Domino
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ABL S M | DAT S M
dominus N  a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: angelus N:gen
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
angelus, ī, m. (ἄγγελος), ein Bote, bes. der Gottesbote, Engel, Ps. Apul. Ascl. 37 u. Eccl.: vastator angelus, der Würgengel, Leo serm. 55, 5: ders. angelus percussor, Vulg. exod. 12, 23.
domino,¹ āvi, āre (erweiterte Nbf. v. domo), bezähmen, überwinden, Nigid. fr. bei Prisc. 8, 19 (wo aber wahrsch. mit Bücheler zu lesen domari). Vgl. Gloss. IV, 333, 41 ›dominavit (doch viell. domavit), subiecit, submisit‹.
domino,² s. dominor.
dominus, ī, m. (v. domus), I) im engem Sinne, der Herr vom Hause, Hausherr, Gebieter (Ggstz. familia), Komik., Cic. u.a.; u.v. Sohn des Hauses, der junge Herr, Plaut.: Plur., domini, die Herrschaft (= der Herr u. die Herrin vom Hause), Cic. u.a. – II) im weitern Sinne, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
angelus, angĕlus, i, m., = ἄγγελος . A messenger, Sen. Ep. 20 med. dub.; Vulg. Matt. 11, 10. An angel. In bon. part. very freq. in the Vulg., the Church fathers, Aug., Tertull., Jerome, etc. In mal. part.: Diabolus et angeli ejus, Vulg. Matt. (show full text)
dominus dŏmĭnus (in inscrr. sometimes written by syncop. DOMNVS), i, m. Sanscr. damanas, he who subdues, root dam-; Gr. δαμάω, δάμνημι, v. domo Prop., one who has subdued or conquered; hence, a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner (cf. herus). Prop.: quam dispari Dominare domino! Poëta (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
angelus angĕlus, ī, m. (ἄγγελος), ange : Aug. Civ. 5, 9.
domino dŏmĭnō, āre, vaincre, dompter, v. dominor : Fort. Carm. 3, 14, 16 ; Tert. Nat. 2, 17.
dominus dŏmĭnus, ī, m. (domus), 1 maître [de maison], possesseur, propriétaire : nec domo dominus, sed domino domus honestanda est Cic. Off. 1, 139, ce n'est pas la maison qui doit honorer le maître, c'est le maître qui doit honorer la maison || aliquem dominum esse rerum suarum (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
angelus angelus, ī m (греч.) вестник, гонец, преим. божий вестник, ангел Vlg, Eccl.
domino domino Tert = dominor.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
ANGELUS, Legatus, Nuntius, etc. Graec. ἄγγελος. Gloss. MS. Regium: Angelus, nuntius, gaudium. Martianus Capella lib. 2. de Genio: Et quoniam cogitationum arcana superae annuntiat potestati, etiam Angelus poterit nuncupari. Ekkehardus junior de Casib. S. Galli cap. ult.: Angelus Imperii.
ANGELUS,⁴ Sic vulgo appellatur Salutatio Angelica quae matutina luce, meridiana et serotina ad campanae pulsum recitatur. Hujus institutionem, quae primum ad pulsationem ignitegii coepit, S. Bonaventurae acceptam referunt nonnulli, alii vero, quod verisimilius est, Joanni XXII. PP. Concilium Senonense ann. 1347. cap. 13: Praecipimus, quod observetur inviolabiliter ordinatio facta (show full text)
ANGELUS,⁷ Piscis genus, nostris etiam Ange. Tract. MS. de Piscibus ex cod. reg. 6838. C. cap. 40: Squatinam nostri, Massilienses, Galli, Ligures Angelum vocant. a similitudine angeli picti, cum alis expansis.
ANGELUS,² Vexillum praecipuum apud Impp. Occidentales, quod S. Michaëlis effigie insigniretur. Wittikindus lib. 1. de Gest. Saxon.: Imperatorem in primis, medii, et ultimis versantem videntes, coramque eo Angelum, (hoc enim vocabulo effigieque signum maximum erat insignitum) acceperunt fiduciam magnamque constantiam. Lib. 3: In quinta (acie) quae erat maxima, et (show full text)
ANGELUS,³ Titulus, quo summi Pontifices, aliique Episcopi compellari solebant. Justinianus Comes, postea Imperator, in Epistola ad Hormisdam PP. Comperimus.... ad Angelum vestrum hinc discedentes iter arripuisse. Infra: Quamobrem etiam et a viris reverendissimis Episcopis,.. ab Apostolatu vestro ad nos Angelus vester destinare dignetur. Relatio Archimandritarum Syriae ad eumdem Hormisdam (show full text)
ANGELUS,⁵ Nummus aureus Francicus. Vetus Regestum: 7. Febr. 1340. fiebant Angeli fini, ponderis 33. et 2. tert. 23. Aug. 134. Angeli ponderis 38. et 1. tert. Vide infra v. Moneta.
