Close Window

Lewis : evolo

evolo, ēvŏlo, āvi, ātum, 1, v. n., to fly out or forth, to fly away, to fly up (class.). Lit.: ex quercu (aquila), Cic. Leg. 1, 1, 2: extra septa, Varr. R. R. 3, 9, 15.—Absol.: evolandi potestas, Col. 8, 15, 1: longius, Dig. 41, 1, 5, § 6: aut saepe ex humili sede sublima evolat, Att. ap. Non. 489, 5 (Rib. Trag. Fragm. p. 211): evolare ubi nec Pelopidarum facta neque famam audiam, Poet. ap. Cic. Att. 15, 11, 3; id. Fam. 7, 30, 1; cf. id. ib. 7, 28; id. Att. 14, 12, 2; and Rib. Trag. Fragm. p. 252: evolaverunt nebulae sicut aves, Vulg. Sir. 43, 15: longius (of geese), Dig. 41, 1, 5, § 6.

Transf., to come forth quickly, to rush or spring forth: ex corporum vinculis, tamquam e carcere, Cic. Rep. 6, 14; cf. id. Lael. 4, 14: (hostes) subito ex omnibus partibus silvae evolaverunt, Caes. B. G. 3, 28, 3; 7, 27 fin.; cf.: exanimatus evolat e senatu, Cic. Sest. 12, 28: rus ex urbe, tamquam e vinculis, id. de Or. 2, 6: e conspectu, id. Verr. 2, 5, 34: per medias vias, Ov. A. A. 3, 710: ut, lapidem ferro cum caedimus, evolat ignis, Lucr. 6, 314.

Trop.: (almost exclusively in Cic.): ii, quorum animi, spretis corporibus, evolant atque excurrunt foras, Cic. Div. 1, 50, 114: quaestiones omnium perrumpat, evolet ex vestra severitate, id. Verr. 2, 1, 5; cf. id. Mur. 38, 82: ex poena, id. Prov. Cons. 6, 14: quem illi esse in principibus facile sunt passi, evolare altius certe noluerunt, to ascend, id. Fam. 1, 7, 8: illos dolent evolasse, id. de Or. 2, 52, 209: sic evolavit oratio, ut, etc., rose, id. ib. 1, 35, 161: tantos processus (Piso) efficiebat, ut evolare, non excurrere videretur, id. Brut. 78, 272.