quaesivi
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
1 S PERF IND ACT
quaero V  to seek, look for
quaeso V  to beg, pray, beseech, entreat
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: adsum|adedo V:INF
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
adedo, ēdī, ēsum, ere, anessen, anfressen, anbeißen, annagen, I) im allg., v. leb. Wesen: iecur, Cic. poët. u. Liv.: adesi favi, Liv. – übtr., v. Lebl., cum me supremus adederit ignis, ansengen wird, Ov.: adesi postes, Verg.: cum (mare) latus alti montis adest, auswäscht, Lucan.: u. so scopulus (show full text)
adsum, s. assum.
quaero, quaesīvī, quaesītum, ere, I) suchen, aufsuchen, 1) eig.: α) v. leb. Wesen: αα) leb. Wesen: te, Enn. fr.: te ipsum, Ter.: suos, Caes.: suos notos hospitesque, Caes.: Hectora per acies, Ov.: iuvencum per nemora et lucos, Verg.: quaerens per arva piorum invenit Eurydicen, Ov.: quaeritur huic alius (show full text)
quaeso, īvī, ere (alte Ausspr. v. quaero), I) suchen, zu erhalten-, zu verschaffen suchen, quaeso adveniente morbo nunc medicum tibi, Plaut. fr. bei Non. 44, 30: nautis mari quaesentibus vitam, Enn. ann. 145: liberûm quaesendûm causā, Enn. fr. scen. 120*: liberorum sibi quaesendûm gratiā, Enn. fr. scen. 129. (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
adedo, ădĕdo, ēdi, ēsum (less correctly, adessum), 3, v. a. (adest = adedit, Luc. 6, 265; cf. ĕdo), to begin to eat, to bite, to nibble at, to gnaw, etc.—As verb finite very rare, and mostly poet.; not found in prose of Cic. Prop.: angues duo ex (show full text)
adsum adsum (Ribbeck has written assum in Novius by conj. from suum of the MSS., Com. Trag. p. 262; in Plaut. Poen. 1, 2, 67, adsum must be pronounced assum, as the pun on the word requires, Roby, I. p. 49), adfui (affui, Merkel, L. Müller), adesse, (show full text)
quaero quaero (old orthogr. QVAIRO, Epitaphs of the Scipios, 6; for the original form and etym. quaeso, ĕre, v. quaeso), sīvi or sĭi, sītum, 3, v. a., to seek. Lit. In gen.: aliquem, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 43 Vahl.); Plaut. Mil. (show full text)
quaeso, quaeso, īvi or ĭi, 3, v. a. old form of quaero; root kis-; Sanscr. cish-, to hunt out. To seek, to seek to obtain any thing (ante-class.): quaeso, ut significat idem, quod rogo, ita quaesere ponitur ab antiquis pro quaerere, Fest. p. 258 Müll.: nautisque mari (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
adedo ădĕdō, ēdī, ēsum, ĕre, tr., entamer avec les dents, ronger : Virg. G. 4, 242 ; Liv. 1, 7, 13 ; 25, 16, 2 ; [au fig. en parl. d'argent] Cic. Quinct. 48 ; Tac. H. 1, 4 ; Ann. (show full text)
adsum adsum (ass-), adfŭī, ădesse, intr., être près de : 1 être là, être présent : [opp. absum] Cic. Att. 5, 18, 2 ; 16, 13, 1, etc.; Cæs. G. 1, 32, 4 ; qui aderant Cic. Verr. 2, 4, 85, etc.; Cæs. (show full text)
quaero quærō, quæsīvī ou sĭi, sītum, ĕre, tr., 1 chercher : te ipsum quærebam Ter. Haut. 844, je te cherchais précisément, cf. Cic. Sest. 82 ; sua signa quærere Cæs. G. 2, 21, 6, chercher ses enseignes [= son manipule] ; cibum (show full text)
quaesivi quæsīvī, pf. de quæro et quæso.
quaeso quæsō, īvī ou ĭī, ĕre (quæro), tr., 1 chercher : Enn. et Pl. d. Fest. 258 ; Non. 44, 30 2 demander : Lucr. 5, 1229 || [d. la langue class. employé d'ordinaire à la 1e pers. du sing.] ; (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
adedo ad–edo, ēdī, ēsum, ere 1) объедать, обгрызать, обгладывать (adesum jecur, sc. Promethei Poeta ap. C); 2) обжигать: quum me supremus adederit ignis O когда опалит меня погребальное пламя; 3) обтачивать (lapides adesi H): mare latus montis adest Lcn море подмывает склон горы; (show full text)
quaero quaero, sivi (ii), situm, ere 1) искать, разыскивать (aliquem Enn, Ter, Cs etc.; occasionem Cs): q. causam alicujus rei C искать случая (повода) к чему-л.; quicquid quaeritur, optimum videtur Pt что в спросе, то и кажется самым лучшим; ne et vetera et externa quaeram C (show full text)
quaesivi quaesivi и quaesii pf. к quaero.
quaeso quaeso, —, —, ere [quaero] арх. 1) искать, высматривать (signa in caelo Enn ap. C); 2) просить, испрашивать: quaeso прошу, пожалуйста (tu, quaeso, scribe C) или скажи на милость (ubinam est, quaeso или quaesumus? Ter etc.).
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
QUAERO, (QUAERERE) Queri, conqueri, lamentari. Vita S. Petri Coelestini Papae, apud Muratorium tom. 3. pag. 623. col. 1: Non ea mens animo versatur Quaerere votis Dissidium languentis erae, seu scandala dira Exire in mundum.
QUAERO,² (QUAERERE) Corrogare, eleemosynas deposcere, ut fit in ecclesiis. Pactum inter abbat. et habitat. Anian. ann. 1332. in Reg. 69. Chartoph. reg. ch. 175: Item quod dicti tres proceres.... plenam habeant potestatem eligendi.... homines, qui Quaerant officinis ecclesiae parrochialis, ut pote candelae B. Mariae, operi, luminariis, antorcis, pauperibus verecundis, (show full text)
QUAESO, (QUAESERE) Petere. Miracula S. Celsi Episcopi Trevir. tom. 3. Febr. pag. 403: Magnis coepit vocibus fautrices suas compellare ac miris obtestationibus Quaesere, quatenus, etc. Quaesere pro Quaerere ab antiquis dictum docet Festus ex Ennio.
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
adedo adedere, lat., V.: nhd. anessen, anfressen, anbeißen, annagen, verzehren; Q.: Cic. (81-43 v. Chr.); E.: s. ad, edere; L.: Georges 1, 112, TLL, Walde/Hofmann 1, 393, MLW 1, 169
quaeso quaesere, lat., V.: nhd. suchen, zu erhalten suchen, zu verschaffen suchen, bitten, erbitten; ÜG.: ahd. bitten N, biwanen N, forskon Gl; ÜG.: ae. hælsian GlArPr; ÜG.: mhd. biten PsM; Q.: Plaut. (um 250-184 v. Chr.), Gl, GlArPr, N, PsM; E.: s. quaerere (1); L.: Georges 2, (show full text)