Domino
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ABL S M | DAT S M
dominus N  a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: canto V:SUB
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
canto, āvī, ātum, āre (Intens. v. cano), helle Töne von sich geben, hell tönen, I) intr.: A) mit der Stimme: 1) v. Menschen, singen, Cato fr., Cic. u.a.: cantare, sibilare (pfeifen), Lampr.: ad chordarum sonum, Nep.: inde ad manum cantari histrionibus coeptum, zu dem Gebärdenspiel des (show full text)
domino,¹ āvi, āre (erweiterte Nbf. v. domo), bezähmen, überwinden, Nigid. fr. bei Prisc. 8, 19 (wo aber wahrsch. mit Bücheler zu lesen domari). Vgl. Gloss. IV, 333, 41 ›dominavit (doch viell. domavit), subiecit, submisit‹.
domino,² s. dominor.
dominus, ī, m. (v. domus), I) im engem Sinne, der Herr vom Hause, Hausherr, Gebieter (Ggstz. familia), Komik., Cic. u.a.; u.v. Sohn des Hauses, der junge Herr, Plaut.: Plur., domini, die Herrschaft (= der Herr u. die Herrin vom Hause), Cic. u.a. – II) im weitern Sinne, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
canto, canto, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [cano], freq. in form, but mostly agrees in meaning with cano. Neutr., to produce melodious sounds (by the voice or an instrument), to sound, sing, play (class. in prose and poetry; rare in Cic.). Of men: Pamphilam (show full text)
dominus dŏmĭnus (in inscrr. sometimes written by syncop. DOMNVS), i, m. Sanscr. damanas, he who subdues, root dam-; Gr. δαμάω, δάμνημι, v. domo Prop., one who has subdued or conquered; hence, a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner (cf. herus). Prop.: quam dispari Dominare domino! Poëta (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
canto cantō, āvī, ātum, āre (fréq. de cano). I intr., 1 chanter : saltare et cantare didicerunt Cic. Cat. 2, 23, ils ont appris à danser et à chanter, cf. de Or. 3, 86 ; Off. 1, 145, etc. ; cantare ad chordarum sonum (show full text)
domino dŏmĭnō, āre, vaincre, dompter, v. dominor : Fort. Carm. 3, 14, 16 ; Tert. Nat. 2, 17.
dominus dŏmĭnus, ī, m. (domus), 1 maître [de maison], possesseur, propriétaire : nec domo dominus, sed domino domus honestanda est Cic. Off. 1, 139, ce n'est pas la maison qui doit honorer le maître, c'est le maître qui doit honorer la maison || aliquem dominum esse rerum suarum (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
canto canto, āvī, ātum, āre [intens. к cano] 1) петь: c. ad chordarum sonum Nep петь в сопровождении струнного инструмента; c. ad manum L петь в такт (движущейся) руки; 2) гнусавить или говорить нараспев (vitium cantandi Q); 3) звучать (tibia cantat O); 4) (show full text)
domino domino Tert = dominor.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
CANTO, Vox Italica, lapis angularis, et quodvis saxum figurae quadratae. Vita B. Francisci de Paula in Actis SS. Aprilis tom. 1. pag. 187: Vidit eumdem B. Franciscum portare super collum quemdam magnum Cantonem, longitudinis palmorum quatuor et latitudinis palmi unius. Vide Cantus 2. Cantonus, Eadem notione, Ital. Cantone, Angulus, (show full text)
CANTO,⁴ (CANTARE) Eleemosyna seu pauperibus erogatio, quae in anniversariis maxime fieri solebat. Testam. Ms. Raym. de Villanova ann. 1449: Item legavit amore Dei et in redemptione suorum peccaminum ac parentum suorum, quod faciant tria Cantaria sive tres elemosinas de pane, vino, fabarum et carnium salsarum ad modum istius castri. (show full text)
CANTO,⁷ (CANTARE) Idem quod Cantarium 1. vel Fascis, quae Cantarium pendit. Charta Conr. II. reg. Sicil. ann. 1269. apud Lam. in Delic. erudit. inter not. ad Chron. imper. Leon. Urbevet. pag. 275: Salvo quod de ponderatura mercium, quae vendentur vel ementur ad Cantarium, solvere debeant Pisani usque ad granum (show full text)
CANTO,⁶ (CANTARE) Sacram liturgiam peragere, missam celebrare, quo sensu etiam Chanter usurpamus. Commonit. apud Marten. tom. 7. Ampl. Collect. col. 1: Nullus Cantet nisi jejunus; nullus Cantet qui non communicet. Charta ann. 1151. apud Murator. tom. 5. Antiq. Ital. med. aevi col. 317: Ad quos Landolfus responderat, se ideo (show full text)
CANTO,² (CANTARE) Recitare. Beda lib. 2. Hist. Abbatum Monasterii sui ad ann. 690: Ex die quo de Monasterio suo profectus abiit (Ceolfridus) usque ad diem quo defunctus est, quotidie Missa Cantata salutaris hostiae Deo munus offerebat. Idem Beda in Epistola ad Egbertum Episc. a Ware edita: S. Antistes (show full text)
CANTO,² Cantonus, Regio, provincia, Gall. Canton. Voces frequenter usurpatae a recentioribus qui scripserunt de Helvetiis, apud quos tredecim Cantones, vel Cantoni distinguuntur, ut norunt omnes; at in Chronico Cremonensi apud Murat. tom. 7. col. 650. Cantonus est urbis regio. Vide Cantonum.
