Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): divinitas

divinitas

a) Gottheit in abstrakter Bedeutung des Wortes, Göttlichkeit: divinitas dicitur a divino, quod est denominativum; unde potest etiam participationem divinitatis significare, secundum quod etiam dicitur perpetuitas specierum (= Arten) a Philosopho divinum esse, 1 sent. 29 exp.; vgl. ib. 15 exp. 2; potest significari vel ipsa divinitas Christi, th. I. II. 102. 5 ad 6; qui divinitatis consortes fiunt, ib. II. II. 85. 2 ob. 1; pater est principium totius divinitatis, 1 sent. 28. 1. 1 c.

Divinitas fontana (1 sent. 28. 1. 1 c) = die quellenhafte oder Ursprung verleihende Gottheit.

b) Gottheit in konkretem Sinne des Wortes, Gott: quae pertinent ad divinitatem, quae est veritas prima, th. II. II. 1. 1 ob. 1; per aliquos divinitatis effectus homo adiuvatur, ib. c.

Zu cultus divinitatis → cultus sub b.