quam
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
quam ADV  in what manner, to what degree, how greatly, how, how much
ACC S F
qui PRON  who? which? what? what kind of a?
in what manner? how? whereby? by what means? why?
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: dominus N:voc
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
dominus, ī, m. (v. domus), I) im engem Sinne, der Herr vom Hause, Hausherr, Gebieter (Ggstz. familia), Komik., Cic. u.a.; u.v. Sohn des Hauses, der junge Herr, Plaut.: Plur., domini, die Herrschaft (= der Herr u. die Herrin vom Hause), Cic. u.a. – II) im weitern Sinne, (show full text)
quam, Adv. (Akkusativform von qui, analog mit tam), auf welche Weise, wie, emphatischin welchem Grade, wie sehr, I) in der Korrelation: A) in Vergleichungen, a) in der Korrel. mit tam, s. tam. – m. ausgelassenem tam: homo non, quam isti sunt, gloriosus, Liv.: exibit quam (show full text)
quī,¹ quae, quod, I) Pron. interrog., welcher, welche, welches, welch, was für einer -eine, -ein (eig. adjektivisch, öfter aber auch substantivisch, jedoch so, daß qui nach Stand u. Charakter einer Person fragt, quis nach dem Namen), A) in direkter Rede: a) adi.: Th. Quis fuit igitur? (show full text)
quī,² (eig. alte Ablativform v. 1. qui, wie in quicum etc., s. 1. qui ), I) relat. wodurch, wovon, ut det, qui fiamus liberi, Plaut.: in tanta paupertate decessit, ut, qui efferretur, vix reliquerit, wovon er begraben werden konnte, Nep.: habeo, qui utar, Cic. – II) interrog.: (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
dominus dŏmĭnus (in inscrr. sometimes written by syncop. DOMNVS), i, m. Sanscr. damanas, he who subdues, root dam-; Gr. δαμάω, δάμνημι, v. domo Prop., one who has subdued or conquered; hence, a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner (cf. herus). Prop.: quam dispari Dominare domino! Poëta (show full text)
quam quam (archaic form quamde or quande: quamde pro quam usos esse antiquos, cum multi veteres testimonio sunt, tum Ennius ... et Lucretius (1, 640), Fest. p. 261 Müll.; cf. Enn. Ann. v. 29, and v. 139 Vahl. So, too, Naev. ap. Fest. s. v. topper, p. 352 (show full text)
qui, quī, adv. interrog., rel. and indef. [old abl. of 1. qui]. Interrog., in what manner? how? whereby? by what means? why? In direct questions: quī minus eadem histrioni sit lex quae summo viro? Plaut. Am. prol. 76: Quī, amabo? id. Bacch. 1, 1, 19: quī (show full text)
qui, qui, quae, quod (old forms: nom. quei; gen. quojus; dat. quoi, and in inscrr. QVOEI, QVOIEI, and QVEI; abl. qui; plur. ques or queis; fem. QVAI; neutr. qua; dat. and abl. queis and quĭs.—Joined with cum: quocum, quācum, quicum, quibuscum; rarely cum quo, Liv. 7, 33: cum (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
dominus dŏmĭnus, ī, m. (domus), 1 maître [de maison], possesseur, propriétaire : nec domo dominus, sed domino domus honestanda est Cic. Off. 1, 139, ce n'est pas la maison qui doit honorer le maître, c'est le maître qui doit honorer la maison || aliquem dominum esse rerum suarum (show full text)
quam quam (quamde, quande), adv. I interrog.-exclamatif, 1 combien, à quel point, à quel degré : quam nihil non consideratum exibat ex ore ! Cic. Br. 265, comme rien qui ne fût réfléchi ne sortait de sa bouche ! comme tout ce qui sortait de sa (show full text)
quam multi quam multī, v. quam II 1.
quam plurimi quam plūrĭmī, etc., v. quam.
quam pridem quam prīdem, depuis combien de temps, v. pridem.
quam primum quam prīmum, aussitôt que possible, v. quam.
