in
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
in PREP  into, to
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: dominus N:abl
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
dominus, ī, m. (v. domus), I) im engem Sinne, der Herr vom Hause, Hausherr, Gebieter (Ggstz. familia), Komik., Cic. u.a.; u.v. Sohn des Hauses, der junge Herr, Plaut.: Plur., domini, die Herrschaft (= der Herr u. die Herrin vom Hause), Cic. u.a. – II) im weitern Sinne, (show full text)
īn,³ = isne, s. 1. eo a. E..
in,¹ Praepos. mit Acc. = είς, u. mit Abl. = εν in, I) mit Acc. = in das Innere eines Raumes (sei es eine Tiefe od. Fläche) hinein (Ggstz. ad, das nur die Annäherung eines Gegenstandes bezeichnet), in, auf, nach, gegen, A) (show full text)
in,² Praeverbium, 1) entsprechend der Präposition = griech. εν, in der Zusammensetzung mit Verben, wo die Präposition in der Regel ihre gewöhnliche Bedeutung drin, dran, drauf, dabei behält, im Deutschen aber oft vom Verbum getrennt und zum Substantiv gezogen werden muß. – 2) Verneinungswort = griech. (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
dominus dŏmĭnus (in inscrr. sometimes written by syncop. DOMNVS), i, m. Sanscr. damanas, he who subdues, root dam-; Gr. δαμάω, δάμνημι, v. domo Prop., one who has subdued or conquered; hence, a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner (cf. herus). Prop.: quam dispari Dominare domino! Poëta (show full text)
in in (old forms endŏ and indŭ, freq. in ante-class. poets; cf. Enn. ap. Gell. 12, 4; id. ap. Macr. S. 6, 2; Lucil. ap. Lact. 5, 9, 20; Lucr. 2, 1096; 5, 102; 6, 890 et saep.), prep. with abl. and acc. [kindr. with Sanscr. an; Greek (show full text)
in eopte in eopte eo ipso, Paul. ex Fest. p. 110 Müll.
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
dominus dŏmĭnus, ī, m. (domus), 1 maître [de maison], possesseur, propriétaire : nec domo dominus, sed domino domus honestanda est Cic. Off. 1, 139, ce n'est pas la maison qui doit honorer le maître, c'est le maître qui doit honorer la maison || aliquem dominum esse rerum suarum (show full text)
in,¹ 1 ĭn, prép., avec acc. = εἰς ; avec abl. = ἐν. I avec acc., aboutissement d'un mouvement [pr. et fig.] : 1 [sens local] a) dans, en, sur [comparer ad] : in portum accedere Cic. Verr. 2, 5, 138, pénétrer dans le port ; (show full text)
in,² 2 in, préf. privatif ou négatif, qui dans les composés marque l'absence ou la non-existence de la chose signifiée par le simple : indoctus, infans, insanus, illiberalis, etc.
in' in' = isne, v. eo →.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
DOMINUS, pro Deus, Κύριος, occurrit passim in libris sacris. Unde forte Itali Domenedio, Galli nostri Damedieu dixerunt, id est, Dominus Deus. Vide Philonem de Nominum mutat. pag. 7. 1. Edit. Sulpitius Severus lib. 1. Hist: Mundus a Domino constitutus est, etc. Ruffinus in Symbolo de Christo: Et dicuntur alii (show full text)
DOMINUS,⁴ nude dictus Abbas, in Consuet. Fontanel. pag. 94: Et hoc facientes secundum Dominum et secundum nos omnes. Et in Gallico Reliquiarum Indice: Tel croix est au logis de Monsieur.
DOMINUS,⁸ Domini, Praecipui e nobilitate. Annales Colmar. part. 1. ann. 1284: Eodem die Curiam habuit Rex Rudolfus in Basilea cum gloria Dominorum. Idem Chron. part. 2. ann. 1277: Post haec Rex Bohemorum congregavit occulte decem millia Dominorum, volens occulte Regem comprehendere Romanorum.
