sono
form analysis and translation based on Perseus (Version 2010):
1 S PRES IND ACT
sono V  to make a noise, sound, resound
Helmut Schmid's TreeTagger with Latin data by Gabriele Brandolini: sonus N:abl
Georges, Ausführliches lateinisch-deutsches Handwörterbuch, 8. Aufl. (1913)
sono, sonuī, sonitum, āre (sonus), I) intr.: 1) tönen (ertönen), schallen (erschallen), klingen, rauschen, brausen (erbrausen), krachen, dröhnen, schwirren, klirren, knistern, zischen, a) übh.: quoia vox sonat procul? Plaut.: vox, quae aere icto sonat, Chalcid. Tim.: sonuerunt tympana, Caes.: classica sonant, Verg.: ubique lyraeque tibiaeque et cantus (show full text)
sonus,¹ ī, m. (*svenos od. *svonos, altind. svaná- s), der Schall, Ton, Klang, das Geräusch, Getöse, I) eig. u. meton.: 1) eig.: a) übh.: dulcis, Cic.: acutissimus, der höchste Diskant, Ggstz. gravissimus, der tiefste Baß, Cic.: tubae, Caes.: signorum, Caes.: nervorum in fidibus, Cic.: tympani, Ov.: (show full text)
sonus,² a, um (sono), tönend, klingend, Isid. orig. 1, 4. no. 4.
Lewis & Short, A latin dictionary (1879)
sono, sŏno, ŭi, ĭtum, 1 (ante-class. collat. form acc. to the 3d conj., sonit, Enn. and Att. ap. Non. 504, 32 sq.; sonunt, Enn. and Att. ib. 505, 11 sq.; Enn. ap. Prisc. p. 863 P.; inf. sonĕre, Att. ap. Non. 505; Lucr. 3, 156; part. fut. sonaturum, (show full text)
sonus, sōnus, a, um, adj. id., sounding, resounding, Isid. Orig. 1, 4, 4.
sonus, sŏnus, i (collat. form sŏnus, ūs, in gen., Amm. 20, 4, 14; abl. sonu, Sisenn. ap. Non. p. 491, 27; App. M. 8, p. 216, 7; nom. plur., Amm. 22, 9, 15), m. sono, a noise, sound (syn. fragor): et pereunte viro raucum sonus aere cucurrit, Enn. (show full text)
Sonus, Sōnus, i, m., = Σῶνος, a river of India, a branch of the Ganges, Plin. 6, 18, 22, § 65.
Gaffiot, Dictionnaire latin-français (2016, ex 1934), merci à G. Gréco, M. De Wilde, B. Maréchal, K. Ôkubo!
sono,¹ 1 sŏnō, sŏnŭī, sŏnĭtum, āre (sonus). I intr., 1 rendre un son, sonner, retentir, résonner : graviter, acute Cic. Rep. 6, 18, rendre un son grave, aigu ; tympana sonuerunt Cæs. C. 3, 105, 4, les tambourins résonnèrent ; sonuit contento nervus ab (show full text)
sono,² 2 sŏnō, ĕre, v. sono 1 →.
sonus,¹ 1 sŏnus, a, um (sono), qui rend un son ; sonæ (litteræ), f., voyelles : Isid. Orig. 1, 4, 4.
sonus,² 2 sŏnus, ī, m., 1 son, retentissement, bruit : tubæ Cæs. G. 7, 47, 2, le son de la trompette, cf. Cæs. C. 3, 105, 4 ; soni vocis Cic. Nat. 2, 149 ; nervorum Cic. Nat. 2, 150, les sons (show full text)
Sonus,³ 3 Sōnus, ī, m., affluent du Gange : Plin. 6, 65.
