mortua
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ABL S F PERF PTC PASS | NOM S F PERF PTC PASS | VOC S F PERF PTC PASS | ACC P N PERF PTC PASS | NOM P N PERF PTC PASS | VOC P N PERF PTC PASS
morior V  to die, expire
ABL S F | NOM S F | VOC S F | ACC P N | NOM P N | VOC P N
mortuus ADJ  dead
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: morior V:PTC:nom
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
morior, mortuus sum, moritūrus, morī (wie mors von Wz. mor), sterben, I) eig., v. lebenden Wesen, sterben, v. Tieren auch = verrecken, krepieren, bes. vom Bilde = verenden, ii qui iam sunt mortui (Ggstz. ii qui vivunt), Cic.: moriendum est mihi, Sen. rhet.: cum mori coepisset, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
morior, mŏrĭor, mortŭus, 3 (fut. part. moriturus, a, um, Cic. Arch. 12, 30; id. Div. 2, 25, 54; 2, 47, 99; Liv. 21, 12, 4; Verg. A. 4, 308; id. ib. 2, 511 et saep.; old forms acc. to the fourth conj.: si vivimu' sive morīmur, Enn. ap. (show full text)
mortuus, mortŭus, a, um, P. a., v. morior fin.
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
morior mŏrĭor, mortŭus sum, mŏrī, 1 mourir : fame Cic. Att. 6, 1, 6, mourir de faim ; a latronibus, cruditate Cic. Fam. 15, 17, 2, mourir sous les coups des voleurs, d'une indigestion ; moriuntur non alter ab altero, sed uterque a patre (show full text)
mortuus mortŭus, a, um, part. p. de morior.
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
morior morior, mortuus sum, mori (part. fut. moriturus) depon. [mors] 1) умирать (fame C, Pt; ex vulnere L): m. morte sua Sen умереть естественной смертью; m. repentino C скоропостижно скончаться; moriar (si) C формула клятвы пусть я умру (если), т. е. клянусь жизнью (что); sine metu (show full text)
mortuus mortuus, a, um part. pf. к morior.
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
MORTUA, Vim vocis docet Concil. Tarrac. ann. 1591. inter Hispan. tom. 4. pag. 530: Singulares personae tam ecclesiasticae quam seculares, hujusmodi pecuniis indigentes, ut cum minori incommodo eas habere possint, per venditiones annualium censualium, quae Mortua nuncupantur.
MORTUUS, pro Occisus. Histor. Cortusiorum lib. 1. cap. 13: In cujus obsidione Mortuus fuit Dn. Galerannus frater Imperatoris ictu sagittae. Occurrit passim in hac Historia. Mortuum super mortuum ponere. Vide Bisomum. Mortuos in Ecclesia Sepelire vetant Canones. Vide Notata a Lindenbrogio in hac voce. Carmina diabolica, (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
mortua mortua, mlat., F.: nhd. blindes Fenster; E.: s. mortuus (1); L.: Blaise 603a
mortuus,¹ mortuus (1), lat., (Part. Prät.=)Adj.: nhd. tot, gestorben, totenähnlich, leichenähnlich, tödlich; ÜG.: ahd. ful Gl, tot APs, B, Gl, GP, I, MF, MH, N, NGl, O, Ph, T, WH, WK; ÜG.: as. (aslapan) H, dod H, (doth) H; ÜG.: anfrk. dod LW; ÜG.: ae. dead Gl, (show full text)
mortuus,² mortuus (2), lat., M.: nhd. Toter, Leiche; Q.: XII tab. (um 450 v. Chr.); E.: s. mortuus (1), morī; L.: Georges 2, 1010, TLL