laudat
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
3 S PRES IND ACT
laudo V  to praise, laud, commend, honor, extol, eulogize, approve
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: pulchritudo N:acc
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
laudo, āvī, ātum, āre (laus), loben, lobend anerkennen, lobend gutheißen, preisen (Ggstz. castigare, vituperare, reprehendere, culpare, accusare), Passiv laudari, gelobt-, anerkannt werden, Anerkennung finden, I) eig.: A) im allg.: eorum consilium, Nep.: approbata laudataque Cottae sententia, Cic. – laudare alqm, Cic.: (alqm) ob ea ob quae gratias (show full text)
pulchritūdo (pulcritūdo), inis, f. (pulcher), die Schönheit, I) eig. (Ggstz. deformitas), corporis, Cic.: venustas et pulchritudo corporis, Cic.: equi, Gell.: operis, Plin. ep. – Plur., inaccessae pulchritudines urbis, Amm. 31, 16, 7: pulchritudines alienae, schöne Edelsteine, Plin. 37, 129. – II) bildl., die Schönheit, Trefflichkeit, Herrlichkeit, virtutis, Cic.: verborum, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
laudo, laudo, āvi, ātum, 1, v. a. laus, to praise, laud, commend, extol, eulogize, approve (cf.: celebro, praed co). Lit. In gen.: omnes mortales sese laudarier optant, Enn. ap. Aug. Trin. 13, 6 (Ann. v. 551 Vahl.): coram in os te laudare, to praise to one's (show full text)
pulchritudo pulchrĭtūdo (pulcr-), ĭnis, f. id., beauty. Lit.: ut corporis est quaedam apta figura membrorum cum coloris quādam suavitate eaque dicitur pulchritudo, Cic. Tusc. 4, 13, 31: simulacri, id. Verr. 2, 4, 33, § 72; cf. corporis, id. Off. 1, 28, 98: pulchritudinis duo genera sunt, quorum (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
laudo laudō, āvī, ātum, āre (laus), tr., 1 louer, approuver, prôner, vanter : Cic. Fam. 5, 20, 4 ; Sest. 74 ; Phil. 4, 6 ; [avec quod] louer qqn de ce que, de : Cic. Off. 2, 76 || [avec cum] Cic. Mil. (show full text)
pulchritudo pulchrĭtūdō (pulcr-), ĭnis, f. (pulcher), 1 beauté [d'une pers.]: Cic. Verr. 2, 4, 72 ; Tusc. 4, 31 ; Off. 1, 98 ; 1, 130 || maris Cic. Nat. 2, 100, beauté de la mer ; urbis Cic. Fl. 62, d'une ville (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
laudo laudo, avi, atum, are [laus] 1) хвалить, восхвалять, прославлять, превозносить (aliquem C etc.; legem C); одобрять: l. aliquid alicujus C, Nep (in aliquo T) или l. aliquem propter aliquid C etc. (in aliqua re C, Q и ob aliquid PJ) хвалить кого-л. за что-л.; (abi) (show full text)
pulchritudo pulchritudo, inis f [pulcher] красота (corporis, verborum C; urbis Fl; equi AG).
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
LAUDO, (LAUDARE) Arbitrari, arbitrii sententiam ferre. Vide in Laudum 2., Laudare testes. Vide Laudator.
LAUDO,⁴ (LAUDARE) Approbare, consentire. Chronicon Besuense pag. 583: Donum... super altare posuit, et filiam suam Laudare fecit. Vide Parerga Alciati lib. 1. cap. 45. Leges Monspelienses MSS. cap. 71: Quilibet habitator Montispessuli pro domo vel locali suo, cujuscumque sit pretii, debent salvare cuppas et lesdas, et Bajulus Montispessulani debet (show full text)
LAUDO,² (LAUDARE) Consilium dare, seu potius persuadere. Leges Edwardi Confess. cap. 39: Et Laudatum est Regi quatenus consuetudines justas... non aufferret. Hugo de Cleeriis: Laudaverunt Comiti Fulconi, ut per quendam, quem Rex cognosceret, Regi responderet. Gaufridus Monemuthensis lib. 1. cap. 6: Laudo igitur, ut ab eo suam filiam primogenitam (show full text)
LAUDO,³ (LAUDARE) Concedere. Vetus Charta apud Jo. Columbum: Comes concessit eis, et Laudavit terras et feuda eorum ad suam fidelitatem et servitium. Charta Comitis Ceritaniensis in Diario Ital. D. de Montfaucon pag. 7: Dono et Laudo supradictum monasterium Domino Deo et S. Mariae Crassae, et Abbati et Monachis. Laus, (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
pulchritudo Schönheit: ad pulchritudinem tria requiruntur. Primo quidem integritas sive perfectio; quae enim diminuta sunt, hoc ipso turpia sunt. Et debita proportio sive consonantia. Et iterum claritas; unde, quae habent colorem nitidum, pulchra esse dicuntur, th. I. 39. 8 c; vgl. ib. 5. 4 ad 1; I. II. 27. (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
laudo laudāre, lat., V.: nhd. (show full text)
pulchritudo pulchritūdo, pulcritūdo, lat., F.: nhd. Schönheit, Trefflichkeit, Herrlichkeit; ÜG.: ahd. fagari Gl, (liublih) Gl, (skoni) N, skoni WH, skoni Gl, N, NGl; ÜG.: an. fegrð; ÜG.: mhd. schœne PsM, schœnheit STheol; Q.: Plaut. (um 250-184 v. Chr.), Bi, Gl, HI, LVis, N, NGl, PsM, STheol, WH; (show full text)