qui,¹ 1 quī, quæ, quŏd. I relatif, qui, lequel, laquelle, [ayant un antécédent exprimé ou s.-ent., avec lequel il s'accorde en genre et en nombre, et prenant d'autre part le cas voulu par le verbe de la proposition qu'il introduit et qui s'appelle prop. relative]. (show full text)
qui,² 2 quī (anc. abl. de quis), adv., 1 interrog., en quoi, par quoi, comment : [direct] Pl. Amph. 76 ; Bacch. 53 ; Mil. 277 ; Ter. Eun. 658 ; deus falli qui potuit ? Cic. Nat. 3, 76, comment Dieu pouvait-il se (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
quam quam adv. 1) (при возгласах и вопросах) как, до какой степени, насколько (q. diu? Pl etc.): q. multa q. paucis! C как много (сказано) в столь немногих (словах)!; q. nihili C до чего мало!; 2): q... (tam) как... так, насколько... настолько (non tam generosus, q. (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
DOMINUS, pro Deus, Κύριος, occurrit passim in libris sacris. Unde forte Itali Domenedio, Galli nostri Damedieu dixerunt, id est, Dominus Deus. Vide Philonem de Nominum mutat. pag. 7. 1. Edit. Sulpitius Severus lib. 1. Hist: Mundus a Domino constitutus est, etc. Ruffinus in Symbolo de Christo: Et dicuntur alii (show full text)
DOMINUS,⁴ nude dictus Abbas, in Consuet. Fontanel. pag. 94: Et hoc facientes secundum Dominum et secundum nos omnes. Et in Gallico Reliquiarum Indice: Tel croix est au logis de Monsieur.
DOMINUS,⁸ Domini, Praecipui e nobilitate. Annales Colmar. part. 1. ann. 1284: Eodem die Curiam habuit Rex Rudolfus in Basilea cum gloria Dominorum. Idem Chron. part. 2. ann. 1277: Post haec Rex Bohemorum congregavit occulte decem millia Dominorum, volens occulte Regem comprehendere Romanorum.
DOMINUS,⁷ Maritus: ita uxores conjuges suos compellabant, Monseigneur. Vetus Inscriptio Romae apud Sponium Miscell. Antiq. pag. 12: Suetrius Hermes hic situs est, cui tertia conjunx aram constituit digno meritove marito, cum quo concordiam tam multosque per annos vixit et tenere casu sbta (subtracta) marito est, de cujus fama multi (show full text)
DOMINUS,⁶ in Legibus et Statutis Principum, nullo adjecto vocabulo, Dominus feudi intelligitur ratione vassalli. Dominus Capitalis, vulgo Chef Seigneur, et in Assisiis Hieros. cap. 136. 137. in Consuetud. Normann. art. 126. 130. 166. Pontivensi art. 110. Andegav. art. 201. et seq. Cenoman. art. 216. Tabularium Vindocin. Thuanum Ch. 40: (show full text)
DOMINUS,⁹ Mabill. de Liturg. Gall. pag. 466. e Ceremoniali MS. Sangerman. de Dominica Palmarum: Quando erimus circa finem Tractus, sacrista pulsabit unam parvam campanam pro congregando Dominos ad audiendum Passionem, quia ipsa non debet legi nisi in magna Missa. An Baillivius ceterique justitiae Officiales hujus Abbatiae, qui statis diebus (show full text)
DOMINUS,¹ Quae honorifica appellatio ita Militibus competebat, ut a patribus etiam filiis suis tribueretur: neque enim alia mihi suppetit ratio, cur Castellanus Vitriacensis filios suos Dominos compellat in Charta ann. 1228. ex Chartul. Campan. fol. 328. r°: Haec omnia superius scripta laudaverunt Aalaidis uxor mea et Dominus Robertus filius (show full text)
DOMINUS,¹⁰ nude, Cancellarius, ut observat D. Secousse ad Lit. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 581: Per regem, ad relationem Domini. Ubi supra legitur: Referente nobis dilecto ac fideli Cancellario nostro.
DOMINUS,¹² Peculiaris appellatio Franciae regum, quam ab imperatoribus romanis mutuaverant. Vide in Domnus. Glossar. med. Graecit. in Δεσπότης.
