Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): publicus

publicus, a, um

öffentlich, der Gegensatz zu privatus (← sub b).

Zu auctoritas publica → auctoritas sub d; zu bonum p. → bonus sub c; zu disputatio p. → disputatio; zu iudicium p. → iudicium sub a; zu ius p. → ius sub a; zu iustitia p. & p. honestatis → iustitia sub b & e; zu oratio p. → oratio sub c; zu persona p. → persona sub c; zu poenitentia p. → poenitentia sub a; zu potestas p. → potestas sub c; zu scandalum p. → scandalum sub b; zu signum p. iustitiae → signum sub a; zu societas p. → societas; zu via p. → via sub a; zu votum p. → votum sub a.