Domini
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
GEN S N
dominium N  a feast, banquet
GEN S M | NOM P M | VOC P M
dominus N  a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: in PREP
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
dominium, iī, n. (dominus), die Herrschaft, I) im engern Sinne, die Herrschaft über etw. als Eigentümer, der Besitz, das Eigentum, Eigentumsrecht, dingliche Recht, rei suae (seines Vermögens), ICt.: rerum, Val. Max.: rerum suarum, Vell.: locorum dominium adipisci, Gromat. vet.: possessionem usus fructus, non etiam dominium adipisci, (show full text)
dominus, ī, m. (v. domus), I) im engem Sinne, der Herr vom Hause, Hausherr, Gebieter (Ggstz. familia), Komik., Cic. u.a.; u.v. Sohn des Hauses, der junge Herr, Plaut.: Plur., domini, die Herrschaft (= der Herr u. die Herrin vom Hause), Cic. u.a. – II) im weitern Sinne, (show full text)
īn,³ = isne, s. 1. eo a. E..
in,¹ Praepos. mit Acc. = είς, u. mit Abl. = εν in, I) mit Acc. = in das Innere eines Raumes (sei es eine Tiefe od. Fläche) hinein (Ggstz. ad, das nur die Annäherung eines Gegenstandes bezeichnet), in, auf, nach, gegen, A) (show full text)
in,² Praeverbium, 1) entsprechend der Präposition = griech. εν, in der Zusammensetzung mit Verben, wo die Präposition in der Regel ihre gewöhnliche Bedeutung drin, dran, drauf, dabei behält, im Deutschen aber oft vom Verbum getrennt und zum Substantiv gezogen werden muß. – 2) Verneinungswort = griech. (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
dominium, dŏmĭnĭum, ii, n. id.. (Acc. to dominus, II. B. 1.) A feast, banquet (very rare): dominia convivia, Lucil. ap. Non. 281, 25 (with sodalitia); * Cic. Verr. 2, 3, 4 Zumpt N. cr.; S. C. ap. Gell. 2, 24, 2. Jurid. t. t., property, (show full text)
dominus dŏmĭnus (in inscrr. sometimes written by syncop. DOMNVS), i, m. Sanscr. damanas, he who subdues, root dam-; Gr. δαμάω, δάμνημι, v. domo Prop., one who has subdued or conquered; hence, a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner (cf. herus). Prop.: quam dispari Dominare domino! Poëta (show full text)
in in (old forms endŏ and indŭ, freq. in ante-class. poets; cf. Enn. ap. Gell. 12, 4; id. ap. Macr. S. 6, 2; Lucil. ap. Lact. 5, 9, 20; Lucr. 2, 1096; 5, 102; 6, 890 et saep.), prep. with abl. and acc. [kindr. with Sanscr. an; Greek (show full text)
in eopte in eopte eo ipso, Paul. ex Fest. p. 110 Müll.
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
dominium dŏmĭnĭum, ĭī, n. (dominus), propriété, droit de propriété : Ulp. Dig. 19, 2 ; Vell. 2, 80, 4 ; Liv. 45, 14, 15 || banquet solennel, festin : Lucil. d. Non. 281, 25 ; Cic. Verr. (show full text)
dominus dŏmĭnus, ī, m. (domus), 1 maître [de maison], possesseur, propriétaire : nec domo dominus, sed domino domus honestanda est Cic. Off. 1, 139, ce n'est pas la maison qui doit honorer le maître, c'est le maître qui doit honorer la maison || aliquem dominum esse rerum suarum (show full text)
in,¹ 1 ĭn, prép., avec acc. = εἰς ; avec abl. = ἐν. I avec acc., aboutissement d'un mouvement [pr. et fig.] : 1 [sens local] a) dans, en, sur [comparer ad] : in portum accedere Cic. Verr. 2, 5, 138, pénétrer dans le port ; (show full text)
in,² 2 in, préf. privatif ou négatif, qui dans les composés marque l'absence ou la non-existence de la chose signifiée par le simple : indoctus, infans, insanus, illiberalis, etc.
in' in' = isne, v. eo →.
