remanet
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
3 S PRES IND ACT
remaneo V  to stay behind, be left, remain
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: remaneo|remano V:IND
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
remaneo, mānsi, mānsum, ēre, zurückbleiben, I) im allg.: a) v. Pers.: Romae, Cic.: domi, Cic.: in Gallia, Caes.: in exercitu, Cic.: ad urbem cum imperio, Caes.: apud alqm, Caes.: absol., Catulus remansit, Cic. – b) v. Lebl.: ferrum, quod in corpore remanserat, Nep. – II) insbes., dauernd (show full text)
remāno, āre, wieder-, zurückfließen, retro, Lucr. 5, 269 u. 6, 635.
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
remaneo, rĕmănĕo, mansi, 2, v. n., to stay or remain behind (freq. and class.: cf. commoror). In gen., absol.: ita sermone confecto, Catulus remansit, nos ad naviculas nostras descendimus, Cic. Ac. 2, 48, 148; id. Cat. 1, 3, 7 (opp. discessus): qui per causam valetudinis remansit, Caes. (show full text)
remano, rĕmāno, āre, v. n., to flow back (Lucretian), Lucr. 5, 269; 6, 635.
remano,² rĕmāno, āre, v. n., v. remeo fin.
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
remaneo rĕmănĕō, mānsī, mānsum, ēre, intr., 1 s'arrêter, demeurer, séjourner : Cic. Ac. 2, 148 ; Cat. 1, 7 ; Att. 7, 14, 3 ; Cæs. G. 4, 8, 2 ; C. 1, 33, 2, etc. 2 rester, subsister, durer : Cic. Tusc. (show full text)
remano rĕmānō, āre, intr., refluer : Lucr. 5, 269 ; 6, 635.
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
remaneo re–maneo, mansi, mansum, ere оставаться (domi C; apud aliquem Cs; in vita C); сохраняться, пребывать (post mortem C).
remano re–mano, —, —, are течь назад (retro Lcr).
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
REMANET, nude, vel Obitus a Remanet, passim legitur in Obituario Ecclesiae Morinensis, idemque sonat, si recte puto, quod Obitus perpetuus, seu Anniversarium perpetuo remansurum et quotannis celebrandum, ut jam in voce Obitus dictum est. Vide supra Remanentia 3. Remanet, pro Residuum, vide supra in Remanantum.
REMANO, (REMANERE) Mori. Pactus Legis Salicae tit. 19. de incendiis: Si quis casam quamlibet, intus dormientibus hominibus, incenderit.... si aliqui ibidem Remanserint.... sol. centum culpabilis judicetur.
REMANO,⁴ (REMANERE) Impedire, reprimere. Charta ann. 1225. apud Cenc. inter Cens. eccl. Rom. MSS.: Si eorum (paparum) certum damnum sciverit, si posset Remanere, faciet: sin autem, aut per se aut per suum nuncium, vel per talem personam, quam pro certo credat eis dicturam, significabit.
REMANO,² (REMANERE) Deesse, impediri. Processus contra Comitem Lancastriae ann. 1322. apud Rymer. tom. 3. pag. 940. col. 2: Et sic non Remansit in praedictis Warino et aliis, quin ipsi, simul cum praedicto Thoma, et aliis comproditoribus suis, ipsum dominum Regem superassent et devicissent. Vita S. Gregorii VII. PP. tom. (show full text)
REMANO,³ (REMANERE) Abscedere, abesse, Ital. Rimanere, eodem sensu. Reg. visitat. Odon. archiep. Rotomag. ex Cod. reg. 1245. fol. 61. r°: Cantor et cellerarius frequenter Remanent de completorio et matutinis. Gabr. Barel. serm. de Paucitate salvandorum: O quot plures Remanent ad (a) missa !
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
remano remānāre, lat., V.: nhd. wiederfließen, zurückfließen; ÜG.: ahd. uzsprangon? Gl, uzspringan Gl; Q.: Lucr. (96-55 v. Chr.), Bi, Gl; E.: s. re (1), mānāre; L.: Georges 2, 2302, Walde/Hofmann 2, 30