DOMINUS,⁷ Maritus: ita uxores conjuges suos compellabant, Monseigneur. Vetus Inscriptio Romae apud Sponium Miscell. Antiq. pag. 12: Suetrius Hermes hic situs est, cui tertia conjunx aram constituit digno meritove marito, cum quo concordiam tam multosque per annos vixit et tenere casu sbta (subtracta) marito est, de cujus fama multi (show full text)
DOMINUS,⁶ in Legibus et Statutis Principum, nullo adjecto vocabulo, Dominus feudi intelligitur ratione vassalli. Dominus Capitalis, vulgo Chef Seigneur, et in Assisiis Hieros. cap. 136. 137. in Consuetud. Normann. art. 126. 130. 166. Pontivensi art. 110. Andegav. art. 201. et seq. Cenoman. art. 216. Tabularium Vindocin. Thuanum Ch. 40: (show full text)
DOMINUS,⁹ Mabill. de Liturg. Gall. pag. 466. e Ceremoniali MS. Sangerman. de Dominica Palmarum: Quando erimus circa finem Tractus, sacrista pulsabit unam parvam campanam pro congregando Dominos ad audiendum Passionem, quia ipsa non debet legi nisi in magna Missa. An Baillivius ceterique justitiae Officiales hujus Abbatiae, qui statis diebus (show full text)
DOMINUS,¹ Quae honorifica appellatio ita Militibus competebat, ut a patribus etiam filiis suis tribueretur: neque enim alia mihi suppetit ratio, cur Castellanus Vitriacensis filios suos Dominos compellat in Charta ann. 1228. ex Chartul. Campan. fol. 328. r°: Haec omnia superius scripta laudaverunt Aalaidis uxor mea et Dominus Robertus filius (show full text)
DOMINUS,¹⁰ nude, Cancellarius, ut observat D. Secousse ad Lit. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 581: Per regem, ad relationem Domini. Ubi supra legitur: Referente nobis dilecto ac fideli Cancellario nostro.
DOMINUS,¹² Peculiaris appellatio Franciae regum, quam ab imperatoribus romanis mutuaverant. Vide in Domnus. Glossar. med. Graecit. in Δεσπότης.
DOMINUS,¹³ Is cujus negotium gerit procurator et cujus nomine defensor exstitit, apud JC. Romanos. Ita etiam apud Anglos; Glanvilla lib. xi. cap. 3: Cum quis ita loco alterius positus in curia de placito illo respondet... nunquid potest Dominus suus eum pro beneplacito inde removere, ita quod alium faciat (show full text)
DOMINUS,² Domini et Domni, Sancti vulgo appellati. Dominus Johannes, apud Cyprianum in Vita S. Caesarii Arelat. Dominus Dionysius, in Placitis aliquot Clodovei III. apud Mabillonium tom. 4. SS. Ord. Bened. pag. 617. 618. Dominus Germanus, ibid. pag. 620. Charta Caroli M. pro Ecclesia Parisiensi in M. Pastorali lib. (show full text)
DOMINUS,³ Domini, saepe appellati Episcopi, etiam non adjecta dignitatis nomenclatura, sed ipsius Episcopatus, ut apud Gregorium M. lib. 2. Indict. 10. Epist. 38. lib. 4. Epist. 17. Domino Mizenatis Ecclesiae, apud eumdem lib. 4. Epist. 27. Haymo Homil. Domin. 16. post. trinitatem ex S. Augustino: Nisi forte hoc evenerit, (show full text)
DOMINUS,⁵ Domini interdum dicti Canonici addito nomine Ecclesiae, cujus sunt Canonici. Testament. Guillelmi Montispessulani ann. 1211. tom. 9. Spicil. Acher. pag. 156: Monasterio Grandis-Sylvae dimitto c. lib. inter opus et mensam Dominorum Ecclesiae Magalonae dimitto mm. sol. in honore emendo, de cujus fructibus fiat annuatim anniversarium in festo S. (show full text)
IN ABSOLUTO, Voces Agrimensoribus propriae, apud quos agri in absoluto remanere ac teneri dicuntur, qui sine lege et finitione sunt, id est, finibus ac limitibus non terminantur, apud Frontinum et Aggenum. Haec autem sunt loca, inquit iste, (show full text)
IN AMBITU, Circa, quomodo Galli dicunt, aux environs. Ethelwerdus lib. 4. cap. 3: In eodem anno post Pascha, in Ambitu letanias, cometa apparuit.
IN BENE, Capitula Caroli C. tit. 21. cap. 2: Vobis sic merere possimus, sicut antecessores nostri vestris antecessoribus In bene meruerunt, etc. Phrasis Gall. Meriter en bien. Utitur Seneca lib. de Beat. vit. cap. 9.
IN CONTRAM, Contra, adversus, Gall. A l'encontre; à l'incontre, in Diar. Petri Scatisse inter Probat. tom. 2. Hist. Nem. pag. 6. col. 1: Deux mille hommes d'armes et cinq cents arbalestriers, que il menoit en France, du commandement du roy, à l'Incontre du duc de Lancastre. Charta ann. (show full text)
IN E, Locutio Gallica, Enfin, Tandem, apud Marten. tom. 4. Anecd. col. 29.
IN EXTINCTO, Chronicon Fredegarii cap. 110: Carlomannus devotionis causa in Extincto succensus, Romam advenit. Id est. divino instinctu, vel in instanti.
