virtutes
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
ACC P F | NOM P F | VOC P F
virtus N  manliness, manhood, strength, vigor, bravery, courage, excellence
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: dominus N:gen
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
dominus, ī, m. (v. domus), I) im engem Sinne, der Herr vom Hause, Hausherr, Gebieter (Ggstz. familia), Komik., Cic. u.a.; u.v. Sohn des Hauses, der junge Herr, Plaut.: Plur., domini, die Herrschaft (= der Herr u. die Herrin vom Hause), Cic. u.a. – II) im weitern Sinne, (show full text)
virtūs, ūtis, f. (vir), ganz wie ἀρετή, eig. die Mannheit, d.i. alles, was den Mann in körperlicher u. geistiger Hinsicht ziert u. adelt, u. zwar: I) appellat.: A) im allg.: 1) eig., die Tüchtigkeit, Tauglichkeit, Vorzüglichkeit, Tugend, die tüchtigen Eigenschaften, Vorzüge, Verdienste, die den (show full text)
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
dominus dŏmĭnus (in inscrr. sometimes written by syncop. DOMNVS), i, m. Sanscr. damanas, he who subdues, root dam-; Gr. δαμάω, δάμνημι, v. domo Prop., one who has subdued or conquered; hence, a master, possessor, ruler, lord, proprietor, owner (cf. herus). Prop.: quam dispari Dominare domino! Poëta (show full text)
virtus, virtūs, ūtis (gen. plur. virtutium, App. Mag. 73; Paul. Nol. Carm. 10, 34; dat. and abl. VIRTVTEI, Inscr. Corp. Lat. 1, 30 and 34), f. vir, manliness, manhood, i. e. the sum of all the corporeal or mental excellences of man, strength, vigor; bravery, courage; aptness, (show full text)
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
dominus dŏmĭnus, ī, m. (domus), 1 maître [de maison], possesseur, propriétaire : nec domo dominus, sed domino domus honestanda est Cic. Off. 1, 139, ce n'est pas la maison qui doit honorer le maître, c'est le maître qui doit honorer la maison || aliquem dominum esse rerum suarum (show full text)
virtus virtūs, ūtis, f. (vir), qualités qui font la valeur de l'homme moralt et physt ; 1 caractère distinctif de l'homme, [et en gén.] qualité distinctive, mérite essentiel, valeur caractéristique, vertu : animi virtus corporis virtuti anteponitur Cic. Fin. 5, 38, les mérites de l'âme passent avant ceux (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
DOMINUS, pro Deus, Κύριος, occurrit passim in libris sacris. Unde forte Itali Domenedio, Galli nostri Damedieu dixerunt, id est, Dominus Deus. Vide Philonem de Nominum mutat. pag. 7. 1. Edit. Sulpitius Severus lib. 1. Hist: Mundus a Domino constitutus est, etc. Ruffinus in Symbolo de Christo: Et dicuntur alii (show full text)
DOMINUS,⁴ nude dictus Abbas, in Consuet. Fontanel. pag. 94: Et hoc facientes secundum Dominum et secundum nos omnes. Et in Gallico Reliquiarum Indice: Tel croix est au logis de Monsieur.
DOMINUS,⁸ Domini, Praecipui e nobilitate. Annales Colmar. part. 1. ann. 1284: Eodem die Curiam habuit Rex Rudolfus in Basilea cum gloria Dominorum. Idem Chron. part. 2. ann. 1277: Post haec Rex Bohemorum congregavit occulte decem millia Dominorum, volens occulte Regem comprehendere Romanorum.
