Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): alius

alius, a, ud

anders seiend, verschieden: aliud partitivum est, unde requiritur aliquid, a quo dividatur, 3 sent. 6. 2. 1 ad 1; alius importat (bedeutet) distinctionem in communi, non magis personalem, quam essentialem, et ideo, quando adiungitur termino personali, importat distinctionem personalem, quando autem adiungitur termino essentiali, importat diversitatem essentiae secundum exigentiam formae illius termini, 1 sent. 4. 1. 3 ad 2; alius semper significat diversitatem substantiae; sed substantia dicitur dupliciter, quandoque enim sumitur pro essentia, sicut est in usu Latinorum, quandoque pro supposito (← sub b) essentiae vel pro re naturae primi praedicamenti, quae dicitur hypostasis (← sub b) apud Graecos, ib. 9. 1. 1 ad 1; hoc autem nomen alius masculine sumptum non importat nisi distinctionem suppositi, th. I. 31. 2 c; vgl. ib. ad 4; aliud et aliud non importat diversitatem suppositi vel hypostasis, sed diversitatem naturarum, ib. III. 2. 3 ad 1; aliud importat diversitatem substantiae, substantia autem dicitur non solum natura, sed etiam suppositum, ib. 17. 1 ad 7; cum aliud non praedicet naturam tantum, sed suppositum naturae, 3 sent. 6. 2. 1 ad 1.

Über den Unterschied zwischen alius & alter → alter sub b.

Zu ad aliquid secundum aliud → ad sub b; zu causa per a. → causa sub b; zu cognoscere in a. → cognoscere sub b; zu continuum per sive secundum a. → continuum sub b; zu ens per a. → ens; zu esse ab a., esse in a. & esse per a. → esse; zu fieri a. & ex a. → fieri; zu necessarius per a. → necessarius sub a; zu necessitas ex a. → necessitas sub a; zu perfectum secundum a. → perfectus sub a; zu praedicare ad a. → praedicare sub b; zu propter a. → propter.

Arten des alius sind: 1. alius numero (th. I. 36. 3 ad 2; cg. II. 75; IV. 11 & 81), das aristotelische ἕτερος ἀριθμῷ = der Zahl oder dem Individuum nach verschieden. 2. a. secundum accidens, a. secundum rationem & a. secundum subiectum (2 sent. 27. 1. 6 c) = gemäß einem nebenbei Seienden, dem Begriffe oder Wesen nach und dem Subjekte oder Inhaber nach verschieden; vgl. alter secundum accidens unter alter sub b. 3. a. secundum quid & a. simpliciter (th. III. 17. 1 ad 7) beziehungsweise oder in gewisser Hinsicht und einfachhin oder schlechtweg verschieden. 4. a. secundum rationem, → a. secundum accidens. 5. a. secundum subiectum, ≈ . 6. a. simpliciter, → a. secundum quid.