tuorum
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
GEN P M | GEN P N
tuus ADJ  thy, thine, your, yours
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: quaero V:SUB
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
quaero, quaesīvī, quaesītum, ere, I) suchen, aufsuchen, 1) eig.: α) v. leb. Wesen: αα) leb. Wesen: te, Enn. fr.: te ipsum, Ter.: suos, Caes.: suos notos hospitesque, Caes.: Hectora per acies, Ov.: iuvencum per nemora et lucos, Verg.: quaerens per arva piorum invenit Eurydicen, Ov.: quaeritur huic alius (show full text)
tuus, a, um, Pronom. poss. (tu), dein, I) subjektiv: A) im allg.: tuus pater, Ter.: tuus est servus, Plaut.: tua bona (Ggstz. aliena mala), Cic. – subst., tui, die Deinigen, deine Angehörigen, Cic., deine Leute, Plin. ep.: tuum (tuom), das Deinige, tuom tibi reddo, das dir Versprochene, (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
quaero quaero (old orthogr. QVAIRO, Epitaphs of the Scipios, 6; for the original form and etym. quaeso, ĕre, v. quaeso), sīvi or sĭi, sītum, 3, v. a., to seek. Lit. In gen.: aliquem, Enn. ap. Cic. Div. 1, 20, 40 (Ann. v. 43 Vahl.); Plaut. Mil. (show full text)
tuus, tŭus, a, um, pron. poss. [tu], thy, thine, your, yours. Lit. In gen.: tuŏs est servus, Plaut. Am. 2, 1, 63: ex tuā accepi manu, id. ib. 2, 2, 132: imperium tuom, id. ib. 2, 1, 84: Me. Quojus nunc es? So. Tuos, nam pugnis (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
quaero quærō, quæsīvī ou sĭi, sītum, ĕre, tr., 1 chercher : te ipsum quærebam Ter. Haut. 844, je te cherchais précisément, cf. Cic. Sest. 82 ; sua signa quærere Cæs. G. 2, 21, 6, chercher ses enseignes [= son manipule] ; cibum (show full text)
tuus tŭus, a, um (tu), 1 ton, tien, ta, tienne : quojus nunc es ? — tuus Pl. Amph. 375, à qui appartiens-tu maintenant ? — à toi ; Hirtius est tuus Cic. Att. 15, 3, 2, Hirtius est tout à toi, t'est tout dévoué ; (show full text)
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
quaero quaero, sivi (ii), situm, ere 1) искать, разыскивать (aliquem Enn, Ter, Cs etc.; occasionem Cs): q. causam alicujus rei C искать случая (повода) к чему-л.; quicquid quaeritur, optimum videtur Pt что в спросе, то и кажется самым лучшим; ne et vetera et externa quaeram C (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
QUAERO, (QUAERERE) Queri, conqueri, lamentari. Vita S. Petri Coelestini Papae, apud Muratorium tom. 3. pag. 623. col. 1: Non ea mens animo versatur Quaerere votis Dissidium languentis erae, seu scandala dira Exire in mundum.
QUAERO,² (QUAERERE) Corrogare, eleemosynas deposcere, ut fit in ecclesiis. Pactum inter abbat. et habitat. Anian. ann. 1332. in Reg. 69. Chartoph. reg. ch. 175: Item quod dicti tres proceres.... plenam habeant potestatem eligendi.... homines, qui Quaerant officinis ecclesiae parrochialis, ut pote candelae B. Mariae, operi, luminariis, antorcis, pauperibus verecundis, (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
tuus tuus, lat., Poss.-Pron.: nhd. dein, dein eigener, in deinem Eigentum befindlich; ÜG.: ahd. din AG, APs, B, C, Ch, FG, FP, Gl, GP, I, KG, MF, MG, MH, MNPs, N, NGl, O, OG, PG, PT=T, Psb, RhC, T, WK, (du) Ch, I, N; ÜG.: as. thin (show full text)