credidere
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
3 P PERF IND ACT
credo V  to give as a loan, lend, make a loan
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: philosophus N:abl
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
crēdo, didī, ditum, ere (vgl. altind. çrad-dhā, das Vertrauen), vertrauen, I) jmd. oder einer Sache vertrauen, trauen, sein Vertrauen (Zutrauen) schenken, a) in Beziehung auf die Zuverlässigkeit, Treue usw.: post amicitiam credendum est, ante amicitiam iudicandum, Sen.: perditissimi hominis est fallere eum, qui laesus non esset, nisi (show full text)
philosophus, a, um (φιλόσοφος), philosophisch, I) adi.: sententia, Pacuv. tr. 338: physicus, Laber com. 72: scriptiones, Cic. Tusc. 5, 121 ed. Bait. u. ed. Sorof (Müller philosophiae scriptiones): tractatus, Macr. sat. 7, 1. § 1: verbum, ibid. 7, 1. § 13. – II) subst.: A) philosophus, ī, m., (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
credo, crēdo, dĭdi, dĭtum, 3 (pres. subj. creduam, Plaut. Poen. 3, 5, 2: creduas, id. Bacch. 3, 3, 72; id. Trin. 3, 1, 5: creduat, id. Bacch. 3, 4, 5; 4, 7, 6: creduis, id. Am. 2, 2, 49; id. Capt. 3, 4, 73: creduit, id. Truc. 2, (show full text)
philosophus, phĭlŏsŏphus, a, um, adj., = φιλόσοφος, philosophical: philosopha sententia, Pac. ap. Gell. 13, 8, 4: scriptiones, Cic. Tusc. 5, 41, 121: verbum, Macr. S. 7, 1, § 1: tractatus, id. ib. 7, 1, § 13. Subst. phĭ-lŏsŏphus, i, m., a philosopher: philosophi denique ipsius, (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
credo crēdō, dĭdī, dĭtum, ĕre. I tr., 1 confier en prêt : aliquid (alicui) Pl. As. 501, prêter qqch. (à qqn); Aul. 15 ; Epid. 549, etc.; Cato Agr. 5, 2 ; Cic. Post. 4 ; 5 ; pecuniæ creditæ (show full text)
philosophus,¹ 1 phĭlŏsŏphus, ī, m. (φιλόσοφος), philosophe : Cic. de Or. 1, 212 ; Tusc. 2, 9.
philosophus,² 2 phĭlŏsŏphus, a, um, de philosophe : Cic. Tusc. 5, 121.
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
credo credo, didi, ditum, ere (арх. praes. conjct. creduam, creduas или creduis) 1) вверять, поручать (vitam et fortunas alicui LM): c. alicui summam belli L возложить на кого-л. главное командование; c. omnia consilia alicui Ter поверять кому-л. все намерения (планы); 2) давать взаймы (alicui pecuniam (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
CREDO, (CREDERE) sine praesenti pecunia vendere, Gall. Vendre à credit. Charta Wilboldi Abb. de Translatione villae Longiae ann. 1138. tom. 2. Ampliss. Collect. Marten. col. 108: Qui vero carnes aut panem seu cervisiam vendent, Credent nobis xii. denarios, et venditor vini v. sol. ultra quos nobis Credere ex justitia (show full text)
CREDO,⁴ (CREDERE) Timere, metuere, apud Murator. tom. 21. Script. Ital. col. 13: Quum nihil tale Crederetur. Galli diceremus: Comme on ne craignoit rien, ou comme on ne s'attendoit à rien de semblable. Vide Sperare 2.
CREDO,² (CREDERE) pro Concedere. Charta commun. Peron. ann. 1207. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 161. art. 18: Credimus autem et volumus ut nullus ex communia Peronnae, vel res eorum, pro debito alterius arrestentur, de quo non fuerit debitor vel plegius.
CREDO,³ (CREDERE) vox forensis, Confiteri. Lit. remiss. ann. 1343. in Reg. 74. Chartoph. reg. ch. 512: Primus est articulus, quod dicti rei (Joannes Saupin et Joan. ejus filius) et eorum quilibet sunt clerici et diu fuerunt et pro talibus se gesserunt et gerunt, et ita habiti sunt et reputati, (show full text)
CREDO,⁵ (CREDERE) Desiderare. Glossar. vet. ex Cod. reg. 7641: Credidi, desideravi.