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
dominium dominium, i n [dominus II] 1) обладание, владение (rerum suarum VM etc.): d. et jus L право собственности; 2) власть, господство: d. alicujus rei Sen etc. господство над чём-л.; 3) властелин Sen; 4) пиршество, пирушка LM, C, AG.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
DOMINIUM, alias Domanium et Dominicum, Gall. Domaine. Gloss. Lat. Gr.: Dominium, Κυρία. Jus, tutela, potestas, Joanni de Janua. Sacrum Dominium, in leg. 15. Cod. Th. de Jure fisci (10, 1.) Ricardus Hagulstad. lib. 2. de Episc. Hagulstad. cap. 5: Sicut ipse eam in suo Dominio habuerat, Ecclesiam tradidit. Radulfus (show full text)
DOMINIUM,² JC. Anglis dicitur principale manerium, quod Dominus et antecessores semper possederunt, cum omnibus appenditiis. Ita Rastallus. Gallis nostris, Chef lieu du fief, qua notione in Charta ann. 1201. Matthaei de Hamo ex Chartul. Abbatiae S. Nicolai de Arida-Gamantia Dioec. Atrebatens.: Fratribus Ecclesiae S. Nicolai de Arida-Gamantia in (show full text)
DOMINIUM,³ Nomen honoris Reipublicae Principibus attributum. Exstant apud Rymerum tom. 14. pag. 199. Litterae Henrici VIII. Angl. Regis inscriptae Illustrissimo Dominio Venetorum, et quibusvis aliis Principibus Christianis, Dominiis, Civitatibus et Communitatibus, etc. Angelus Pechinolius in Epistola ad Innocentium VIII. Papam ann. 1489. apud Illust. Fontaninum ad calcem Antiq. Hortae (show full text)
DOMINUS, pro Deus, Κύριος, occurrit passim in libris sacris. Unde forte Itali Domenedio, Galli nostri Damedieu dixerunt, id est, Dominus Deus. Vide Philonem de Nominum mutat. pag. 7. 1. Edit. Sulpitius Severus lib. 1. Hist: Mundus a Domino constitutus est, etc. Ruffinus in Symbolo de Christo: Et dicuntur alii (show full text)
DOMINUS,⁴ nude dictus Abbas, in Consuet. Fontanel. pag. 94: Et hoc facientes secundum Dominum et secundum nos omnes. Et in Gallico Reliquiarum Indice: Tel croix est au logis de Monsieur.
DOMINUS,⁸ Domini, Praecipui e nobilitate. Annales Colmar. part. 1. ann. 1284: Eodem die Curiam habuit Rex Rudolfus in Basilea cum gloria Dominorum. Idem Chron. part. 2. ann. 1277: Post haec Rex Bohemorum congregavit occulte decem millia Dominorum, volens occulte Regem comprehendere Romanorum.
DOMINUS,⁷ Maritus: ita uxores conjuges suos compellabant, Monseigneur. Vetus Inscriptio Romae apud Sponium Miscell. Antiq. pag. 12: Suetrius Hermes hic situs est, cui tertia conjunx aram constituit digno meritove marito, cum quo concordiam tam multosque per annos vixit et tenere casu sbta (subtracta) marito est, de cujus fama multi (show full text)
DOMINUS,⁶ in Legibus et Statutis Principum, nullo adjecto vocabulo, Dominus feudi intelligitur ratione vassalli. Dominus Capitalis, vulgo Chef Seigneur, et in Assisiis Hieros. cap. 136. 137. in Consuetud. Normann. art. 126. 130. 166. Pontivensi art. 110. Andegav. art. 201. et seq. Cenoman. art. 216. Tabularium Vindocin. Thuanum Ch. 40: (show full text)
DOMINUS,⁹ Mabill. de Liturg. Gall. pag. 466. e Ceremoniali MS. Sangerman. de Dominica Palmarum: Quando erimus circa finem Tractus, sacrista pulsabit unam parvam campanam pro congregando Dominos ad audiendum Passionem, quia ipsa non debet legi nisi in magna Missa. An Baillivius ceterique justitiae Officiales hujus Abbatiae, qui statis diebus (show full text)
DOMINUS,¹ Quae honorifica appellatio ita Militibus competebat, ut a patribus etiam filiis suis tribueretur: neque enim alia mihi suppetit ratio, cur Castellanus Vitriacensis filios suos Dominos compellat in Charta ann. 1228. ex Chartul. Campan. fol. 328. r°: Haec omnia superius scripta laudaverunt Aalaidis uxor mea et Dominus Robertus filius (show full text)
DOMINUS,¹⁰ nude, Cancellarius, ut observat D. Secousse ad Lit. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 581: Per regem, ad relationem Domini. Ubi supra legitur: Referente nobis dilecto ac fideli Cancellario nostro.
DOMINUS,¹² Peculiaris appellatio Franciae regum, quam ab imperatoribus romanis mutuaverant. Vide in Domnus. Glossar. med. Graecit. in Δεσπότης.
