septu concludit, ad tuitionem confugientium sancimus esse proposita, sed usque ad extremas fores ecclesiae, quas oratum gestiens populus primas ingreditur, confugientibus aram salutis esse praecipimus; et aditum pariter templi, quem parietum descripsimus cinctu.
32Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0480B (auctor 1000)
« Si quis litteras nostras despexerit, id est tractatoriam, quae propter missos recipiendos dirigitur, aut honores quos habet, amittat; aut in loco in quo praedictos missos suscipere debuit, tandiu resideat et de suis rebus legationes illuc venientes suscipiat, quo usque animo nostro satisfactum habeat: qui vero epistolam nostram quocunque modo, iussu nostro ad palatium veniat et ad voluntatem nostram congruam stultitiae suae castigationem accipiat.
33Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0487B (auctor 1000)
In concilio Tullensi, cap. 12: « Tandem postulavit generalis synodus se ad terram usque prosternens ante Carolum gloriosum regem et Radulfum Bituricum archiepiscopum, obsecrans et adiurans per crucem et sanguinem Christi, ut privilegium monasterii sancti Benedicti, quod annuente praefato rege firmaverat, quodque idem Radulfus subscripserat, ratum et inconvulsum servare studerent.
34Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0489C (auctor 1000)
Ex alio Toletano concilio cap. 4: « Si quis sane clericorum agellos vel vineolas in terris ecclesiae sibi fecisse probatur sustentandae vitae causa, usque ad diem obitus sui possideat.
35Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0495A (auctor 1000)
Ideoque censemus, excepto quod veterum constitutiones a parochiis habere iubent episcopos, ut illis alia, quae huc usque praesumpta sunt, denegentur.
36Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0496B (auctor 1000)
IX, cap. 10: « Quicunque vero clericorum ab episcopo usque ad subdiaconum deinceps vel ex ancillae, vel ex ingenuae detestando connubio, in honore constituti filios procrearint, illi quidem ex quibus geniti probantur, canonica censura damnentur; proles autem alienata [ al.
37Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0498A (auctor 1000)
, deest non] agat, et Eucharistiam omnibus Dominicis supplex usque ad mortem percipiat.
38Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0499A (auctor 1000)
« Hunc quidem Testamentum veteris legis pollutum dicit, et, nisi lotum aqua, usque ad vesperam intrare ecclesiam non concedit.
39Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0499B (auctor 1000)
Cum vero appetitus gulae ultra modum in sumendis alimentis rapitur, atque idcirco humorum receptacula gravantur, habet exinde animus aliquem reatum, non tamen usque ad prohibitionem percipiendi sancti mysterii, vel missarum solemnia celebrandi, cum fortasse aut festus dies exigit, aut exhiberi mysterium, pro eo quod sacerdos alius in loco deest, ipsa necessitas compellit.
40Abbo Floriacensis Hugo Francorum Robertus F, Canones, 139, 0506C (auctor 1000)
Usque adeo autem hoc insolevit malum, ut iam quasi ex consuetudine vendantur leges, corrumpantur iura, sententia ipsa venalis sit, et nulla iam causa possit esse sine causa.
41Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0726D (auctor fl. 923)
Haec tibi nempe litaverunt libamina saevi: Septies aerias centum praeter iuniores Quamplures numero naves numerante carentes, Extat eas moris vulgo barcas resonare; Quis adeo fartus Sequanae gurges fuit altus Usque duas modicumque super leugas fugiendo, Ut mirareris, fluvius cui se daret antro, Nil parens; abies quoniam velaverat illum Ac quercus ulmique simul, madidae sed et alni ( An. 885.) Urbem quo tetigere quidem Titane secundo, Egregii Sigefredus adit pastoris ad aulam, Solo rex verbo, sociis tamen imperitabat, Vertice flexo ad pontificem sic inchoat ore: « O Gozline, tibi gregibusque tuis miserere, Ne pereas, nostris faveas dictis, rogitamus; Indulge siquidem, tantum transire quaeamus!
42Abbo Sangermanensis, De bello Parisiaco, 132, 0748C (auctor fl. 923)
Hoc nostris violare Danos ingens erat horror, Unde forum foedus pariter commune fiebat, Una domus, panis, potus, sedes, via, lectus, Commixtum sibimet populum mirantur utrumque, Quod pactum Senones primum statuere migrando Hactenus et servaverunt, quoad usque secundo Menibus invitis superos latices adipisci Fas meruere dato barcas per flumina raptant.
43Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0766B (auctor fl. 923)
Propterea misit Dominus Adam in paradisum, ut in ipso paradiso nascerentur omnes electi, et operarentur voluntatem Dei usque ad plenam senectutem, et de illo transirent ad coelestem patriam.
44Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0767C (auctor fl. 923)
» Et propterea vobis dicimus hoc, ut si non habetis adhuc illam poenitentiam factam, quae Deo placeat, ex vestra voluntate perficite illam: et si non potestis ieiunare, vel eleemosynas facere, quae liberent vestras animas de inferno, non debetis hoc attendere ut vos unquam non faciatis plus de poenitentia nisi quantum vobis fuerit commendatum, sed de vestra voluntate debetis plus facere, sicut faciebant sancti, qui portabant cilicia, et abstinebant a carne et a vino, et ieiunabant usque ad vesperam propter desiderium vitae aeternae; et unquam non fuit illis sanctis de sacerdotibus talis poenitentia commendata.
45Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0768A (auctor fl. 923)
Illi homines qui semper manducant et bibunt usque ad saturitatem, et usque ad ebrietatem, illi de suo ventre faciunt suum Deum.
46Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0769C (auctor fl. 923)
Nam ista ebrietas, quam tenetis a mane usque ad noctem profundam, est perditio animarum vestrarum.
47Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0770C (auctor fl. 923)
Ergo necesse est vobis cum omni sollicitudine, et omni cura ut laboretis in omnibus operibus bonis, videlicet et non manducetis nimium, et non bibatis usque ad ebrietatem, neque ante horam, neque post horam; et studeatis vivere de vestra iustitia, non de rapina, quoniam sicut ait Apostolus, « Raptores regnum Dei non possidebunt (I Cor. VI, 10) . » Memores etiam esse debetis terribilis sententiae, quam dixit Apostolus: « Qui in uno offendit omnium reus est (Iac. II, 10) ; » hoc est qui unum peccatum facit, offendit Deum, qui omnia peccata prohibuit nobis facere.
48Abbo Sangermanensis, Sermones, 132, 0771A (auctor fl. 923)
Et quamvis crevisset Christianitas, eiusdemque sacra religio cum molestia dictu ineffabili, tamen omnem utique superstitionem et mortiferam gentilitatis idololatriam gloriose vicit, et ad pulverem usque prostravit.
49Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1314D
Et pro eius livoris vel vulneris admiratione in conventu, vel in qualibet multitudine usque ad tertium annum, aut eo amplius, si non indulgeat, pretium ancillae is qui commisit reddat.
50Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1315A
Si autem aliquid de capillis eius carptum fuerit, sedatium uniuscuiusque capilli, id est XII discipuli usque XX de utroque reddatur.
51Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1317A
HUC USQUE GILDAS. INCIPIT NUNC SYNODUS AQUILONALIS BRITANNIAE.
52Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1318D
Caeterique malint XXX triduanos vel cum superpositionibus, cum cibo lectoque supradicto, annona ad nonam usque ad alteram.
53Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1321B
XI. Si quis caput alterius percusserit usque ad cerebri pampas [Id est, squamas], libras argenti III reddat.
54Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1322C
XXVI. Parvulus usque ad annum XII pro delicto nihil nisi disciplinam accipiat.
55Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1322C
XXVII. Si quis ingenuus furtum fecerit, et captus fuerit, ipse morietur, nullus ab eis accipiat quaestionem; hoc usque ovem vel porcum; quod si minus, triplum restituat.
56Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1324A
XLIX. Si quis caballum comparaverit, et usque ad mensem vitium non habuerit, nullo modo reiiciatur.
57Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1325C
I. Vir si nupserit duabus sororibus, vel mulier duobus fratribus, abiiciantur a communione usque ad mortem; verum tamen in exitu vitae propter misericordiam, si incolumes permiserint huius coniunctionis vincula dissolvere, poenitentiam sequantur.
58Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1320C
Et stans Moyses in porta castrorum ait, si quis Deo, iungatur mihi; et congregati sunt ad eum omnes filii Levi quibus ait: haec dicit Dominus Deus Israel: ponat vir gladium super femur suum, et reliqua usque dicit: occidit unusquisque proximum et fratrem et amicum.
59Abedoc Ethelwolfus, Canones Hibernenses, 96, 1314B
Patricius ait: Quicunque clericus ab hostiario usque ad sacerdotem sine tunica femorali visus fuerit, quae turpitudinem ventris non tegat et nuditatem; et si non more Romano tonsus fuerit, et uxor si non velato capite ambulaverit, pariter condemnabuntur, et ab Ecclesia separabuntur (Synodus S. Patricii, art. 6) . ( Caput vero VI est in codice nostro VII, et VII est VIII.)
60Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1282D
Synodus: Puer vero ab infantia ecclesiasticis ministeriis deditus usque ad vigesimum aetatis suae annum lector sive exorcista stet: ostiarius et subdiaconus quatuor annis: diaconus, quinque: presbyter trigesimo: episcopus vel trigesimo, vel quadragesimo, vel quinquagesimo: sacerdos efficiatur, quia in ea aetate Christus praedicare orsus est.
61Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1283A
- Synodus eadem: Qui vero accessu adolescentiae usque ad trigesimum annum aetatis suae probabiliter vixerit, una tantum uxore virgine sumpta contentus, quinque annis subdiaconus, et quinque annis diaconus, quadragesimo anno presbyter, quinquagesimo episcopus stet.
62Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1283D
Synodus Kartaginiensis ait: Sedatium commune, si modicum fuerit, respui non debet; si magnum, accipiendum usque pretium vaccae.
63Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1285C
Humanius vero Hibernenses interpretantur causa paucitatis sacerdotum, ut post poenitentiam consecrentur per manus impositionem, et in silentio ministrent sub signo poenitentiae usque ad mortem, nihil sua voluntate facientes.
64Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1287B
Synodus: Qui falso accusant fratres, usque ad exitum vitae non communicent.
65Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1292C
Synodus Hibernensis statuit quintam partem debiti in pignus tribui, ut in lege dicitur: Reddet quintam partem; et si non solverit pignus suum, usque ad certum tempus, non solvet in aeternum; et reddet totum debitum nisi miserearis illius.
66Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1303D
Synodus Hibernensis: In tribus Quadragesimis anni, et in Dominica die, et in feriis quartis, et in sextis feriis coniuges continere se debent Item: In omnibus solemnitatibus, et in illis diebus quibus uxor praegnans, hoc est, a die quo filius in utero eius motum fecerit, usque ad partus sui diem.
67Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1305D
Hibernenses dicunt: Gallinae si devastaverint messem, aut vineam, aut hortulum in civitate sepe circumdatum, quae altitudinem habet usque ad mentum viri, et coronam spinarum habuerit, reddet dominus earum; sin vero, non reddet.
68Abedoc Ethelwolfus, Capitula selecta, 96, 1307C
CAP. I. - Hibernenses dicunt: Si quis artifex opus inertis faciat, et ferramenta usque ad dimidium quaesiverit, dimidium precium habebit; sin vero, tertiam partem aedificii sui accipiet, ut sit tertia pars operariis, tertia cibo et ferramentis unde iudices habebunt, hoc est iudex ab artificibus, et iudex a praesidentibus ecclesiae, vel castuli, et quantumcunque voluerit pro operatione iudicabunt, non secundum utilitatem: postea artifex habebit pretium benedictionis.
69Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0014A (auctor fl. 1150)
Adhuc tamen sonum magis humilem cithara ista reddidit, et usque adeo humilem, quod nec etiam discipuli eum capere potuerunt, quando iudaica eam tangens perfidia, manus et pedes clavis, lancea latus eius aperuit, quae ad ultimum cruci appensa, sonum illum flebilem reddidit: In manus tuas, Domine, commendo spiritum meum (Psal. XXX; Luc. XXIII) . De hoc sono per prophetam ex persona salvatoris dicitur: Laboravi clamans raucae factae sunt fauces meae, defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum (Psal. LXVIII) . Raucae, inquit, factae sunt fauces meae, hoc est, inutiles reputatae sunt voces meae, usque adeo quod etiam oculi mei, hoc est, discipuli mei, defecerunt dum spero in Deum meum.
70Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0015A (auctor fl. 1150)
Unde Daniel propheta computat annos et menses usque in id temporis quo consummetur praevaricatio, et deleatur iniquitas, et veniat iustitia sempiterna, et ungatur sanctus sanctorum (Dan. IX); Balaam quoque seipsum consolatur, in spe Christi nascituri dicens: Videbo sed non modo, intuebor sed non prope, orietur stella ex Iacob, et consurget virga de Israel (Num. XXIV) . Et Esaias prae nimio seipsum non capiens desiderio loquens ad filium dicit: Utinam dirumperes coelos et venires (Isa. LXIV) . David quoque longa fractus expectatione vocem clamoris extollens in coelum, Emitte, inquit, manum tuam de alto (Psal. CXLIII) , hoc est, filium tuum de paternitatis tuae gremio.
71Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0016D (auctor fl. 1150)
Neque enim qualitas morbi qui per primum hominem super nos venerat (Gen. II) , aliam viam medicinae videtur potuisse admittere, quam per Incarnationem Verbi: Quia si debitae satisfactionis ad culpam fiat collatio, congruum fuisse aestimabitur ab aliquo, ut sicut homo usque ad Deum superbiendo est elatus (voluit enim esse sicut Deus) ita in condigna satisfactione criminis Deus usque ad hominem fieret humiliatus.
72Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0021A (auctor fl. 1150)
Congrua autem fortassis similitudine incarnationem Verbi solstitium appellaverim: qua sicut sol iste visibilis dicitur solstitium facere, quando nobis e vicino positus ad nos amplius accedere non potest, sic Dei Filius sol iustitiae, solstitium fecit, quando nostram naturam assumendo usque adeo sibi coniunxit, quod facta unione Dei et hominis ad ipsam amplius appropinquare non potuit.
73Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0039A (auctor fl. 1150)
O quam suavis est educatio haec, quae ducit a flore primaevae conversationis usque ad fructum extremae remunerationis!
74Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0042B (auctor fl. 1150)
Non est differenda poenitentia usque in hyemem, quia tunc obstat peccati dominium: neque in Sabbatum, quia in futuro poenitentia non habet locum.
75Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0042C (auctor fl. 1150)
Percussisti (inquit) caput de domo impii, denudasti fundamentum eius usque ad collum, maledixisti sceptris eius (Habac. III) . Caput impii, id est origo impietatis, recordatio est nostrae pravae conversationis: fundamentum, occultum est illicitae cogitationis: sceptrum, quod est insigne regiae potestatis, peccati est dominium.
76Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0042D (auctor fl. 1150)
Scriptum est de Helia, quia fugit a facie Iezabel in solitudine, ibi proiecit se sub umbra iuniperi et obdormivit, postmodum refectus pane subcinericio et potu aquae, in fortitudine cibi illius ambulavit usque ad montem Dei Oreb (III Reg. XIX) . Iezabel quae sterquilinium vocatur, Heliam persequitur, quando quilibet amator castitatis, a carnis concupiscentia impugnatur.
77Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0043C (auctor fl. 1150)
In huius cibi formidine ambulabimus usque ad montem Dei Oreb, id est usque ad coelestem Ierusalem, propter indeficientem sanctorum charitatem.
78Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0044D (auctor fl. 1150)
Vides quantus cursus noctis huius erat, quae cucurrit a summo coeli usque ad profundum inferni.
79Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0047B (auctor fl. 1150)
Certe tu in fluctibus maris huius positus es, et ignorasti usque adhuc, vel forte potius dissimulasti.
80Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0049C (auctor fl. 1150)
Nonne in conceptione quamdam butyri pinguedinem Christus homo videtur tibi accepisse, quando unctione charismatum unctus est prae participibus suis, quando vitulus ille saginatus in utero Virginis est praeparatus, ut filio prodigo redeunti de terra dissimilitudinis pingue convivium instauraret, et usque adeo pingue, ut omnes electos ad illud convivium invitatos sua pinguedine saginaret?
81Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0052C (auctor fl. 1150)
et omnia palato non sano licet amara sint, dulcia videntur, usque adeo quod amplius redditibus, spatioso patrimonio, et demum vitae discrimine velint ea comparare.
82Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0053C (auctor fl. 1150)
Videamus ergo qualiter Verbum istud multipliciter sonuit, et per auditum usque ad cor humanum pervenit.
83Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0057B (auctor fl. 1150)
Econtra Christus habitans in domo tua, id est, in corde tuo, comites suos habet, qui sunt pax, pacientia, charitas, longanimitas, benignitas, bonitas, continentia, castitas, et caeterae virtutes quae testante Paulo ad fructum spiritus pertinent: quas si habueris, Christus in te habet mansionem, et cum istis tecum perseverat usque ad consummationem vitae, ut cui in praesenti vita tu parasti mansionem, ipse in futura tibi largiatur aeternam beatitudinem, quam nobis praestare dignetur Iesus Christus, Dominus noster, qui vivit et regnat, et coetera.
84Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0065D (auctor fl. 1150)
Isti sunt gradus quibus facili descensu pervenitur usque ad portas mortis.
85Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0066A (auctor fl. 1150)
Non solum enim ad imperfectos, sed etiam ad perfectos usque iniuria ista pervenit.
86Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0067D (auctor fl. 1150)
Ex qualium persona dicitur: Ascendunt usque ad coelos et descendunt usque ad abyssos.
87Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0076B (auctor fl. 1150)
Sed haec omnia sub silentio praetereo, bella vitiorum locuturus, quae pacem cordium, in quibus Deus habitat, usque adeo turbaverant, ut illis undique irruentibus nemo posset de tranquillitate animi vel de puritate conscientiae gloriari.
88Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0076C (auctor fl. 1150)
Isaias propheta pacem in eius adventu nunciaverat cum dixit: Multiplicabitur eius imperium, et pacis non erit finis (Isa. IX) . Et alibi: Dabis nobis Domine pacem, quia in te speravimus (Isa. XXVI) . Et David: Auferens bella usque ad fines terrae, arcum conteret et confringet arma, et scutum comburet igni (Psal. XLV) . Usque ad fines terrae bella abstulit Christus, qui hominem intus et exterius pacificavit.
89Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0082B (auctor fl. 1150)
Neque enim radium solis vel lunae videre dicimur, quando lucent nobis in virtute sua: sed tunc, cum partem luminis sui per fenestram vel rimam usque ad nos dirigunt.
90Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0089B (auctor fl. 1150)
Sunt multi criminosi in hoc seculo qui terrena quaerunt, carnalia sapiunt, usque adeo sepulti in vitiis, quod nec etiam oculos possunt ad coelum levare: et squalore peccatorum confecti obliviscuntur patriam coelestem, ad quam deberent proficisci.
91Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0090D (auctor fl. 1150)
Non tamen usque ad ipsum pervenire possunt, nisi amne transmisso (Iob. XXVIII) : quoniam ille non invenitur in terra suaviter viventium, sicut Scriptura dicit.
92Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0106B (auctor fl. 1150)
Pudor imperfectionem poenitentiae operatur, quando aliqui vident peccata sua ignominiosa, et praeter communem peccandi legem enormia, ideoque erubescunt ea confiteri, de quibus dicitur: Confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos (Psal. XXXII) . Timor etiam poenitentiam impedit, quando aliqui ideo nolunt confiteri, quia timent se gravitatem satisfactionis sustinere non posse: quorum personam gerebat Adam ille terrenus cum diceret: Audivi vocem tuam in paradiso et timui, eo quod nudus essem, et abscondi me (Gen. II) . Spes etiam imperfectionem poenitentiae operatur, quando aliqui sperant se aliquid emolimenti adepturos in seculo, quod timerent perdere, si hominibus quales sunt interius notum fieret, quibus dicitur: Divitiae si affluant, nolite cor apponere, hoc est, in ipsis sperare (Psal. LXI) . Desperatio etiam imperfectam facit poenitentiam, quando aliqui peccandi consuetudine ligati, desperant se a vitiis abstinere posse, de quibus dicitur ab Apostolo: Quia venit ira Dei in filios diffidentiae (Ephes. V) . Frustratoria est illorum poenitentia, qui quadam consuetudine temporis tracti ad horam dicunt, sed non deflent peccata sua: quippe statim deponunt onus satisfactionis, revertuntur ad vitia, bibunt calicem confusionis usque ad fecem, et fiunt novissima talium peiora prioribus.
93Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0106D (auctor fl. 1150)
Avide enim comedere reprehenditur in Esau, qui propter avidam comestionem lenticulae primae geniturae perdidit dignitatem (Gen. XXV) . Sic etiam splendide nimium comedere reprehenditur in divite evangelico, de quo dicitur: quia epulabatur quotidie splendide (Luc. XVI) . Citius etiam, quam oportet, ieiunium solvere, ecclesiastica sanctio probat esse vitiosum, quae stabilivit ieiunandum esse usque ad horam nonam.
94Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0107C (auctor fl. 1150)
Haec est vera illa poenitentia per quam Ninivitarum vitia subvertuntur, cuius verbum pervenit usque ad regem, propter quam parcitur universae civitati.
95Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0107D (auctor fl. 1150)
Quis audiens eum usque ad esuriem ieiunasse, non erubescat his diebus delitias et mensae voluptates?
96Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0108B (auctor fl. 1150)
Non sum ego medicus animarum et panis verbi Dei non est in domo mea (Isa. III) , maxime vobis apponendus, qui pane suavi, pane spiritali soletis refici: praeterea sacri temporis observantia, in quo non solum calamitatis nostrae, sed etiam liberationis et laeticiae fit recordatio, sermonem vivum et efficacem exigeret pertingentem usque ad divisionem animae et spiritus (Hebr. VII) . In eo enim quod facies Ecclesiae immutatur tum in cultu, tum in divini obsequii varietate, tum in frequentia plangendi et ieiunii universitate, nostrae miseriae, quia per primum parentem incidimus, quasi captivitate suspirantes, recordamur.
97Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0109A (auctor fl. 1150)
Item alias quae desursum, id est a nubibus coeli ad terram usque descendunt.
98Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0109A (auctor fl. 1150)
Tertias quae super coelos suis sedibus constitutae usque ad nos non perveniunt.
99Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0109B (auctor fl. 1150)
Per secundas aquas quae a nubibus ad terras distillant, accipimus exempla sanctae conversationis, quae a viris iustis ad nos usque perveniunt: quia dum eorum vitae peccatores bene agendo student conformes fieri, quasi ab altitudine nubium usque ad terram aqua descendit.
100Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0109C (auctor fl. 1150)
Per tertias vero aquas quae super coelos sunt, affluentiam futurae gloriae intelligimus, de qua dicit Psalmista: Satiabor cum apparuerit gloria tua (Psal. XVI) : Istae etenim terris sunt incognitae: quippe quae nec oculus vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus diligentibus se (I Cor. II) . Potest tamen alicui historialiter videri, quod firmamentum aquas illas continens porosum sit, et per poros eius guttae roris ad terras usque perveniunt, in quo rore devotio mentis, quae est futurae vitae praelibatio, non incongrue figuratur.
101Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0112C (auctor fl. 1150)
Non est ista turpitudo in una parte humani corporis, quam unum indumentum non sufficit celare, quin potius usque adeo diffusa est, ut a planta pedis usque ad verticem capitis non reliquerit sanitatem; ipsa est corruptio peccati.
102Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0112D (auctor fl. 1150)
Offendit enim pes eundo, auris auditu, manus opere, lingua in verbo, visus in aspectu vanitatum, usque adeo, ut possimus cum illo gentili dicere: Non habet in nobis iam nova plaga locum.
103Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0112D (auctor fl. 1150)
Hoc quidem iugum grave est super filios Adam a die nativitatis suae usque in diem sepulturae.
104Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0118C (auctor fl. 1150)
Quartum eorum quae ad praelatum pertinent, est amor disciplinae, ut ipse forma sui gregis effectus disciplinam libens habeat, et ad omnia, quae vitae regularis ordo exigit, se exhibeat caeteris proniorem, ut quae docet sermone etiam impleat operis exhibitione; ne forte audiat in se directum illud evangelicum verbum: Quae dicunt facite, opera autem ipsorum nolite facere (Matth. XXIII) . His omnibus rite observatis, claustralis tam subditus quam praelatus, invenit quid eum oportet facere, qualiter de sancta conversione migret ad bonam conversationem, et inde ad perfectae vitae consummationem, quousque perveniat in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei: ubi servis bonis et fidelibus gaudium Domini sui datur, et in hac vita legitime certantibus coronam iustitiae largitur Dominus noster Iesus Christus, qui cum Patre et Spiritu sancto vivit et regnat Deus, per omnia secula seculorum.
105Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0124C (auctor fl. 1150)
Sapientia enim, quae in arcano Divinitatis ab aeterno luserat coram Patre, diadema carnis assumendo mundo etiam spectaculum facere voluit, sic attingendo a fine usque in finem fortiter, a fine, inquam, maiestatis summae usque ad finem extremae humilitatis.
106Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0125A (auctor fl. 1150)
In petra ergo Christus, in foramine Christi accipitur obedientia, quae ipsum ab omni forinseca perturbatione et tentatione custodivit: in quo tamen foramine lumbare conputruit, quia factus est obediens Deo Patri usque ad mortem.
107Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0125D (auctor fl. 1150)
Nulli prorsus, donec Spiritus sanctus superveniens, super vae, inquam, iens a beata Virgine, totum illud vae abstulit, usque adeo, ut nec corruptio carnis impuram, nec praevaricatio mentis ream, nec damnatio miseram constitueret.
108Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0138B (auctor fl. 1150)
Unde Psalmista: Filii hominum, usquequo gravi corde? (Psal. IV.) Et beatus Iob de hac gravitate dicit: Utinam appenderentur peccata mea, quibus iram merui: et calamitas, quam patior in statera, quasi arena maris haec gravior appareret! (Iob. VI.) Et alibi: Grave iugum super omnes filios Adam a die nativitatis suae, usque in diem sepulturae (Eccle. XL) . Illa etiam miseria generalis fuit, quia mors quae per unum hominem in mundum intraverat, adeo late pervagata erat, quod omnes iustos et iniustos, bonos et malos pariter involveret: ut universos puniret unum supplicium, quos unum involvebat paternae praevaricationis delictum.
109Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0138C (auctor fl. 1150)
Secunda causa quare crucem subire voluit, fuit filialis, quam Deo Patri debebat, obedientia, de qua Apostolus dicit: Christus factus est Deo Patri obediens usque ad mortem, mortem autem crucis (Philipp. II) . Et ipse Filius ad Patrem: Ego manifestavi te super terram: opus consummavi, quod dedisti mihi ut facerem (Ioan. XVII) . Pro ista obedientia crucem subire voluit, ut per eam primae inobedientiae piaculum solveretur: et Christus usque ad crucem humiliatus pro homine satisfaceret, qui superbiendo usque ad aequalitatem Creatoris sui per inobedientiam se extulisset.
110Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0143A (auctor fl. 1150)
Helias fuit Christi vestigium Per austeritatem abstinentiae, David per contemptum mundanae vitae, Iob per virtutem patientiae: sancti quoque martyres Christi fuerunt vestigia, quibus usque ad tolerantiam passionis pedem impressit.
111Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0194A (auctor fl. 1150)
Omnia siquidem quae in regno huius mundi dulcia videntur, fine clauduntur amarissimo, usque adeo ut nec gustanti sapiant, nec reficiant esurientem, suaeque amaritudinis secum ferentia testimonium, modo noxia sunt, modo iniocunda, vel si quid invenitur in eis quod delectet, quia momentaneum est et cito transit, inter fugienda reputandum.
112Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0194D (auctor fl. 1150)
Quanto prudentius filii prophetarum olim convivati sunt, qui dum sylvestres herbas amaritudine plenas in ollam concidissent, consilio Helisaei mortem, quam in olla invenerunt, admixtione farinae dulcoraverunt, usque adeo ut nihil amaritudinis apposita farina remaneret (IV Reg. IV) . An non etiam tibi mors in olla apposita est, quando suggestio venenata serpentis praemeditatione, quasi in olla decocta, praeceptum Dei tui praevaricari te fecit (Gen. II) ? Sed consilio Helisaei, videlicet Dei prohibentis ne de fructu ligni comederes, debueras hanc mortem admixtione farinae, id est subtili rationis examine temperasse, ut quodam modo dulcis tibi fieret dum victrix conscientia de hoste triumphato tentationi non consentiendo gauderet.
113Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0146C (auctor fl. 1150)
Disciplina regularis recte cruci comparatur, quia sicut crux mundum reparavit ad vitam, ita vita regularis hominem reparat ad innocentiam: et sicut Christus in cruce obedivit usque ad mortem, ita et homo disciplinae regulari debet obedire usque ad carnis mortificationem.
114Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0149A (auctor fl. 1150)
Quantus libri istius ineffabilis illa unio Dei et hominis, ubi tanquam per septem reales voces ab imo usque ad summum ascenditur, ita ut humilitas homines usque in Deum sublimetur, et econtrario descendendo, celsitudo Dei usque ad humilitatem hominis inclinetur.
115Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0150A (auctor fl. 1150)
Quoniam et si propheta potens in opere et sermone diceretur, non hoc divinae potentiae, sed meritis virtutum sancti viri putabant adscribendum. (Si enim cognovissent, nunquam Dominum gloriae crucifixissent (I Cor. II) . Tandem in passione liber iste apertus est, et sempiterna virtus et divinitas, quae latebat in homine, foras erumpere coepit, quando creaturae Creatoris sui senserunt imperium, et petrae scissae sunt, terra contremuit, velum templi scissum est a summo usque deorsum.
116Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0150C (auctor fl. 1150)
Qui passionem Domini sola fide, et non operando tenet, puer est, et quod legit non intelligit: qui autem passionem Domini patientia et laboribus propter nomen Iesu custodiendo vias duras imitatur, legit scripturam hanc, et intelligendo proficit: qui vero usque in finem perseverat baiulando crucem Domini, hic est qui scripturam istam perfecte cognoscit.
117Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0151B (auctor fl. 1150)
Et Propheta dicit: Lex Dei eius in corde ipsius (Psal. XXXVI) . Isti libri ad exemplar libri vitae scripti sunt: quia de plenitudine eius omnes accepimus, et quidquid boni, quidquid gratiae in nobis aspicimus, totum ab ipso, tanquam rivulus a fonte, in nos usque derivatum est.
118Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0164D (auctor fl. 1150)
Dicitur etiam sapientia cognitio de causis creaturarum, quam Salomon habuisse legitur, ubi de eo scriptum est: Quia disputavit de omnibus ab hyssopo usque ad cedrum (III Reg. IV) , id est de minimis et maximis.
119Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0165B (auctor fl. 1150)
Non enim debent rectores ecclesiarum vacare eloquentiae, allegationibus studere, tumultus causarum procurare, litibus a mane usque ad vesperum interesse, totum se aliis impendere nil sibi, quae omnia magis Iustiniani quam Augustini decent imitatorem.
120Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0171A (auctor fl. 1150)
Per hanc unanimitatem multi iusti usque ad mortem vexati sunt, per hanc religio claustralis frequenter destructa est, et (quod sine gemitu dici non debet) per hanc multa monasteria acervus lapidum facta sunt.
121Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0175A (auctor fl. 1150)
Unde si per cogitationes, vel quaecunque desideria carnis usque ad consensum carnalis operis perducatur absque opere, peccat quidem mortaliter, sed votum non transgreditur: Sicut virgo, quae vovit virginitatem, non est rea voti si consentiat in animo nubere vel fornicari, dummodo in actu servet integritatem corporis.
122Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0176D (auctor fl. 1150)
Circa communem vitam ipsa regula dispensat cum dicit: Si his qui venerunt ex moribus delicatioribus, aliquid alimentorum, vestimentorum datur, quod aliis fortioribus et ideo felicioribus non datur, cogitare debent quibus non datur, quantum illi a sua seculari vita ad istam descenderint, quamvis usque ad aliorum frugalitatem, qui sunt corpore firmiores pervenire non potuerint.
123Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0178C (auctor fl. 1150)
Est enim aurum fulgidum usque adeo, quod radio solis reverberatum res sibi vicinas fulgentes facit: Sic et praelatus fulgere debet exterius bona operatione, ita tamen ut radio divinae gratiae opera ipsius luceant, et tali luce illuminata caeteros ad bene agendum illuminent et accendant.
124Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0181C (auctor fl. 1150)
Obstacula vero quibus impediuntur sphaerulae, id est globi, Teutonice kloitzer, ne currant, scandala sunt falsorum fratrum, per quae simplicitas bonorum usque adeo plerumque detrimentum accipit, ut tanquam a dura materia repercussi, desinant benefacere, et obliti finis, quo tendere debuerant, malevolis hominibus similes effecti, amplius quam prius deteriores fiant.
125Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0184A (auctor fl. 1150)
Sed difficilis admodum ascensus, qui de terra ad coelum usque dirigitur, et tu quid facies, qui adhuc teneris corpore mortis huius?
126Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0188C (auctor fl. 1150)
Ut autem de primis nuptiis primo loquar, quae sunt desponsationis, iam nunc, o anima misera, quae sola ad has nuptias vocata es, iam, inquam, ingredere secretum cordis tui, et considera qualis fuisti antequam ad nuptias istas vocata esses, quando in rota huius mundi movebaris sine stabilitate, laborabas sine requie, currebas sine perventione, vivebas sine ordine, usque adeo criminum tuorum squalore confecta, ut nec etiam ulla imago Dei tui in te reluceret.
127Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0200C (auctor fl. 1150)
Similiter et aeris colorem, qui et ipse color coeli est, induit, quando terrenis affectibus mitigatis fide, spe, et charitate animos fidelium erexit ad appetenda coelestia, cum Apostolo dicentium: Nostra autem conversatio in coelis est (Philip. III) . Color vero ignis divinae propitiationis non defuit, cum hodierna die corpus suum, id est Ecclesiam igne Spiritus sancti accendit, usque adeo, ut hi qui primitias Spiritus acceperant, confortati nihil trepidantes portarent nomen eius coram gentibus et regibus, et coram filiis Israel.
128Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0202C (auctor fl. 1150)
A maxilla enim ascendunt usque ad coelum, nec est alia hostia magis acceptabilis in conspectu Dei.
129Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0202D (auctor fl. 1150)
: Tu autem servasti vinum bonum usque adhuc. (Ioan II) . Ecce in futuro gaudium expectat te vinum hoc iocunditatis, expectat te panis ille angelorum, et vitulus saginatus, in cuius crassitudine delectetur anima tua, ita tamen si eiusdem vituli sanguine in praesenti fuerit expiatus [expiata]. Nam, sicut cives coelestis patriae huius vituli saginantur adipe, sic et in praesenti dam expiantur eius sanguine.
130Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0210D (auctor fl. 1150)
His ergo qui primitias Spiritus acceperunt, quasi flamma datus fuit, quia desiderio coelestium praemiorum sursum erecti, toti tendebant ad coronam: postmodum Ecclesiae doctoribus spiritus quasi lux fuit, dum verbo doctrinae, et semine fidei in latum se extenderunt, usque adeo, ut per quatuor mundi partes novos Deo filios generarent.
131Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0214B (auctor fl. 1150)
Singularis promissio Christo facta est, qui singulariter Spiritum sanctum accepit, ubi dicitur: Requiescet super eum Spiritus Domini, spiritus sapientiae et intellectus, spiritus consilii et fortitudinis, spiritus scientiae et pietatis: et replebit eum spiritus timoris Domini (Isa. XI) . Specialis promissio facta est apostolis, qui primitias Spiritus acceperunt sicut in Actibus apostolorum legitur, ubi dictum est de illis: Et accipietis virtutem Spiritus sancti supervenientis in vos, et eritis mihi testes in Iudaea, et Ierusalem, et usque ad ultimum terrae (Act. I) . Generalis promissio omnibus in Christum credituris facta est, ubi dicitur: Effundam de Spiritu meo super omnem carnem, et prophetabunt filii vestri et filiae vestrae (Ioel. II) . His autem gradibus promissionis ordo donationis figuratus est, quia a Christo in apostolos, et per illos in omnes filios Ecclesiae Spiritus sanctus erat descensurus.
132Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0216D (auctor fl. 1150)
Opera conditionis sunt, coelum et terra et quaecunque continentur in illis; opera restaurationis sunt, per quae homo in sanctitatem vitae reformatur, ad quae pertinent Christi incarnatio, passio, resurrectio, et omnia opera interiora, quae electi faciunt a tempore incarnationis Christi, usque ad finem seculi; opera reparationis sunt, quae totum innovant hominem in futura vita, ad quae pertinent glorificatio corporis, iocunditas mentis, et felicitas gaudiorum, quae nec oculus vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit.
133Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0217A (auctor fl. 1150)
Unde Dominus in Evangelio: Pater meus usque modo operatur et ego operor (Ioan. V) . Et in Ecclesia canitur: Te laudent, te glorificent omnes creaturae tuae, o beata Trinitas.
134Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0217C (auctor fl. 1150)
A principio mundi usque ad Moysen sonus fuit, a Moyse usque ad Christum sonuit vox, ab incarnatione Christi usque ad finem seculi sonat verbum.
135Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0218A (auctor fl. 1150)
Hoc est quod Urias Ethaeus epistolam mortis suae signatam secum tulit, quia populus Iudaicus accepit sacram Scripturam, et spiritali intelligentia sibi clausam ad cumulum damnationis suae (II Reg. II) . Hoc significabat velamen quod erat super faciem Moysi dum loqueretur filiis Israel (Exod. XXXIV) , imo usque hodie velamen super corda ipsorum positum est, dum filius ille senior foris stans audit symphoniam et chorum, id est, spiritalem laetitiam Ecclesiae in Scripturis repromissam, quam non intelligens intrare contemnit.
136Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0218D (auctor fl. 1150)
Vas politum et non purum habet falsus religiosus, qui, virtute animi vacuus, simulatam quamdam speciem religionis portat in corpore, gestu humilitatem, verbo benignitatem, vultu simplicitatem, mentiensque, eo usque apparens religiosus, quousque nacta opportunitate vere iniquus esse possit.
137Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0219A (auctor fl. 1150)
Vox vocalis fuit, qua omnes homines ab initio usque ad divisionem linguarum usi sunt.
138Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0226A (auctor fl. 1150)
Quartus smaragdus fundamentum perficit, qui colore usque adeo est viridis, quod circumiacentes herbas et folia viriditate sua afficit: significans sanctos Ecclesiae doctores, qui fidei vigore perfecte virentes, verbo praedicationis et exhortationis caeteros afficiunt, et ad viam veritatis convertunt.
139Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0228D (auctor fl. 1150)
Hinc est quod in lege homo pollutus nocturno semine id est occulta maculatus cogitatione, iubetur immundus esse usque ad vesperam (Lev. I) . Nam, si alicuius talium sibi conscius quis mensam Domini frequentare praesumit, benedictiones eius in maledictiones sibi convertuntur, quia non diiudicat corpus Domini.
140Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0230D (auctor fl. 1150)
Sunt et de alio genere laborantium, qui, etsi non gradiuntur per viam universae carnis (Gen. VI) , hoc est, universae carnalitatis (quippe omnis caro viam suam corrumpit), per sensum tamen exteriorem delectationes hauriunt, quae inter sensum exteriorem et sensum interiorem positae, animam usque ad invisibilia Dei ascendere non permittant.
141Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0235D (auctor fl. 1150)
Sed ne tum per sermonis incuriam, tum prolixitatis vitium, usque in fastidium decurrat oratio, studeamus finem brevitate apprehendere, ut qui subtilitatem ingenii, profunditatem sententiarum, pulchritudinem eloquii desiderant, accelerato fine orationis minus fastidire incipiant.
142Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0242C (auctor fl. 1150)
Ubi vero et Maximianus, ubi Datianus, Fecenninus et alii martyrum persecutores certe victi sunt, et exterminati usque adeo, quod nec inter mortuos memoria eorum remansit.
143Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0243D (auctor fl. 1150)
Fervor enim spiritus vinum illud est, de quo architriclinus in Evangelio dicit: Tu autem servasti vinum bonum usque adhuc (Ioan. II) . Dicitur autem charitas lavari vino, non ut macula charitatis diluatur, sed ut per fervorem spiritus sincerior et purior efficiatur.
144Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0245D (auctor fl. 1150)
Certe nox admodum longa ab Eva usque ad Mariam decucurrit, quae licet peccatorum tenebris esset obscura, suis tamen vigiliis quasi fulgoribus quibusdam distinguebatur: quarum prima fuit illuminatio occultae inspirationis: secunda, sanctio legalis eruditionis: tertia, certitudo propheticae praenunciationis: quarta vehemens desiderium iam adimplendae promissionis.
145Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0247D (auctor fl. 1150)
Quicunque ergo criminum sopore iaces depressus, exemplo regis Israel pone et tu finem sopori, expergiscere et huc usque dormisse sufficiat, sta cum Maria matre iuxta crucem, et per labores poenitentiae passionem Christi quantum vales imitare, a te ipso cruciatibus exigens, quod male vivendo crucifixum denegasti.
146Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0251A (auctor fl. 1150)
Neque tamen illum impari praeconio extollendum dixerim, utpote divitiis copiosum, bonitate benignum, sapientia disertum, potestate cunctis viventibus tremendum, genere illustrem, forma desiderabilem immensitate incomprehensibilem, aeternitate indeficientem, cuius imperium attingit a mari usque ad mare, et a flumine usque ad terminos orbis terrarum.
147Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0258C (auctor fl. 1150)
Vinum bonum quod homo, id est quilibet carnalis ponit, principium laeticiae suae, concupiscentia carnis est concupiscentia oculorum, et superbia vitae, et caeterae huius vitae delectationes, sed cum istis inebriatus fuerit, hoc est cum biberit calicem confusionis et ignominiae usque ad fecem, tunc sequitur vinum quod deterius est.
148Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0263A (auctor fl. 1150)
Et ecce vento irruente turbatum est mare, et procellae insurgentes allisae sunt navi illi, et absorbuit illam mare in profundum, usque adeo quod nulla navis illius indicia super faciem maris inspectantibus appareret.
149Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0266A (auctor fl. 1150)
Non talis mater illa quae super faciem universae terrae decretum maledictionis et vae quadrifarium induxit, quo premuntur omnes filii Adam a die ortus sui usque in diem sepulturae suae.
150Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0268A (auctor fl. 1150)
Campi siquidem mentes humiles, et a tumore secularis conversationis metu divini iudicii adaequatae intelliguntur, ut ibi: Ascendunt montes et descendunt campi, in locum quem fundasti eis (Psal. CIII) . Sed forte in campo isto nondum apparuisti, eo quod in tenebris peccatorum sis usque adhuc, et lumen iusticiae non illuxit tibi.
151Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0277B (auctor fl. 1150)
Haec enim tria sanctis in praemium reposita sunt, videlicet aeterna societas de qua dicitur: Sociabor cum apparuerit gloria tua (Psal. XVI) . Interna iocunditas, de qua scriptum est: Exultent iusti in conspectu Dei (Psal. LXVII) . Iocunda voluptas, de qua dicitur: Delectationes in dextera Dei usque in finem (Psal. XV) . Ut qui in hac vita pro Christo fuerunt miseri, in illa vita recipiunt omnium bonorum sufficientiam, qui pro eo luxerunt perfectam consequantur laeticiam, et qui pro eo calamitates passi sunt, ibi delitias possident sempiternas, praestante Domino nostro Iesu Christo, cuius regnum et imperium permanet in secula seculorum.
152Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0278C (auctor fl. 1150)
Istae enim sunt divitiae filiorum Adam a die nativitatis suae usque ad diem sepulturae suae.
153Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0284A (auctor fl. 1150)
Quid preciosius, quid appetibilius, quid maius hac mercede promitti potuit, pro qua sancti martyres, et alii iusti certaverunt usque ad mortem, qua etiam sancti omnes qui regnant cum ipso praemiati sunt.
154Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0287C (auctor fl. 1150)
Quibus omnibus significatur quoniam multi bene inchoantes miserabiliter consumantur, et propterea multiplicatio talenti usque in finem exigitur Salomone dicente: Quicquid potest manus tua, incessanter operare (Eccle. IX) , et maxime Domino praecipiente: Negotiamini, dum venio (Matth. XXV) . Qui istis circunspectionibus vitam suam munierit, sicut a laboribus sanctorum alienus non est, ita et mercedis illorum particeps erit.
155Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0287D (auctor fl. 1150)
Sicut scriptum est: Delectationes in dextera Dei usque in finem (Psal. XV) . In sinistra Dei, hoc est in praesenti vita, sunt quaedam delectationes, sed non usque in finem: quia omnis delectatio vitae istius amaritudine terminatur.
156Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0288A (auctor fl. 1150)
Sed in dextera Dei delectationes sunt usque in finem, amaritudinem consummantem, non deficientem, eo quod nulla amaritudine subsequente finiantur.
157Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0289A (auctor fl. 1150)
Sed cum usque in animam viventem ea produxerit, parvulique aetatis beneficio in robur evaserint, consilio naturae dolum furtivae illius matris deprehendunt, eaque derelicta, naturales quaerunt parentes et inveniunt et agnoscunt, quos amplectantes amore ingenito, iam ultra vocari filii sub nomine adoptionis detestantur et contemnunt.
158Absalon Sprinckirsbacensis, Sermones, 211, 0293C (auctor fl. 1150)
Tales sunt delectationes carnis, sive cuiuslibet alterius impietatis, cum ex recordatione peccati, quod gessimus, vel etiam illicito affectu rei, quam sensu exteriori comprehendimus, misera anima afficitur, usque adeo, ut iocundum sit ei de talibus cogitare, et tanquam delitias voluptatis haec et similia memoriae altius imprimere.
159Achardus S Victoris, Epistolae Achardi, 196, 1381B (auctor fl.1125)
Canonicus quidam Parisiensis, F. nomine, sola liberalitate ductus, nullo amplioris acquisitionis interveniente intuitu, magistro Richardo de Ely thesaurario vestro viginti libras Parisiensis monetae usque ad diem diffinitum commisit.
160Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0507B (auctor 969-988)
Et quia totum non est credendum chartis, indictum conventum vos adire voluimus, vestramque praesentiam usque in III Kal.
161Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0509B (auctor 969-988)
Gozbertum monachum sicut nunquam contra vestrum velle tenere tentavimus, sic ex nostra sententia prima die Rogationum usque Mosomum reducemus.
162Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0516D (auctor 969-988)
Quod continuari cum sanctis petitionibus et optamus et oramus, eadem voto ac desiderio usque in finem protensuri.
163Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0517B (auctor 969-988)
Rationes harum rerum tractare, conferre, communicare quolibet modo liceret, si R. K. I. G. H. H. T. Z. V. datis obsidibus ad nos usque pervenire posset, cui talia credere fas est, sine quo nihil talium agere possumus et debemus.
164Adalbero Remensis, Epistolae, 137, 0518A (auctor 969-988)
Non verbum dico cum significat quidem tempus, usque ad eum locum ubi dicitur, ipsa quidem secundum se dicta verba nomina sunt, et significant aliquid hic praeceptis, idem parte deficientis commentarii.
165Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 2, 5; 1 (opus 1158-1170)
Licet occupationes vestras ex magna parte noverim, negotia enim regni et ecclesie vestre dispositiones assiduis urgent vos meditationibus, ego tamen vester obedientiarius, ego - inquam - ille, cui crucem Christi imposuistis portare post Iesum, immensa vestra fretus pietate audeo me vestris occupationibus ingerere, ut, que circa Heidenhemensem cellam a tempore fundationis eius usque ad hec tempora nostra gesta sunt, per me fidelem vestrum cognoscatis.
166Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 3, 7; 1 (opus 1158-1170)
Preterea opere pretium duxi sollicitudines et labores, quos deus nostris temporibus reservavit, et exactam circa predictum locum diligentiam vestram, nostra quoque pericula, que sub obedientia vestra in eodem loco perpessi sumus, stilo currente colligare et colligata vestro conspectui presentare, ut reformatio pristine religionis, que Eugenio papa precipiente per vos in eodem loco facta est, apud successores nostros in oblivionem non veniat et preconium vestre laudis - eo, quod diligentissime et fidelissime in hac agricultura dei laboraveritis, - apud posteros vestros usque in finem seculi non pereat.
167Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 5, 14; 5 (opus 1158-1170)
Cum igitur ille beatus rex gradus de virtute ad virtutem faceret, ut centuplum acciperet et vitam eternam possideret, igne divini amoris inflammatus assumptis secum liberis suis regnum et patriam dereliquit et peregrinationem duram, que etiam pauperibus gravis esse solet, aggressus occeani periculo se commisit et tandem post magnos labores et multa pericula Luccam usque pervenit et inibi mortali infirmitate consummatus in monasterio sancti Frigdiani in domino feliciter requievit.
168Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 9, 22; 1 (opus 1158-1170)
Sanctus vero Wunebaldus virtutem obedientie et humilitatis adtendens in spiritu humilitatis in cunctis, que ei iniungebantur, perfectum se servientem exhibuit et sicut bonus filius et perfectus discipulus usque ad mortem sancto Bonifatio obedivit.
169Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 9, 24; 3 (opus 1158-1170)
Quas ipse ad tantum culmen perfectionis perduxit, ut usque in hodiernum diem per totam provinciam illam in laudem dei honor et gloria sancti Wunebaldi predicetur.
170Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 18, 54; 5 (opus 1158-1170)
Et loco nomen Heidenheim usque in hodiernum diem permansit.
171Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 24, 76; 9 (opus 1158-1170)
Que res ancilla et aliis, qui cum illa aderant, referentibus in tanta admiratione est habita, ut non solum homines, qui illius temporis erant, signum istud cognoverint, verum etiam usque ad memoriam nostram scriptis mandatum perduraverit.
172Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 28, 82; 1 (opus 1158-1170)
Denique post mortem fratris sui sancta et venerabilis virgo Walpurga gubernacula et regimen regularis discipline in cella Heidinheimmensi, usque dum vixit, tenuit et se ipsam formam et exemplum bene vivendi ostendens omnem excessum strennue et, ut ita dicam, viriliter coercuit. Tante enim fuit, cum tempus et res exposcebat, gravitatis et tante suo tempore pietatis et mansuetudinis et omni tempore in omni conversatione tante extitit sanctitatis, ut ab omnibus merito veneraretur ut domina et a cunctis diligeretur ut mater amantissima.
173Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 29, 86; 3 (opus 1158-1170)
Mox mirum in modum lux celitus demissa in modum fulguris coruscantis omnem locum, in quo sancta Walpurgis et sorores eius erant, replevit et usque ad ortum solis ab eis non recessit.
174Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 33, 102; 2 (opus 1158-1170)
Tempore enim Gregorii pappe, qui tertius apostolice sedi presidebat, et Pipini Alamannorum regis et sancti Bonifatii martiris fundata fuit prenominata cella et a prima fundatione a monachis inhabitata, sed post mortem sanctorum Willibaldi et Wunebaldi et Walburgis a secularibus canonicis possessa et omnibus antiquitatis privilegiis abolitis mira dispensatione dei pastoralis virga sancti Wunebaldi argento circumtecta in testimonium prime institutionis in sinu altaris usque in hodiernum diem est reservata.
175Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 33, 104; 4 (opus 1158-1170)
Sed et regula sancti Benedicti a Cassino monte deportata et alii libri ecclesiastice edificationi necesarii, quos pius confessor in asino suo ad Hedinheimensen cellam advexerat, licet propter vetustatem inutiles, tamen propter reverentiam predicti patris usque adhuc apud nos habentur.
176Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 36, 110; 2 (opus 1158-1170)
Omnibus ergo canonicis usque ad unum episcopo consentientibus et prebendam pro deo et pro denominata reconpensatione refutantibus contigit, ut Eugenius papa ad Franciam accederet et convocatis universarum provinciarum episcopis et abbatibus in Remensi ecclesia famosissimam synodum celebraret.
177Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 39, 116; 2 (opus 1158-1170)
Quod scissma diu duravit, sed rege Cunrado obsequio Gehardi comitis in partem Burchardi episcopi inclinato nulla synodali discussione habita, sed regia potentia adhibita predictus Burchardus, homo bonus et simplex, sed ad laborem episcopalis officii per omnia debilis, in kathedra pontificali usque ad audientiam Eugenii pape permansit.
178Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 57, 151; 2 (opus 1158-1170)
Ex antiquo locus ille in religione monastica fundatus beatum Wunebaldum confessorem pretiosissimum abbatem habuisse dinoscitur primum quidem et novissimum usque ad hec felicissima apostolatus vestri tempora.
179Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 57, 152; 3 (opus 1158-1170)
Postmodum vero barbarica tirannide vastatus clericis secularibus per multam rectorum negligentiam ad inhabitandum concessus est usque ad hec ultima tempora beate memorie domini Eberhʾ Eistetensi episcopi, qui divinitus inspiratus clericos ibidem investitos quiete et pacifice singulatim omnes usque ad unum in diebus suis transtulit et stipendia primitus habita aliis beneficiis ecclesiasticis illis commutavit.
180Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 59, 158; 3 (opus 1158-1170)
Ad quem Eugenius papa Nondum, frater inquit usque ad sanguinem decertasti neque utile est, ut absolvaris, sicut petisti.
181Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, p1, 94, 219; 2 (opus 1158-1170)
Misso namque ad dominos cardinales domino abbate ad hoc, ut ego et ipse a cura Heidenheim absolveremur, ita ab eis remissus est ad nos, ut necessitate obedientie dirigetur usque ad vos.
182Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, text ilsungs, 1; 2 (opus 1158-1170)
Ipse namque paucis admodum eum monachis iuvantibus una cum sorore sua sacratissima virgine Walpurga suis manibus tribulos et spinas eruebat, vepres secabat locumque illum a tescuarum squalore emundabat et monasterium, quod usque hodie ibi est, annisu auxilioque beati Bonefatii Moguntini archiepiscopi adminiculoque fratris sui Willibaldi confessoris Christi et Aureacensis episcopi illic construxit monachosque ex una parte eiusdem monasterii congregavit, in alia vero parte sanctissimam virginem Walpurgam sororem scilicet suam cum sanctis monialibus sibi subiectis deoque devotis collocavit.
183Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, text ilsungs, 2; 1 (opus 1158-1170)
Beato vero Wunebaldo de hoc mundo ad celestem remunerationem pervocato monachisque illis, qui sub eo erant, illum ad eandem remunerationem partim sequentibus, partimque quasi oves sine pastore errantes ad alios abbates decedentibus, beata Walpurgis ex consultu beati Bonifatii archiepiscopi sanctique Willibaldi fratris sui consensu hereditarioque iure in loco eodem fratri suo una cum sanctimonialibus successit totumque locum illum cum omnibus utensilibus suis uni illi congregationi vendicavit regulamque eandem, quam sub fratre suo prius exercuerant, usque ad annum post obitum fratris sui sedecimum religiosissime excoluit.
184Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, text ilsungs, 5; 1 (opus 1158-1170)
Hec quoque tot animarum pericula a tempore Pippini imperatoris usque ad tempora Lotharii imperatoris, cui Cunradus rex successit in regno, duraverunt, locum illum penitus destruxerunt hereditariaque presumptione canonici illi locum illum devastaverunt et ad dei vindictam punitionemque conversationum illorum se invicem accusantium antiqua religio omnino annichilata est nec aliquis precedentium episcoporum presumptionem hanc sedare potuit, donec Gebehardus, qui post redditam ecclesiarum electionis libertatem primus ad Aureacensem ecclesiam gubernandam electus est, presumptionem illam zelo iustitie emulari cepit.
185Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, text ilsungs, 6; 1 (opus 1158-1170)
Consultis ecclesiarum primatibus Adelbert Moguntino archiepiscopo metropolitano scilicet suo, Kunrado Salzburgensi archiepiscopo atque Ottone sanctissimo Babergensi episcopo ceterisque ecclesiarum rectoribus eorumque consilio prudenter litteris preposituram, decaniam atque prebendas devastati illius loci aliquantisper temporis permisit vacare usque ad X canonicos, quorum nomina hec sunt: Heliseus, Ezzo, Fridericus, Megenwardus, Cunradus, Arnolfus, Gebehardus, Hermanus, Kunradus.
186Adalbertus abbas Heidenheimensis, Relatio, text ilsungs, 7; 1 (opus 1158-1170)
Apostolicus vero votum laudabile aprobavit et ad hoc corroborandum perficiendumque viros sanctitatis testimonio probatissimos Adam scilicet abbatem Ebrachensem, Ratispetonensem et Hermanum similiter Augustensem scolasticum in testimonium sue approbationis una cum episcopo nostro usque ad nos transmisit eisque dispensationis potestatem super hoc negotio tradidit.
187Adalbertus Samaritanus, Praecepta dictaminum, 4, 12; 55 (auctor -c.1150)
Fraternaliter itaque moneo, amicabiliter consulo, ut ab indignatione desinas, ire frenum ponas in animo gerens modestiam, in lingua temperantiam et quasi non dissidium inter vos usque ad Domini adventum dissimula.
188Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0921C (auctor fl. 964)
At ille oratione facta remeavit ad eremum, ubi fodiens aquam invenit amaram, eaque usus est usque ad ultimum vitae diem.
189Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0922D (auctor fl. 964)
Horum temporibus fuit etiam Helias monachus agens in eremo aetatis annum circa centesimum atque decimum; antea tamen pene septuaginta annis solus vixit in solitudine, et usque ad hanc aetatem ieiunando, multumque silendo et viriliter conversando pervenit.
190Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0928C (auctor fl. 964)
Videat igitur, o sanctissima mater, charitas tua, quam fortis iste vir fuit in orationis officio, qui de vespera usque mane extensis manibus orabat.
191Adalgerus episcopus, De studio virtutum, 134, 0936D (auctor fl. 964)
In tali namque tenore facta fuit illa descriptio, ut si quos imperator morti damnasset, usque triginta dies servarentur illaesi, quos regis ira iudicaret severius, et eorum sententia esset suspensa, quatenus in spatio triginta dierum ira quiescente, probasset iustum an iniustum, et quod iustum probasset, hoc agere studuisset.
192Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, p1; 22 (auctor c.624-704)
XX. De asperis et petrosis locis ab Hierusalem usque ad ciuitatem Samuhelis late patentibus et usque ad Caesaream Palaestinae occasum uersus succedentibus.
193Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 1; 5 (auctor c.624-704)
Ea uero pars murorum cum interpositis turribus, quae a supra descripta Dauid porta per aquilonale montis Sion supercilium, quod a 2 meridie supereminet ciuitati, usque ad eam eiusdem montis frontem dirigitur, quae praerupta rupe orientalem respicit plagam, nullas habere portas conprobatur.
194Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 1; 9 (auctor c.624-704)
Nam Hierosolymitanus ipse situs a supercilio aquilonali montis Sion incipiens ita est molli a conditore deo dispositus decliuio usque ad humiliora aquilonalium orientaliumque murorum loca, ut illa pluuialis exuberantia nullo modo in plateis stagnantium aquarum in similitudinem supersedere possit, sed instar fluuiorum de superioribus ad inferiora decurrat.
195Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 2; 3 (auctor c.624-704)
In medio spatio huius interioris rotundae domus rotundum inest in una eademque petra excisum tegurium, in quo possunt ter terni homines stantes orare, et a uertice alicuius non breuis staturae stantis hominis usque ad illius domunculae camaram pes et semipes mensura in altum extenditur.
196Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 2; 6 (auctor c.624-704)
Nam a pauimento eius usque ad sepulchri marginem lateris quasi trium mensura altitudinis palmorum haberi dignoscitur.
197Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 2; 9 (auctor c.624-704)
Nam illud saepe supra memoratum rotundum tegurium alio nomine euangelistae monumentum uocant, ad cuius hostium aduolutum et ab eius hostio reuolutum lapidem resurgente Domino pronuntiant; sepulchrum uero proprie dicitur ille locus in tegurio, hoc est in aquilonali parte monumenti, in quo dominicum corpus linteaminibus inuolutum conditum quieuit, cuius longitudinem Arculfus in septem pedum mensura propria mensus est manu, quod uidelicet sepulchrum non, ut quidam falso opinantur, duplex et quandam de ipsa maceriolam petra habens excisam duo crura et femora duo intercidentem et separantem, sed totum simplex a uertice usque ad plantas lectum unius hominis capacem super dorsum iacentis praebens in modum speluncae, introitum a latere habens ad australem monumenti partem e regione respicientem culmenque humile desuper eminens fabrefactum, in quo utique sepulchro duodenae lampades iuxta numerum XII sanctorum apostolorum semper die ac nocte ardentes lucent, ex quibus quattuor in imo illius lectuli sepulchralis loco inferius positae, aliae uero bis quaternales super marginem eius superius conlocatae ad latus dexterum oleo nutriente praefulgent.
198Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 3; 2 (auctor c.624-704)
De illius ergo petrae coloribus, in qua illud saepe dictum tegurium dolatomm ferramentis interius cauatum dominicumque sepulchrum in aquilonali loco ipsius habens de una eademque petra excisum, qua et monumentum, hoc est ipsum tegurium, Arculfus a me interrogatus dixit: Illud dominici monumenti tegurium nullo intrinsecus ornatu tectum usque hodie per totam eius cauaturam ferramentorum ostendit uestigia, quibus dolatores siue excisores in eodem usi sunt opere; color uero illius eiusdem petrae monumenti et sepulchri non unus, sed duo permixti uidentur, ruber utique et albus, unde et bicolor eadem ostenditur petra.
199Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 6; 3 (auctor c.624-704)
Sed et hoc mihi diligentius interroganti sanctus addidit Arculfus inquiens: Inter Anastasim, hoc est illam saepe supra memoratam rotundam ecclesiam, et basilicam Constantini quaedam patet plateola usque ad ecclesiam Golgothanam, in qua uidelicet plateola die et nocte semper lampades ardent.
200Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 9; 6 (auctor c.624-704)
Et ita hoc dominicum sudarium patres filiis de eiusdem ter beati hominis semine nati quasi hereditario iure fideles fidelibus secundum eorum prosapiae seriem fideliter usque ad quintam commendabant generationem.
201Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 20; 1 (auctor c.624-704)
Ab Helia septemtrionem uersus usque ad Samuhelis ciuitatem, quae Armathem nominatur, terra petrosa et aspera per quaedam monstratur interualla, ualles quoque spinosae usque ad Tamniticam regionem patentes.
202Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 20; 2 (auctor c.624-704)
Aliter uero a supradicta Helia et monte Sion qualitas regionum monstratur usque ad Caesaream Palaestinae occasum uersus; nam quamuis aliqua repperiantur angusta et breuia aspera loca interposita, praecipue tamen latiores plani monstrantur campi interpositis oliuetis laetiores.
203Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 23; 6 (auctor c.624-704)
In eodem igitur loco, ut sanctus refert Arculfus, sedulus eiusdem frequentator, aerea grandis per circuitum rota desuper explanata collocata est, cuius altitudo usque ad ceruicem haberi monstratur mensurata.
204Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 27; 7 (auctor c.624-704)
Multi enim uenient in nomine meo dicentes, quia ego sum Christus, et cetera sequentia de nouissimis temporibus et saeculi consummatione, quae Matthaeus prolixo sermone prosequitur usque ad eum locum, quo et de tempore huius manifeste idem euangelista ex uerbis Domini protracti sermonis ostendit ita dicens: Et factum est, cum consummasset Iesus sermones hos omnes, dixit discipulis suis: Scitis, quia post biduum pascha fiet et filius hominis tradetur, ut crucifigatur et cetera.
205Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 1, 27; 8 (auctor c.624-704)
Aperte ergo ostenditur Dominum in die quartae feriae biduo restante usque ad primam azymorum diem, quae dicitur pascha, supra commemoratum sermonem prolixum ad interrogantes fuisse locutum quatuor supradictos discipulos.
206Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 3; 2 (auctor c.624-704)
Quae sacri lauacri aqua de muro effusa in petra inferius iacente quasi quandam natura cauatam inuenit fossam; quae eadem undula in primo dominico repleta natalicio ex eadem die ad nostra usque tempora per multos saeculorum circuitus purissima plena monstratur limpha sine ulla defectione uel diminutione, nostro Saluatore hoc miraculum a die natiuitatis suae peragente, de quo propheta canit: Qui eduxit aquam de petra et apostolus Paulus: Petra autem erat Christus, qui de durissima contra naturam petra in deserto sitienti populo consolatoriam produxit undam.
207Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 11; 3 (auctor c.624-704)
Quam sanctus Hieronymus alibi narrat ab exordio mundi usque ad Constantini regis imperium permansisse, et fortassis ideo non dixit penitus defecisse, quia eadem aetate, quamuis non tota illa, sicuti prius fuerat, grandissima quercus monstrabatur, tamen aliqua pars eius permansit in suo stabilita loco.
208Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 12; 1 (auctor c.624-704)
Egredientibus de Chebron in campi latitudine sita ad aquilonalem plagam haut procul a margine uiae ad sinistram occurrit pinosus non grandis mons tribus milibus a Chebron distans, a cuius pineto pinea ad Hierosolymam usque in camelis uehuntur ligna ad focos nutriendos.
209Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 16; 1 (auctor c.624-704)
Ille sacrosanctus et honorabilis locus, in quo Dominus ab Iohanne baptizatus est, semper aquis fluminis tegitur Iordanis, et sicut Arculfus refert, qui ad eundem peruenerat locum hucque et illuc per eundem transnatauit fluuium, in eodem sacrosancto loco lignea crux summa infixa est, iuxta quam aqua usque ad collum longissimi uenit stantis uiri aut alio in tempore nimiae siccitatis ad mammillas usque; inundatione uero facta maiore illa tota crux aquarum adiectione protegitur.
210Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 16; 2 (auctor c.624-704)
Locus itaque eiusdem crucis, in quo, ut superius dictum est, Dominus baptizatus est, citra alueum fluminis habetur, a quo usque in alteram ripam in parte Arabiae homo fortis iactare lapidem potest funda inpellente.
211Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 16; 3 (auctor c.624-704)
Igitur a loco supra memoratae crucis pons lapideus arcibus fultus ad aridam usque porrigitur, per quem ipsam adeuntes crucem per cliuum homines descendunt, ad aridam reuersi ascendunt.
212Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 18; 2 (auctor c.624-704)
Qui etiam eiusdem superius memorati lacus maritimam frequentauit oram, cuius longitudo usque ad Zoaros Arabiae stadiis quingentis octuaginta dirigitur, latitudo stadiis centum quinquaginta usque ad uicina Sodomorum.
213Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 19; 3 (auctor c.624-704)
Sed notandum non esse in Panio exordium Iordanis, sed in Traconitide terra CXX interiectis stadiis usque ad Caesaream Philippi, quae nunc Panias a Panio monte tractum nomen accipiens uocitatur.
214Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 19; 5 (auctor c.624-704)
Inde quoque emergentes et interiecto quodam interuallo in unum confluentes fluuium coeunt, qui exinde suum dirigens cursum CXX stadia sine ulla interfusione usque ad urbem, cui nomen est Iulias, progreditur.
215Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 20; 4 (auctor c.624-704)
Haec breuia de Iordanis exordio et lacu Cinereth partim de tertio Iudaicae captiuitatis libro, partim de sancti Arculfi experientia excerpta detulimus, qui, ut ipse indubitanter refert, ab eo loco, quo de faucibus maris Galileae Iordanis egreditur, usque ad eum locum, ubi in mare mortuum intrat, VIII dierum iter habuit; quod scilicet idem mare salsissimum et de montis Oliueti specula saepius, sicut ipse narrat, sanctus prospexit Arculfus.
216Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 29; 7 (auctor c.624-704)
A quo uidelicet Thabor monte usque ad Damascum iter septem dierum Arculfus habuit.
217Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 30; 2 (auctor c.624-704)
De cuius situ etiam Arculfus enarrans ab his, quae prius lectione didicimus, nullo discrepat modo, qui ab Hierosolymis discendens et ab Ioppe nauigare incipiens XL dierum iter usque ad Alexandriam habuit, de qua breuiter Naum prophetae sermo habetur ita dicentis: Aqua in circuitu eius, cuius diuitiae mare, aquae muri eius.
218Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 2, 30; 23 (auctor c.624-704)
Nauigabilis enim est usque ad urbem, ut appellant, Elefantorum; ulterius nauem procedere cataractae, hoc est fluminales aquarum tolli, non sinunt, non defectu gurgitis, sed totius fluminis praecipitio et quadam ruina currentium aquarum.
219Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 1; 2 (auctor c.624-704)
Quae procul dubio Romani est metropolis imperii, undique mari circumdata excepta aquilonali parte illius, quod mare LX milibus passuum a mari magno erumpens ad murum usque ciuitatis extenditur.
220Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 1; 3 (auctor c.624-704)
A muro uero Constantinopoleos usque ad hostia Danubii fluminis LX milibus hoc idem protenditur mare.
221Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 10 (auctor c.624-704)
Mirum dictu, usque in hodiernum diem eadem bis quinorum eius uestigia digitulorum apparent usque ad radices in marmorea insertorum columna, in quorum loco sanctus Arculfus suos denos proprios inseruit digitos similiter ad radices usque intrantes.
222Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 11 (auctor c.624-704)
Eiusdem quoque homulli sanguis equi, cuius coxa in pauimento mortui cadentis in duas confracta est partes, nullo modo ablui aut deleri potuit, sed indelebilis in pauimento domus usque ad nostra permanet tempora idem equinus cruor.
223Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 12 (auctor c.624-704)
Aliam quoque de eodem Georgio confessore certam relationem nobis sanctus Arculfus intimauit, quam ab expertis quibusdam satis idoneis narratoribus in supra memorata Constantinopolitana urbe indubitanter didicit, qui hoc modo de illo sancto confessore pronuntiare soliti erant dicentes: Quidam homunculus saecularis Diospolim ciuitatem in equo sedens ingressus eo in tempore, quo ad expeditionem faciendam multa populorum milia undique conueniebant collecta, illam accedens intrauit in domum, in qua supra memorata marmorea extat columna in se sancti confessoris Georgii habens depictam imaginem, ad quam quasi ad praesentem Georgium loqui coepit dicens: (Me tibi, Georgio confessori, et meum commendo equum, et ut per orationum uirtutem tuarum ab uniuersis bellorum atque morborum aquarumque periculis liberati ambo ad hanc usque urbem post expeditionis tempus incolumes reuersi perueniamus, et si tibi ita deus misericors nostram reuersionem donauerit prosperam secundum optionem nostrae paruitatis, ego hunc meum, quem ualde amo, ippum tibi pro munere donandum offeram in conspectu tuae adsignaturus formulae.
224Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 4; 15 (auctor c.624-704)
Propterea hos tibi uiginti solidos auri adfero equi pretium mei, quem tibi primule commendatum mihi usque in hodiernum conseruasti diem.
225Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis [CSEL], 3, 5; 8 (auctor c.624-704)
Haec itaque, quae superius, de Constantinopoleos situ et conditione nec non et de illa rotunda ecclesia, in qua salutare lignum reconditum habetur, et cetera ab ore sancti sacerdotis Arculfi intente didicimus, qui in eadem primaria Romani imperii ciuitate a paschali solemnitate usque ad dominicum permansit natalicium, postea exinde Romam appetens enauigauit.
226Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0780C
Ea vero pars murorum cum interpositis turribus quae a supra descripta David porta per aquilonale montis Sion supercilium, quod a meridie supereminet civitati, usque ad eam eiusdem montis frontem dirigitur, quae praerupta rupe orientalem respicit plagam, nullas habere portas comprobatur.
227Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0781A
Nam Hierosolymitanus ipse situs a supercilio aquilonali montis Sion incipiens, ita est molli a conditore Deo dispositus declivio usque ad humiliora aquilonalium orientaliumque murorum loca, ut illa pluvialis exuberantia nullo modo in plateis, stagnantium aquarum in similitudinem, supersedere possit, sed instar fluviorum de superioribus ad inferiora decurrit.
228Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0782A
Haec bis quaternales portas habet, hoc est quatuor introitus per tres e regione interiectis viarum spatiis stabilitos parietes: ex quibus quatuor exitus ad Vulturnum spectant, qui et Calcias dicitur ventus; alii vero quatuor ad Eurum [Al., occasum] respiciunt. In medio spatio huius interioris rotundae domus rotundum inest in una eademque petra excisum tegorium [Al., tegurium], in quo possunt ter terni homines stantes orare, et a vertice alicuius non brevis staturae stantis hominis usque ad illius domunculae camaram [Al., cameram] pes et semipes mensura in altum extenditur.
229Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0782A
Nam a pavimento eius usque ad sepulcri marginem lateris quasi trium mensura altitudinis palmorum haberi dignoscitur.
230Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0782C
Quod videlicet sepulcrum non (ut quidam falso opinantur) duplex est, et quamdam de ipsa maceriola petram habens excisam, duo crura et femora, duo intercedentem et separantem, sed totum simplex a vertice usque ad plantas, lectum [Al., latum] unius hominis capacem super dorsum iacentis praebens [Al. add. spatium] in modum speluncae, introitum a latere habens ad australem partem monumenti e regione respicientem, culmenque humile desuper eminens fabrefactum: in quo utique sepulcro duodenae lampades iuxta numerum XII sanctorum apostolorum semper die ac nocte ardentes lucent, ex quibus quatuor in imo illius lectuli sepulcralis loco inferius positae, aliae vero bis quaternales super marginem eius superius collocatae ad latus dexterum, oleo nutriente praefulgent.
231Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0784B
De illius ergo petrae coloribus, in qua illud saepe dictum tegorium dolatorum ferramentis interius cava tum Dominicumque sepulcrum in aquilonali loco ipsius habens de una eademque petra excisum qua et monumentum, hoc est ipsum tegorium, Arculfus a me interrogatus dixit: Illud Dominici monumenti tegorium nullo intrinsecus ornatu tectum usque hodie per totam eius cavaturam ferramentorum ostendit vestigia, quibus dolatores sive excisores in eodem usi sunt opere: color vero illius eiusdem petrae monumenti et sepulcri non unus, sed duo permisti videntur, ruber utique et albus, unde et bicolor eadem ostenditur petra.
232Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0785B
Sed et haec mihi diligentius interroganti sanctus addit Arculfus inquiens: Inter Anastasim, hoc est illam saepe supra memoratam rotundam ecclesiam et basilicam Constantini, quaedam patet plateola usque ad ecclesiam Golgothanam, in qua videlicet plateola die ac nocte semper lampades ardent.
233Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0786C
Et ita hoc Dominicum sudarium patres filiis de eiusdem ter beati hominis progenie sati, quasi haereditario iure fideles fidelibus, secundum eorum prosapiae seriem, fideliter usque ad quintam commendabant generationem.
234Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0789D
CAPUT XX. De asperis et petrosis locis ab Hierusalem usque ad civitatem Samuelis late patentibus, et usque ad Caesaream Palaestinae occasum versus succedentibus.
235Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0790D
Ab Aelia septentrionem versus usque ad Samuelis civitatem, quae Ramathas [Al. Armathem] nominatur, terra petrosa et aspera per quaedam monstratur intervalla.
236Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0790D
Valles quoque spinosae usque ad Tamniticam regionem patentes.
237Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0790D
Altera vero a supradicta Aelia et monte Sion qualitas regionum monstratur usque ad Caesaream Palaestinae occasum versus.
238Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0791D
In eodem igitur loco, ut sanctus refert Arculfus, sedulus eiusdem frequentator, aerea grandis per circuitum rota desuper explanata collocata est, cuius altitudo usque ad verticem haberi monstratur mensurata: in cuius medietate non parva patet pertusura [Al., percussura], per quam desuper apertam vestigia pedum Domini plane et lucide impressa in pulvere demonstrantur.
239Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0794B
Multi enim venient in nomine meo dicentes, quia ego sum Christus (Ibid.) , et caetera sequentia de novissimis temporibus et saeculi consummatione, quae Matthaeus prolixo sermone prosequitur usque ad eum locum, quo et tempore [Al., tempus] huius manifeste idem evangelista ex verbis Domini protracti sermonis ostendit ita dicens: Et factum est cum consummasset Iesus sermones hos omnes, dixit discipulis suis: Scitis quia post biduum Pascha fiet, et Filius hominis tradetur ut crucifigatur (Matth. XXVI) , et caetera.
240Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0794B
Aperte ergo ostenditur Dominum in die quartae feriae, biduo restante usque ad primam azymorum diem qui dicitur Pascha, supra commemoratum sermonem prolixum ad interrogantes fuisse locutum quatuor supradictos apostolos.
241Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0794C
Huc usque de locis sanctis Hierosolymitanae civitatis et montis Sion montisque Oliveti et vallis Iosaphat interiacentis iuxta sancti Arculfi eorumdem frequentatoris locorum certam narrationem sufficiat descripsisse.
242Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0795D
Quae sacri lavacri aqua de muro effusa in petra inferius iacente, quasi quamdam natura cavatam invenit fossam: quae eadem undula in primo Dominico repleta natalitio, ex eadem die ad nostra usque tempora per multos saeculorum circuitus purissima plena monstratur lympha sine ulla defectione vel diminutione, nostro Salvatore hoc miraculum a die nativitatis suae peragente, de quo Propheta canit: Qui eduxit aquam de petra (Psal. LXXVII) . Et apostolus Paulus: Petra autem erat Christus (I. Cor. X) , qui de durissima contra naturam petra in deserto sitienti populo consolatoriam produxit undam.
243Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0798A
Huc usque de sepulcris patriarcharum sufficiat craxasse.
244Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0798C
Quam sanctus Hieronymus alibi narrat ab exordio mundi usque ad Constantini regis imperium permansisse; et fortassis ideo non dixit penitus defecisse, quia eadem aetate, quamvis non tota illa, sicuti prius fuerat, grandissima quercus monstrabatur; tamen aliqua pars eius permansit in suo stabilita loco; ex qua, ut refert Arculfus qui eam propriis conspexit oculis, adhuc quoddam truncatum [Grets., quidam truncus] remanet spurium radicatum in terra, ecclesiae protectum tegmine, mensuram quasi duorum longitudinis virorum habens: de quo videlicet conso [Grets., corroso] spurio ex omni parte securibus circumciso, hastellarum ad diversas orbis provincias particulae asportantur ob eiusdem quercus venerationem et recordationem, sub qua (ut superius commemoratum est) angelorum quondam conventio ad Abraham patriarcham famosa et praedicabilis fuerat condonata.
245Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0798D
Egredientibus de Chebron in campi latitudine sita ad aquilonalem plagam, haud procul a margine viae ad sinistram, occurrit pinosus non grandis mons, tribus millibus a Chebron distans: a cuius pineto pinea ad Hierosolymam usque in camelis vehuntur ligna ad focos nutriendos.
246Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0800A
Ille sacrosanctus et honorabilis locus, in quo Dominus a Ioanne baptizatus est, semper aquis fluminis tegitur Iordanis: et, sicut Arculfus refert qui ad eumdem pervenerat locum, hucque et illuc per eumdem transnatavit fluvium, in eodem sacrosancto loco lignea crux summa infixa est, iuxta quam aqua usque ad collum longissimi venit stantis viri; aut alio in tempore nimiae siccitatis aquis imminutis ad mamillas usque: inundatione vero facta maiore, illa tota crux aquarum adiectione protegitur.
247Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0800B
Locus itaque eiusdem crucis, in quo (ut superius dictum est) Dominus baptizatus est, citra alveum fluminis habetur: a quo usque in alteram ripam in parte Arabiae homo fortis iactare lapidem potest funda impellente.
248Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0800B
Igitur a loco supra memoratae crucis pons lapideus arcubus fultus ad aridam usque porrigitur, per quem ipsam adeuntes crucem, per clivium homines descendunt, ad aridam reversi ascendunt.
249Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0801A
Idem nobis et de maris Mortui sale narravit: quod similiter iisdem tribus supradictis sensibus a se comprobatum nuntiavit; qui etiam eiusdem superius memorati lacus maritimam frequentavit oram, cuius longitudo usque ad Zoaros Arabiae stadiis quingentis octuaginta dirigitur, latitudo stadiis centum quinquaginta usque ad viciniam Sodomorum.
250Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0801B
Sed notandum non esse in Panio exordium Iordanis, sed in Traconitide terra CXX interiectis stadiis usque ad Caesaream Philippi, quae nunc Panias a Panio monte tractum nomen accipiens vocitatur.
251Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0801B
Unde quoque emergentes et interiecto quodam intervallo in unum confluentes fluvium coeunt, qui exinde suum dirigens cursum, CXX stadia sine ulla interfusione usque ad urbem, cui nomen est Iulias, progreditur.
252Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0802B
Haec brevia de Iordanis exordio et lacu Cinereth, partim de tertio Iudaicae captivitatis libro, partim de sancti Arculfi experientia excerpta retulimus, qui, ut ipse indubitanter refert, ab eo loco quo de faucibus maris Galilaeae Iordanis egreditur, usque ad eum locum ubi in mare Mortuum intrat, VIII dierum iter habuit: quod scilicet idem mare salsissimum et de montis Oliveti specula saepius (sicut ipse narrat) sanctus prospexit Arculfus.
253Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0805D
Similiter et ea quae supra de montis Thabor situ et forma iuxta sancti Arculfi narrationem descripsimus, nullo discrepant modo ab his quae de situ eiusdem montis et mira rotunditate sanctus Hieronymus narrat: a quo videlicet Thabor monte usque ad Damascum iter septem [Al., octo] dierum Arculfus habuit.
254Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0806A
Qui ab Hierosolymis descendens, et ab Ioppe navigare incipiens, XL ( sic ) dierum iter usque ad Alexandriam habuit, de qua breviter Naum prophetae sermo habetur, ita dicentis: Aqua in circuitu eius.
255Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0807B
Navigabilis enim est usque ad urbem (ut appellant) Elephantorum: ulterius navem procedere cataractae, hoc est fluminales aquarum colles, non sinunt, non defectu gurgitis, sed totius fluminis praecipitis et quadam ruina currentium aquarum.
256Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0808C
Quae procul dubio Romani est metropolis imperii, undique mari circumdata, excepta aquilonali parte illius, quod mare LX millibus passuum a mari Magno erumpens, ad murum usque civitatis extenditur: a muro vero Constantinopoleos usque ad ostia Danubii fluminis XL [Grets., LX] millibus hoc idem protenditur mare. Haec itaque imperatoria civitas non parvo murorum ambitu per XII millia passuum circumcincta, angulos iuxta situm maris habens per maritimam (ut Alexandria sive Carthago) constructos oram, et ad Tyri similitudinem crebris insuper turribus communitos muros, domus intra civitatis moenia habet numerosas: ex quibus plurimae mirae magnitudinis lapideae instar Romae habitaculorum consurgunt.
257Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0811C
usque in hodiernum diem eadem bis quinorum eius vestigia digitorum apparent usque ad radices, in marmorea insertorum columna: in quorum loco sanctus Arculfus suos denos proprios inseruit digitos, similiter ad radices usque intrantes.
258Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0811D
Eiusdem quoque homunculi sanguis equi, cuius coxa in pavimento mortui cadentis in duas confracta est partes, nullo modo ablui aut deleri potuit, sed indelebilis in pavimento domus usque ad nostra permanet tempora idem equinus cruor.
259Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0812A
Quidam homunculus saecularis Diospolim civitatem in equo sedens ingressus eo in tempore quo ad expeditionem faciendam multa populorum millia undique conveniebant collecta, illam accedens intravit in domum in qua supra memorata marmorea exstat columna in se sancti confessoris Georgii habens depictam imaginem, ad quam quasi ad praesentem Georgium loqui coepit dicens: Me tibi Georgio confessori et meum commendo equum, et ut per orationem virtutum tuarum ab universis bellorum atque morborum, aquarumque periculis liberati, ambo hanc usque urbem post expeditionis tempus incolumes reversi perveniamus; et si tibi ita Deus misericors nostram reversionem donaverit prosperare secundum optionem nostrae parvitatis, ego hunc meum, quem valde amo, equum, ipsum tibi pro munere donandum offeram in conspectu tuae assignaturus formulae.
260Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0812C
Propterea hos tibi viginti solidos auri affero, equi pretium mei, quem tibi primule commendatum mihi usque in hodiernum conservasti diem.
261Adamnanus Hiiensis, De locis sanctis, 88, 0814B
Hoc mirabile oleum honorem protestatur Mariae matris Domini Iesu, de quo Pater ait: In oleo sancto meo linivi eum (Psal. LXXXVIII) . Item Psalmigraphus ad ipsum Filium Dei loquitur dicens: Unxit te Deus, Deus tuus, oleo laetitiae prae participibus tuis (Psalm. XLIV) . Haec itaque quae superius de Constantinopoleos situ et conditione, nec non et de illa rotunda ecclesia in qua salutare lignum reconditum habetur, et caetera ab ore sancti sacerdotis Arculfi intente didicimus, qui in eadem primaria Romani imperii civitate a paschali solemnitate usque ad dominicum permansit natalitium, postea exinde Romam appetens enavigavit.
262Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0729C
Et necdum in id temporis usque nomen eius in his locis erat notum.
263Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0735A
Cui sanctus ait: « Si duodecim annis inter Britones cum fletu et lacrymis poenitentiam egeris, nec ad Scotiam usque ad mortem reversus fueris, forsan Deus peccato ignoscet tuo.
264Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0737A
» Ad quae Sancti verba senior respondens frater ait: « Hoc in mente propositum licet in hanc horam usque nullatenus habuerimus, tamen tuum sequemur consilium, divinitus, ut credimus, inspiratum.
265Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0738C
Quomodo ab illo misero homuncione postularem carmen laetitiae, qui nunc ab inimicis trucidatus, usque ad finem ocius pervenit vitae?
266Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0739C
» Hoc miraculum Sanctus quamvis de aliis electis dicere videatur, vanam utique fugiens gloriam, de seipso tamen dixisse, per obliquum licet, nullus dubitare debet, qui Paulum legit apostolum vas electionis de talibus narrantem sibi revelatis visionibus; non enim ita scripsit: Scio me; sed, Scio hominem raptum usque ad tertium coelum.
267Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0740A
XXV. Alio in tempore Diormitius, Sancti pius ministrator, usque ad mortem aegrotavit: ad quem in extremis constitutum Sanctus visitans accessit, Christique invocato nomine, infirmi ad lectulum stans, et pro eo exorans dixit: « Exorabilis mihi fias precor, Domine, et animam mei ministratoris pii de huius carnis habitaculo me non auferas superstite.
268Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0743D
II. Quaedam erat arbor valde pomosa prope monasterium Roboris Campi, in australi eius parte, de qua cum incolae loci quondam haberent pro nimia fructus amaritudine querimoniam, quadam die Sanctus ad eam accessit Autumnali tempore, vidensque lignum incassum abundos habere fructus, qui ex eis gustantes plus laederent quam delectarent; Sanctus elevata manu benedicens, ait: « In nomine omnipotentis Dei omnis tua amaritudo, o arbor amara a te recedat, tuaque huc usque amarissima, nunc in dulcissima vertantur poma.
269Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0745A
Qua ascendente visa, Sanctus ad quemdam de suis iuxta se monachum sedentem, nomine Silvanum: « Haec nubes, ait valde nocua hominibus et pecoribus erit; hacque die velocius transvolans super aliquantam Scothiae partem, pluviam vespere distillabit morbiferam: quae gravia et purulenta humanis in corporibus, et in pecorum uberibus nasci faciet ulcera, quibus homines morbidi, et pecudes illa venenosa gravitudine usque ad mortem molestati laborabunt.
270Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0745B
Cui Sanctus a se eadem emigranti hora addit hoc etiam consolatorium verbum, dicens: « Confide, fili, ventos habebis secundos, et prosperos diu noctuque usque dum ad illam pervenias regionem, ut languentibus ibidem celerius cum salubri subvenias pane.
271Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0745D
V. Alio in tempore, cum Sanctus in Iova demoraretur insula, prima diei hora quemdam advocans fratrem Lugaidum nomine, taliter eum compellat, dicens: « Praepara cito ad Scothiam celerem navigationem, nam mihi valde est necesse te usque ad Chiliocherum destinare legatum.
272Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0747A
Et post orationem surgens, eiusdem rupis fontem benedixit, de qua consequenter aqua ebulliens abundanter fluxit, in qua continuo infantulum baptizavit, de quo et baptizato haec vaticinans intulit verba, inquiens: « Hic puerulus usque ad extremam longaevus vivet aetatem; in annis iuvenilibus carnalibus desideriis satis serviturus, et deinceps Christianae usque in exitum militiae mancipandus; in bona senectute ad Dominum emigrabit.
273Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0748C
Nam Baitheneus plenis eadem die velis magnum totum pelagus usque ad Ethicam transmeavit terram.
274Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0749B
Quo facto, Sanctus semivacuum benedixerat vas, eodemque momento divinitus repletum repertum est, parvumque quod prius in fundo remanserat vasis, sub sanctae manus benedictione usque ad summum citius excreverat.
275Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0750C
Quem Sanctus usque ad mare prosecutus est, vitreasque intrans aquas, usque ad genua, aequoreas, levatis ad coelum ambabus manibus Christum intente precatur, qui suos glorificantes se glorificat electos.
276Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0751D
» Tum bestia hac, Sancti audita voce, retrorsum, ac si funibus retraheretur, velociore cursu fugit tremefacta; quae prius Lugneo nanti eo usque appropinquavit, ut inter hominem et bestiam non amplius esset, quam unius contuli longitudo.
277Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0752A
Et post aliquantum diecularum intervallum paucarum unus filiorum patrisfamilias gravi corruptus aegritudine, usque ad confinia mortis et vitae perductus est.
278Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0757C
Ab eadem die usque ad diem obitus anima eiusdem maritae indissociabiliter in amore conglutinata est mariti, ut illa maritalis concubitus debita, quae prius reddere renuebat, nullo modo deinceps recusaret.
279Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0758A
XXX. Dum idem Cormacus tertia in Oceano mari fatigaretur vice, usque ad mortem periclitari coepit.
280Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0758D
Ecce enim nunc Cormacus cum suis nautis faciem lacrymis irrigans ubertim Christum intentius precatur, nos ipsum orando adiuvemus, ut austrum flantem ventum usque hodie per quatuordecim dies nostri miseratus in aquilonem convertat; qui videlicet aquiloneus ventus navem Cormaci de periculis retrahebat.
281Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0762A
Et a die illa usque hodie adhuc in proclivo sunt ab extraneis, quod suspiria doloris pectori incutit.
282Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0763B
X. Quadam die, quidam bonae indolis iuvenis Lugneus nomine, qui postea senex in monasterio insulae Helenae praepositus erat, ad Sanctum veniens queritur de fluvio sanguinis, qui crebro per multos menses naribus eius immoderate profluebat: quo propius accito Sanctus ambas ipsius nares binis manus dexterae digitis constringens benedixit; ex qua hora benedictionis nunquam sanguis de naso eius usque ad extremum distillavit diem.
283Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0765D
XVIII. Alio in tempore, vir sanctus ultra Britanniae dorsum iter agens secus Nisae fluminis lacum, subito inspiratus Spiritu sancto, ad fratres pariter commeantes: Properemus, ait, sanctis obviam angelis qui de summis coeli regionibus ad perferendam alicuius gentilici animam emissi, nos illuc usque pervenientes exspectant, ut ipsum naturale bonum, per totam vitam usque ad extremam senectutem conservantem, priusquam moriatur opportune baptizemus.
284Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0770A
Qui continuo sanctam eius commendationem prompte promiserunt, et post talem promissionem vir venerandus sic ad eos proloquitur: Usque in hunc praesentem diem, inquiens, meae in Britannia peregrinationis ter deni completi sunt anni.
285Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0770D
Ex qua die, ut in supra memorato caraxatum est libello, viperarum venena trisulcarum linguarum usque in hodiernum diem nullo modo aut homini aut pecori nocere potuere.
286Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0773A
Huc usque extrema venerabilis patroni verba, quasi de hac taediali peregrinatione ad coelestem patriam transmeantis brevi textu narrata deducta sunt.
287Adamnanus Hiiensis, Vita S. Columbae, 88, 0774A
Hic itaque primo mane cuidam aeque Christiano militi suam enarravit visionem cum ingenti gemitu dicens: Hac praeterita nocte media sanctus Columba multarum columna Ecclesiarum ad Dominum transiit, et in hora beati exitus eius Iovam insulam, ad quam corpore nunquam perveni, totam angelorum claritudine in spiritu vidi irradiatam, totaque spatia aeris usque ad aethera coelorum, eorumdem angelorum claritate illustrata; quia ad sanctam ipsius animam perferendam de coelis missi descenderant innumeri, altisona quoque carminalia, et valde suavia audivi angelicorum cantica, eodem momento egressionis, inter angelicos sanctae ipsius animae ascendentes choros.
288Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, ad Liemarum; 6 (auctor 1068-1081)
Cumque per innumeros librorum curreris agros, Scire decet quod ubique legis hoc esse aliorum: Iste liber tuus est, totusque revolvitur in te, Tempus ad usque tuum perducens acta priorum.
289Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0460C (auctor 1068-1081)
Positio eius recte metientibus trigona videtur; ita ut primus angulus in austrum porrigatur usque ad Renum flumen, secundus vero inchoans a maritimis Hadelohe regionis, longo secus Albiam limite protenditur in orientem usque ad Salam fluvium.
290Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0466C (auctor 1068-1081)
Septem annos praedicasse dicitur eandem regionem, usque ad annum rebellionis Saxonum duodecimum, cum Widichind persecutionem movens in christianos, Francorum terminos usque ad Renum vastabat.
291Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0469A (auctor 1068-1081)
Et quia casus praeteritorum cautos nos faciunt in futurum, ne quis, quod non optamus, aliquam sibi in eadem diocesi usurpet potestatem, certo eam limite fecimus terminari, eique hos terminos, mare occeanum, Albiam fluvium, Liam, Steinbach, Hasalam, Wimarcham, Sneidbach, Ostam, Mulimbach, Motam, paludem quae dicitur Sigefridismor, Quistinam Chrissenmor, Ascbroch, Wissebroch, Bivernam, Uternam, iterumque Ostam, ab Osta, vero usque quo perveniatur ad paludem quae dicitur Chaltenhach , deinde paludem ipsam usque in Wemmam fluvium, a Wemma vero Bicinam, Faristinam usque in Wirraham fluvium, de hinc ab orientali parte eiusdem fluminis viam publicam, quae dicitur Hessewech Sturmegoe et Lorgoe disterminantem, Scebbasam , Alapam, Chaldhowa , iterumque Wirraham, ex occidentali autem parte viam publicam, quae dicitur Folcwech, Derue et Lorgoe dividentem, usque in Huntam flumen, dein ipsum flumen, et Amrinum lucum silvestrem, quem incolae loci Windloch nominant, Finolam , Waldesmor, Bercbol , Endiriad paludem, Emisgoe et Ostergoe bisterminantem, Brustlacho, Biberlacho, iterumque mare, firmos et intransibiles circumscribi iussimus.
292Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0472A (auctor 1068-1081)
Seditque annos quinquaginta usque ad annum Ludvici senioris penultimum.
293Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0472A (auctor 1068-1081)
Cum vero scriptum sit in libro donationum sive traditionum Bremensis ecclesiae a 37. Karoli usque ad 25 annum Ludvici praesedisse Willericum, 12 anni minus reperiuntur ab eo quem praediximus numero.
294Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0472C (auctor 1068-1081)
Legimus in libro donationum Bremensis ecclesiae Willericum Bremensem episcopum Transalbianos etiam ante Ansgarium praedicasse et ecclesiam in Milindorp frequenter visitasse, usque ad tempus quo Hammaburg metropolis facta est.
295Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0477B (auctor 1068-1081)
Eius annos cum pro certo scire nequimus, ex eodem libro traditionum didiscimus, et Willerici diaconem fuisse, et sedisse usque ad annum Ludvici iunioris sextum, capitulo 58 scriptum.
296Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0479B (auctor 1068-1081)
Sed aliis hoc criminantibus, aliis recte factum astruentibus, veritatem nos in medio relinquemus, praesertim cum a sancto patre nostro Ansgario ea dilectione, qua ab initio secum habuit, usque in finem habitus fuerit.
297Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0484A (auctor 1068-1081)
Secundam in Bremis habuit sanctorum virorum, qui habitu quidem usi canonico, regula vivebant monastica usque ad nostri fere temporis aetatem.
298Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0488C (auctor 1068-1081)
Cuius rei miraculo usque hodie merita sancti Rimberti penes Fresones egregia, et nomen eius singulari quodam gentis colitur desiderio, adeo ut collis in quo sanctus oravit, dum pugna fieret, perpetua cespitis viriditate notetur.
299Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0490B (auctor 1068-1081)
nescientes illud cotidie et nobis dici, quod Salvator ait apostolis: Ite in orbem universum, et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem seculi (Matth. XXVIII, 19, 20.)
300Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0492B (auctor 1068-1081)
([40.] Cap. 40) De hystoria Danorum nichil amplius aut scriptum vidi, aut ab alio visum comperi; ea forte causa reor, quod Nortmanni vel Dani tunc ab Arnulfo rege gravibus praeliis usque ad internicionem deleti sunt.
301Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0494B (auctor 1068-1081)
Mirum tamen neque satis cognitum est nobis, an aliqui episcopi in gentes ordinati sint ab Adalgario, ut privilegium insinuat, an haec ordinatio episcoporum inacta remanserit usque ad dies Adaldagi, ut melius confidimus, praesertim quod vastacio barbarica vixdum presbyteros inter se morari consenserit.
302Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0496B (auctor 1068-1081)
Tunc etiam cruces a paganis truncatae, ludibrio habitae; cuius signa furoris usque ad nostram aetatem duraverunt.
303Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0502B (auctor 1068-1081)
Ad quam rem ulciscendam rex cum exercitu statim invasit Daniam; transgressusque terminos Danorum, apud Sliaswig olim positos, ferro et igne vastavit totam regionem usque ad mare novissimum, quod Nortmannos a Danis dirimit, et usque in praesentem diem a victoria regis Ottinsund dicitur.
304Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0503C (auctor 1068-1081)
Et haec quidem initia coelestis misericordiae secutum est tale incrementum, Deo cooperante, ut ab illo tempore usque in hodiernum diem ecclesiae Danorum multiplici borealium gentium fructu redundare videantur .
305Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0505C (auctor 1068-1081)
Postquam vero ducatum Saxoniae meruit, iudicio et iusticia gubernavit provinciam, et in defensione ecclesiarum sanctarum studiosus permansit usque in finem.
306Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0507A (auctor 1068-1081)
([6.] Cap. 57.) Reversus ergo in patriam archiepiscopus, sicut audivimus et cognovimus et patres nostri narraverunt nobis, duxit in comitatu suo Benedictum, papam ordinatum, sed tunc ab Ottone depositum, quem ille in Hammaburg custodiae mandari praecepit, archiepiscopus vero magno cum honore detinuit usque ad obitum eius.
307Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0508B (auctor 1068-1081)
([8.] Cap. 61.) Magedburgensi archiepiscopatui subiecta est tota Sclavonia usque Penem fluvium.
308Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0510A (auctor 1068-1081)
Hoc est ab Albiae ripa orientali usque ad rivulum quem Sclavi Mescenreiza vocant, a quo sursum limes currit per silvam Delvunder usque in fluvium Delvundam ; sicque pervenit in Horchenbici et Bilenispring ; inde ad Liudwinestein et Wispircon et Birznig progreditur.
309Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0510A (auctor 1068-1081)
Tunc in Horbinstenon vadit usque in Travena silvam, sursumque per ipsam in Bulilunkin ; mox in Agrimeshov , et recto ad vadum, quod dicitur Agrimeswidil , ascendit.
310Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0510B (auctor 1068-1081)
Ab eadem igitur aqua sursum procurrens terminus in stagnum Colse vadit; sicque ad orientalem campum venit Zuentifeld, usque in ipsum flumen Zuentinam, per quem limes Saxoniae usque in pelagus Scythicum et mare quod vocant Orientale delabitur.
311Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0512A (auctor 1068-1081)
Eius latitudo est a meridie usque in boream, hoc est ab Albia fluvio usque ad mare Scythicum.
312Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0512A (auctor 1068-1081)
Longitudo autem illa videtur, quae initium habet ab nostra Hammaburgensi parrochia et porrigitur in orientem, infinitis aucta spatiis, usque in Beguariam, Ungriam et Graeciam.
313Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0515A (auctor 1068-1081)
Alter enim, id est Oddara, vergens in boream, transit per medios Winulorum populos, donec pertranseat usque ad Iumnem, ubi Pomeranos dividit a Wilzis.
314Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0516B (auctor 1068-1081)
([15.] Cap. 68.) Haroldus, rex Danorum, religione ac fortitudine insignis, Christianitatem in regno suo iam dudum benigne suscepit et constanter retinuit usque in finem.
315Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0523B (auctor 1068-1081)
[23.] Altera pars Ascomannorum, qui per Wirraham flumen egressi Hadoloae fines usque ad Liestmonam depraedati sunt, cum maxima captivorum multitudine pervenerunt ad paludem quae dicitur Chlindesmor .
316Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0523C (auctor 1068-1081)
Ubi a nostris, qui pone sequebantur, offensi, omnes usque ad unum obtruncati sunt; quorum numerus erat vigenti milia.
317Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0524B (auctor 1068-1081)
Quorum unus fertur in Norvegia defunctus, per annos septuaginta corpore integro permansisse, usque ad tempora domni Adalberti archiepiscopi, quando Adalwardus episcopus illuc venient defunctum [vinculo excommunicationis] absolvit, et mox cadaver in cinerem solutum est.
318Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0525A (auctor 1068-1081)
Quem tandem, miseratus infortunii, rex Scothorum benigne recepit ibidemque Suein bis septem annos exulavit, usque ad mortem Herici.
319Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0526A (auctor 1068-1081)
Cuius novitati miraculi et tunc multa milia crediderunt per eum; et usque hodie per populos et ecclesias Danorum celebre nomen Popponis effertur.
320Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0530B (auctor 1068-1081)
Deinde ligatis post tergum manibus confessores Dei per singulas civitates Sclavorum tracti sunt, [et aut verbere aut alio modo vexati], usque dum deficerent.
321Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0533A (auctor 1068-1081)
Et sermo est post obitum Adeldagi archiepiscopi, totam regionem Iudlant usque ad nostram aetatem in duos episcopatus bipartitam esse, tercio apud Arhusan deficiente.
322Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0550B (auctor 1068-1081)
Deinde murum civitatis ab Herimanno decessore orsum in giro construens, in aliquibus eum locis usque ad propugnacula erexit; alias quinque aut septem cubitorum altitudine semiperfectum dimisit.
323Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0553C (auctor 1068-1081)
(Cap. 112.) [Ipso tempore ferunt Ascomannos et pyratas per ostium Wirrahae progressos venisse usque ad Lismonam , insperate omnia vastantes.
324Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0554B (auctor 1068-1081)
Ad quem noster archiepiscopus usque ad Sliaswig pro colloquio venit, habens in comitatu suo ducem Bernardum et Thiadmarum, episcopum Hildinemensem , et Rodulfum, eiusdem civitatis episcopum.
325Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0555A (auctor 1068-1081)
Ad cuius mortem ulciscendam, iam tunc cum exercitu Winuli venientes, usque ad Ripam vastandam progressi sunt.
326Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0556B (auctor 1068-1081)
Et sunt anni ab ordinatione sancti Willehadi, cum Bremensis ecclesia fundata est, usque ad finem Alebrandi, quando eadem ecclesia combusta est, anni ferme 270.
327Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0559A (auctor 1068-1081)
(Cap. 119.) De cuius viri gestis et moribus cum difficile sit aliquid dignum scribere, ad scribendum nos ea cogit necessitas, quoniam promisimus libri huius tenorem, o venerabilis praesul Liemare, usque ad diem tui pontificatus extendere.
328Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0565B (auctor 1068-1081)
Epistolas quoque commonitorias sparsit per omnem Daniam sive Nortmanniam ac Suediam et usque ad fines terrae, exhortans episcopos et presbyteros in illis partibus degentes, ut ecclesias domini nostri Iesu Christi fideliter custodirent atque ad conversionem paganorum accederent intrepidi.
329Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0569B (auctor 1068-1081)
Nomen ei Stinkil erat: is solus misericordia motus super fratres, optulit eis munera, transmisitque eos per montana Suedorum salvos usque ad sanctissimam Gunhild [vel Giuthe] reginam, quae a rege Danorum pro consanguinitate separata, in praediis suis trans Daniam commorata est, hospitalitati elemosinisque vacans, et ceteris operibus sanctitatis insistens.
330Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0570C (auctor 1068-1081)
Ille vir omnes Sclavorum maritimas regiones depraedavit; ille Orchadas insulas suae ditioni subiecit; ille cruentum imperium usque ad Island extendit.
331Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0571A (auctor 1068-1081)
Serviebat etiam mateficis artibus, non attendens miser, quod sanctissimus germanus eius talia monstra eradicavit a regno, pro amplectenda norma Christianitatis certans usque ad sanguinem.
332Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0573B (auctor 1068-1081)
([22.] Cap. 138.) Igitur omnes populi Sclavorum, qui ad Hammaburgensem respiciunt dyocesim, sub illo principe Christianam fidem coluerunt devote, hoc est Waigri Obodriti vel Reregi vel Polabingi, item Linoges, Warnabi, Chizzini et Circipani, usque ad Panem fluvium, quem nostrae privilegia ecclesiae vocant Penem.
333Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0583A (auctor 1068-1081)
Et Bremensis quidem praesul eo iustiorem induit causam, quoniam pronior fuit ad misericordiam, regique domino suo fidem docuit servandam esse usque ad mortem.
334Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0586A (auctor 1068-1081)
[40.] Eius rei documentum hoc habeo, quod in ira furoris sui aliquos manu percussit usque ad effusionem sanguinis, sicut fecit praepositum eius aliosque.
335Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0590C (auctor 1068-1081)
Tunc etiam castella omnia, quae pontifex, praescius futurorum, diversa regione construxit, usque ad solum diruta sunt.
336Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0592A (auctor 1068-1081)
Archiepiscopus autem optinuit eundem comitatum per decem annos, usque ad diem expulsionis suae.
337Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0593C (auctor 1068-1081)
Adeo manus eius contra omnes, manusque omnium contra illum (Gen. XVI, 12), ut controversiae finis pervenerit usque ad sanguinem.
338Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0594A (auctor 1068-1081)
([8.] Cap. 164.) Audientes autem duces nostri, quod pontifex ab ordine senatorum esset eiectus, magno repleti gaudio, cogitabant et ipsi tempus invenisse ultionis, ut eum penitus alienarent a suo episcopio, dicentes: Exinanite usque ad fundamentum in eo (Psal. CXXXVI, 7) et conteramus eum de terra viventium (Isai. LIII, 8).
339Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0595A (auctor 1068-1081)
Nam et cortes episcopi et decimae ecclesiarum, unde cleriei, viduae et inopes sustentari deberent, omnia cesserunt in usum laicorum, ita ut meretrices cum latronibus usque hodie luxurientur ex bonis ecclesiae, in derisum habentes episcopum omnesque ministros altaris.
340Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0598A (auctor 1068-1081)
In quo Angli primum victores, deinde victi a Nordmannis, usque ad finem contriti sunt.
341Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0601A (auctor 1068-1081)
([20.] Cap. 178.) Querebatur etiam usque ad sua tempora multos paganorum erroribus implicitos, ita ut diem sextae feriae carnis esu macularent, ut vigilias sollempnitatesque sanctorum ac venerabilem quadragesimam gula fornicationeque polluerent, ut periuria pro nichilo computent, ut effusionem sanguinis in laude habeant; similiter adulteria, incestuositates aliaeque naturam excedentes immunditiae vix culpantur ab aliquo eorum.
342Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0602B (auctor 1068-1081)
([22.] Cap. 182.) Huius cladis solum expers erat xenodochium, quod a sancto Ansgario primitus inceptum, postea succedentium patrum diligentia usque ad novissima tempora domni Adalberti salvum permansit et integrum.
343Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0603B (auctor 1068-1081)
Ita civitas a civibus et forum mercibus usque hodie defecisse videtur, cum praesertim, si quid nostris intactum superfuit, hoc servi ducis radicitus absumpserint.
344Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0606A (auctor 1068-1081)
Item illud, quod facilius solito provocatus ad iracundiam, aliquos manu percussit usque ad effusionem sanguinis, multos etiam ignominiosis exasperans verbis, non minus se quam illos inhonoravit.
345Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0606A (auctor 1068-1081)
Ceterum talis erat eloquentia eius usque in finem, ut si eum audires contionantem, facile tibi persuaderetur, omnia per illum fieri plena ratione magnaque auctoritate.
346Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0606B (auctor 1068-1081)
([28.] Cap. 188.) Hanc pernitiosam clarissimi viri commutacionem sive digressionem et apertius deteriorationem dum per singulas orbis provintias fama volans dispergeret, insignis germanus eius, scilicet palatinus comes Fridericus, ad corripiendum fratrem, sicut memini, pervenit usque Lismonam.
347Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0608A (auctor 1068-1081)
Quare gravissimo dissintheriae morbo correptus, et usque ad ossa tenuatus, heu suae prorsus adhuc immemor salutis, rei publicae negotia tractavit usque ad extremam exitus horam.
348Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0608B (auctor 1068-1081)
Soli regi concedebatur aditus aegrum visitandi, quem dilexit eo modo et usque in finem.
349Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0609B (auctor 1068-1081)
Ubi sunt autem medici, adulatores et ypocritae, qui te laudabant in desideriis animae tuae, qui te iuraverunt convaliturum esse de hac infirmitate, qui te usque ad decrepitam aetatem victurum calcularunt?
350Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0620A (auctor 1068-1081)
Quorum ordinationes vel sedes, quoniam huc usque distulimus, non incongruum videtur, simul etiam de situ Daniae vel reliquarum, quae trans Daniam sunt, regionum natura scribere.
351Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0619B (auctor 1068-1081)
Hanc autem Daniam a nostris Nordalbingis flumen Egdore dirimit, quod oritur in profundissimo saltu paganorum Isarnho , quem dicunt extendi secus mare Barbarum usque ad Sliam lacum.
352Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0619B (auctor 1068-1081)
Ceterum flumen Egdore descendit usque in occeanum Fresonicum, quem Romani scribunt Brittannicum.
353Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0620B (auctor 1068-1081)
Haec est strata Ottonis caesaris usque ad mare novissimum Wendile , quod in hodiernum diem ex victoria regis appellatur Ottinsand.
354Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0621A (auctor 1068-1081)
Ex eo portu naves emitti solent in Sclavaniam vel in Suediam vel ad Semlant usque in Graeciam.
355Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0621B (auctor 1068-1081)
Et hanc fretum quoddam a Fune dirimit brevissimum, quod ab orientali pelago ingrediens, longis anfractibus inter Funem et Iudlant protenditur in boream, usque ad eandem civitatem Arhusan, a qua navigatur in Funem aut Selant, sive in Sconiam, vel usque in Norvegiam.
356Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0628B (auctor 1068-1081)
Sinus ille ab incolis appellatur Balticus, eo quod in modum baltei longo tractu per Scithicas regiones tendatur usque in Greciam, idemque mare Barbarum seu pelagus Scithicum vocatur a gentibus quas alluit barbaris.
357Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0629C (auctor 1068-1081)
(Cap. 221.) Itaque primi ad ostium praedicti sinus habitant in australi ripa versus nos Dani, quos Iuddas appellant, usque ad Sliam lacum.
358Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0629C (auctor 1068-1081)
Unde incipiunt fines Hammaburgensis parrochiae, qui per maritimos Sclavorum populos longo tractu porriguntur usque ad Panim flumen: ibi limes est nostrae diocesis.
359Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0630B (auctor 1068-1081)
Inde Wilzi et Leuticii sedes habent usque ad Oddaram flumen; trans Oddaram autem comperimus degere Pomeranos.
360Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0630B (auctor 1068-1081)
(Cap. 222.) At vero a parte aquilonari revertentibus ad ostium Baltici freti, primi occurrunt Nortmanni, deinde Sconia prominet, regio Danorum, et supra eam tenso limite Gothi habitant usque ad Bircam.
361Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0630B (auctor 1068-1081)
Postea longis terrarum spatiis regnant Sueones usque ad terram feminarum.
362Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0631A (auctor 1068-1081)
Supra illas Wizzi , Mirri, Lami , Scuti et Turci habitare feruntur usque ad Ruzziam; in qua denuo finem habet ille sinus.
363Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0631A (auctor 1068-1081)
Asserunt etiam periti locorum, a Sueonia terrestri via permeasse quosdam usque in Graeciam.
364Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0634A (auctor 1068-1081)
Usque hodie profecto inter illos, cum cetera omnia sint communia nostris, solus prohibetur accessus lucorum et fontium, quos autumant pollui christianorum accessu.
365Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0637A (auctor 1068-1081)
De Sueonia vero non tacent antiqui auctores Solinus et Orosius , qui dicunt plurimam partem Germaniae Suevos tenere, nec non montana eius usque ad Ripheos montes extendi.
366Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0639B (auctor 1068-1081)
A qua etiam fertur diebus septem perveniri usque ad civitatem Gothorum magnam Scarane.
367Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0639B (auctor 1068-1081)
Deinde Ostrogothia protenditur iuxta mare illud quod Balticum vocant, usque ad Bircam.
368Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0640B (auctor 1068-1081)
Et ille quidem diligens carnis requiem, frustra mittentibus legationem Gothis, usque ad obitum suae Coloniae mansit in deliciis.
369Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0645C (auctor 1068-1081)
Est vero iter eiusmodi, ut a Sconia Danorum per mare velificans quinto die pervenias usque Sictonam vel Bircam, iuxta enim sunt.
370Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0650A (auctor 1068-1081)
Ad cuius tumbam usque in hodiernum diem maxima Dominus operatur sanitatum miracula, ita ut a longinquis illic regionibus confluant hii qui se meritis sancti non desperant iuvari.
371Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0650A (auctor 1068-1081)
Potest autem iri et alia via, quae ducit a Sconia Danorum terrestri itinere usque ad Trondempnem; sed haec tardior in montanis, et quoniam plena est periculo, declinatur a viatoribus.
372Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0651A (auctor 1068-1081)
Isque duravit usque ad nostram aetatem cum aliis aeque non obscuris in illa gente sacerdotibus.
373Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0655A (auctor 1068-1081)
Per quem transmisit archiepiscopus suos apices populo Islanorum et Gronlandorum, venerabiliter salutans eorum ecclesias et pollicens eis propediem se venturum usque ad illos, ut gaudio simul pleno fruantur.
374Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 146, 0659A (auctor 1068-1081)
Quae salutifera gentium legatio, primum a sancto Anscario incepta, prosperis semper usque in hodiernum diem aucta est incrementis, usque ad transitum magni Adalberti, per annos circiter ducentos quadraginta.
375Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XIIII; 2 (auctor -1081)
Seditque annos L usque ad annum Ludvici senioris penultimum.
376Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XIIII; 3 (auctor -1081)
Cum vero scriptum sit in Libro donationum sive traditionum Bremensis ecclesiae a XXXVII. Karoli usque ad XXY. [annum] Luduici presedisse Willericum, XII anni minus reperiuntur ab eo, quem prediximus, numero.
377Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XIIII; 9 (auctor -1081)
Legimus in Libro donationum Bremensis ecclesiae Willericum Bremensem episcopum Transalbianos etiam ante Ansgarium predicasse et ecclesiam in Milindorp frequenter visitasse, usque ad tempus, quo Hammaburg metropolis facta est.
378Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, I; 3 (auctor -1081)
Positio eius recte metientibus trigona videtur, ita ut primus angulus in austrum porrigatur usque ad Renum flumen, secundus vero inchoans a maritimis Hadelohe regionis longo secus Albiam limite protenditur in orientem usque ad Salam fluvium.
379Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XI; 6 (auctor -1081)
Septem annos predicasse dicitur eandem regionem usque ad annum rebellionis Saxonum XIImum, cum Widichind persecutionem movens in christianos Francorum terminos usque ad Renum vastabat.
380Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XII; 15 (auctor -1081)
Eique hos terminos, mare occeanum, Albiam fluvium, Liam, Steinbach, Hasalam, Wimarcham, Sneidbach, Ostam, Mulimbach, Motam, paludem, quae dicitur Sigefridismor, Quistinam, Chissenmor, Ascbroch, Wissebroch, Bivernam, Uternam, iterumque Ostam; ab Osta vero usque quo perveniatur ad paludem, quae dicitur Chaltenbach, deinde paludem ipsam usque in Wemmam fluvium; a Wemma vero Bicinam, Faristinam usque in Wirraham fluvium, de hinc ab orientali parte eiusdem fluminis viam publicam, quae dicitur Hessewech, Sturmegoe et Lorgoe disterminantem, Seebbasam, Alapam, Chaldhowa, iterumque Wirraham; ex occidentali autem parte viam publicam, quae dicitur Folwech, Derue et Lorgoe dividentem, usque in Huntam flumen, dein ipsum flumen et Amrinum, lucum silvestrem, quem incolae loci Wildloch nominant, Finolam, Waldesmor, Bercbol, Endiriad paludem Emisgoe et Ostergoe disterminantem, Brustlacho, Biberlacho, iterumque mare, firmos et intransibiles circumscribi iussimus.
381Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XIX; 2 (auctor -1081)
Eius annos cum pro certo scire nequivimus, ex eodem Libro traditionum didiscimus et Willerici diaconem fuisse et sedisse usque ad annum Ludvici iunioris VI, capitulo
382Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XX; 9 (auctor -1081)
Cuius rei miraculo usque hodie merita sancti Rimberti penes Fresones egregia, et nomen eius singulari quodam gentis colitur desiderio, adeo ut collis, in quo sanctus oravit, dum pugna fieret, perpetua cespitis viriditate notetur.
383Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXII; 6 (auctor -1081)
Presertim cum a sancto patre nostro Ansgario ea dilectione, qua ab initio secum habuit, usque in finem habitus fuerit.
384Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XXX; 2 (auctor -1081)
Quarum primam, quae ab Hammaburg olim barbarica incursione depulsa est, ipse, ut prediximus, ad Ramsolas transtulit; secundam in Bremis habuit sanctorum virorum, qui habitu quidem usi canonico regula vivebant monastica, usque ad nostri fere temporis aetatem.
385Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XLII; 2 (auctor -1081)
Nunc autem, 'quoniam defecit sanctus, quoniam diminutae sunt veritates a filiis hominum', vix possibile credimus nos genus ignavum, quod tecto gaudet et umbra, ut in tam aspero persecutionis tempore, in tam feroci, quae vix hominem vivit, natione, in tam remotissima, inquam, ab nostro mundo regione, quisquam vel apostolus auderet accedere, nescientes illud cotidie et nobis dici, quod Salvator ait apostolis: Ite in orbem universum, 'et ecce ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem seculi'.
386Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, XLVII; 1 (auctor -1081)
De hystoria Danorum nihil amplius aut scriptum vidi aut ab alio visum comperi; ea forte causa reor, quod Nortmanni vel Dani tunc ab Arnulfo rege gravibus preliis usque ad internicionem deleti sunt.
387Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, L; 9 (auctor -1081)
Mirum tamen neque satis cognitum est nobis, an aliqui episcopi in gentes ordinati sint ab Adalgario, ut privilegium insinuat, an haec ordinatio episcoporum inacta remanserit usque ad dies Adaldagi, ut melius confidimus, presertim quod vastacio barbarica vixdum presbyteros inter se morari consenserit.
388Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, p2, LIII; 7 (auctor -1081)
Cuius signa furoris usque ad nostram aetatem duraverunt.
389Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XIIII; 1 (auctor -1081)
At vero a parte aquilonari revertentibus ad ostium Baltici freti, primi occurrunt Nortmanni, deinde Sconia prominet regio Danorum, et supra eam tenso limite Gothi habitant usque ad Bircam.
390Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XIIII; 2 (auctor -1081)
Postea longis terrarum spatiis regnant Sueones usque ad terram feminarum.
391Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XIIII; 3 (auctor -1081)
Supra illas Wizzi, Mirri, Lami, Scuti et Turci habitare feruntur usque ad Ruzziam.
392Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXIIII; 4 (auctor -1081)
Isque duravit usque ad nostram aetatem cum aliis aeque non obscuris in illa gente sacerdotibus.
393Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, I; 2 (auctor -1081)
Hanc autem Daniam a nostris Nordalbingis flumen Egdore dirimit, qui oritur in profundissimo saltu paganorum Isarnho quem dicunt extendi secus mare barbarum usque ad Sliam lacum.
394Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, I; 3 (auctor -1081)
Ceterum flumen Egdore descendit usque in occeanum Fresonicum, quem Romani scribunt Britannicum.
395Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, I; 6 (auctor -1081)
Haec est strata Ottonis cesaris usque ad mare novissimum Wendilae, quod in hodiernum diem ex victoria regis appellatur Ottinsand.
396Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, I; 14 (auctor -1081)
Ex eo portu naves emitti solent in Sclavaniam vel in Suediam vel ad Semland usque in Greciam.
397Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, I; 16 (auctor -1081)
Tercium voluit episcopatum esse in Arhusan, et hanc fretum quoddam a Fune dirimit brevissimum, quod ab orientali pelago ingrediens longis anfractibus inter Funem et Iudland protenditur in boream usque ad eandem civitatem Arhusan.
398Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, I; 17 (auctor -1081)
A qua navigatur in Funem aut Seland sive in Sconiam vel usque in Norvegiam.
399Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, X; 4 (auctor -1081)
Sinus ille ab incolis appellatur Balticus, eo quod in modum baltei longo tractu per Scithicas regiones tendatur usque ink Greciam, idemque mare Barbarum seu pelagus Sciticum vocatur a gentibus, quas alluit, barbaris.
400Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XIII; 1 (auctor -1081)
Itaque primi ad ostium predicti sinus habitant in australi ripa versus nos Dani, quos Iuddas appellant, usque ad Sliam lacum.
401Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XIII; 2 (auctor -1081)
Unde incipiunt fines Hammaburgensis parrochiae, qui per maritimos Sclavorum populos longo tractu porriguntur usque ad Panim flumen; ibi est limes nostrae diocesis.
402Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XIII; 3 (auctor -1081)
Inde Wilzi et Leuticii sedes habent usque ad Oddaram flumen.
403Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XV; 1 (auctor -1081)
Asserunt etiam periti locorum a Sueonia terrestri via permeasse quosdam usque in Greciam.
404Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XVIII; 13 (auctor -1081)
Usque hodie profecto inter illos, cum cetera omnia sint communia nostris, solus prohibetur accessus lucorum et fontium, quos autumant pollui christianorum accessu.
405Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXI; 4 (auctor -1081)
De Sueonia vero non tacent antiqui auetores, Solinus et Orosius, qui dicunt plurimam partem Germaniae Suevos tenere necnon montana eius usque ad Ripheos montes extendi.
406Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXIII; 2 (auctor -1081)
Verum Westragothia confinis est provinciae Danorum, quae Sconia dicitur; a qua etiam ferunt diebus VII perveniri usque ad civitatem Gothorum magnam Scarane.
407Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXIII; 3 (auctor -1081)
Deinde Ostrogothia protenditur iuxta mare illud, quod Balticum vocant, usque ad Bircamk.
408Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXIII; 11 (auctor -1081)
Et ille quidem diligens carnis requiem, frustra mittentibus legationem Gothis usque ad obitum suum Coloniae mansit in deliciis.
409Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXIX; 3 (auctor -1081)
Est vero iter eiusmodi, ut a Sconia Danorum per mare velificans V° die pervenias usque Sictonam vel Bircam, iuxta enim sunt.
410Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXIII; 3 (auctor -1081)
Ad cuius tumbam usque in hodiernum diem maxima Dominus operatur sanitatum miracula, ita ut a longinquis illic regionibus confluant hii, qui se meritis sancti non desperant [posse] iuvari.
411Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXIII; 6 (auctor -1081)
Potest autem iri et alia via, quae ducit a Sconia Danorum terrestri itinere usque ad Trondempnem; sed haec [est] tardior in montanis, et quoniam plena est periculo, declinatur a viatoribus.
412Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XXXVI; 18 (auctor -1081)
Per quem transmisit archiepiscopus suos apices populo Islanorum et Gronlandorum, venerabiliter salutans eorum ecclesias et pollicens eis propediem se venturum usque ad illos, ut gaudio simul pleno fruantur.
413Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 13, XLIII; 3 (auctor -1081)
Quae salutifera gentium legatio primo a sancto Ansgario incepta prosperis semper in hodiernum diem aucta est incrementis, usque ad transitum magni Adalberti per annos circiter XL et CCto.
414Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, IIII; 3 (auctor -1081)
Anno archiepiscopi factum est hoe XII. Et haec quidem initia celestis misericordiae secutum est tale incrementum, Deo cooperante, ut ab illo tempore usque in hodiernum diem ecclesiae Danorum multiplici borealium gentium fructu redundare videantur.
415Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, VIIII; 6 (auctor -1081)
Postquam vero ducatum Saxoniae meruit, iudicio et iusticia gubernavit provinciam, et in defensione ecclesiarum sanctarum studiosus permansit usque in finem.
416Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXXIIII; 6 (auctor -1081)
Quem tandem miseratus infortunii rex Scothorum benigne recepit, ibidemque Suein bis septem annos exulavit usque ad mortem Herici.
417Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXVIIII; 13 (auctor -1081)
Deinde murum civitatis ab Herimanno decessore orsum in giro construens in aliquibus eum locis usque ad propugnacula erexit, alias quinque aut VII cubitorum altitudine semiperfectum dimisit.
418Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXVIIII; 2 (auctor -1081)
Ad quem noster archiepiscopus usque ad Sliaswig pro colloquio venit, habens in comitatu suo ducem Bernardum et Thiadmarum, episcopum Hildinemensem, et Rodulfum, eiusdem civitatis episcopum.
419Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXVIIII; 13 (auctor -1081)
Ad cuius mortem ulciscendam iam tunc cum [toto] exercitu Winuli venientes usque ad Ripam vastandam progressi sunt.
420Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, III; 5 (auctor -1081)
Transgressusque terminos Danorum, apud Sliaswig olim positos, ferro et igne vastavit totam regionem usque ad mare novissimum, quod Nortmannos a Danis dirimit et usque in presentem diem a victoria regis Ottinsand dicitur.
421Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XII; 2 (auctor -1081)
Quem ille in Hammaburg custodiae mandari precepit, archiepiscopus vero magno cum honore detinuit usque ad obitum eius.
422Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XVIII; 1 (auctor -1081)
Invenimus quoque limitem Saxoniae, quae trans Albiam est, prescriptum a Karolo et imperatoribus ceteris, ita se continentem, hoc est: Ab Albiae ripa orientali usque ad rivulum, quem Sclavi Mescenreiza vocant.
423Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XVIII; 2 (auctor -1081)
A quo sursum limes currit per silvam Delvunder usque in fluvium Delvundam.
424Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XVIII; 5 (auctor -1081)
Tunc in Horbistenon vadit usque in Travena silvam, sursumque per ipsam in Bulilunkin.
425Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XVIII; 8 (auctor -1081)
Ab eadem igitur aqua sursum procurrens terminus in stagnum Colse vadit; sicque ad orientalem campum venit Zuentifeld, usque in ipsum flumen Zuentinam.
426Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XVIII; 9 (auctor -1081)
Per quem limes Saxoniae usque in pelagus Scythicum et mare, quod vocant orientale, delabitur.
427Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXI; 3 (auctor -1081)
Eius latitudo est a meridie in boream, hoc est ab Albia fluvio usque ad mare Scythicum.
428Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXI; 4 (auctor -1081)
Longitudo autem illa videtur, quae initium habet ab nostra Hammaburgensi parrochia et porrigitur in orientem infinitis aucta spatiis usque in Beguariam, Ungriam et Greciam.
429Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXII; 16 (auctor -1081)
Alter enim, id est Oddara, vergens in boream transit per medios Winulorum populos, donec pertranseat usque ad Iumnem, ubi Pomeranos dividit a Wilzis.
430Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXV; 1 (auctor -1081)
Haroldus rex Danorum, religione ac fortitudine insignis, christianitatem in regno suo iam dudum benigne suscepit et constanter retinuit usque in finem.
431Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXXII; 3 (auctor -1081)
Altera pars Ascomannorum, qui per Wirraham flumen egressi Hadoloae fines usque ad Liestmonam depredati sunt, cum maxima captivorum multitudine pervenerunt ad paludem, quae dicitur Chlindesmor.
432Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXXII; 4 (auctor -1081)
Ubi a nostris, qui pone sequebantur, offensi omnes usque ad unum obtruncati sunt.
433Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXXIII; 5 (auctor -1081)
Quorum unus fertur in Norvegia defunctus per LXX annos corpore integro permansisse usque ad tempora domni Adalberti archiepiscopi, quando Adalwardus episcopus illo veniens defunctum absolvit, et mox cadaver in cinerem solutum est.
434Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XXXV; 7 (auctor -1081)
Cuius novitate miraculi et tunc multa milia crediderunt per eum, et usque hodie per populos et ecclesias Danorum celebre nomen Popponis effertur.
435Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XLII; 6 (auctor -1081)
His ducibus Sclavi rebellantes totam primo Nortalbingiam ferro et igne depopulati sunt; deinde reliquam peragrantes Sclavoniam omnes ecclesias incenderunt et ad solum usque diruerunt; sacerdotes autem et reliquos ecclesiarum ministros variis suppliciis enecantes, nullum christianitatis vestigium trans Albiam reliquerunt.
436Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XLIII; 6 (auctor -1081)
Deinde ligatis post terga manibus confessores Dei per singulas civitates Sclavorum tracti sunt [aut verbere aut alio modo vexati], usque dum deficerent.
437Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, XLVI; 5 (auctor -1081)
Et sermo est post obitum Adeldagi archiepiscopi totam [regionem] Iudlant usque ad nostram aetatem in duos episcopatus bipartitam esse, tercio apud Arhusan deficiente.
438Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXVII; 6 (auctor -1081)
[Ipso tempore ferunt Ascomannos et pyratas per ostium Wirrahae progressos venisse usque ad Lismonam, insperate omnia vastantes.
439Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 61, LXXXI; 6 (auctor -1081)
Et sunt anni ab ordinatione sancti Willehadi, cum Bremensis ecclesia fundata est, usque ad finem Alebrandi, quando eadem ecclesia combusta est, anni ferme CCtiLXXta .
440Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XVIIII; 10 (auctor -1081)
Item Linoges, Warnabi, Chizzini et Circipani, usque ad Panem fluvium, quem nostrae privilegia ecclesiae vocant Penem.
441Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXIIII; 10 (auctor -1081)
Et Bremensis quidem presul eo iustiorem induit causam, quoniam pronior fuit ad misericordiam, regique domino suo fidem docuit servandam esse usque ad mortem.
442Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLIIII; 5 (auctor -1081)
Tunc etiam castella omnia, quae pontifex, prescius futurorum, diversa regione construxit, usque ad solum diruta sunt.
443Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLVIIII; 6 (auctor -1081)
Nam et cortes episcopi et decimae ecclesiarum, unde clerici, viduae et inopes sustentari deberent, omnia cesserunt in usum laicorum, ita ut meretrices cum latronibus usque hodie luxurientur ex bonis ecclesiae, in derisu habentes episcopum omnesque ministros altaris.
444Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXIIII; 11 (auctor -1081)
Quare gravissimo dissintheriae morbo correptus et usque ad ossa tenuatus, heu suae prorsus adhuc immemor salutis!
445Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXIIII; 12 (auctor -1081)
rei publicae negotia tractavit usque ad extremam exitus horam.
446Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXIIII; 14 (auctor -1081)
Soli regi concedebatur aditus aegrum visitandi, quem dilexit eo modo et usque in finem.
447Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, I; 5 (auctor -1081)
De cuius viri gestis et moribus cum difficile sit aliquid dignum scribere, ad scribendum nos ea cogit necessitas, quoniam promisimus libri huius tenorem, o venerabilis presul Liemare, usque ad diem tui pontificatus extendere; unde licet stulte audacterque introierim hoc pelagus, nunc tamen haut inprudenter fecisse videar, si ad litus properabo.
448Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XI; 4 (auctor -1081)
Epistolas quoque commonitorias sparsit per omnem Daniam sive Nortmanniam ac Suediam et usque ad fines terrae, exhortans episcopos et presbyteros in illis partibus degentes, ut ecclesias domini nostri Iesu Christi fideliter custodirent atque ad conversionem paganorum accederent intrepidi.
449Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XV; 14 (auctor -1081)
Is solus misericordia motus super fratres optulit eis munera transmisitque eos per montana Suedorum salvos usque ad sanctissimam Gunhild reginam, quae a rege Danorum pro consanguinitate separata in prediis suis trans Daniam commorata est, hospitalitati elemosinisque vacans et ceteris operibus sanctitatis insistens.
450Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XVII; 5 (auctor -1081)
Ille vir omnes Sclavorum maritimas regiones depredavit; ille Orchadas insulas suae ditioni subiecit; ille cruentum imperium usque ad Island extendit.
451Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XVII; 7 (auctor -1081)
Serviebat etiam maleficis artibus, non attendens miser, quod sanctissimus germanus eius talia monstra eradicavit a regno, pro amplectenda norma christianitatis certans usque ad sanguinem.
452Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XXXVIII; 1 (auctor -1081)
Eius rei documentum hoc habeo, quod in ira furoris sui aliquos manu percussit usque ad effusionem sanguinis, sicut fecit prepositum eius aliosque.
453Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLVI; 6 (auctor -1081)
Archiepiscopus autem optinuit eundem comitatum per X annos usque ad diem expulsionis suae.
454Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLVII; 8 (auctor -1081)
Adeo 'manus eius contra omnes, manusque omnium contra illum', ut controversiae finis pervenerit usque ad sanguinem.
455Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, XLVIII; 1 (auctor -1081)
Audientes autem duces nostri, quod pontifex ab ordine senatorum esset eiectus, magno repleti gaudio cogitabant et ipsi tempus invenisse ultionis, ut eum penitus alienarent a suo episcopio, dicentes: 'Exinanite usque ad fundamentum in eo, et conteramus eum de terra viventium'.
456Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LII; 5 (auctor -1081)
In quo Angli primum victores, deinde victi a Nortmannis usque ad finem contriti sunt.
457Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LVI; 11 (auctor -1081)
Querebatur etiam usque ad sua tempora multos paganorum erroribus implicitos, ita ut diem sextae feriae carnis esu macularint, ut vigilias sollempnitatesque sanctorum ac venerabilem quadragesimam gula fornicationeque polluerint, ut periuria pro nihilo computent, ut effusionem sanguinis in laude habeant.
458Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LVII; 6 (auctor -1081)
Huius cladis solum expers erat xenodochium, quod a sancto Ansgario primitus inceptum postea succedentium patrum diligentia usque ad novissima tempora domni Adalberti salvum permansit et integrum.
459Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LVIII; 9 (auctor -1081)
Ita civitas [a] civibus et forum mercibus usque hodie defecisse videtur, cum presertim, si quid nostris intactum superfuit, hoc servi ducis radicitus absumpserunt.
460Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXII; 9 (auctor -1081)
Item illud, quod facilius solito provocatus ad iracundiam aliquos manu percussit usque ad effusionem sanguinis, multos etiam ignominiosis exasperans verbis non minus se quam illos inhonoravit.
461Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXII; 11 (auctor -1081)
Ceterum talis erat eloquentia eius usque in finem, ut, si eum audires contionantem, facile tibi persuaderetur omnia per illum fieri plena ratione magnaque auctoritate.
462Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXIII; 1 (auctor -1081)
Hanc pernitiosam clarissimi viri commutacionem sive digressionem et apertius deteriorationem dum per singulas orbis provintias fama volans dispergeret, insignis germanus eius, scilicet palatinus comes Fridericus, ad corripiendum fratrem, sicut memini, pervenit usque Lismonam.
463Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXVI; 4 (auctor -1081)
Ubi sunt autem medici, adulatores et ypocritae, qui te laudabant in desideriis animae tuae, qui te iuraverunt convaliturum esse de hac infirmitate, qui te usque ad decrepitam aetatem victurum calcularunt?
464Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 142, LXXVIII; 8 (auctor -1081)
Quorum ordinationes vel sedes, quoniam huc usque distulimus, non incongruum videtur simul etiam de situ Daniae vel reliquarum, quae trans Daniam sunt, regionum natura describere].
465Adamus Bremensis, Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum, 281; XLIIII (auctor -1081)
Cumque per innumeros librorum curreris agros, Scire decet, quod ubique legis, hoc esse aliorum: Iste uber tuus est totusque revolvitur in te, Tempus ad usque tuum perducens acta priorum.
466Adamus Parisiensis, Tres hymni perantiqui de Laudibus S. Domnii, 6, p2; 7 (auctor fl. 1059)
Cuncta Saloniadum resonant te littora Domni, Te noster caetus sentiat usque pium.
467Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0583C (auctor 1145-1221)
Ille facile quod petitur potest exsequi in quo respondet ex aequo affectus effectui: sed non eo usque mereor divinitus innovari ut hoc utrumque bonum penes me valeat inveniri.
468Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0593D (auctor 1145-1221)
Satagit itaque animus virtutis ut quia contraire non potest motibus primis, saltem usque ad delectationis vel consensionis periculum non labatur, ne etiam e vicino quandoque ad perversitatem operis pertrahatur.
469Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0605D (auctor 1145-1221)
Offeremus tamen, cum eo nos usque gratia eius provexerit, ut dura pati et aspera aetas virtutis robustior possit.
470Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0630B (auctor 1145-1221)
Transeamus igitur usque Bethlehem, et a saeculi actibus divertentes, subire nullatenus humile Christi diversorium dedignemur.
471Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0631A (auctor 1145-1221)
Cibus sane fortior est inimicos diligere, sui contemptu gaudere, usque ad crucis ignominiam Christum sequi, cum illo cruci affigi, poenam sine culpa patienter amplecti, prae desiderio et contemplatione quaecunque terrena sunt oblivisci.
472Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0637B (auctor 1145-1221)
Penes illum immorari est melius, nusquam salus est alibi, nusquam securitas sine illo, semper teneamus quod nostrum est, nostra protendatur solemnitas usque ad gaudium Simeonis.
473Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0638A (auctor 1145-1221)
Huc usque Iesum prosecuti fuimus, quomodo deinceps, aut in desertum a spiritu ductum, aut tentatum a diabolo deseremus?
474Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0648A (auctor 1145-1221)
Hic locus speciosus ad videndum, spatiosus ad manendum, et ad pausandum quietus, cum usque pervenerit anima, et hanc sibi requiem beatam invenerit, tunc laetabunda et laudans clamabit: Haec requies mea in saeculum saeculi (Psal. CXXXI), etc.
475Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0658A (auctor 1145-1221)
Arma ferunt in ipsum, qui pro ipso pugnare debuerant; et virginem eius, hoc est Ecclesiam, sicut ait Propheta, constuprantes, usque ad verticem corruperunt.
476Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0688D (auctor 1145-1221)
Spiritus enim sanctus de obscuritate Verbi abbreviati, id est usque ad servi formam exinaniti, quasi quamdam expositionem fecit, dum tanti mysterii causas ipsius Verbi discipulorum tam evidenti dispersione linguarum impressit.
477Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0690B (auctor 1145-1221)
Fides, ratio et auctoritas multum coelestis philosophiae professoribus commendant silentii disciplinam: primo quia, Sapientia Dei attingens a fine usque ad finem fortiter, omnia suaviter silenterque disponit.
478Adamus Perseniae, Epistolae, 211, 0690C (auctor 1145-1221)
Septimo, quia vox eiusdem Verbi, scilicet Ioannes Baptista, silentium legi et prophetis imposuit: Lex enim et prophetae usque ad Ioannem (Luc. XVI).
479Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0744D (auctor 1145-1221)
Descendit certe usque ad susceptionem corporis nostri, usque ad similitudinem carnis peccati.
480Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0744D (auctor 1145-1221)
Descendit usque ad perpessionem molestiarum, usque ad tolerantiam iniuriarum.
481Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0744D (auctor 1145-1221)
Descendit usque ad iniuriam passionis; descendit usque ad ignominiam crucis et mortis; descendit usque ad triduanae sepulturae obsequium; descendit usque ad spoliandum infernum.
482Adamus Perseniae, Fragmenta Mariana, 211, 0749D (auctor 1145-1221)
Sed ipsa licet honore praeemineat angelis, licet immensum illum, et attingentem a fine usque ad finem fortiter (Sap.
483Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0697 (auctor 1145-1221)
In festo Nativitatis beatissimae Virginis, e piissimis parentibus Curtio Franciotto, ac Clara Balbania patriciis Lucensibus, et avita nobilitate non minus quam clarissima virtute lucentibus, in hanc mundi lucem natus es, ut indicaretur, te, a nativitate ipsa, usque ad ultimum vitae terminum, Augustissimae coelorum Reginae constantissima pietate ac immutabili devotione victurum; eiusque cultum, honorem ac venerationem, in te primum, postmodum vero etiam in aliis usque ad extremam illam rerum lineam studiosissima diligentia curaturum.
484Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0714C (auctor 1145-1221)
» Hae sunt viae Domini rectae laetificantes corda (Psal. XVIII), et per has vias rectas iustum deduxit Dominus, et adduxit usque ad uterum Virginis, unde inchoaret opus nostrae liberationis, ubi, ut dictum est, Virgo Maria, et quaedam via vitae est, per quam ad nos Rex virtutum venit; et nihilominus nobis via est, quae nos ad ipsum reducit (8).
485Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0714D (auctor 1145-1221)
Veritas vero in incorruptione virginalis propositi, et in puerperio uteri incorrupti solido splendore subsistens, et figurarum legalium umbras reserabat, et peccatorum tenebras arguebat et dicebat (10): Lex et prophetae usque ad Mariam (Luc.
486Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0715B (auctor 1145-1221)
In tantum autem de torrente nostrae mortalitatis et passibilitatis hac in via bibit (Psal. CIX); in tantum hanc viam arctam Dominus maiestatis invenit (Matth. VII), ut necessitas patiendi et moriendi, quam voluntarie suscepit ex Virgine, et Verbum omnipotens in puerum breviaret, et Dominum gloriae usque ad formam servi exinaniret (Philipp. II).
487Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0718A (auctor 1145-1221)
» Sermo itaque velociter currens (Psal. CXLVII), qui tam suaviter, et silenter nostrae mysteria salutis disposuit, dum « a fine usque ad finem fortiter attingit (Sap. VIII), » etiam usque ad miseriae nostrae profunda dignanter descendit.
488Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0718C (auctor 1145-1221)
Attamen quisque ad formam servi se exinanivit, etiam usque ad mortem crucis scipsum humiliter deiicere non exhorruit (Philip. II).
489Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0727A (auctor 1145-1221)
Usque nunc tu Bethlehem, communi luce sola gavisa es, et, insolitae novitatis superba privilegio, splendoris paritate ipsi etiam contendere poteras orienti: imo (mirabile dictu) in angusto praesepi apud te plus erat luminis, quam proferre soleat oriens mundani solis.
490Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0730A (auctor 1145-1221)
Sex hydriae dici possunt, quia aqua sapientiae salutaris plenae sunt usque ad summum.
491Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0730D (auctor 1145-1221)
5), quasi in totidem hydriis, continetur: Prima quidem hydria est ut obedientia plena iam sit, hoc est, ut indifferenter impleat omne bonum quod a maiore praecipitur; secunda est ut in faciendo moram pati nesciat; tertia est ut in faciendo praeceptum non praeferat aut nolentis responsum, aut vultum irascentis; quarta est ut ex voluntate id faciat, ne aut simulans bonum, aut malum cordis dissimulans, hilaritatem facies mentiatur; quinta est discretio in praeceptis, ut sciat etiam de quo, et quantum et quandiu obedire debeat, ne fallatur; sexta est longanimitas perseverantiae, quae ad plenum mentem purificans, aeternae glorificationis salute donatur: sicut scriptum est: « Qui perseveraverit usque in finem, hic salvus erit (Matth. X).
492Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0735A (auctor 1145-1221)
Dicitur fortis, quia « attingit a fine usque ad finem fortiter (Sap. VIII); » dicitur fecunda quia « disponit omnia suaviter (ibid.).
493Adamus Perseniae, Mariale, 211, 0735B (auctor 1145-1221)
In infirmitate, qua exinanivit semetipsum Dominus omnium usque ad formam servi (Philip.
494Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1454A (auctor fl. 1173)
Demum humilis ad ipsum fidelis populi fit supplicatio, a decimo septimo versu usque ad vicesimum primum.
495Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1473C (auctor fl. 1173)
Auctor eius, Adam de Sancto Victore, qui eleganti et canora modulatione totam gloriosae virginis Agnetis passionem in illa complectitur, a capite ad calcem usque eam persequens, quod illi in aliis itidem prosis sanctorum, vitam, et martyrium describentibus, consuetudinarium est et peculiare.
496Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1512B (auctor fl. 1173)
Aliquando quinque, ut in primo versu, et consequentibus usque ad sextum, Interdum vero in eadem clausula sex complectitur syllabas, ut in septimo versu, et caeteris deinceps usque ad decimum.
497Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1521A (auctor fl. 1173)
Deinde eiusdem sacrum pro Christo agonem, post diversa tormentorum genera, capitis obtruncatione consummatum, capitis proprii iam amputati deportationem usque ad locum sepulturae eius, in quo sacri ipsius cineres cum magna veneratione nunc etiam conditi asservantur.
498Adamus S Victoris, Sequentiae, 196, 1529B (auctor fl. 1173)
Id tamen peculiare habet ista prosa, quod omnes eius versus a secundo usque ad decimum utroque quidem incluso, idem habent exordium, et in ipsa fronte praeferunt earumdem dictionum coincidentia, mira suavitate et elegantia elaboratam.
499Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0450C (auctor c.1140–1212)
Iam talem animam exprobratio illa prophetica, tangit quae talis est: Quam vilis facta es, nimis iterans vias tuas! (Ier. II, 36.) Crebro vero reiterata, vertitur in consuetudinem; et sic usque ad multorum notitiam pertingit.
500Adamus Scotus, De ordine habitu et professione canonicorum ordinis Praemonstratensis, 198, 0460B (auctor c.1140–1212)
Iam audita fama Salomonis, properat a finibus terrae regina nobilis, audire sapientiam eius (Luc. XI, 31) . et novam Magi stellam videntes, dicunt ad invicem: Hoc signum magni Regis est, eamus, et inquiramus eum, et offeramus ei munera, aurum, thus, et myrrham (Matth. II, 11) . Non solum autem, sed iam qui in tenebris, usque adhuc respicit homines, et dicit: peccavi (Iob XXXIII, 27) . Iam templum eis ostensum suspicantur filii Israel, et metientes fabricam confunduntur, ex his quae fecerunt (Ezech. XXXIV, 10, 11) . Ecce quae, et quanta, quot et qualia nobis necessaria sunt, ut quod nomine dicimur, re et veritate esse possimus: Nam cum a canone Canonici, hoc est, a regula Regulares dicamur, si non regulae assimilamur, indigne Canonici, hoc est, Regulares vocamur.