Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): omnis

omnis, e

a) aller, jeder, synonym mit perfectus und totus (← sub a): per hanc dictionem omnis ratione distributionis importatur quaedam divisio subiecti et multiplicatio ratione contentorum, 1 sent. 21. 2. 1 ad 1; haec dictio omnis non designat totum integrale, sed totum in quantitate, 2 sent. 30. 2. 1 ad 1; vgl. 1 perih. 10 c & f; 1 anal. 9 b & c; 1 cael. 27 a; 2 cael. 8 c; 5 met. 11 a.

Über den Unterschied zwischen omne einerseits und totum und perfectum (← sub a) anderseits heißt es: hoc, quod dicitur omne, utimur in discretis, sicut dicimus omnem hominem; utimur etiam eo in continuis, quae sunt propinqua divisioni, sicut dicimus omnem aquam et omnem aerem. Totum autem dicitur et in his et in continuis; dicimus enim totum populum et totum lignum. Perfectum autem dicimus et in his et in formis; dicimus enim perfectam albedinem et perfectam virtutem, 1 cael. 2 f.

Zu dicere de Omni → dicere sub c; zu dictio o. → dictio sub b; zu praedicare de o. → praedicare sub b.

b) das All, das Weltall, synonym mit totum und universum (← sub b): consuevimus totum mundum et omne, id est universum, vocare caelum, 1 cael. 20 b.