DOMINUS,¹³ Is cujus negotium gerit procurator et cujus nomine defensor exstitit, apud JC. Romanos. Ita etiam apud Anglos; Glanvilla lib. xi. cap. 3: Cum quis ita loco alterius positus in curia de placito illo respondet... nunquid potest Dominus suus eum pro beneplacito inde removere, ita quod alium faciat (show full text)
DOMINUS,² Domini et Domni, Sancti vulgo appellati. Dominus Johannes, apud Cyprianum in Vita S. Caesarii Arelat. Dominus Dionysius, in Placitis aliquot Clodovei III. apud Mabillonium tom. 4. SS. Ord. Bened. pag. 617. 618. Dominus Germanus, ibid. pag. 620. Charta Caroli M. pro Ecclesia Parisiensi in M. Pastorali lib. (show full text)
DOMINUS,³ Domini, saepe appellati Episcopi, etiam non adjecta dignitatis nomenclatura, sed ipsius Episcopatus, ut apud Gregorium M. lib. 2. Indict. 10. Epist. 38. lib. 4. Epist. 17. Domino Mizenatis Ecclesiae, apud eumdem lib. 4. Epist. 27. Haymo Homil. Domin. 16. post. trinitatem ex S. Augustino: Nisi forte hoc evenerit, (show full text)
DOMINUS,⁵ Domini interdum dicti Canonici addito nomine Ecclesiae, cujus sunt Canonici. Testament. Guillelmi Montispessulani ann. 1211. tom. 9. Spicil. Acher. pag. 156: Monasterio Grandis-Sylvae dimitto c. lib. inter opus et mensam Dominorum Ecclesiae Magalonae dimitto mm. sol. in honore emendo, de cujus fructibus fiat annuatim anniversarium in festo S. (show full text)
IN ABSOLUTO, Voces Agrimensoribus propriae, apud quos agri in absoluto remanere ac teneri dicuntur, qui sine lege et finitione sunt, id est, finibus ac limitibus non terminantur, apud Frontinum et Aggenum. Haec autem sunt loca, inquit iste, (show full text)
IN AMBITU, Circa, quomodo Galli dicunt, aux environs. Ethelwerdus lib. 4. cap. 3: In eodem anno post Pascha, in Ambitu letanias, cometa apparuit.
IN BENE, Capitula Caroli C. tit. 21. cap. 2: Vobis sic merere possimus, sicut antecessores nostri vestris antecessoribus In bene meruerunt, etc. Phrasis Gall. Meriter en bien. Utitur Seneca lib. de Beat. vit. cap. 9.
IN CONTRAM, Contra, adversus, Gall. A l'encontre; à l'incontre, in Diar. Petri Scatisse inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 6. col. 1: Deux mille hommes d'armes et cinq cents arbalestriers, que il menoit en France, du commandement du roy, à l'Incontre du duc de Lancastre. Charta ann. (show full text)
IN E, Locutio Gallica, Enfin, Tandem, apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 29.
IN EXTINCTO, Chronicon Fredegarii cap. 110: Carlomannus devotionis causa in Extincto succensus, Romam advenit. Id est. divino instinctu, vel in instanti.
IN MAXILLA, comburi, Στιγματίζεσθαι in genis, Poenae species servis propria. Radevicus lib. 3. cap. 26: Si servus, tondebitur, et in Maxilla comburetur. Infra: Si servus furtum fecerit, et in furto fuerit deprehensus, si prius fur erat, non ideo suspendetur, sed tondebitur, verberabitur, et in Maxilla comburetur. Occurrit ibi non (show full text)
IN PLENIUM, Plurimum. Vita S. Procop. tom. 2. Jul. pag. 146. col. 2: Praedictus autem Guido cardinalis, visis his miraculis et eis conscriptis, monasterium ipsum In plenium exaltavit.
IN PRO, loco vocis Pro. Vide in Contra 2.
