clamantis
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
GEN S F PRES PTC ACT | GEN S M PRES PTC ACT | GEN S N PRES PTC ACT | ACC P F PRES PTC ACT | ACC P M PRES PTC ACT
clamo V  to call, cry out, shout aloud, complain aloud
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: vox N:nom
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
clāmo, āvi, ātum, āre (vgl. calare, clarus), I) v. intr. laut rufen, schreien, schreiend klagen u. dgl., a) v. Menschen: ne clama, schrei nicht so, Ter.: eo (naso) magnum clamat (von Schnarchenden), Plaut.: clamabat flebatque simul, Ov.: cum diu occulte suspirassent, postea iam gemere, ad extremum vero loqui (show full text)
vōx, vōcis, f. (altind. vak, Stimme, Sprache; vgl. voco), die Stimme, sowohl des Sprechenden u. Rufenden usw. als des Singenden, I) eig.: a) übh.: via vocis, Lucr.: v. humana, Liv. fr.: v. bona, Plaut. u. Quint.: vox acuta gravis, cita tarda, magna (starke) parva (schwache), Cic.: vox (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
clamo, clāmo, āvi, ātum, 1, v. n. and a. [Sanscr. kar-, to celebrate; Gr. καλέω, κλητός ; cf.: clarus, classis, nomenclator, concilium]. Neutr., to call, cry out, shout aloud, to complain with a loud voice, vociferari (class. and very freq.; mostly of human beings): populus convolat; Tumultuantur, (show full text)
vox, vox, vōcis, f. voco, a voice, sound, tone, cry, call. Lit.: omnes voces hominis, ut nervi in fidibus, ita sonant, ut a motu animi quoque sunt pulsae, etc., Cic. de Or. 3, 57, 216: exsurge praeco ... Exerce vocem, Plaut. Poen. prol. 13: set comprimunda (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
clamo clāmō, āvī, ātum, āre (cf. calo 1), I intr., 1 [abst] crier, pousser des cris : tumultuantur, clamant Ter. Hec. 41, on se bouscule, on crie ; in clamando video eum esse exercitum Cic. Cæcil. 48, pour crier, je vois qu'il a de l'entraînement (show full text)
vox vōx, vōcis, f. (cf. voco), 1 voix : Pl. Pœn. 13, etc. ; Lucr. 6, 1148 ; Cic. Or. 57, etc. ; magna voce Cic. CM 14, d'une voix forte ; voce maxima clamare Cic. Verr. 2, 4, 148, (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
clamo clamo, avi, atum, are 1) кричать, вопить, выкрикивать, восклицать: tumultuantur, clamant, pugnant de loco Ter шумят, кричат, спорят о месте; 2) громогласно звать, призывать (janitorem Pl); взывать (de profundis ad aliquem Vlg); 3) провозглашать, объявлять (aliquem felicem H): clamante procella Sil среди ревущей (show full text)
vox vox, vocis f 1) голос (humana Pl, L, QC); мычание (bovis V); карканье (cornicis V); жужжание (apum Col); пение (Sirenum H); тон: septem discrimina vocum V = семиструнная лира; vocis imago V отголосок; v. magna C, H (alta Ctl, SenT, Sil) громкий голос; v. parva (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
CLAMO, (CLAMARE) Vocare, Italis Chiamare. Gloss. Lat. Graec: Clamat, βοᾷ, ϰράζει, ϰαλεῖ. Papias: Clamare, vocare, insonare. Luxurius in Epigrammatis, in lemmate unius: De eo qui amicos ad prandium Clamabat, ut plura exposceret xenia. Testamentum Porcelli Corocottae, cujus meminit S. Hieronymus: Clamavit ad se suas parentes, ut de cibariis suis (show full text)
CLAMO,⁴ (CLAMARE) Promulgare, publicare, Charta ann. 1268. in Tabul. eccl. Massil.: Lecta per me Bonaspem notarium et Clamata per dictum Joannem Sardum fuit haec citatio in Viterbio. Vide Clamatio 2.