Дворецкий И.Х., Отличный латинско-русский словарь (1976)
sono sono, ui, itum, are (арх. Enn, Pac, Acc, Lcr ere) (part. fut. sonaturus) 1) звучать, раздаваться (vox sonat Pl); издавать звук (tibiae sonant O); оглашаться (domus clamore sonat L); шипеть (spuma sonans O); шуметь, шелестеть (silva sonat H); бряцать (arma sonant VF); журчать (fons sonat (show full text)
sonus sonus, i m (редко Ap, Amm gen. us) [sono] 1) звук (gravis, acutus C); звон (tubarum C); журчание, шум (fluminis L): sonum dare (reddere) V, VF etc. издавать звуки, звучать || отзвук, резонанс (balnei Pt); 2) голос (cycni H): concordi sono O в один (show full text)
DuCange, Glossarium mediae et infimae latinitatis (1883-7)
SONO, (SONARE) Lex Longob. lib. 2. tit. 52. § 2: Si Comes in suo ministerio justitiam non fecerit, tunc Missus noster de hac causa Sonare faciat, usque dum justitia ibi fiat. Ubi Glossae, Sonare, inquirere. Carol. M. 18. Apud Pertz. Leg. tom. 1. pag. 38. in Capitul. ann. 779. (show full text)
SONO,² (SONARE) Dicere, dici. Concilium Ticinense sub Benedicto VIII. PP. in Praefat.: Quia usuale est apud eos Sonare, Filii matrem sequuntur. Notitia judicati ann. 843. in Append. Marcae Hispan. col. 780: Et quando ipse Episcopus Wimar ab hoc seculo migravit, plenam vestituram exinde habebat de omnia quae superius Sonuit. (show full text)
SONO,³ (SONARE) in veteri Consuetudine Normanniae cap. 68. idem valet ac testes improbare, reprocher les tesmoins: Et quant il l'en aura ouy leurs dits, et mis en escript, cil qui est en prison doit estre amené devant eux, et lui doit-on demander, s'il en vout aucuns Saonner; et se (show full text)
SONUS, Rumor, fama, Gallis Bruit. Gregorius Tur. lib. 8. Hist. cap. 18: Sonus enim erat sororem suam.... Constantinopolim fuisse translatam. Baudouinia in Vita S. Radegundis cap. 4: Dum in villa ipsa adhuc esset, fit Sonus quasi eam Rex iterum vellet accipere. Ita usurpant idem Gregorius Turon. lib. 7. cap. (show full text)
SONUS,⁴ Campana. Charta ann. 1233. inter Probat. Hist. Autiss. pag. 52. col. 1: Diebus autem festivis, quibus grossi Soni pulsantur, tam clerici quam laici matricularii omnes in ecclesia jacebunt.
SONUS,² Clamor inconditus multitudinis, quo reum alicujus criminis insectatur, ut fuit Hutesium, apud Anglos, et Clamor de Haro, apud Normannos. Prima Curia Generalis Catalaniae sub Jacobo Rege Aragon. ann. 1291. MS.: Quod nos, vel aliquis alius, non procedat contra aliquem richum hominem...... sine citatione emittendo Sonum, nisi essent malefacta,.... (show full text)
SONUS,³ Psalmus Davidicus, Venite, exultemus, etc. qui in Matutinis canitur, forte sic dictus, inquit Garsias Loaisa, quia sonora voce decantatur, ut contra nullo Sono interveniente orationem dici, ait Amalarius in Eclogis de officio Missae, quae voce submissa dicitur. Concilium Emeritense cap. 2: Oportet igitur, ut sicut in aliis Ecclesiis (show full text)
SONUS,⁵ Differentia, discrimen. Instr. ann. 1391. inter Probat. tom. 3. Hist. Nem. pag. 111. col. 2: Quos voluerunt nominari consules de villa Nemausi, absque Sono seu differencia nobilium et innobilium.
Köbler, Gerhard, Lateinisches Abkunfts- und Wirkungswörterbuch für Altertum und Mittelalter (thanks to the author, http://www.koeblergerhard.de/Mittellatein-HP/VorwortMlat-HP.htm) (2010)
sono sonāre, sonere, lat., V.: nhd. (show full text)
sono sonere, lat., V.: Vw.: s. sonāre
sonus,¹ sonus (1), lat., M.: nhd. Schall, Ton (M.) (2), Klang, Geräusch, Getöse, Stimme, Sprache, Gerüfte, Gerücht, Ruf; mlat.-nhd. Glockengeläut, Zeugenaussage; ÜG.: ahd. doz N, galm Gl, luta N, luti Gl, (lutreisti) N, sang N, skal Gl, stimma N; ÜG.: anfrk. lud MNPs; ÜG.: ae. sangcræft, swœg (show full text)
sonus,² sonus (2), lat., Adj.: nhd. tönend, klingend; ÜG.: ahd. (missilih) Gl; Vw.: s. ab-, aegi-, aequi-, aeri-, alti-, arna-, as-, astri-, auri-, Bacchi-, belli-, bi-, blandi-, bombi-, circum-, clangi-, clāri-, cōn-, dis-, docti-, dulci-, flūcti-, fluenti-, frondi-, grandi-, grāti-, gravi-, horri-, hymni-, incōn-, īn-, iūri-, laudi-, (show full text)
sonus,³ sonus (3), mlat., M.: Vw.: s. sonnus