coelum
Wordlist from Comphistsem Frankfurt, Jan. 2016:
n | NOM sg | n VOC sg | n NOM sg | n ACC sg coelum
m ACC sg coelus
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: loquor V:PTC:nom
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
coelum, s. 2. caelum.
coelus, s. caelus.
loquor, locūtus sum, loquī (viell. zu griech. λάσκω, ελακον), sprechen, I) intr. sprechen (vom gelassenen Gesprächstone, während dicere u. orare den zusammenhängenden Ton des Redners bezeichnen, s. Quint. 9, 4, 110; 11, 3, 45), a) eig. (Ggstz. tacere od. clamare), bene et loqui et dicere, Cic.: (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
loquor, lŏquor, cātus (quūtus), lŏqui (inf. loquier, Naev. ap. Gell. 1, 24, 2), v. dep. n. and a. [Sanscr. lap-, to talk, whisper; Gr. λακ-, ἔλακον, λάσκω ], to speak, talk, say (in the lang. of common life, in the tone of conversation; cf. Quint. 9, 4, 10; (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
coelum cœlum, etc., v. cælum, etc.
loquor lŏquor, lŏcūtus (lŏquūtus) sum, lŏquī, intr. et tr. I intr., parler [dans la conversation, dans la vie ordinaire ; dicere, orare, parler en orateur] : bene, recte, male loqui Cic. de Or. 3, 150 ; Br. 258, avoir un bon, un mauvais parler ; (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
coelum coelum, i n v. l. = caelum II.
loquor loquor, locutus (loquutus) sum, loqui depon. 1) говорить (в обиходно-разговорном смысле, в отличие от dicere и orare), разговаривать (bene et l. et dicere C; . Graeca lingua Nep или Graece C; l. cum aliquo Ter, C или alicui de aliqua re St, Sil etc.): Graece (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
COELUM, Concameratio, ex Anglico Seeling, quod idem sonat. Itali etiam Cielo di Camera, laquearium vel lacunar vocant. Gervasius Dorobern. de Combustione et reparat. Dorobern. Ecclesiae: Deinde tigni grossiores cum ligaturis suis ... succenduntur. Coelum inferius egregie depictum, superius vero tabulae plumbeae ignem interius ascensum celaverunt. Thomas Stub. in (show full text)
COELUM,² Non supremum lecti tegmen, vel umbella tantum, sed supellex omnis, qua muri camerarum vestiuntur et ornantur; qua etiam notione Ciel diximus. Annal. Mediol. ad ann. 1389. apud Murator. tom. 16. Script. Ital. col. 810: Sequuntur paramenta camerarum. Paramentum unum, videlicet testale et Coelum drappi auri in campo viridi, (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
coelum coelum, lat., N.: Vw.: s. caelum (2)
coelus coelus, lat., M.: Vw.: s. caelus