DOMINO, Sacerdotale capitis et humerorum per hyemem tegumentum. Synodalis Constit. Ludovici de Carnossa Episc. Bajocencis: Quotidieque caputium seu Domino panni nigri deferant. Et pileo atque corneta praecipue in ecclesia officiando depositis, utantur a cetero caputio, vulgariter ung Domino.
DOMINUS, pro Deus, Κύριος, occurrit passim in libris sacris. Unde forte Itali Domenedio, Galli nostri Damedieu dixerunt, id est, Dominus Deus. Vide Philonem de Nominum mutat. pag. 7. 1. Edit. Sulpitius Severus lib. 1. Hist: Mundus a Domino constitutus est, etc. Ruffinus in Symbolo de Christo: Et dicuntur alii (show full text)
DOMINUS,⁴ nude dictus Abbas, in Consuet. Fontanel. pag. 94: Et hoc facientes secundum Dominum et secundum nos omnes. Et in Gallico Reliquiarum Indice: Tel croix est au logis de Monsieur.
DOMINUS,⁸ Domini, Praecipui e nobilitate. Annales Colmar. part. 1. ann. 1284: Eodem die Curiam habuit Rex Rudolfus in Basilea cum gloria Dominorum. Idem Chron. part. 2. ann. 1277: Post haec Rex Bohemorum congregavit occulte decem millia Dominorum, volens occulte Regem comprehendere Romanorum.
DOMINUS,⁷ Maritus: ita uxores conjuges suos compellabant, Monseigneur. Vetus Inscriptio Romae apud Sponium Miscell. Antiq. pag. 12: Suetrius Hermes hic situs est, cui tertia conjunx aram constituit digno meritove marito, cum quo concordiam tam multosque per annos vixit et tenere casu sbta (subtracta) marito est, de cujus fama multi (show full text)
DOMINUS,⁶ in Legibus et Statutis Principum, nullo adjecto vocabulo, Dominus feudi intelligitur ratione vassalli. Dominus Capitalis, vulgo Chef Seigneur, et in Assisiis Hieros. cap. 136. 137. in Consuetud. Normann. art. 126. 130. 166. Pontivensi art. 110. Andegav. art. 201. et seq. Cenoman. art. 216. Tabularium Vindocin. Thuanum Ch. 40: (show full text)
DOMINUS,⁹ Mabill. de Liturg. Gall. pag. 466. e Ceremoniali MS. Sangerman. de Dominica Palmarum: Quando erimus circa finem Tractus, sacrista pulsabit unam parvam campanam pro congregando Dominos ad audiendum Passionem, quia ipsa non debet legi nisi in magna Missa. An Baillivius ceterique justitiae Officiales hujus Abbatiae, qui statis diebus (show full text)
DOMINUS,¹ Quae honorifica appellatio ita Militibus competebat, ut a patribus etiam filiis suis tribueretur: neque enim alia mihi suppetit ratio, cur Castellanus Vitriacensis filios suos Dominos compellat in Charta ann. 1228. ex Chartul. Campan. fol. 328. r°: Haec omnia superius scripta laudaverunt Aalaidis uxor mea et Dominus Robertus filius (show full text)
DOMINUS,¹⁰ nude, Cancellarius, ut observat D. Secousse ad Lit. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 581: Per regem, ad relationem Domini. Ubi supra legitur: Referente nobis dilecto ac fideli Cancellario nostro.
DOMINUS,¹² Peculiaris appellatio Franciae regum, quam ab imperatoribus romanis mutuaverant. Vide in Domnus. Glossar. med. Graecit. in Δεσπότης.