DOMINUS,⁷ Maritus: ita uxores conjuges suos compellabant, Monseigneur. Vetus Inscriptio Romae apud Sponium Miscell. Antiq. pag. 12: Suetrius Hermes hic situs est, cui tertia conjunx aram constituit digno meritove marito, cum quo concordiam tam multosque per annos vixit et tenere casu sbta (subtracta) marito est, de cujus fama multi (show full text)
DOMINUS,⁶ in Legibus et Statutis Principum, nullo adjecto vocabulo, Dominus feudi intelligitur ratione vassalli. Dominus Capitalis, vulgo Chef Seigneur, et in Assisiis Hieros. cap. 136. 137. in Consuetud. Normann. art. 126. 130. 166. Pontivensi art. 110. Andegav. art. 201. et seq. Cenoman. art. 216. Tabularium Vindocin. Thuanum Ch. 40: (show full text)
DOMINUS,⁹ Mabill. de Liturg. Gall. pag. 466. e Ceremoniali MS. Sangerman. de Dominica Palmarum: Quando erimus circa finem Tractus, sacrista pulsabit unam parvam campanam pro congregando Dominos ad audiendum Passionem, quia ipsa non debet legi nisi in magna Missa. An Baillivius ceterique justitiae Officiales hujus Abbatiae, qui statis diebus (show full text)
DOMINUS,¹ Quae honorifica appellatio ita Militibus competebat, ut a patribus etiam filiis suis tribueretur: neque enim alia mihi suppetit ratio, cur Castellanus Vitriacensis filios suos Dominos compellat in Charta ann. 1228. ex Chartul. Campan. fol. 328. r°: Haec omnia superius scripta laudaverunt Aalaidis uxor mea et Dominus Robertus filius (show full text)
DOMINUS,¹⁰ nude, Cancellarius, ut observat D. Secousse ad Lit. ann. 1372. tom. 5. Ordinat. reg. Franc. pag. 581: Per regem, ad relationem Domini. Ubi supra legitur: Referente nobis dilecto ac fideli Cancellario nostro.
DOMINUS,¹² Peculiaris appellatio Franciae regum, quam ab imperatoribus romanis mutuaverant. Vide in Domnus. Glossar. med. Graecit. in Δεσπότης.
DOMINUS,¹³ Is cujus negotium gerit procurator et cujus nomine defensor exstitit, apud JC. Romanos. Ita etiam apud Anglos; Glanvilla lib. xi. cap. 3: Cum quis ita loco alterius positus in curia de placito illo respondet... nunquid potest Dominus suus eum pro beneplacito inde removere, ita quod alium faciat (show full text)
DOMINUS,² Domini et Domni, Sancti vulgo appellati. Dominus Johannes, apud Cyprianum in Vita S. Caesarii Arelat. Dominus Dionysius, in Placitis aliquot Clodovei III. apud Mabillonium tom. 4. SS. Ord. Bened. pag. 617. 618. Dominus Germanus, ibid. pag. 620. Charta Caroli M. pro Ecclesia Parisiensi in M. Pastorali lib. (show full text)
DOMINUS,³ Domini, saepe appellati Episcopi, etiam non adjecta dignitatis nomenclatura, sed ipsius Episcopatus, ut apud Gregorium M. lib. 2. Indict. 10. Epist. 38. lib. 4. Epist. 17. Domino Mizenatis Ecclesiae, apud eumdem lib. 4. Epist. 27. Haymo Homil. Domin. 16. post. trinitatem ex S. Augustino: Nisi forte hoc evenerit, (show full text)
DOMINUS,⁵ Domini interdum dicti Canonici addito nomine Ecclesiae, cujus sunt Canonici. Testament. Guillelmi Montispessulani ann. 1211. tom. 9. Spicil. Acher. pag. 156: Monasterio Grandis-Sylvae dimitto c. lib. inter opus et mensam Dominorum Ecclesiae Magalonae dimitto mm. sol. in honore emendo, de cujus fructibus fiat annuatim anniversarium in festo S. (show full text)
VIRTUS, Vis, violentia. Iso Magister in Glossis: Vigor, virtus. Alibi: Vim, virtutem. Pactus Legis Salicae tit. 35. § 5: Si quis ligatum per superbiam aut per.... Virtutem a Gravione tulerit,.... vitam suam redimat. Ubi Lex Salica tit. 34. § 5: Si quis hominem noxium ligatum per Vim tulerit Grafioni. (show full text)
VIRTUS,² Miraculum. Mattheus 14: Ipse surrexit a mortuis, et ideo Virtutes operantur in eo. Marc. 6: Et non poterat ibi Virtutem ullam facere, nisi paucos infirmos, impositis manibus, curavit. Hist. S. Apollinaris Mart.: Faciens multas Virtutes in nomine Jesu Christi. Marcellini et Faustini Libellus precum pag. 73: Per quem (show full text)