CANTO,³ (CANTARE) substant. Anniversarium pro defunctis. Capitula general. MSS. S. Victoris Massil.: Item statuimus et ordinamus, quod illi qui facere faciunt Cantaria sive Anniversaria teneantur die Cantaris facere fieri Cantare, et quod de summa legata pro Cantari, illud teneantur expendere in pitanciis Conventus. Pluries ibidem legitur. Nova Gall. Christ. (show full text)
CANTO,⁵ (CANTARE) Tumulus honorarius, pegma funebre. Comput. ann. 1362. inter Probat. Hist. Nem. tom. 2. pag. 244. col. 2: Item pro panno aureo posito supra Cantare, etc. Ubi et pro Officio defunctorum non semel occurrit.
DOMINO, Sacerdotale capitis et humerorum per hyemem tegumentum. Synodalis Constit. Ludovici de Carnossa Episc. Bajocencis: Quotidieque caputium seu Domino panni nigri deferant. Et pileo atque corneta praecipue in ecclesia officiando depositis, utantur a cetero caputio, vulgariter ung Domino.
DOMINUS, pro Deus, Κύριος, occurrit passim in libris sacris. Unde forte Itali Domenedio, Galli nostri Damedieu dixerunt, id est, Dominus Deus. Vide Philonem de Nominum mutat. pag. 7. 1. Edit. Sulpitius Severus lib. 1. Hist: Mundus a Domino constitutus est, etc. Ruffinus in Symbolo de Christo: Et dicuntur alii (show full text)
DOMINUS,⁴ nude dictus Abbas, in Consuet. Fontanel. pag. 94: Et hoc facientes secundum Dominum et secundum nos omnes. Et in Gallico Reliquiarum Indice: Tel croix est au logis de Monsieur.
DOMINUS,⁸ Domini, Praecipui e nobilitate. Annales Colmar. part. 1. ann. 1284: Eodem die Curiam habuit Rex Rudolfus in Basilea cum gloria Dominorum. Idem Chron. part. 2. ann. 1277: Post haec Rex Bohemorum congregavit occulte decem millia Dominorum, volens occulte Regem comprehendere Romanorum.
DOMINUS,⁷ Maritus: ita uxores conjuges suos compellabant, Monseigneur. Vetus Inscriptio Romae apud Sponium Miscell. Antiq. pag. 12: Suetrius Hermes hic situs est, cui tertia conjunx aram constituit digno meritove marito, cum quo concordiam tam multosque per annos vixit et tenere casu sbta (subtracta) marito est, de cujus fama multi (show full text)
DOMINUS,⁶ in Legibus et Statutis Principum, nullo adjecto vocabulo, Dominus feudi intelligitur ratione vassalli. Dominus Capitalis, vulgo Chef Seigneur, et in Assisiis Hieros. cap. 136. 137. in Consuetud. Normann. art. 126. 130. 166. Pontivensi art. 110. Andegav. art. 201. et seq. Cenoman. art. 216. Tabularium Vindocin. Thuanum Ch. 40: (show full text)
DOMINUS,⁹ Mabill. de Liturg. Gall. pag. 466. e Ceremoniali MS. Sangerman. de Dominica Palmarum: Quando erimus circa finem Tractus, sacrista pulsabit unam parvam campanam pro congregando Dominos ad audiendum Passionem, quia ipsa non debet legi nisi in magna Missa. An Baillivius ceterique justitiae Officiales hujus Abbatiae, qui statis diebus (show full text)
DOMINUS,¹ Quae honorifica appellatio ita Militibus competebat, ut a patribus etiam filiis suis tribueretur: neque enim alia mihi suppetit ratio, cur Castellanus Vitriacensis filios suos Dominos compellat in Charta ann. 1228. ex Chartul. Campan. fol. 328. r°: Haec omnia superius scripta laudaverunt Aalaidis uxor mea et Dominus Robertus filius (show full text)
DOMINUS,¹⁰ nude, Cancellarius, ut observat D. Secousse ad Lit. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 581: Per regem, ad relationem Domini. Ubi supra legitur: Referente nobis dilecto ac fideli Cancellario nostro.
DOMINUS,¹² Peculiaris appellatio Franciae regum, quam ab imperatoribus romanis mutuaverant. Vide in Domnus. Glossar. med. Graecit. in Δεσπότης.
