credentium
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
GEN P F PRES PTC ACT | GEN P M PRES PTC ACT | GEN P N PRES PTC ACT
credo V  to give as a loan, lend, make a loan
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: credens|credentia N:gen
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
crēdo, didī, ditum, ere (vgl. altind. çrad-dhā, das Vertrauen), vertrauen, I) jmd. oder einer Sache vertrauen, trauen, sein Vertrauen (Zutrauen) schenken, a) in Beziehung auf die Zuverlässigkeit, Treue usw.: post amicitiam credendum est, ante amicitiam iudicandum, Sen.: perditissimi hominis est fallere eum, qui laesus non esset, nisi (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
credo, crēdo, dĭdi, dĭtum, 3 (pres. subj. creduam, Plaut. Poen. 3, 5, 2: creduas, id. Bacch. 3, 3, 72; id. Trin. 3, 1, 5: creduat, id. Bacch. 3, 4, 5; 4, 7, 6: creduis, id. Am. 2, 2, 49; id. Capt. 3, 4, 73: creduit, id. Truc. 2, (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
credo crēdō, dĭdī, dĭtum, ĕre. I tr., 1 confier en prêt : aliquid (alicui) Pl. As. 501, prêter qqch. (à qqn); Aul. 15 ; Epid. 549, etc.; Cato Agr. 5, 2 ; Cic. Post. 4 ; 5 ; pecuniæ creditæ (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
credo credo, didi, ditum, ere (арх. praes. conjct. creduam, creduas или creduis) 1) вверять, поручать (vitam et fortunas alicui LM): c. alicui summam belli L возложить на кого-л. главное командование; c. omnia consilia alicui Ter поверять кому-л. все намерения (планы); 2) давать взаймы (alicui pecuniam (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
CREDENTIA, Fides, opinio, haeresis, Gall. Croyance. Liber Sentent. Inquisit. Tholos. pag. 10: Interrogatus de Credentia haereticorum, respondit quod non credidit eis. Passim ibidem occurrit. Miracula S. Zitae tom. 3. April. pag. 523: Haec ei fecerunt secundum suam veram Credentiam. Concil. Tarraconense inter Hispan. tom. 3. pag. 499: Dubitatio etiam (show full text)
CREDENTIA,⁴ Fides data, interposita, Creance Gallis, Credenza Italis, quibus etiam Far la Credenza, est securitatis gratia cibos praegustare, ut observat Scipio Ammiratus in Stemmatibus Neapolitanis tom. 1. pag. 53. Annales Francorum ann. 785: Petentibus illis ut Credentias haberent, quod inlaesi fuissent. Charta divisionis Imperii Caroli M. cap. 8: De (show full text)
CREDENTIA,⁸ Italis Credenza, Experimentum, praegustatio. Paridis de Grassis Ceremon. capellar. Papal. MS.: Hostiam unam ex tribus simul contactis, vidente pontifice, primo dat sacristae ad praegustandum pro Credentia... De vino et aqua offerendis facit per sacristam, pontifice vidente, fieri Credentiam.
CREDENTIA,⁷ dictus in Italia publicus civium conventus de rebus publicis deliberandi causa coactus. Quippe cum in civitatibus Consules essent qui curam Rei publicae gererent, litesque ac controversias civium dirimerent, siquando res majoris momenti agenda incumberet, ex singulis artificum corporibus seligebantur, qui consiliis istis publicis interessent, suasque in iis sententias (show full text)
CREDENTIA,⁶ Creditum. Italis Credenza, Gallis Credit, et Creance, ut in Consuetudine Pictavensi art. 79. Matthaeus Paris. ann. 1247: Et cum sacros apices Papalis mandati eminus dejurantes praecipue de Credentia pecuniae, nam... sex millia videlicet marcarum ex Episcopatu suo exigebant. Credentiam, vel Creditionem habere dicebantur domini, jure quodam peculiari, in (show full text)
CREDENTIA,² Abacus, Tabula seu mensa, in qua vasa ad convivia reponuntur, vel etiam mensula quae vasa altaris continet: Italis Credenza, Credentiaria, Gallis Credence. Ceremoniale Romanum l. 1. sect. 3: Credentiam appellant mensam supra quam vasa argentea, sive aurea ad convivium opportuna praeparantur: et similiter in divinis, supra quam ad (show full text)
CREDENTIA,³ Locatio, conductio, Bail. Constitutiones Siculae lib. 1. tit. 59. § 1: Sancimus, ut omnes Camerarii et Bajuli, priusquam in gabellam vel Credentiam bajulationes nostras administrandas susceperint,... corporalia subeant sacramenta, etc. Tit. 61: Locorum Bajuli... quanquam in Credentiam, vel in extalium bajulationem recipiuntur, etc. Tit. 68: de iisdem Bajulis: (show full text)
CREDENTIA,⁵ Fridericus II. Imp. lib. 2. de Arte venandi in Prologo: Quaedam (instrumenta) sunt in instruendo ipsas (aves rapaces) exire de manu et ad manum redire, ut id quod Fileria, seu Credentia dicitur, loyrum cum carnibus et sine carnibus, et alia cum quibus revocantur ad homines.
