Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): propinquus

propinquus, a, um

a) nahe (vgl. proximus): quamvis propter specialem curam omnibus hominibus Deus dicatur propinquus esse, specialissime tamen dicitur esse propinquus bonis, comp. 2. 6; sint connutriti et propinqui secundum aetatem, 8 eth. 12 m.

Zu aequivocatio propinqua → aequivocatio sub a; zu agens p. → agens; zu beatitudo p. → beatitudo sub a; zu corruptio p. → corruptio sub c; zu dispositio p. → dispositio sub d; zu finis p. → finis sub b; zu genus p. → genus sub b; zu materia p. → materia sub b & c; zu pars p. → pars sub a; zu potentia p. → potentia sub d; zu principium p. → principium; zu regula p. → regula sub a.

b) verwandt: propinquus iure propinquitatis debet succedere, 4 sent. 42. 2. 1 ad 7; aut etiam sunt propinquae secundum aliquam similitudinem, 7 phys. 8 g.

Zu persona propinqua → persona sub c.