DOMINUS,¹³ Is cujus negotium gerit procurator et cujus nomine defensor exstitit, apud JC. Romanos. Ita etiam apud Anglos; Glanvilla lib. xi. cap. 3: Cum quis ita loco alterius positus in curia de placito illo respondet... nunquid potest Dominus suus eum pro beneplacito inde removere, ita quod alium faciat (show full text)
DOMINUS,² Domini et Domni, Sancti vulgo appellati. Dominus Johannes, apud Cyprianum in Vita S. Caesarii Arelat. Dominus Dionysius, in Placitis aliquot Clodovei III. apud Mabillonium tom. 4. SS. Ord. Bened. pag. 617. 618. Dominus Germanus, ibid. pag. 620. Charta Caroli M. pro Ecclesia Parisiensi in M. Pastorali lib. (show full text)
DOMINUS,³ Domini, saepe appellati Episcopi, etiam non adjecta dignitatis nomenclatura, sed ipsius Episcopatus, ut apud Gregorium M. lib. 2. Indict. 10. Epist. 38. lib. 4. Epist. 17. Domino Mizenatis Ecclesiae, apud eumdem lib. 4. Epist. 27. Haymo Homil. Domin. 16. post. trinitatem ex S. Augustino: Nisi forte hoc evenerit, (show full text)
DOMINUS,⁵ Domini interdum dicti Canonici addito nomine Ecclesiae, cujus sunt Canonici. Testament. Guillelmi Montispessulani ann. 1211. tom. 9. Spicil. Acher. pag. 156: Monasterio Grandis-Sylvae dimitto c. lib. inter opus et mensam Dominorum Ecclesiae Magalonae dimitto mm. sol. in honore emendo, de cujus fructibus fiat annuatim anniversarium in festo S. (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
dominus a) Herr, Gebieter, der Gegensatz zu servus (←): dominus autem est proprie et vere, qui aliis praecepta operandi dispensat (auferlegt) et a nullo regulam operandi sumit, cg. III. 120; dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus . . . et . . . etiam ille, qui habet officium (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
angelus 1. angelus, -i, m. script.: -ll- |IohMarign 569b| 1 a nuntius -posel: a-i poslowe |CapPr P 896 f.98v| b minister ac nuntius Dei – posel boží, anděl: a-us angel |ClarGl 34 (Nom (show full text)
angelus 2. angelus v. 1. angellus
dominus dominus, -i, m. form.: domnus (cf. Georges I 2282) |CanapAdalb 240|; dompnus |CapPr P 105 f.104r|; -inum (gen. pl.; cf. ib.) |(1488) TopTgApp 62a|; -nibus (abl. pl.) |(1429 Sept. 26) ArchPr|; -nem (err. ed.) v. infra; -mininum (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
angelus angelus, aggelus, angulus, lat., M.: nhd. Engel, Gottesbote, Himmelsbote; mlat.-nhd. böser Geist, Dämon, Ehrentitel des Papstes und der Bischöfe, Heeresfahne mit dem Bildnis des heiligen Michael, Angelusläuten; ÜG.: ahd. boto Gl, MH, N, NGl, O, engil B, Gl, I, MF, MH, N, NGl, O, PT=T, T, (show full text)
domino domināre, domnāre, lat., V.: nhd. bezähmen, überwinden, bezwingen, unterwerfen, beherrschen, herrschen, gebieten, Herr sein (V.), überlegen sein (V.), übertreffen, besiegen, zur Verfügung haben, leiten, lenken, Gewalt ausüben, Macht ausüben, amtswalten, vorherrschen, überwiegen, überhandnehmen; mlat.-nhd. als Lehnsherr besitzen, zu eigen haben, innehaben, währen, andauern; ÜG.: ahd. analiggen (show full text)
dominus,¹ dominus (1), domnus, donnus, domninus, dompnus, donus, dopnus, dumnus, lat., M.: nhd. Herr, Hausherr, Gebieter, Kaiser, Eigentümer, Eigner, Besitzer, Inhaber, Veranstalter, Gastgeber, Gewalthaber, Gott, Geschäftsherr, Prinzipal; mlat.-nhd. (show full text)
dominus,² dominus (2), domnus, lat., Adj.: nhd. Herrn betreffend?, Herrin betreffend?, erhaben, ehrwürdig, gebietend, herrschend; Q.: Ov. (43 v. Chr.-18 n. Chr.); E.: s. dominus (1); L.: Georges 1, 2282, TLL, MLW 3, 968
Graesse, Orbis Latinus 1909
Dominus Aper Domêvre-en-Haye, D., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Baseolus Dombasle, St., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Martinus Dommartin, zahlr Mfl. u. D., Frankr.
Dominus Petrus Dompierre-sur-Besbre, St. , Frankr. (Allier).