Close Window

Lewis : vox

vox, vox, vōcis, f. voco, a voice, sound, tone, cry, call. Lit.: omnes voces hominis, ut nervi in fidibus, ita sonant, ut a motu animi quoque sunt pulsae, etc., Cic. de Or. 3, 57, 216: exsurge praeco ... Exerce vocem, Plaut. Poen. prol. 13: set comprimunda vox mihi atque oratio'st, i. e. I must hold my peace, id. Ps. 1, 4, 16: humana, id. Bacch. 5, 2, 22: ulceribus vocis via saepta coïbat, Lucr. 6, 1148; cf.: quarum (faucium) vitio et frangitur et obscuratur et exasperatur et scinditur vox, Quint. 11, 3, 20: mira est quaedam natura vocis, Cic. Or. 17, 57: cum (eloquentia) constet e voce atque motu, id. ib. 17, 55: vox inflexa ad miserabilem sonum, id. de Or. 2, 46, 193: inclinata ululantique voce canere, id. ib. 8, 27: legem Voconiam magnā voce et bonis lateribus suasi, id. Sen. 5, 14; so, magnā, Hor. S. 1, 7, 31: 1, 9, 76: summa id. ib. 1, 3, 8: sedata et depressa. Auct. Her. S, 12, 21: tremebunda, id. ib. 3, 14, 25: theatrum ita resonans, ut usque Romam significationes vocesque referantur, Cic. Q. Fr. 1, 1, 14, § 42: vocem late nemora alta remittunt, echo, Verg. A. 12, 929: ut nostrorum militum vocibus nonnihil carperetur, cries, shouts, Caes. B. G. 3, 17; cf.: enimvero voce'st opus: Nausistrata, exi, I must exert my voice, must call out, Ter. Phorm. 5, 7, 92.

Of inanimate things (poet.): ad sonitum vocis (i. e. remorum) vestigia torsit, Verg. A. 3, 669: fractae voces (maris), id. ib. 3, 556; cf. Serv. ad Verg. A. 7, 519; Lucr. 4, 524 sqq.

Transf. That which is uttered by the voice, i. e. a word, saying, speech, sentence, proverb, maxim (syn.: vocabulum, verbum); sing.: dico, Epicurum non intellegere, quid sonet haec vox voluptatis, id est, quae res huic voci subiciatur, Cic. Fin. 2, 2, 6: illa Platonis vera et tibi certe non inaudita vox, id. de Or. 3, 6, 21: hanc sententiam significare videtur Laconis illa vox, id. Tusc. 1, 46, 111; so, νόημα, quā voce omnis intellectus accipi potest, Quint. 8, 5, 12: is verbi sensus, vis ea vocis erat, Ov. F. 5, 484: vocem pro aliquo mittere, Cic. Sest. 19, 42; id. Fl. 3, 6: vocem exprimere, id. Att. 2, 21, 5; Caes. B. G. 1, 32; cf.: vox populi Romani majestate indigna, id. ib. 7, 17, 3: quod est positum in voce simplice, Quint. 1, 9, 4: nescit vox missa reverti, Hor. A. P. 390: constitue, nihil esse opis in hac voce: civis Romanus sum, Cic. Verr. 2, 5, 65, § 168; id. Lael. 15, 59; Caes. B. C. 1, 7; Plin. Ep. 4, 17, 9: ego cum Graecos facerem ... Versiculos, vetuit tali me voce Quirinus: In silvam non ligna feras, etc., Hor. S. 1, 10, 32: siderā excantata voce Thessalā, incantation, id. Epod. 5, 45: consulum voci atque imperio non oboedire, command, Cic. Rab. Perd. 8, 23; Val. Max. 2, 2, 4: unā voce, unanimously, Cic. de Or. 1, 11, 46.—Plur.: cum illius nefarii gladiatoris voces percrebuissent, Cic. Mur. 25, 50: non igitur ex singulis vocibus philosophi spectandi sunt, sayings, id. Tusc. 5, 10, 31: ex percunctatione nostrorum vocibusque Gallorum ac mercatorum, etc., Caes. B. G. 1, 39: voces per vinum, somnum. etc. ... emissae, Quint. 5, 7, 36: victus Veneris Vocibus, Hor. C. 4, 6, 22: contumeliosae, abusive expressions, abuse, Caes. B. C. 1, 69: sunt verba et voces, quibus hunc lenire dolorem Possis, sayings, maxims, doctrines, Hor. Ep. 1, 1, 34; cf.: populum falsis Dedocet uti Vocibus, id. C. 2, 2, 21: deripere lunam vocibus, with charms, incantations, id. Epod. 17, 78; so, sacrae, id. ib. 17, 6: Marsae, id. ib. 5, 76.

Speech, language, in gen., = sermo (poet. and in post-Aug. prose): cultus hominum recentum Voce formasti catus (Mercurius), Hor. C. 1, 10, 3: Graiā scierit sive Latinā Voce loqui, Ov. Tr. 3, 12, 40: cum civem ex voce cognovisset, Just. 11, 15.

Accent, tone: ipsa natura ... in omni verbo posuit acutam vocem, Cic. Or. 18, 58; cf.: rustica vox et agrestis quosdam delectat, pronunciation, accent, id. de Or. 3, 11, 42.