IN MAXILLA, comburi, Στιγματίζεσθαι in genis, Poenae species servis propria. Radevicus lib. 3. cap. 26: Si servus, tondebitur, et in Maxilla comburetur. Infra: Si servus furtum fecerit, et in furto fuerit deprehensus, si prius fur erat, non ideo suspendetur, sed tondebitur, verberabitur, et in Maxilla comburetur. Occurrit ibi non (show full text)
IN PLENIUM, Plurimum. Vita S. Procop. tom. 2. Jul. pag. 146. col. 2: Praedictus autem Guido cardinalis, visis his miraculis et eis conscriptis, monasterium ipsum In plenium exaltavit.
IN PRO, loco vocis Pro. Vide in Contra 2.
IN Vitam et in Mortem, Tabularium Savigneii: Radulfus D. G. Dominus Filgeriacum. Rogerius Viarius et Marchisus filius ejus anno mclv. coram me et Baronibus meis dimiserunt abbatiae Savigneii viariam in Lovigneio, et ipsi cum Hamelino Breetas nepote Rogerii praedicti concesserunt semetipsos ecclesiae Savigneii Ad Vitam et Ad Mortem. Ad (show full text)
IN, Praepositionem, Germani, Poloni et Bohemi iis fere attribuunt, qui domini sunt locorum: caeteris nempe, de, a, vel ab, etiam iis, qui inde duntaxat orti vel oriundi sunt, etiamsi ibi non habeant, ubi pedem figant. Ita Martinus Cromerus lib. 1. Polon. pag. 105. Addit AEgidius Boillaeus in Notis ad (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
dominus a) Herr, Gebieter, der Gegensatz zu servus (←): dominus autem est proprie et vere, qui aliis praecepta operandi dispensat (auferlegt) et a nullo regulam operandi sumit, cg. III. 120; dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus . . . et . . . etiam ille, qui habet officium (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
dominus dominus, -i, m. form.: domnus (cf. Georges I 2282) |CanapAdalb 240|; dompnus |CapPr P 105 f.104r|; -inum (gen. pl.; cf. ib.) |(1488) TopTgApp 62a|; -nibus (abl. pl.) |(1429 Sept. 26) ArchPr|; -nem (err. ed.) v. infra; -mininum (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
dominus,¹ dominus (1), domnus, donnus, domninus, dompnus, donus, dopnus, dumnus, lat., M.: nhd. Herr, Hausherr, Gebieter, Kaiser, Eigentümer, Eigner, Besitzer, Inhaber, Veranstalter, Gastgeber, Gewalthaber, Gott, Geschäftsherr, Prinzipal; mlat.-nhd. (show full text)
dominus,² dominus (2), domnus, lat., Adj.: nhd. Herrn betreffend?, Herrin betreffend?, erhaben, ehrwürdig, gebietend, herrschend; Q.: Ov. (43 v. Chr.-18 n. Chr.); E.: s. dominus (1); L.: Georges 1, 2282, TLL, MLW 3, 968
in,¹ in (1), en (ält.), im, lat., Präp., Präf.: nhd. in, innerhalb, an, drin, dran, drauf, hinein, ein, dabei, auf, nach, gegen, zu, für, wegen, vor, unter, mit, innerhalb, während, bei, hinsichtlich, in Betreff, wärts; ÜG.: ahd. aba N, NGl, after N, ana Gl, N, NGl, NGlP, (show full text)
Graesse, Orbis Latinus 1909
Dominus Aper Domêvre-en-Haye, D., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Baseolus Dombasle, St., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Martinus Dommartin, zahlr Mfl. u. D., Frankr.
Dominus Petrus Dompierre-sur-Besbre, St. , Frankr. (Allier).
Darantasia Moutiers St., Frankr. (Savoie).
Darantasia s. Centronum civ.
Halae Saxonum Halle, St., Preußen (Sachsen);
Halae Saxonum s. Halla.
Halla 1. Reichenhall, St., Bayern (Oberb.); --- 2. Hall, St., Tirol; auch Hala, Hallensis urbs, Hallensis ad Oenum --- 3. Halle, St., Preußen (Sachsen); auch Halae Saxonum, Hallensis urbs, Salinae Saxonicae, Hala ad Salam, Magdeburgica, Salica, Hermundurorum od. Venedorum. --- 4. (show full text)
Halla ad Oenum s. Halla 2.
Halla praepositum Reichenhall, St., Bayern (Oberb.);
In Argonna monasterium eh. Klst. b. Dommartin, St., Frankreich (Haute-Marne).
In Fine End, D., Bayern (Oberfranken).
In Montibus Mund, D., Schweiz (Wallis).
In Montibus s. Oris mons.
In Montibus s. Oris mons.
In Salinis Saxonicis s. Halae Saxonum.
In Tarentasia monasterium s. Darantasia.
Oris mons Mund, D., Schweiz (Wallis).