confessionis
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
GEN S F
confessio N  a confession, acknowledgment
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: confessio N:gen
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
cōnfessio, ōnis, f. (confiteor), das Eingeständnis, Zugeständnis, das Geständnis, I) eig.: a) übh., Cic. u.a.: alqm ad confessionem compellere, Suet.: confessio cruciatu exprimitur, Suet.: ea confessionem faciunt (legen ab), non defensionem, Cato fr. – m. subj. Genet. od. Pron. poss., c. illorum, Cic.: c. vultus ac vocis, Quint.: (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
confessio, confessĭo, ōnis, f. confiteor, a confession, acknowledgment. In gen. (in good prose; esp. freq. in Cic. and Quint.), with gen. obj.: errati sui, Cic. Div. 1, 17, 33: ignorationis, id. Ac. 1, 12, 44; cf.: inscitiae suae, Quint. 2, 11, 2: captae pecuniae, Cic. Clu. 53, (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
confessio cōnfessĭō, ōnis, f. (confiteor), 1 aveu, confession : alicujus rei Cic. Div. 1, 33, etc., aveu de qqch. ; alicujus Cic. Verr. 2, 5, 103, l'aveu de qqn ; urgetur confessione sua Cic. Verr. 2, 4, 104, il est accablé par son propre (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
confessio confessio, onis f [confiteor] 1) сознание, признание (errati sui, pecuniae captae C; veritatis VM): aliquem ad confessionem compellere Su заставить кого-л. признаться; ea erat c. caput rerum Romam esse L это было признанием главенства Рима над (италийскими) государствами; 2) (тж. c. fidei) исповедание веры (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
CONFESSIO, Professio, responsio, in leg. 4. Cod. Theod. de Maleficis (9, 16.): Augurum et vatum prava Confessio. Confessiones testium, depositiones, in l. ult. ad Legem Juliam de Vi, (9, 10.) eod. Cod. Hac ultima notione Confession accipi videtur, in Stat. ann. 1377. tom. 6. Ordinat. reg. Franc. pag. 304. (show full text)
CONFESSIO,⁴ Emolumentum quod ex fidelium confessionibus, seu exomologesi Sacerdotibus obvenit. Tabular. S. Cypriani Pictavensis fol. 27: Arbertus de S. Jovino et Tomasia uxor ejus concesserunt monachis S. Cypriani Ecclesias de Braja in honore S. Joannis et S. Petri constructas, et sepulturam, et baptismum, et Confessiones, et offerendam, et decimam (show full text)
CONFESSIO,⁸ Communitas, incolarum urbis aut oppidi universitas, idem quod Commune 2. Lit. comit. Arman. ann. 1356. in Memor. C. Cam. Comput. Paris. fol. 171. v°: Pour la finance ont accordé les nobles pour euls et pour leurs terres, et les gens des bonnes villes, que tout homme et toute (show full text)
CONFESSIO,⁷ apud Monachos Fontanellenses idem quod apud alios Proclamatio, qua frater fratris delicta coram omnibus in Capitulo declarabat. Spicil. MS. Fontanell. pag. 226: In Capitulo lecta lectione consueta de nataliciis Sanctorum debet legi de Regula B. Benedicti de hoc quod pertinet ad salutem animarum. Post agantur quaecumque ibidem aguntur, (show full text)
CONFESSIO,⁶ Fidelitatis professio. Ordericus Vitalis lib. 23. n. 29. Anno 1107. Robertus Abbas Cadomensis Falesiae, ubi Confessio Procerum coram Rege Henrico fuit, subita aegritudine percussus interiit.
CONFESSIO,² Confessiones appellarunt veteres Sepulcra Martyrum, seu Confessorum, quibus ut plurimum imposita erant ipsa altaria: unde proprie ita dictus locus sub majori altari positus, quo Sanctorum reliquiae ac corpora reconduntur. Ceremoniale Episcop. lib. 1. cap. 12: Locum, qui in plerisque Ecclesiis sub altari majori esse solet, ubi SS. Martyrum (show full text)
CONFESSIO,³ Ἐξομολόγησις, qua delictum nostrum Domino confitemur, non quidem ut ignaro, sed quatenus satisfactio confessione disponitur, confessione poenitentia nascitur, poenitentia Deus mitigatur. Ita Baronius ann. 50. n. 17. et seqq. ubi plura de Confessione et ejus apud veteres usu: de quo etiam consulendi Menardus ad Sacramentar. Gregorii M. pag. (show full text)
CONFESSIO,⁵ Poenitentia quae per confessionem injungitur; sed maxime ea quae in Monasterio exigitur. Sampirus Episcopus Astoricensis in Ordonio II. Rege Hispaniae: Aliam quoque duxit uxorem ex partibus Galleciae nomine Aragontum, quae postea ab eo fuit spreta, quia non fuit illi placita, et postea tenuit inde Confessionem dignam. Idem in (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
confessio a) Bekenntnis im Allgemeinen: veritas, quae est in confessionibus in iudicio faciendis, verit. 1. 5 ad 13. Arten der confessio in dieser Bedeutung sind: confessio fidei, c. gratiarum actionis sive laudis, c. humilitatis sive peccatorum & c. veritatis (th. II. II. 3. 1 ad 1 & 2 c; (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
confessio confessio, -onis, f. script. et form.: comf- |Malogr f.a 3rb|; -esi- |(1268) RegDipl II 244| 1 professio – přiznání, doznání + 2 a (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
confessio cōnfessio, lat., F.: nhd. Eingeständnis, Zugeständnis, Geständnis, Bekenntnis, Glaubensbekenntnis, Beichte, Sündenbekenntnis, Lobpreis, Anerkennung, Anerkenntnis, Auffassung, Aussage, Rechenschaft, Erklärung, Bestätigung, Zusicherung, Vereinbarung, Bekennertum, Lobbekenntnis; mlat.-nhd. Begräbnisstätte eines Heiligen, Märtyrerkirche, Grabkammer, Recht die Beichte abzunehmen, Schuldbestätigung, Quittung; ÜG.: ahd. anasaga N, bigiht B, Gl, I, LB, NGl, gijiht (show full text)
Neulateinische Wortliste (NLW), Johann Ramminger (www.neulatein.de/ version 09.2018, thanks to the author!)
confessio, -onis, f . – 1) Beichte : SCHOPPE phil p.12 qui Clementi papae a confessionibus fui ( Beichtvater ). – 2) Bekenntnis, Glaube : SCHOPPE phil p.24 ( (show full text)