PHILOSOPHUS, Doctus, litteris egregie instructus. Henricus Huntindon. in Epist. ad Walter. tom. 8. Spicil. Acher. pag. 190: Splenduit temporibus nostris Lanfrancus Archiepiscopus vir Philosophus, vir perspicuus; cui successit Anselmus Philosophus et sanctissimus. Ibidem: Tempore nostro... Episcopus Londoniensis... Gillebertus magnus Philosophus. Vide Chron. Salernit. cap. 122. ubi filosofi forte sunt (show full text)
PHILOSOPHUS,² Dignitas in Ecclesiis Canonicorum: eadem forte quae magistri Scholarum, seu Scholastici. Tabularium Brivatense Ch. 385: Signa Canonicorum S. Mauricii Viennensis Ecclesiae, Otmari Decani, Rostanni Archidiaconi, Adalardi Philosophi, Benardi Canonici, Ricardi Praecentoris, et aliorum Canonicorum. Thietmar. Chron. lib. 6. cap. 58: Magisterio Geddonis Philosophi traditur, qui quidem Geddo apud (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
credo (credere) a) glauben im allgemeinen Sinne des Wortes: actus iste, qui est credere, habet firmam adhaesionem ad unam partem, in quo credens convenit cum sciente et intelligente, et tamen eius cognitio non est perfecta per manifestam visionem, in quo convenit cum dubitante, suspicante et opinante, et sic proprium (show full text)
philosophus a) Philosoph, Weisheitsbeflissener: cum enim antiqui studio sapientiae insistentes sophistae id est sapientes vocarentur, Pythagoras interrogatus, quid se esse profiteretur, noluit se sapientem nominare, sicut sui antecessores, quia hoc praesumptuosum videbatur esse, sed vocavit se philosophum id est amatorem sapientiae, et exinde nomen sapientis immutatum est in nomen (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
credo credo, -ere, -didi, -ditum a fidem tribuere, confidere – věřit, důvěřovat: noli c-ere (vetus vers.: neroď věřiti ) sompniis |KarVita 347b|; c-ere glewben, wierziti |KNM II F 4 f.78r|; c-o, -dis, -didi, -ditum...wierziti |VocLact f.aa 5vb| b (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
credo crēdere, crēduere, grēdere, lat., V.: nhd. (show full text)
Credo Crēdo, mlat., Sb.: nhd. Credo, Glaubensbekenntnis; Q.: Honor. Aug. (1. Hälfte 12. Jh.); E.: s. crēdere; L.: Niermeyer 369, Latham 121a, Blaise 262a
credo credāre, mlat., V.: Vw.: s. cridāre
philosophus,¹ philosophus (1), lat., M.: nhd. Philosoph, Gelehrter, Weltweiser; mlat.-nhd. Scholaster, Mönch, Aristoteles; ÜG.: ahd. wistuomes pflegari N, (ubarwizzo) Gl, unmazwizzo Gl, unmezwizzo Gl, weraltwiso WH, wisigerno N, wisiling NGl, wistuomes pflegari N; ÜG.: anfrk. weroldwiso LW; ÜG.: ae. uþwita Gl, wita; ÜG.: mhd. philosophe STheol; Vw.: (show full text)
philosophus,² philosophus (2), lat., Adj.: nhd. philosophisch; ÜG.: ahd. weraltspahi Gl; Q.: Pacuv. (220-130 v. Chr.), Bi, Cap., Ei, Gl, HI; E.: s. philosophus (1); L.: Georges 2, 1688, TLL, Blaise 685b
Neulateinische Wortliste (NLW), Johann Ramminger (www.neulatein.de/ version 09.2018, thanks to the author!)
philosophus, -a, -um – philosophisch : HVMMELBERG-M Peutinger ep 116 ( 1513 ) eisdem in philosophia praeceptoribus Iacobo Fabro Stapulensi et Iodoco Clichtovaeo, viris philosophissimis atque theologissimis, mecum usus est. Peutinger ep 138 ( 1513 ) Fabrum (show full text)