Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): saeculum

saeculum

a) Seinsgrenze, Lebensdauer, Menschenalter, synonym mit aeternum und aevum (← sub b): durat ultra quodcumque saeculum id est ultra quamcumque durationem datam; nihil est enim aliud saeculum, quam periodus cuiuslibet rei, th. I. 10. 2 ad 2; aevum aliquando accipitur pro saeculo, quod est periodus durationis alicuius rei, ib. 6 ad 1; saeculum dicitur tempus, quo una generatio hominum durare potest, nom. 5. 1; tunc saeculum est quaedam mensura temporis et periodus unius generationis, Eph. 2. 2; nullo modo est ipsius saeculum unum id est non est unus status durationis rerum, phys. 1 d; aeternum vel saeculum uniuscuiusque rei vocatur finis id est mensura quaedam terminans, 1 cael. 21 f.

b) Zeitalter, Jahrhundert, Jahrtausend: (saeculum dicitur tempus), quo solet durare communiter memoria factorum humanorum, unde spatium mille annorum a quibusdam saeculum dicitur, nom. 5. 1; benedictus in saecula, 8 phys. 23 g; vgl. 12 met. 12 x; 8 pol. 3 n.

c) Zeit, Zeitlichkeit: consummatio saeculi erit in fine mundi, th. I. 73. 1 ob. 1; usque ad saeculi finem, cg. IV. 74.

Arten des saeculum in diesem Sinne sind: saeculum futurum & s. hoc (th. I. 24. 3 c; 73. 1 ob. 1) = die zukünftige und die gegenwärtige Zeit; vgl. s. hoc sub d.

d) Erde, Welt.

Zu affectus praesentis saeculi → affectus.

Als Arten des saeculum gehören hierher: saeculum altius sive superius sive intelligibile & s. hoc sive praesens (th. I. 65. 1 c; I. II. 102. 4 ad 4 & 6; Hebr. 9. 1) = die höhere oder übersinnliche und die gegenwärtige oder sinnliche Welt; vgl. s. hoc sub c.

e) Welt, Weltlichkeit, weltliches Leben, weltlicher Sinn, der Gegensatz zu religio und spiritualitas (← sub b): per abrenuntiationem saeculi, th. II. II. 88. 7 c; aliud dicendum est de eo, qui est adhuc in saeculo constitutus, et aliud de eo, qui iam est in religione professus, ib. 101. 4 ad 4; dupliciter aliquis potest esse in saeculo, uno modo per praesentiam corporalem, alio modo per mentis affectum, ib. 188. 2 ad 3.

Zu homo saeculi → homo; zu sapientia s. → sapientia sub a; zu tristitia s. → tristitia sub a.