signa
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
2 S PRES IMP ACT
signo V  to set a mark upon, mark, mark out, designate
ACC P N | NOM P N | VOC P N
signum N  a mark, token, sign, indication, proof
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: signum N:acc
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
sīgno, āvī, ātum, āre (signum), mit einem Zeichen versehen, zeichnen, bezeichnen u. dgl., I) eig.: A) im allg.: sonos vocis, Cic.: quasi s. in animo suam speciem, Cic. – loca signat, ubi ea (cistella) excĭdit, Plaut.: frontem calidā forcipe, Nov. fr. (u. so signata frons, Lact.): campum limite, (show full text)
sīgnum, ī, n. (altlat. seignom), das Zeichen, Abzeichen, Kennzeichen, Merkmal u. dgl., I) im allg., verb. signa et notae locorum, Cic.: signum sanguinis, id est signum crucis, quā (Christus) sanguinem fudit, in sua fronte conscribere, Lact.: imponere fronti immortale signum (crucis), Lact.: liminibus suis de sanguine agni (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
signo, signo, āvi, ātum, 1, v. a. signum, to set a mark upon, to mark, mark out, designate (syn.: noto, designo). Lit. In gen. (mostly poet. and in post-Aug. prose): discrimen non facit neque signat linea alba, Lucil. ap. Non. 405, 17: signata sanguine pluma est, (show full text)
signum, signum, i, n. perh. Sanscr. sag-, to cling to, adhere; cf. sigilla. In gen., a mark, token, sign, indication (very frequent in all styles and periods; cf. insigne): meo patri torulus inerit aureus Sub petaso: id signum Amphitruoni non erit, Plaut. Am. prol. 145 sq.: ut (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
signo signō, āvī, ātum, āre (signum), tr., 1 marquer d'un signe, marquer, caractériser, distinguer : a) campum Virg. G. 1, 126, marquer un champ par un signe distinctif, par des bornes ; mœnia aratro Ov. F. 4, 819, marquer (tracer) les remparts au moyen de la (show full text)
signum signum, ī, n., 1 marque, signe, empreinte : id signum Amphitruoni non erit Pl. Amph. 145, Amphitryon n'aura pas ce signe distinctif ; pecori signum imprimere Virg. G. 1, 263, marquer un troupeau ; signa et notæ Cic. Læl. 62, signes et marques (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
signo signo, avi, atum, are [signum] 1) обозначать (sonos notis C): hoc titulo tua signetur imago O на твоём изображении пусть будет начертана следующая надпись || отмечать (humum limite O); выражать (aliquid verbis Q): s. moenia aratro O провести плугом линию для (городских) стен; s. humum (show full text)
signum signum, i n 1) знак, отметка, клеймо (s. imprimere pecori V); признак (doloris C; timoris Cs): s. pedis O след ноги; s. dare (mittere) alicui rei C, Cs etc. обнаруживать признак чего-л. || симптом или предвестник (morborum V); 2) воен. сигнал, приказ, команда (s. (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
SIGNO, (SIGNARE) Signum crucis digitis ac manu effingere. Tertull. lib. 2. ad uxorem cap. 5: Cum lectulum, cum corpusculum tuum Signas. Gregorius M. lib. 4. Dialog. cap. 38: Tunc fratres coeperunt ei dicere,..... Signum tibi sanctae crucis imprime. Respondit ille, dicens, Volo me Signare; sed non possum, quia squamis (show full text)
SIGNO,² (SIGNARE) Prodere, palam facere. Mirac. S. Germ. Autiss. tom. 7. Jul. pag. 258. col. 2: Quod Paulus Apostolus se metuere significans, fatetur se audisse arcana verba, quae non licet homini loqui. Et Johanni praecipitur, ne Signet, quae locuta sunt septem tonitrua. Vide ibi notam doctorum Editorum.
SIGNO,³ (SIGNARE) Vide post Signum 9.
SIGNUM, Consignatio, signum crucis. Honorius Augustod. lib. 1. cap. 57: Per totum Canonem viginti et tria Signa fiunt. Mox: Tribus autem digitis Signa facimus, quia Trinitatem exprimimus. Canones Hibern. cap. 11: Terminus sancti loci habeat Signa circa se. Atque inde Signum Dei, Signum Domini, Signum Christi. Ugutio: Signum Dei, (show full text)
SIGNUM,⁴ Insigne, Marque d'honneur, nostris. Conc. Hispal. inter Hispan. tom. 4. pag. 12: Nec (clerici) gestant Signa doctorum, sed birreta. Chron. Angl. Th. Otterbourne pag. 226: Et ut fidem darent suis fictitiis, detraxit de collis quorumdam Signa Regis, scilicet collaria, de caetero Signum tale minime deferendum. Detraxit insuper de (show full text)
SIGNUM,⁸ Campana, nola, Italis Segno, ut notat Pignorius, σήμαντρον, et σημαντήρ, Graecis scriptoribus: vide German. Patr. CP. in Hist. Eccl. initio, Nomocanonem edit. a Jo. Bapt. Cotelerio cap. 409. etc. Glossar. med. Graecitat. col. 1359. Lex Salica tit. 35. § 2: Si quis cervum domesticum Signum habentem, aut occiderit, (show full text)
SIGNUM,⁷ Compendium literae: cujusmodi fuit ars eorum, qui notis scribebant. Glossae Graec. Lat.: Σημεῖον, Signum. Σημειογράφος, Notarius. S. Hieronymus de Vitando suspecto contubernio: Extemporalis est dictatio, et tanta ad lumen lucernulae facilitate profusa, ut Notariorum manus lingua praecurreret, et Signa ad furta verborum volubilitas sermonum obrueret. Vide Savaronem ad (show full text)
SIGNUM,⁹ apud Monachos, dicebatur forma quaedam manu aut digitis res quaslibet, et quae haberent in mente, vel petere deberent, designandi. Nam cum perpetuum fere silentium observaretur in Monasteriis, et loqui rarissime Monachis liceret in Ecclesia, dormitorio, refectorio, coquina, aliisque claustri officinis, sed et ne vel unam antiphonam aut responsorium, (show full text)
SIGNUM,¹ Chronicon Besuense pag. 618: Ut donum istud teneretur, uxor Theoderici inde pro Signo habuit unum annulum de auro, et Richardus filius ejus unum cyphum de refectorio. Pag. 621: Et Dom. Odilo Monachus noster, qui tunc regebat obedientiam, dedit ei pro signo medietatem eminae frumenti, etc. Pag. 627: Et (show full text)
SIGNUM,¹⁷ Moneta, quia signata. Reg. actor. capitul. eccl. Camerac. sign. O. ad 26. Sept. ann. 1481: Cum nuper quidam Matthaeus Oudart, dictus Le Grant, quaedam Signa, Gallice dicta Blancs, de cugno falso et contrafacto....... venditioni exposuisset, etc. Enseignes, eadem acceptione, in altero Reg. sign. M. ad ann. 1459. fol. (show full text)
SIGNUM,¹⁶ Edictum, proclamatio, quod appositione signi seu vexilli domini fieret. Homag. Raym. de Alesto ann. 1217. in Reg. 30. Chartoph. reg. ch. 21: Ceterum ad imitationem domini, debetis vos et haeredes vestri levare vexillum vestrum in turri mea de Alesto, et Signum seu edictum vestrum facere ibi clamare.