DOMINUS,¹³ Is cujus negotium gerit procurator et cujus nomine defensor exstitit, apud JC. Romanos. Ita etiam apud Anglos; Glanvilla lib. xi. cap. 3: Cum quis ita loco alterius positus in curia de placito illo respondet... nunquid potest Dominus suus eum pro beneplacito inde removere, ita quod alium faciat (show full text)
DOMINUS,² Domini et Domni, Sancti vulgo appellati. Dominus Johannes, apud Cyprianum in Vita S. Caesarii Arelat. Dominus Dionysius, in Placitis aliquot Clodovei III. apud Mabillonium tom. 4. SS. Ord. Bened. pag. 617. 618. Dominus Germanus, ibid. pag. 620. Charta Caroli M. pro Ecclesia Parisiensi in M. Pastorali lib. (show full text)
DOMINUS,³ Domini, saepe appellati Episcopi, etiam non adjecta dignitatis nomenclatura, sed ipsius Episcopatus, ut apud Gregorium M. lib. 2. Indict. 10. Epist. 38. lib. 4. Epist. 17. Domino Mizenatis Ecclesiae, apud eumdem lib. 4. Epist. 27. Haymo Homil. Domin. 16. post. trinitatem ex S. Augustino: Nisi forte hoc evenerit, (show full text)
DOMINUS,⁵ Domini interdum dicti Canonici addito nomine Ecclesiae, cujus sunt Canonici. Testament. Guillelmi Montispessulani ann. 1211. tom. 9. Spicil. Acher. pag. 156: Monasterio Grandis-Sylvae dimitto c. lib. inter opus et mensam Dominorum Ecclesiae Magalonae dimitto mm. sol. in honore emendo, de cujus fructibus fiat annuatim anniversarium in festo S. (show full text)
QUAM, Sive, vel, veteri Interpreti S. Irenaei lib. 1. cap. 7. num. 4. et alibi, ubi Graecum ἤ perperam vertit per Quam, cum vertere debuisset per sive, vel, aut.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
dominus a) Herr, Gebieter, der Gegensatz zu servus (←): dominus autem est proprie et vere, qui aliis praecepta operandi dispensat (auferlegt) et a nullo regulam operandi sumit, cg. III. 120; dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus . . . et . . . etiam ille, qui habet officium (show full text)
qui, quae, quod welcher, welche, welches: actus enim, qui est agentis ut a quo (als desjenigen, von welchem), est patientis ut in quo (als desjenigen, in welchem), cg. II. 16; intellectus possibilis (→ intellectus sub c) est, quo est omnia fieri, agens (≈) vero, quo est omnia facere (καὶ (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
dominus dominus, -i, m. form.: domnus (cf. Georges I 2282) |CanapAdalb 240|; dompnus |CapPr P 105 f.104r|; -inum (gen. pl.; cf. ib.) |(1488) TopTgApp 62a|; -nibus (abl. pl.) |(1429 Sept. 26) ArchPr|; -nem (err. ed.) v. infra; -mininum (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
dominus,¹ dominus (1), domnus, donnus, domninus, dompnus, donus, dopnus, dumnus, lat., M.: nhd. Herr, Hausherr, Gebieter, Kaiser, Eigentümer, Eigner, Besitzer, Inhaber, Veranstalter, Gastgeber, Gewalthaber, Gott, Geschäftsherr, Prinzipal; mlat.-nhd. (show full text)
dominus,² dominus (2), domnus, lat., Adj.: nhd. Herrn betreffend?, Herrin betreffend?, erhaben, ehrwürdig, gebietend, herrschend; Q.: Ov. (43 v. Chr.-18 n. Chr.); E.: s. dominus (1); L.: Georges 1, 2282, TLL, MLW 3, 968
quam quam, lat., Adv.: nhd. auf welche Weise, wie, wie sehr, möglichst, gar sehr, so, ganz, als, als im Verhältnis zu, wie wenig, in welchem Grade, wie so gar nicht; ÜG.: ahd. dan Gl, danne B, Gl, I, MF, N, NGl, O, T, WH, (filu) Gl, sama (show full text)
qui,¹ quī (1), quoi (ält.), lat., Pron.: nhd. welcher, welche, welches, welch, was für einer, der, die, das, wer, was, und dieser, aber dieser, denn dieser, daher dieser, da, da ja, irgendein, etwa ein, irgend jemand, irgend etwas; ÜG.: ahd. der AG, APs, B, C, Ch, E, (show full text)
qui,² quī (2), lat., Adv.: nhd. wodurch, wovon, wie doch?, warum?, wie, wie denn, wie hoch, wie teuer, irgendwie, auf dass, damit, dadurch, daher; ÜG.: ahd. (dar) Gl, I, MF, MH, N, NGl, WH, (darana) N, de Gl, (do) N, (so) I, MF, N, O, wedar MF, (show full text)
Neulateinische Wortliste (NLW), Johann Ramminger (www.neulatein.de/ version 09.2018, thanks to the author!)
quam, – zum Ausdruck des Superlativs : – 1) quam statim, möglichst schnell : RVSCH Amerbach-J ep 1,20 facite mihi fusorem vestrum quam statim formare quatuor lebetes - volgariter digel an die pressen -. – 2) quam (show full text)
Graesse, Orbis Latinus 1909
Dominus Aper Domêvre-en-Haye, D., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Baseolus Dombasle, St., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Martinus Dommartin, zahlr Mfl. u. D., Frankr.
Dominus Petrus Dompierre-sur-Besbre, St. , Frankr. (Allier).