Close Window

Lewis : relinquo

relinquo, rĕlinquo, līqui, lictum, 3, v. a. (With the idea of the re predominating.) To leave behind (cf. desero, omitto). In gen., to leave behind by removing one's self; to leave, move away from; to leave, abandon (a person or thing). Lit.: puerum apud matrem domi, Plaut. Men. prol. 28: ipse abiit foras, me reliquit pro atriensi in sedibus, id. Poen. 5, 5, 4: me filiis Relinquont quasi magistrum, Ter. Phorm. 1, 2, 22: dicerent non me plane de provinciā decessisse, quoniam alterum me reliquissem, Cic. Fam. 2, 15, 4: C. Fabium legatum cum legionibus II. castris praesidio relinquit, Caes. B. G. 7, 40: cum me servum in servitute pro te hic reliqueris, Plaut. Capt. 2, 3, 75; cf. id. ib. 5, 1, 18: fratrem, sc. in provinciā, Cic. Fam. 2, 15, 4: post tergum hostem relinquere, Caes. B. G. 4, 22; cf. id. ib. 7, 11: ille omnibus precibus petere contendit, ut in Galliā relinqueretur, might be left behind, id. ib. 5, 6: greges pecorum . . . sub opacā valle reliquit, Ov. M. 11, 277 et saep.: ea causa miles hic reliquit symbolum, Plaut. Ps. 1, 1, 53: hic exemplum reliquit ejus, id. ib. 2, 2, 56: (Hecuba) Hectoris in tumulo canum de vertice crinem . . . relinquit, leaves behind, Ov. M. 13, 428: (cacumina silvae) limum tenent in fronde relictum, left behind, remaining, id. ib. 1, 347.—To leave behind one's self by moving away: longius delatus aestu, sub sinistrā Britanniam relictam conspexit, Caes. B. G. 5, 8: jamque hos, jamque illos, populo mirante, relinquit, Sil. 16, 503; cf. in pass., to remain or be left behind, Lucr. 5, 626.

Trop.: hanc eram ipsam excusationem relicturus ad Caesarem, was about to leave behind me just this excuse (for my departure), Cic. Att. 9, 6, 1: aculeos in animis, id. Brut. 9, 38: quod coeptum est dici, relinquitur in cogitatione audientium, Auct. Her. 4, 30, 41: aetate relictā, Ov. M. 7, 170: repetat relicta, Hor. Ep. 1, 7, 97.

Of rank or merit: (Homerus) omnes sine dubio et in omni genere eloquentiae procul a se reliquit, Quint. 10, 1, 51.

In partic. To leave behind one by death; to leave, bequeath, etc. Lit.: ea mortua est: reliquit filiam adulescentulam, Ter. Heaut. 3, 3, 41: cum pauper cum duobus fratribus relictus essem, Varr. R. R. 3, 16, 2; cf.: pauper jam a majoribus relictus, Nep. Epam. 2, 1: agri reliquit ei non magnum modum, Plaut. Aul. prol. 13: heredem testamento reliquit hunc P. Quintium, Cic. Quint. 4, 15: cum ei testamento sestertiūm milies relinquatur, id. Off. 3, 24, 93: non, si qui argentum omne legavit, videri potest signatam quoque pecuniam reliquisse, Quint. 5, 11, 33: qui mihi reliquit haec quae habeo omnia, Ter. Eun. 1, 2, 40: cedo, quid reliquit Phania, id. Hec. 3, 5, 8 and 13: fundos decem et tres reliquit, Cic. Rosc. Am. 7, 20: aliquantum aeris alieni, id. Quint. 4, 15: servus aut donatus aut testamento relictus, Quint. 5, 10, 67: alicui arva, greges, armenta, Ov. M. 3, 585: se testamento liberum relictum, Dig. 21, 1, 17, § 16.

Trop., to leave, leave behind one: consiliorum ac virtutum nostrarum effigiem, Cic. Arch. 12, 30: qui sic sunt, haud multum heredem juvant, Sibi vero hanc laudem relinquont: vixit, dum vixit, bene, Ter. Hec. 3, 5, 11: rem publicam nobis, Cic. Rep. 1, 46, 70; cf.: statum civitatis, id. ib. 1, 21, 34; id. Par. 1, 2, 10: opus alicui, id. Rep. 1, 22, 35: memoriam aut brevem aut nullam, id. Off. 2, 16, 55: monumentum audaciae suae aeternum, id. Verr. 2, 1, 49, § 129: quae scripta nobis summi ex Graeciā sapientissimique homines reliquerunt, id. Rep. 1, 22, 35: scriptum in Originibus, id. Brut. 19, 75: scripta posteris, Quint. 1, praef. 1: in scriptis relictum, Cic. de Or. 2, 46, 194: orationes reliquit et annales, id. Brut. 27, 106: duo tantum volumina, Suet. Gram. 7: librum de suis rebus imperfectum, id. ib. 12; cf.: si non omnia vates Ficta reliquerunt, Ov. M. 13, 734: pater, o relictum Filiae nomen, Hor. C. 3, 27, 34.