IN Vitam et in Mortem, Tabularium Savigneii: Radulfus D. G. Dominus Filgeriacum. Rogerius Viarius et Marchisus filius ejus anno mclv. coram me et Baronibus meis dimiserunt abbatiae Savigneii viariam in Lovigneio, et ipsi cum Hamelino Breetas nepote Rogerii praedicti concesserunt semetipsos ecclesiae Savigneii Ad Vitam et Ad Mortem. Ad (show full text)
IN, Praepositionem, Germani, Poloni et Bohemi iis fere attribuunt, qui domini sunt locorum: caeteris nempe, de, a, vel ab, etiam iis, qui inde duntaxat orti vel oriundi sunt, etiamsi ibi non habeant, ubi pedem figant. Ita Martinus Cromerus lib. 1. Polon. pag. 105. Addit AEgidius Boillaeus in Notis ad (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
dominium Herrschaft, Macht, Gewalt, synonym mit potestas (← sub b), principatus (← sub a) und regimen (←): secundum dominium (dicitur aliquid) dominus, th. I. 13. 7 ob. 5; dominium accipitur dupliciter. Uno modo, secundum quod opponitur servituti (← sub a), et sic dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus. (show full text)
dominus a) Herr, Gebieter, der Gegensatz zu servus (←): dominus autem est proprie et vere, qui aliis praecepta operandi dispensat (auferlegt) et a nullo regulam operandi sumit, cg. III. 120; dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus . . . et . . . etiam ille, qui habet officium (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
dominium dominium, -i, n. form.: -mnium |GerlAnn 473|; -neo (abl. sg.) |(s. XIV) ArchZnoym II 307 f.2v|; -minenio (abl. sg.) |(1245) CodDiplBoh IV 177| 1 a proprietas, possessio – vlastnictví, majetek, vlastnické právo (show full text)
dominus dominus, -i, m. form.: domnus (cf. Georges I 2282) |CanapAdalb 240|; dompnus |CapPr P 105 f.104r|; -inum (gen. pl.; cf. ib.) |(1488) TopTgApp 62a|; -nibus (abl. pl.) |(1429 Sept. 26) ArchPr|; -nem (err. ed.) v. infra; -mininum (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
dominium dominium, domanium, domaenium, domenium, diminium, domannium, domineum, lat., N.: nhd. Herrschaft, Besitz, Eigentum, Eigentumsrecht, Gewalt, Befehlsgewalt, Machtgebiet, Vorherrschaft, Gastmahl, Übergewicht, Dominanz; mlat.-nhd. (show full text)
dominus,¹ dominus (1), domnus, donnus, domninus, dompnus, donus, dopnus, dumnus, lat., M.: nhd. Herr, Hausherr, Gebieter, Kaiser, Eigentümer, Eigner, Besitzer, Inhaber, Veranstalter, Gastgeber, Gewalthaber, Gott, Geschäftsherr, Prinzipal; mlat.-nhd. (show full text)
dominus,² dominus (2), domnus, lat., Adj.: nhd. Herrn betreffend?, Herrin betreffend?, erhaben, ehrwürdig, gebietend, herrschend; Q.: Ov. (43 v. Chr.-18 n. Chr.); E.: s. dominus (1); L.: Georges 1, 2282, TLL, MLW 3, 968
in,¹ in (1), en (ält.), im, lat., Präp., Präf.: nhd. in, innerhalb, an, drin, dran, drauf, hinein, ein, dabei, auf, nach, gegen, zu, für, wegen, vor, unter, mit, innerhalb, während, bei, hinsichtlich, in Betreff, wärts; ÜG.: ahd. aba N, NGl, after N, ana Gl, N, NGl, NGlP, (show full text)
Graesse, Orbis Latinus 1909
Domini frons Domfront, St., Frankr. (Orne).
Dammartinum Dammartin, St., Frankr. (Seine-et-Marne).
Dominium Martini s. Dammartinum.
Dominium Martini Dammartin, St., Frankr. (Seine-et-Marne).
Dominus Aper Domêvre-en-Haye, D., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Baseolus Dombasle, St., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Martinus Dommartin, zahlr Mfl. u. D., Frankr.
Dominus Petrus Dompierre-sur-Besbre, St. , Frankr. (Allier).
Darantasia Moutiers St., Frankr. (Savoie).
Darantasia s. Centronum civ.
Halae Saxonum Halle, St., Preußen (Sachsen);
Halae Saxonum s. Halla.
Halla 1. Reichenhall, St., Bayern (Oberb.); --- 2. Hall, St., Tirol; auch Hala, Hallensis urbs, Hallensis ad Oenum --- 3. Halle, St., Preußen (Sachsen); auch Halae Saxonum, Hallensis urbs, Salinae Saxonicae, Hala ad Salam, Magdeburgica, Salica, Hermundurorum od. Venedorum. --- 4. (show full text)
Halla ad Oenum s. Halla 2.
Halla praepositum Reichenhall, St., Bayern (Oberb.);
In Argonna monasterium eh. Klst. b. Dommartin, St., Frankreich (Haute-Marne).
In Fine End, D., Bayern (Oberfranken).
In Montibus Mund, D., Schweiz (Wallis).
In Montibus s. Oris mons.
In Montibus s. Oris mons.
In Salinis Saxonicis s. Halae Saxonum.
In Tarentasia monasterium s. Darantasia.
Oris mons Mund, D., Schweiz (Wallis).