Close Window

Schuetz, Thomas-Lexikon, 2. Aufl. (1895): honor

honor

öffentliches Ansehen, Ehre: honor enim exhibetur alicui propter aliquam eius excellentiam, th. I. II. 2. 2 c; honor testificationem quandam importat (bedeutet) de excellentia alicuius, ib. II. II. 103. 1 c; vgl. ib. 145. 1 ad 3; III. 25. 1 c; honor est quoddam testimonium de virtute eius, qui honoratur, et ideo sola virtus est debita causa honoris, ib. II. II. 63. 3 c; vgl. ib. 103. 2 c; honor est exhibitio reverentiae in testimonium virtutis, quodl. 10. 6. 12 ob. 3.

Über den Unterschied zwischen honor, gloria & laus heißt es: Laus distinguitur ab honore dupliciter. Uno modo, quia laus consistit in solis signis verborum, honor autem in quibuscumque exterioribus signis, et secundum hoc laus in honore includitur. Alio modo, quia per exhibitionem honoris testimonium reddimus de excellentia bonitatis alicuius absolute, sed per laudem testificamur de bonitate alicuius in ordine ad finem, sicut laudamus bene operantem propter finem. Honor autem est etiam optimorum, quae non ordinantur ad finem . . . Gloria autem est effectus honoris et laudis, quia ex hoc, quod testificamur de bonitate alicuius, clarescit bonitas eius in notitia plurimorum, et hoc importat nomen gloriae, th. II. II. 103. 1 ad 3; vgl. 1 eth. 18 a-i; Hebr. 2. 2.

Arten des honor sind: 1. honor duliae & h. latriae (th. II. II. 25. 1 ob. 2 & ad 2; cg. IV. 7) = die Ehre der Unterwerfung und die der Anbetung. 2. h. latriae, → h. duliae. 3. h. mundanus (regim. 1. 8) = die weltliche Ehre.