Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): proprius

proprius, a, um

a) eigen, eigentümlich: cum modo proprio creaturis, cg. I. 30; illud enim est proprium alicui, quod sibi soli convenit, 1 sent. 8. 1. 1 ob. 1; non omne, quod est proprium alicui, pertinet ad essentiam eius, sicut risibile homini, 2 anal. 3 b; ista figura est maxime propria, id est conveniens, 2 cael. 5 a; vgl. ib. 22 i.

Zu accidens proprium → accidens sub b; zu actio p. → actio sub a; zu actus p. → actus sub b; zu agens p. → agens; zu apprehensio p. → apprehensio sub b; zu auctoritas p. → auctoritas sub d; zu bonum p. & p. individui → bonus sub c; zu causa p. → causa sub a & b; zu cognitio p. → cognitio sub b; zu concupiscentia p. → concupiscentia sub a; zu corpus p. → corpus; zu corruptio p. → corruptio sub b; zu defectus p. → defectus sub b; zu delectatio p. → delectatio; zu differentia p. → differentia; zu discretio p. → discretio sub b; zu dispositio p. → dispositio sub d; zu disputatio p. → disputatio; zu effectus p. → effectus; zu esse p. → esse; zu essentia p. → essentia sub a; zu finis p. → finis sub b; zu instantia p. → instantia sub a; zu instrumentum p. → instrumentum; zu locus p. → locus sub b; zu materia p. → materia sub b & c; zu medium p. → medium sub b; zu motus p. → motus sub a; zu natura p. → natura; zu nomen p. → nomen sub a; zu obiectum p. → obiectum; zu officium p. → officium sub b; zu operatio p. → operatio sub b; zu organum p. → organum; zu passio p. → passio sub a & b; zu peccatum p. → peccatum sub b; zu perfectio p. → perfectio sub b; zu persona p. → persona sub c; zu principium p. → principium; zu ratio p. → ratio sub k, m & n; zu regula p. → regula sub a; zu sacerdos p. → sacerdos; zu sensibile p. → sensibilis sub c; zu sensus p. → sensus sub c; zu similitudo p. → similitudo sub b; zu species p. → species sub e, f & h; zu subiectum p. → subiectum sub b & d; zu suppositum p. → suppositum sub b; zu terminus p. → terminus sub a; zu usus p. → usus sub a; zu verbum p. → verbum sub a; zu virtus p. → virtus sub a & d; zu vitium p. → vitium sub a.

Proprium= Eigentümliches, Eigentümlichkeit, synonym mit accidens proprium, accidens per se sive per se accidens, accidens naturale sive gratuitum totius naturae (→ accidens sub b) und proprietas (← sub a): proprium enim non est de essentia rei, sed ex principiis essentialibus speciei causatur, unde medium est inter essentiam et accidens sic dictum, th. I. 77. 1 ad 5; in genere convertibilium illud, quod significat quod quid est (→ qui), speciali nomine definitio (← sub b) vocatur, quae autem ab hoc deficiunt convertibilia existentia, nomen commune sibi retinent, scilicet quod propria dicuntur, ib. II. II. 9. 2 c; proprium essentiale dicitur definitio, proprium autem non essentiale vocatur nomine communi proprium, 3 sent. 35. 2. 3. 1 c; proprium dupliciter dicitur, uno modo simpliciter et absolute, quod uni soli convenit, sicut risibile homini; alio modo dicitur aliquid proprium non simpliciter, sed ad aliquid, ut si dicatur, quod rationale est proprium homini in comparatione ad equum, licet et alii conveniat, scilicet angelo, pot. 10. 4 ad 7; vgl. 1 sent. 8. 1. 1 ad 1.

b) eigentlich, der Gegensatz zu similitudinarius (←) .

Zu locutio propria → locutio sub d; zu significatio p. → significatio sub a.