Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): hic

hic, haec, hoc

dieser, diese, dieses: in quibusdam praemissorum utimur duplici modo loquendi, scilicet quod hoc fit hoc et ex hoc fit hoc, 1 phys. 12 c; hoc, quod est demonstrativum individualis substantiae, 1 gener. 6 c; vgl. ib. f.

Zu bonum quoad hunc → bonus sub c; zu corruptio h. → corruptio sub b; zu ens h. → ens; zu esse hoc & esse huius → esse; zu generatio h. → generatio sub a; zu impossibile h. → impossibilis; zu malum h. sive quantum ad h. → malus sub a; zu transmutatio ex h. in h. → transmutatio sub b.

Haec steht zuweilen elliptisch für haec propositio (← sub b): si haec esset vera, th. I. 31. 3 ob. 3; vgl. ib. 37. 2 c; 39. 4 ad 4 & 5; cg. IV. 11.

Hoc aliquid, synonym mit hoc signatum (vgl. cg. I. 42 & II. 35) und aliquid monstratum sive demonstratum (→ demonstrare sub a), die Übersetzung des aristotelischen Ausdrucks τόδε τι = dieses bestimmte Etwas oder dieses Individuum da: hoc aliquid potest accipi dupliciter, uno modo pro quocumque subsistente (→ subsistere sub c), alio modo pro subsistente completo in natura alicuius speciei (≈). Primo modo excludit inhaerentiam accidentis et formae materialis, secundo modo excludit etiam imperfectionem partis. Unde manus posset dici hoc aliquid primo modo, sed non secundo modo, th. I. 75. 2 ad 1; vgl. 2 sent. 17. 1. 2 ad 1; hoc aliquid proprie dicitur individuum in genere substantiae, qu. anim. 1 c; hoc aliquid id est substantia, 3 phys. 1 c; vgl. 1 gener. 8 c; 10 e & 11 a; sicut hoc aliquid, hoc est sicut aliquod individuum demonstratum, 1 phys. 13 e; vgl. 3 phys. 10 e; hoc aliquid id est aliquid demonstratum, quod est completum in esse et specie, 2 anim. 1 b; est hoc aliquid id est res quaedam per se stans (bestehend), 4 phys. 18 d; fit autem hoc aliquid per formam, ib. 10 e.

Huiusmodi = der Arten, dergleichen: ira, gaudium et huiusmodi, th. I. 3. 2 ob. 2; vgl. ib. 20. 1 ob. 2; cg. I. 20; II. 30.

Zu corruptio huiusmodi → corruptio sub a; zu inquantum h. → quantus sub a.