SIGNUM,¹⁰ Clamor militaris, inclamari solitus ab eo, qui signum seu vexillum militare in acie praeferebat. Interdum nude, ut apud Gilonem Parisiensem lib. 4. Viae Hierosol. interdum cum alicujus alterius vocis adjunctione, ut Signum militare, Signum clamoris, Signum bellicum, Signum exclamationis, Signum castrorum, locis auctorum indicatis in Dissertat. 11. ad (show full text)
SIGNUM,¹² Symbolum seu tessera, ut videtur, quae praebendario datur, ut quod illi competit percipiat. Epitome Constitut. Eccles. Valent. inter Conc. Hispan. tom. 4. pag. 168: Nemo ex habentibus Signa laudabilis eleemosynae sedis possit cessionare alteri Signum aliquod, ne lites inde suboriantur, et procuratori solventi Signa perturbationis occasio fiat...... Non (show full text)
SIGNUM,¹³ Scopus ictibus petendus. Glossar. Gasp. Barthii apud Ludewig. tom. 3. Reliq. MSS. pag. 8. ex Hist. Palaest.: Alios miserunt ad Signum et sagittabant eos. S. Lucas in Evang. cap. 2. 34: Ecce positus est hic in ruinam et in resurrectionem multorum in Israel: et in Signum, cui contradicetur. (show full text)
SIGNUM,² Veteres appellabant sigillum, quo signabantur testamenta aliave acta: unde Signatores Senecae lib. 2. de Benefic. dicti, qui ad syngraphas firmandas vel ipsa testamenta advocabantur, eaque sigillis suis firmabant. Collatio Carthagin. II. cap. 53: Custodes edicant, utrum Signa cognoverint ? Leo Episcopus Ecclesiae Catholicae dixit: Agnosco sigillum meum. Marcellinus (show full text)
SIGNUM,³ Limes, terminus, finis, Borne. Lex Wisigoth. lib. 10. tit. 3. § 3: Quotiescumque de terminis fuerit orta contentio, Signa, quae antiquitus constituta sunt, oportet inquiri, id est, aggeres terrae, sive arcas, quas propter fines fundorum apparuerit fuisse constructas: lapides etiam, quos propter indicia terminorum sculptos constiterit esse defixos: (show full text)
SIGNUM,⁵ Milliare, σημεῖον, in Hist. Miscella in Mauricio Imp. ann. 5: At vero duces exercitus obviam venerunt ei cum bandis, duobus Signis.
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
signum a) Zeichen, Kennzeichen, Merkmal: signum enim est, quod est institutum ad aliquid significandum, 1 sent. 1. exp.; signum autem est, per quod aliquis devenit in cognitionem alterius, th. III. 60. 4 c; signum, quantum in se est, importat (bedeutet) aliquid manifestum quoad nos, quo manuducimur in cognitionem alicuius (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
signa sīgna, mlat., F.: nhd. Zeichen, Siegel; Q.: Latham (836); E.: s. sīgnum; L.: Latham 439b
signo sīgnāre, lat., V.: nhd. zeichnen, bezeichnen, unterzeichnen, siegeln, besiegeln, versiegeln, festsetzen, bestimmen, beschließen, beendigen, prägen, auszeichnen, schmücken, anzeigen, ausdrücken, aussprechen, beobachten; mlat.-nhd. (show full text)
signum sīgnum, sīngnum, cȳngnum, cīgnum, lat., N.: nhd. Zeichen, Kennzeichen, Abzeichen, Merkmal, Buchstabe, Feldzeichen, Banner, Fahne, Signal, Befehl, Fähnlein, Parole, Losungswort, Wahrzeichen, Vorzeichen, Bild, Bildnis, Siegel, Siegelring, Sternbild, Gestirn, Beiname, Spitzname, Beweis, Wunder, Zielscheibe; mlat.-nhd. (show full text)
Neulateinische Wortliste (NLW), Johann Ramminger (www.neulatein.de/ version 09.2018, thanks to the author!)
signo, -are – indicare, hinweisen auf : BEROALDO mai. ann cent 11,2 Ovidius qui historiam vetustissimam signauit quae talis est.