VIRTUS,³ Copia, vis hostilis, in Gloss. Gasp. Barthii apud Ludewig. tom. 3. Reliq. MSS. pag. 19. ex Hist. Palaest.: Maxima vero Virtus illorum veniebat retro. Tudebodus lib. 4. cap. 18. de Bello Hierosol.: Postquam venit maxima Virtus illorum, quae erat retro, acriter invasit nostros. Occurrit passim apud Scriptores sacros. (show full text)
VIRTUTES, Angeli, ex secundo Angelicae hierarchiae gradu, quorum est ea procurare omnia, quae ad religionem spectant in communi, per quos signa et miracula fiunt in mundo, inquit Rabanus lib. 1. de Univ. cap. 5. et ex eo Papias. (show full text)
VIRTUTES,² pro Reliquiis Sanctorum. Formula 174. apud Lindenbrogium: Et aliud de ista causa in nullo non redebeo, nisi in justo et idoneo sacramento per hunc locum et Deum altissimum, et Virtutes Sancti illius. Tabularium Carrofense, apud Beslium pag. 156: Quo dedicato, coepit conqueri Imperator cum Domino Apostolico et Duce (show full text)
VIRTUTES,³ Jura, privilegia. Charta Ludovici Reg. filii Bozonis pro Episcopo Gratianopolit. ann. 894. apud Baluz. tom. 2. Miscell. pag. 156. et Chorier tom. 2. Status polit. Dalph. pag. 19: Sancimus ut ipse Ysahac ejusque successores nullo contradicente in predicta ecclesia cum omni ejusdem loci clero teneant, possideant omnes Virtutes (show full text)
Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895)
dominus a) Herr, Gebieter, der Gegensatz zu servus (←): dominus autem est proprie et vere, qui aliis praecepta operandi dispensat (auferlegt) et a nullo regulam operandi sumit, cg. III. 120; dominus dicitur, cui aliquis subditur ut servus . . . et . . . etiam ille, qui habet officium (show full text)
virtus a) Kraft, Vermögen, Fähigkeit, d. i. nächstes Prinzip einer Tätigkeit, synonym mit potentia, potestas (← sub b) und vis (← sub a): nomen virtutis secundum sui primam impositionem videtur in quandam violentiam sonare, unde in III. Caeli et Mundi (2, 301. b. 17 sqq.) dicitur, quod motus accidentalis (show full text)
Latinitatis medii aevi lexicon Bohemorum (thanks to the Centre for Classical Studies at the Institute of Philosophy of the Czech Academy of Sciences (www.ics.cas.cz/en)) (2017)
dominus dominus, -i, m. form.: domnus (cf. Georges I 2282) |CanapAdalb 240|; dompnus |CapPr P 105 f.104r|; -inum (gen. pl.; cf. ib.) |(1488) TopTgApp 62a|; -nibus (abl. pl.) |(1429 Sept. 26) ArchPr|; -nem (err. ed.) v. infra; -mininum (show full text)
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
dominus,¹ dominus (1), domnus, donnus, domninus, dompnus, donus, dopnus, dumnus, lat., M.: nhd. Herr, Hausherr, Gebieter, Kaiser, Eigentümer, Eigner, Besitzer, Inhaber, Veranstalter, Gastgeber, Gewalthaber, Gott, Geschäftsherr, Prinzipal; mlat.-nhd. (show full text)
dominus,² dominus (2), domnus, lat., Adj.: nhd. Herrn betreffend?, Herrin betreffend?, erhaben, ehrwürdig, gebietend, herrschend; Q.: Ov. (43 v. Chr.-18 n. Chr.); E.: s. dominus (1); L.: Georges 1, 2282, TLL, MLW 3, 968
virtus virtūs, lat., F.: nhd. Mannheit, Tüchtigkeit, Tauglichkeit, Vorzüglichkeit, Tugend, Vorzug, Verdienst, Wert, Kraft, Stärke, Nachdruck, Moral, Tapferkeit, Standhaftigkeit, Macht, Gewalt, Einfluss, Wunder, Wunderkraft, Wirksamkeit; mlat.-nhd. Reliquie, Eigenkirche, Einflussbereich eines Herrschers, Befugnis, Recht, Gültigkeit, Rechtsgültigkeit, Streitkräfte; ÜG.: ahd. deganheit Gl, ellan N, NGl, freht Gl, (ginadigi) Gl, (show full text)
Graesse, Orbis Latinus 1909
Dominus Aper Domêvre-en-Haye, D., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Baseolus Dombasle, St., Frankr. (Meurthe-et-Moselle).
Dominus Martinus Dommartin, zahlr Mfl. u. D., Frankr.
Dominus Petrus Dompierre-sur-Besbre, St. , Frankr. (Allier).
Virtusium castellum , Vertus, St., Frankr. (Marne).
Virtutes s. Virtusium cast.
Virtutes , Vertus, St., Frankr. (Marne).