To leave a thing behind; to leave remaining; to allow or permit to remain, to let remain, leave; pass., to be left, to remain. Lit.: nihil relinquo in aedibus, Nec vas, nec vestimentum, Ter. Heaut. 1, 1, 88: multis autem non modo granum nullum, sed ne paleae quidem ex omni fructu atque ex annuo labore relinquerentur, Cic. Verr. 2, 3, 48, § 114: nihil de tanto patrimonio, id. Rosc. Am. 3, 10: equitatus partem illi adtribuit, partem sibi reliquit, Caes. B. G. 7, 34: angustioribus portis relictis, id. ib. 7, 70; 41: unam (filiam) minimamque relinque, leave to me, Ov. M. 6, 299: jam pauca aratro jugera regiae Moles relinquent, Hor. C. 2, 15, 2: dapis meliora relinquens, id. S. 2, 6, 89: magis apta tibi tua dona relinquam, id. Ep. 1, 7, 43: haec porcis hodie comedenda relinquis, id. ib. 1, 7, 19; cf.: habitanda fana Apris reliquit, id. Epod. 16, 20: relinquebatur una per Sequanos via, remained, Caes. B. G. 1, 9; cf.: unā ex parte leniter acclivis aditus relinquebatur, id. ib. 2, 29: se cum paucis relictum videt, Sall. C. 60, 7: nec aliud dicionis Atheniensium praeter ipsam urbem reliquit, Just. 5, 7, 3.

Trop.: quasi corpori reliqueris Tuo potestatem coloris ulli capiendi mala, Plaut. Truc. 2, 2, 37: quam igitur relinquis populari rei publicae laudem? Cic. Rep. 3, 35, 48: ut vobis non modo dignitatis retinendae, sed ne libertatis quidem recuperandae spes relinquatur, id. Agr. 1, 6, 17: ceterorum sententiis semotis, relinquitur non mihi cum Torquato, sed virtuti cum voluptate certatio, id. Fin. 2, 14, 44; cf.: ne qua spes in fugā relinqueretur, Caes. B. G. 1, 51: nullā provocatione ad populum contra necem et verbera relicta, Cic. Rep. 2, 37, 62; Hor. S. 1, 10, 51: quis igitur relictus est objurgandi locus? Ter. And. 1, 1, 127; cf.: nihil est preci loci relictum, id. ib. 3, 4, 22; id. Phorm. 3, 3, 14; and, in another sense: plane nec precibus nostris nec admonitionibus relinquit locum, i. e. he leaves no occasion for them, renders them superfluous, Cic. Fam. 1, 1, 2: ne cui iniquo relinqueremus vituperandi locum, id. Q. Fr. 2, 4, 1: Aedui nullum sibi ad cognoscendum spatium relinquunt, Caes. B. G. 7, 42: spatium deliberandi, Nep. Eun, 12, 3: vita turpis ne morti quidem honestae locum relinquit, Cic. Quint. 15, 49; Plaut. Cas. 2, 3, 33; cf. Cic. Brut. 72, 253 (v. Bernhardy ad loc.): vita relicta est tantum modo, Ov. P. 4, 16, 49: quod munitioni castrorum tempus relinqui volebat, Caes. B. G. 5, 9 fin.: mihi consilium et virtutis vestrae regimen relinquite, Tac. H. 1, 84: suspicionem alicui relinquere, Suet. Caes. 86: aliquem veniae vel saevitiae alicujus, Tac. H. 1, 68 fin.: aliquem poenae, Plin. Ep. 2, 11, 20: aliquem poenae, Ov. M. 7, 41: leto, poenaeque, id. id. 14, 217; cf.: urbem direptioni et incendiis, to give up, surrender, abandon, Cic. Fam. 4, 1, 2: neu relinquas hominem innocentem ad alicujus tui dissimilis quaestum, do not leave, id. ib. 13, 64: aliquid in alicujus spe, id. Div. in Caecil. 8, 26; cf. id. ib. 4, 16.

Poet., with obj.-clause: (metus) Omnia suffundens mortis nigrore, neque ullam Esse voluptatem liquidam puramque relinquit, Lucr. 3, 40; 1, 703; Ov. M. 14, 100: dum ex parvo nobis tantundem haurire relinquas, Hor. S. 1, 1, 52; Sil. 3, 708: nihil relinquitur nisi fuga, there is nothing left, nothing remains, but, etc., Att. ap. Cic. Att. 9, 10, 6: relinquitur illud, quod vociferari non destitit, non debuisse, etc., Cic. Fl. 34, 85; cf.: mihi nihil relicti quicquam aliud jam esse intellego, Plaut. Merc. 3, 4, 81.

Impers. relinquitur, with ut (Zumpt, Gram. § 621): relinquitur, ut, si vincimur in Hispaniā, quiescamus, it remains, that, Cic. Att. 10, 8, 2; cf.: relinquebatur, ut neque longius ab agmine legionum discedi Caesar pateretur, Caes. B. G. 5, 19 fin.— In a logical conclusion: relinquitur ergo, ut omnia tria genera sint caus