DOMINUS,¹³ Is cujus negotium gerit procurator et cujus nomine defensor exstitit, apud JC. Romanos. Ita etiam apud Anglos; Glanvilla lib. xi. cap. 3: Cum quis ita loco alterius positus in curia de placito illo respondet... nunquid potest Dominus suus eum pro beneplacito inde removere, ita quod alium faciat (show full text)
DOMINUS,² Domini et Domni, Sancti vulgo appellati. Dominus Johannes, apud Cyprianum in Vita S. Caesarii Arelat. Dominus Dionysius, in Placitis aliquot Clodovei III. apud Mabillonium tom. 4. SS. Ord. Bened. pag. 617. 618. Dominus Germanus, ibid. pag. 620. Charta Caroli M. pro Ecclesia Parisiensi in M. Pastorali lib. (show full text)
DOMINUS,³ Domini, saepe appellati Episcopi, etiam non adjecta dignitatis nomenclatura, sed ipsius Episcopatus, ut apud Gregorium M. lib. 2. Indict. 10. Epist. 38. lib. 4. Epist. 17. Domino Mizenatis Ecclesiae, apud eumdem lib. 4. Epist. 27. Haymo Homil. Domin. 16. post. trinitatem ex S. Augustino: Nisi forte hoc evenerit, (show full text)
DOMINUS,⁵ Domini interdum dicti Canonici addito nomine Ecclesiae, cujus sunt Canonici. Testament. Guillelmi Montispessulani ann. 1211. tom. 9. Spicil. Acher. pag. 156: Monasterio Grandis-Sylvae dimitto c. lib. inter opus et mensam Dominorum Ecclesiae Magalonae dimitto mm. sol. in honore emendo, de cujus fructibus fiat annuatim anniversarium in festo S. (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
dominus a) Herr, Gebieter, der Gegensatz zu servus (←): dominus autem est proprie et vere, qui aliis praecepta operandi dispensat (auferlegt) et a nullo regulam operandi sumit, cg. III. 120; dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus . . . et . . . etiam ille, qui habet officium (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
canto canto 1. 1 a vocem claram edere, canere – zpívat b cantando laudare – opěvovat c poemata componere – básnit d incantare – zaříkávat (show full text)
dominus dominus, -i, m. form.: domnus (cf. Georges I 2282) |CanapAdalb 240|; dompnus |CapPr P 105 f.104r|; -inum (gen. pl.; cf. ib.) |(1488) TopTgApp 62a|; -nibus (abl. pl.) |(1429 Sept. 26) ArchPr|; -nem (err. ed.) v. infra; -mininum (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
canto cantāre, mlat., Sb.: nhd. Seelenmesse, Totenmesse, Katafalk; E.: s. cantāre (1); L.: Niermeyer 169, Blaise 138a
canto canto, mlat., M.: nhd. eiserner Radreifen, Radschiene, Seite, Kante, Ecke, Winkel, Eckstein, viereckiger Stein, Grenzstein, Wappenfeld; E.: s. canthus; L.: MLW 2, 193, Niermeyer 170, Latham 67a, Blaise 138b
domino domināre, domnāre, lat., V.: nhd. bezähmen, überwinden, bezwingen, unterwerfen, beherrschen, herrschen, gebieten, Herr sein (V.), überlegen sein (V.), übertreffen, besiegen, zur Verfügung haben, leiten, lenken, Gewalt ausüben, Macht ausüben, amtswalten, vorherrschen, überwiegen, überhandnehmen; mlat.-nhd. als Lehnsherr besitzen, zu eigen haben, innehaben, währen, andauern; ÜG.: ahd. analiggen (show full text)
dominus,¹ dominus (1), domnus, donnus, domninus, dompnus, donus, dopnus, dumnus, lat., M.: nhd. Herr, Hausherr, Gebieter, Kaiser, Eigentümer, Eigner, Besitzer, Inhaber, Veranstalter, Gastgeber, Gewalthaber, Gott, Geschäftsherr, Prinzipal; mlat.-nhd. (show full text)
dominus,² dominus (2), domnus, lat., Adj.: nhd. Herrn betreffend?, Herrin betreffend?, erhaben, ehrwürdig, gebietend, herrschend; Q.: Ov. (43 v. Chr.-18 n. Chr.); E.: s. dominus (1); L.: Georges 1, 2282, TLL, MLW 3, 968
Neulateinische Wortliste (NLW), Johann Ramminger (www.neulatein.de/ version 09.2018, thanks to the author!)
canto, -onis, m ., cantonus, -i, m . – Kanton : COCHLAEVS comm Luth p.151 Ut igitur dissensio turbatioque illa tolleretur, communi XII. Cantonum - sic vocant XII. distincta Dominia confoederatae gentis - consensu instituta est illa (show full text)
Graesse, Orbis Latinus 1909
Dominus Aper Domêvre-en-Haye, D., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Baseolus Dombasle, St., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Martinus Dommartin, zahlr Mfl. u. D., Frankr.
Dominus Petrus Dompierre-sur-Besbre, St. , Frankr. (Allier).