Dei
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
GEN S M | NOM P M | VOC P M
deus N  a god, deity
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: gloria N:nom
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
deus, ī (im Nom. Plur. dei, dii, gew. di, Genet. Plur. deorum u. deûm, Dat. Plur. deis, diis, gew. dis, s. Neue-Wagener Formenl.3 Bd. 1. S. 161 ff. u. Georges Lexik. d. lat. Wortf. S. 210; in Inschr. auch diibus u. dibus, (show full text)
glōria, ae, f.(griech. κλέος; eig. der Ruf, dann prägn.) der Ruhm, die Ehre, I) eig.: belli, Caes.: doctrinae et ingenii, Cic.: dicendi, Quint.: in summam gloriam venire, Cic.: gloriam habere, consequi, capere, acquirere, Cic.: gloriam sequi, Cic.: alqm gloriā afficere, jmdm. R. verleihen, Cic.: quin ipsum Tiberim nolle (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
deus, dĕus, i (voc. sing. deus, Vulg. Psa. 22, 3 al.; but, dee, Tert. adv. Marc. 1, 29; Prud. Hamart. 931; cf. Prob. Inst. Art. 532, p. 340. The nom. plur. is di and dei; dii is freq. in MSS., but prob. indicates only the length of the (show full text)
gloria, glōrĭa, ae, f. Sanscr. cru, to hear; crav-as, fame; Gr. κλύω, κλέος ; Lat. cluo, clueo, inclutus, from the root clŭo; lit., rumor, fame; hence also, like κλέος, pregn., glory, fame, renown, praise, honor (syn.: laus, laudatio, gloriatio, elogium, etc.). Lit. In gen.: te (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
deus dĕus, ī, m. (arch. deivos) 1 Dieu, Divinité : Cic. Rep. 6, 17 ; Tim. 26 ; etc. || di boni ! Cic. Mil. 59, grands dieux ! dieux bons ! di immortales ! Cic. Nat. 1, 72, dieux immortels ! ou pro (show full text)
gloria glōrĭa, æ, f., 1 gloire, renom, réputation : fortitudinis gloria Cic. Off. 1, 62, le renom d'homme courageux ; ob amicitiam servatam maximam gloriam capere Cic. Læl. 25, se couvrir de gloire pour avoir conservé les liens de l'amitié ; dicendi gloriam habere (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
deus deus, i (pl. dei, dii или di; gen. pl. deorum и deum; dat. f abl. deis, diis или dis) m 1) бог, божество: deos colere C, QC etc. чтить богов; dii (di) meliora или melius! (sc. velint, duint = dent или ferant) (show full text)
gloria gloria, ae f [одного корня с laus] 1) слава (belli atque fortitudinis Cs; rerum gestarum g. C): in summam gloriam venire C достичь высшей славы; aliquem gloria afficere C доставить кому-л. славу; 2) славный подвиг, деяние (memorare veteres glorias T); 3) краса, украшение, (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
DEI DONO, Eadem formula, quae Dei Gratia, in Charta ann. 962. apud Guichen. Bibl. Sebus. pag. 1: Ego Bertha Dono Dei regina, etc.
DEI GRATIA, Occurrit passim in veteribus Tabulis haec formula quam non modo Reges et Principes, sed et quivis fere alii seu Laici seu Ecclesiastici ordinis titulis suis honorariis praeponebant. Quod aliquot exemplis firmare placet, iis tamen omissis, quae reges vel principes spectant. Philippus Praemonstratensis ecclesiae Dei gratia abbas inscribitur, (show full text)
DEI JUDICIUM, Vide Judicium Dei.
DEUS, Templum Dei alicujus. Lactantius de Mortib. Persecutor. num. 36: Qui et sacrificia per omnes Deos facerent. Ita et cap. 16. Dieu, pro ipso altari ubi Dominicum Corpus asservatur, vel Liturgia sacra celebratur, in Ch. ann. 1314. ex Chartul. S. Maglor. ch. 41: Unes veues que les gens saint (show full text)
DEUS,² a Gallico Deux, Duo. Chartular. S. Cornelii Compend. in Indice utensilium de Ruminiaco: Deus pacletis et Deus wansbeisons et una broia.
GLORIA, Pompa, apparatus. Anastasius Bibl. in S. Joanne PP. pag. 35: Veteres Graecorum hoc testificabantur, dicentes a tempore Constantini Augusti... usque ad Justini Augusti tempora non meruisse partes Graeciarum B. Petri Apostoli vicarium suscepisse cum Gloria. Vetus Chronicon Francicum, editum a Petro Lambecio lib. 2. Comment. de Bibliotheca Caesarea (show full text)
GLORIA,⁶ Specimen, in vet. Glossar. ex Cod. reg. 7641. Perperam pro Glossa. Vide in hac voce secunda notione.
