nobilitas
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
NOM S F
nobilitas N  celebrity, fame, renown
2 S PRES IND ACT
nobilito V  to make known, render famous, make renowned
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: nobilitas N:nom
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
nōbilitās, ātis, f. (nobilis), I) der weitverbreitete Name, der große Ruf, die Berühmtheit, Plaut. mil. 1324. Cic. Arch. 26: alqm nobilitate praecurrere, Nep. Thras, 1, 3. – II) der Adel, die vornehme Geburt, der vornehme Rang od. Stand, Cic. u.a.: equestris, der Ritteradel, Tac.: nobilitas sola est (show full text)
nōbilito, āvī, ātum, āre (nobilis), bekanntmachen, I) im allg.: famam, Liv.: rem, Liv. – II) prägn.: A) weit und breit bekanntmachen, feiern, namhaft od. berühmt machen, a) im guten Sinne: alqm, Cic. u.a.: cuius civitatis spectata ac nobilitata virtus, Cic.: nobilitatur carminibus omnium, quae se pro coniuge vicariam (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
nobilitas, nōbĭlĭtas, ātis, f. nobilis. Celebrity, fame, renown (very rare): eam nobilitatem amittundam video, Plaut. Mil. 4, 8, 14: praedicationem nobilitatemque despicere, Cic. Arch. 11, 26: repentina, Liv. 1, 34; cf.: aliquem nobilitate praecurrere, Nep. Thras. 1, 3. High or noble birth, nobility: ad illustrandam nobilitatem (show full text)
nobilito, nōbĭlĭto, āvi, ātum, 1, v. a. nobilis. To make known, to render famous or renowned: disciplinā militari nobilitatus est, Nep. Iphic. 1, 1: poëtae post mortem nobilitari volunt, Cic. Tusc. 1, 15, 34: spectata ac nobilitata virtus, id. Fl. 26, 63: neque enim ex te umquam (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
nobilitas nōbĭlĭtās, ātis, f. (nobilis), 1 notoriété, célébrité, renommée : Cic. Tusc. 2, 59 ; Arch. 26 ; Nep. Thras. 1, 3 2 noblesse, naissance noble [possession du jus imaginum] : Cic. Amer. 16 ; Br. 62 ; Cæs. G. (show full text)
nobilito nōbĭlĭtō, āvī, ātum, āre (nobilis), tr., faire connaître, rendre fameux (qqn ou qqch.) : [en bonne part] Cic. Tusc. 1, 34 ; Fl. 63 || [en mauv. part] Ter. Eun. 1021 ; Cic. Off. 2, 26 || mettre en relief, ennoblir : (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
nobilitas nobilitas, atis f [nobilis] 1) известность, слава (summorum virorum Cs); 2) знатность, родовитость (vir summa nobilitate C); 3) знать, аристократы (n. senatorum Ap): n. equestris T всадническая знать; 4) благородство, достоинство (mentis Fronto; n. ingenita T); 5) высокие качества, превосходные свойства (show full text)
nobilito nobilito, avi, atum, are [nobilis] 1) делать известным, распространять (famam L); 2) прославлять, делать знаменитым (aliquem C etc.; post mortem nobilitari C); 3) улучшать, облагораживать (vites Pall); 4) ославить, опозорить (aliquem flagitiis Ter).
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
NOBILITAS, Titulus honorarius, quo Bovo Sithiensis Abbas Widonem Archiepiscopum Remensem compellat, in Epistola praefixa Relationi de Inventione et elevatione S. Bertini. Eodem etiam Nobilitatis titulo compellantur Reges Fr. in Epist. 34. et 52. ex iis quae habentur tom. 4. Hist. Franc. Adde Joannem VIII. PP. Epist. 1. 73. Gregor. (show full text)
NOBILITAS,⁴ Amplitudo, magnificentia. Vita Ms. S. Mart. Lemovic.: Quantumcumque habuit (Stephanus dux) in provincia Lemovicensi, ipsi sanctissimo viro tradidit, ut faceret exinde Nobilitatem ecclesiarum, quas esset fabricaturus, et suppleret omnem indigentiam clericorum, qui in eisdem Deo essent servituri.
NOBILITAS,² Idem quod Feudum nobile et honoratum, praedium rusticum illudque praecipuum. Chron. Mediol. ad ann. 976. apud Murator. tom. 4. Antiq. Ital. med. aevi col. 160: Et tunc isti omnes capitanei, derelicta civitate, terras et Nobilitates suas inhabitantes, numquam de cetero bene fuerunt civitatis habitatores. Noblece vel Noblesse, nostris (show full text)
NOBILITAS,³ Morum elegantia, urbanitas, agendi ratio quae nobiles decet. Elmham. in vita Henr. V. reg. Angl. edit. Hearn. cap. 31. pag. 73: Regnorum Angliae et Franciae Nobilitates, modos et gesturas, quorum fama laudabilis digno laudis praeconio, multorum assertione fideli, suis auribus frequencius insonabat, cognoscere et videre desiderat (Sigismundus).
NOBILITAS,⁵ pro Notabilitas, ni fallor; dicitur de re quavis resplendente. Stat. Mss. eccl. S. Petri Insul. ann. 1388. ex Tabul. ejusd.: Nullus portet sotulares rostratos, laqueatos, decisos vel desuper fenestratos, neque caligas albas, rubeas aut virides, aut minus notabilis coloris; de qua Nobilitate stabitur simplici dicto quatuor personarum. Nostri (show full text)
NOBILITO, (NOBILITARE) Clarum, illustrem et notum facere, celebrare ut in hoc Ciceronis loco libri 1. Tuscul. cap. 15: Poetae post mortem Nobilitari volunt. In malam partem apud Terentium in Eunucho: Tu jam pendebis, qui stultum adolescentulum Nobilitas flagitiis. Posterioribus vero Scriptoribus idem est quod hominem plebeium in nobilium numerum (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
nobilitas nōbilitās, lat., F.: nhd. weitverbreiteter Name, Berühmtheit, Ruhm, Adel (M.) (1), vornehme Geburt, Stand, vornehmer Stand, Herkommen, Vortrefflichkeit; mlat.-nhd. Burg, Wohnsitz eines Adeligen; ÜG.: ahd. adali Gl, edili N, giedili N; ÜG.: mhd. edelichheit STheol; ÜG.: mnd. edelichet; Vw.: s. īg-; Q.: Plaut. (um 250-184 v. (show full text)
nobilito nōbilitāre, lat., V.: nhd. bekanntmachen, feiern, namhaft machen, berühmt machen, veredeln, adeln, in den Adelsstand erheben, in üblen Ruf bringen; ÜG.: ahd. (era) N; ÜG.: mnd. edelen; Vw.: s. dē-; Q.: Ter. (190-159 v. Chr.), Conc., HI, LVis, N; E.: s. nōbilis (1); L.: Georges 2, (show full text)