Aristoteles_cps99, Analytica posteriora, 1, 10HOME > '������������������������' in 'Aristoteles, Analytica posteriora, 1, 10'
Aristoteles, Analytica posteriora, 1, CAPUT 9 <<<     >>> CAPUT 11hide dictionary links

(195) CAPUT 10

Λέγω δ᾿ ἀρχὰς ἐν ἑκάστῳ γένει ταύτας, ἃς ὅτι ἔστι μὴ
ἐνδέχεται
δεῖξαι. Τί μὲν οὖν σημαίνει καὶ τὰ πρῶτα καὶ τὰ
ἐκ
τούτων, λαμβάνεται· ὅτι δ᾿ ἔστι, τὰς μὲν ἀρχὰς ἀνάγκη
λαμβάνειν,
τὰ δ᾿ ἄλλα δεικνύναι, οἷον τί μονὰς τί τὸ εὐθὺ
καὶ
τρίγωνον· εἶναι δὲ τὴν μονάδα λαβεῖν καὶ μέγεθος, τὰ
δ᾿
ἕτερα δεικνύναι.

Ἔστι δ᾿ ὧν χρῶνται ἐν ταῖς ἀποδεικτικαῖς ἐπιστήμαις
τὰ
μὲν ἴδια ἑκάστης ἐπιστήμης τὰ δὲ κοινά, κοινὰ δὲ κατ᾿
ἀναλογίαν,
ἐπεὶ χρήσιμόν γε ὅσον ἐν τῷ ὑπὸ τὴν ἐπιστήμην
γένει.
Ἴδια μὲν οἷον γραμμὴν εἶναι τοιανδί, καὶ τὸ εὐθύ,
κοινὰ
δὲ οἷον τὸ ἴσα ἀπὸ ἴσων ἂν ἀφέλῃ, ὅτι ἴσα τὰ λοιπά.
Ἱκανὸν
δ᾿ ἕκαστον τούτων ὅσον ἐν τῷ γένει· ταὐτὸ γὰρ (196) ποιήσει, κἂν μὴ κατὰ πάντων λάβῃ ἀλλ᾿ ἐπὶ μεγεθῶν μόνον,
τῷ
δ᾿ ἀριθμητικῷ ἐπ᾿ ἀριθμῶν.

Ἔστι δ᾿ ἴδια μὲν καