Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): interpretatio

interpretatio

a) Verdolmetschung, Auslegung: dicitur autem interpretatio secundum Boethium vox significativa, quae per se aliquid significat, sive sit complexa sive incomplexa, 1 perih. 1 a; nomen et verbum magis interpretationis principia esse videntur, quam interpretationes; ille enim interpretari videtur, qui exponit aliquid esse verum vel falsum. Et ideo sola oratio enuntiativa, in qua verum vel falsum invenitur, interpretatio vocatur, ib.; in manifestis non est opus interpretatione, sed executione, th. II. II. 120. 1 ad 3; interpretatio sermonum potest reduci ad donum prophetiae, ib. 176. 2 ad 4; in petitione exteriori dicitur aliquid esse petitio . . . secundum interpretationem quandam, ut cum aliquis manum porrigit, 4 sent. 15. 4. 1. 1 ad 1.

b) De interpretatione, eine Schrift des Aristoteles: intitulatur ergo liber iste De interpretatione, acsi diceretur De enuntiativa oratione, in qua verum vel falsum invenitur, 1 perih. 1 a.