CLAMO,² (CLAMARE) Vendicare, repetere, Clamer, in Consuetudinibus municipalibus passim: quod hodierni Practici Galli dicunt, Former complainte, ut observat Brodeus ad Consuet. Paris. tit. 4. Lex Salica. capitul. 2. cap. 1: De Justitia Ecclesiarum, vel viduarum, .... ut in in publicis judiciis non despiciantur Clamantes, sed diligenter audiantur. In Capitul. (show full text)
CLAMO,³ (CLAMARE) Canere. Charta Sergii PP. ann. 910. apud Ughellum tom. 1. part. 1. pag. 107: Ita tamen ut quotidianis diebus Sacerdotes et Clerici ipsius Ecclesiae pro remedio animae nostrae Clament in eadem Ecclesia centum Kyrie eleyson, etc.
VOX, diversis notionibus accipitur: interdum enim pro clamore militari, Cry d'armes. Caesarius lib. 7. de Mirac. c. 39: Nos hodie dextras vobis dedimus, nos signa vestra militaria ibi vidimus, nos Vocem vestram ibi audivimus. De torneamento loquitur Will. Brito lib. 11. Philippid.: ....... Necdum Vox ulla sonabat. Pro (show full text)
VOX,⁴ Jus, quod quis habet in rem aliquam. Lex Wisigoth. lib. 4. tit. 3. § 4: Quia vero quidam tutores aut persuasione aut indignatione circumveniunt eos, quos tueri gratissime debuerunt, et de rebus reddendae rationis securitates accipiunt, vel certe diversarum obligationum scripturas ab illis exigendas insistunt; quo extinctis (show full text)
VOX,⁶ Fiscus, dominium. Charta Fernandi Hispan. Reg. aerae 1210. apud Cencium inter Census Eccl. Rom.: Si quis igitur..... hoc meum spontaneum factum irrumpere praesumpserit,...... pro temerario ausu parti regiae et nostrae centum libras auri persolvat; et quod invaserit vobis vel Voci vestrae in contraduplum reddat. Haud facile est divinare (show full text)
VOX,² Jus testimonii ferendi. Edictum Theoderici Regis Italiae § 48: Quia hujusmodi personae (servi et liberti) neque in civilibus neque in criminalibus causis contra patronos aut dominos, eorumque liberos, etiamsi pro eis dicant, Vocem possunt habere legitimam, etc. Concilium Francoford. ann. 794. can. 36. al. 34: De criminosis, ut (show full text)
VOX,³ Jus suffragii ferendi in Capitulis, etc. Charta ann. 1246. apud Columbum in Episcop. Sistaric.: Concedimus, quod in Capitulo nostro Vocem tanquam Canonicus habeatis. Charta fundat. S. Capellae Vicennarum ann. 1379. apud Lobinell. tom. 3. Hist. Paris. pag. 192. col. 2: In quo (capitulo) thesaurarius primam, dictus vero cantor (show full text)
VOX,⁵ Actio qua rem aliquam quis postulat, ceu in eam jus habens. Notitia judicati ann. 1036. in Append. ad Marcam Hispan. col. 1063: Quod si aliquis homo utriusque sexus hanc donationem seu consignationem disrumpere tentaverit, Vox ejus in nullo proficiat. Eadem occurrunt apud Marten. tom. 1. Anecd. col. (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
vox a) Laut, Laut der Stimme: per vocem, quae est sonus ab ore animalis prolatus, th. I. 51. 3 ob. 4; vgl. pot. 6. 8 ob. 4; vox est quaedam species soni, est enim sonus animati, non autem quorumlibet, sed quorundam, 2 anim. 18 a; quia ad generationem soni (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
clamo 1. clamo 1. 1 a intrans.: vociferari, clare vocare – hlasitě volat, křičet: c-avit (gl.: zwola ) |UK V E 19 f.18r|; c-ans (gl.: zawolaw ) |ib. f.57r|; c-are ruffen, wolaty |KNM II F 4 f.64r|; c-abis (gl.: (show full text)
clamo 2. clamo v. clavo
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
clamo clāmāre, lat., V.: nhd. (show full text)
vox vōx, lat., F.: nhd. Stimme, Wort, Ton (M.) (2), Aussprache, Hall, Schall, Wort, Laut, Bezeichnung, Äußerung, Rede, Name, Ausspruch, Formel, Sinnspruch, Gebot, Befehl, Zauberspruch, Sprache, Betonung; mlat.-nhd. (show full text)