GLORIA,² Titulus honorarius, concessus Regibus et Magnatibus. Anastas. Bibl. in Martino PP. pag. 50. de Exarcho: Oportet Gloriam tuam, ut sicut nobis suggessit Paulus Patriarcha hujus a Deo conservandae urbis, peragere. Testamentum Bertichramni Episc. Cenoman.: Unde tibi, gloriosissime Domne Chlotarie, bona retribuamus: attamen de id, quod Gloria vestra nobis (show full text)
GLORIA,³ Hymnus Gloria in excelsis. Statuta Ecclesiae Aquensis ann. 1375. MSS: Statuerunt quod licet perdant tales distributiones, quas lucrati fuissent, si ante Gloriam vel Epistolam cantatam in choro venissent, nihilominus in choro intrare valeant, sed distributiones non lucrentur.
GLORIA,⁵ Sic vocatur una, octava scilicet, e novem partibus hostiae divisae in Missa Muz-arabica: Et sumit illam particulam, Gloriam, et omnes reliquas per ordinem, et sumit calicem dicendo, etc.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
Deus Gott, synonym mit deitas, divinitas (← sub b) und divina (← sub a): ut ab intelligendo nomen Dei imponerent; nam Theos, quod secundum Graecos Deum significat, dicitur a theaste (θεᾶσθαι), quod est considerare vel videre, cg. I. 44; significatur enim hoc nomine id, quo maius significari non potest, (show full text)
gloria a) Ruhm, Berühmtheit, Herrlichkeit, Verherrlichung, der Gegensatz zu ignominia (mal. 9. 1 c): gloria nihil aliud est, quam clara notitia (Bekannt-Sein) cum laude, th. I. II. 2. 3 c; gloria est effectus honoris et laudis, quia ex hoc, quod testificamur de bonitate alicuius, clarescit bonitas eius in notitia (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
deus deus, -i, m. a θεός , numen, transl. de homine egregio – bůh, božstvo, přeneseně o vynikajícím člověku b sensu Christiano (etiam de Christo) – Bůh (též o Kristu): sine Deo (vetus vers.: bez boha ) (show full text)
gloria gloria, -ae, f. 1 a laus, decus – sláva: g-a slawa |ClarGl 2368|; g-a, id est laus, oslawnost |KNM II F 4 f.139r|; g-a...slawa, chwala |VocLact f.K 5va| b (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
deus deus, deos, lat., M.: nhd. Gott, Gottheit, Behüter, Bewahrer, Schutzgeist; ÜG.: ahd. durs Gl, (giskaft) N, got AG, APs, B, C, Ch, E, FG, Gl, GP, I, LB, MF, MH, MNPs, N, NGl, NGlP, NP, O, PG, Ph, PT=T, RhC, SPs, gotaheit N, (gotalih) Gl, I, (show full text)
gloria glōria, gelōria, glūria, lat., F.: nhd. (show full text)
Neulateinische Wortliste (NLW), Johann Ramminger (www.neulatein.de/ version 09.2018, thanks to the author!)
gloria, -ae, f. – ( pl. ) Prahlerei : SCHOPPE phil p.62 glorias Jesuitarum ... satis novi. phil p.74 ( v. inaniae). Lexicographica: TLL VI,2 2084,62
Graesse, Orbis Latinus 1909
Dei cella Gotteszell, D., Bayern (Niederb.).
Dei curia Courdieu, D., Frankreich (Loiret).
Dei inferior u. Dei superior Unter- u. Oberzell, D., Württemb. (Donaukreis).
Dei insula 1. s. Nigrum monasterium. --- 2. Holm, eh. Klst., Dänemark (Funen). --- 3. s. Oya.
Dei insula Ile d'Yeu, Isl., Frankr. (Vendée).
Dei locus Lügumkloster, Mfl., Preußen (Schleswig-Holst.).
Dei locus s. Locum.
Dei lucus Gadebusch, St., Mecklenb.-Schwerin.
Dei mons d. Dietschenberg, Bg., Schweiz (Luzern).
Dei vallis Beringhausen, D., Preußen (Westfal. ).
Dei villa l. Villedieu-les-Poêles, St., Frankr. (Manche). --- 2. Villedieu, D., ebenda (Vienne).
Oya Ile d'Yeu, Isl., Frankr. (Vendée).