CREDO, (CREDERE) sine praesenti pecunia vendere, Gall. Vendre à credit. Charta Wilboldi Abb. de Translatione villae Longiae ann. 1138. tom. 2. Ampliss. Collect. Marten. col. 108: Qui vero carnes aut panem seu cervisiam vendent, Credent nobis xii. denarios, et venditor vini v. sol. ultra quos nobis Credere ex justitia (show full text)
CREDO,⁴ (CREDERE) Timere, metuere, apud Murator. tom. 21. Script. Ital. col. 13: Quum nihil tale Crederetur. Galli diceremus: Comme on ne craignoit rien, ou comme on ne s'attendoit à rien de semblable. Vide Sperare 2.
CREDO,² (CREDERE) pro Concedere. Charta commun. Peron. ann. 1207. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 161. art. 18: Credimus autem et volumus ut nullus ex communia Peronnae, vel res eorum, pro debito alterius arrestentur, de quo non fuerit debitor vel plegius.
CREDO,³ (CREDERE) vox forensis, Confiteri. Lit. remiss. ann. 1343. in Reg. 74. Chartoph. reg. ch. 512: Primus est articulus, quod dicti rei (Joannes Saupin et Joan. ejus filius) et eorum quilibet sunt clerici et diu fuerunt et pro talibus se gesserunt et gerunt, et ita habiti sunt et reputati, (show full text)
CREDO,⁵ (CREDERE) Desiderare. Glossar. vet. ex Cod. reg. 7641: Credidi, desideravi.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
credo (credere) a) glauben im allgemeinen Sinne des Wortes: actus iste, qui est credere, habet firmam adhaesionem ad unam partem, in quo credens convenit cum sciente et intelligente, et tamen eius cognitio non est perfecta per manifestam visionem, in quo convenit cum dubitante, suspicante et opinante, et sic proprium (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
credentia *credentia (-ci-), -ae, f. [ cf. DuC II 611a] 1 fides, auctoritas – víra, důvěra, věrohodnost: ut...litteris...fides adhibeatur et c-a, nos eas sigilli nostri appensione duximus confirmandas |(1247) CodDiplBoh IV 219|; ad evidenciam veritatis et c-e maioris ipsam kartam nostrorum (show full text)
credo credo, -ere, -didi, -ditum a fidem tribuere, confidere – věřit, důvěřovat: noli c-ere (vetus vers.: neroď věřiti ) sompniis |KarVita 347b|; c-ere glewben, wierziti |KNM II F 4 f.78r|; c-o, -dis, -didi, -ditum...wierziti |VocLact f.aa 5vb| b (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
credens,¹ crēdēns (1), lat., (Part. Präs.=)Adj.: nhd. glaubend, vertrauend, glaubwürdig, vertrauenswürdig, zuverlässig; ÜG.: ahd. giloubig NGl; Vw.: s. in-; Q.: Act. Petr. (vor 6. Jh. n. Chr.), NGl, Rath.; E.: s. crēdere; L.: TLL, MLW 2, 1998, Niermeyer 367
credens,² crēdēns (2), mlat., (Part. Präs.=)M.: nhd. „Glaubender“, Gläubiger, Glauben Schenkender, ein Häretiker, Anhänger einer häretischen Sekte; Q.: Gosc. (um 1090); E.: s. crēdere; L.: MLW 2, 1998, Niermeyer 367, Latham 121a, Blaise 261b
credentia crēdentia, crēantia, crāantia, crēdencia, mlat., F.: nhd. Vertrauen, feierliches Versprechen, Geleitbrief, Bürgschaft, Haftung, Sicherheit, Gewähr, Schuldanerkenntnis, Kredit, verbindlicher Kredit, Zwangskredit, Bevollmächtigung, Vollmacht, Verpachten, vertrauensvolle Information, Vertrauenswürdigkeit, Glaubwürdigkeit, Beglaubigung, Rechtskraft, Heimlichkeit, heimliche Mitteilung, Verschwiegenheit, Zuverlässigkeit, ketzerischer Glaube, häretischer Glaube, Häresie, Speisetischchen, Ratsversammlung, Rat, hoher Bürger, Sicherheitsleine; Vw.: (show full text)
credo crēdere, crēduere, grēdere, lat., V.: nhd. (show full text)
Credo Crēdo, mlat., Sb.: nhd. Credo, Glaubensbekenntnis; Q.: Honor. Aug. (1. Hälfte 12. Jh.); E.: s. crēdere; L.: Niermeyer 369, Latham 121a, Blaise 262a
credo credāre, mlat., V.: Vw.: s. cridāre