Close Window

Lewis : utique

utique,² ŭtĭquĕ, adv. ut, I., and therefore, prop., in whatever way, be it as it may; hence, a restrictive particle of confirmation, in any case, at any rate, certainly, surely, assuredly, by all means, particularly, especially, at least, without fail, undoubtedly, etc., = certe, saltem (good prose; in Cic. for the most part only in epistolary style): velim, Varronis et Lollii mittas laudationem, Lollii utique, Cic. Att. 13, 48, 2: illud vero utique scire cupio, id. ib. 13, 13, 1; 5, 9, 2: nam et Piliae satisfaciendum est et utique Atticae, id. ib. 12, 8 fin.: Pythagoras et Plato, quo in somnis certiora videamus, praeparatos quodam cultu atque victu proficisci ad dormiendum jubent: faba quidem Pythagorei utique abstinere, id. Div. 2, 58, 119: quo die venies, utique cum tuis apud me sis, id. Att. 4, 4, 2; 5, 1, 2: hoc tibi mando ... ut pugnes, ne intercaletur: annum quidem utique teneto, id. ib. 5, 9, 2: haec ad nostram consuetudinem sunt levia ... at in Graeciā, utique olim, magnae laudi erant, Nep. Epam. 2, 3; Varr. R. R. 2, 4, 3: saevire inde utique consulum alter patresque, Liv. 2, 27, 7: ne ipsi quidem inviolati erant, utique postremis mensibus, id. 3, 65, 8; 23, 48, 5: nomen, de quo ambigitur, utique in aliā re certum est, Quint. 7, 3, 10; Sen. Ep. 102, 17; Cels. 5, 26, 22; Col. 1, 4, 8: sciendum est, non omnes hac severitate tractari debere, sed utique humiliores, only, merely, = duntaxat, Dig. 26, 10, 3 fin.— With negatives (freq. only in post-Aug. writers, esp. in Quint.; perh. not in Cic.): concurrunt ad eum legati, monentes, ne utique experiri vellet imperium, by no means, Liv. 2, 59, 4: ut iterum periremus ... nec ad perniciem nostram Carthaginensi utique aut duce aut exercitu opus esse, not even, id. 28, 39, 8 Weissenb. ad loc.; 8, 10, 11; 9, 16, 16: utique numquam, id. 9, 19, 15: sapienti propositum est in vitā agendā, non utique, quod tentat, efficere, sed omnino recte facere: gubernatori propositum est, utique navem in portum perducere, Sen. Ep. 85, 27: haec ut honestior causa, ita non utique prior est, Quint. 3, 2, 2: non utique accedit parti, quod universum est, id. 12, 2, 18: ut cogitatio non utique melior sit ea, sed tutior, id. 10, 7, 19 et saep.: nec ignoro igitur quos transeo, nec utique damno, etc., id. 10, 1, 57: neque utique cor ejus vulneratum esse, qui perit, id. 6, 9, 7; Varr. R. R. 1, 4, 21.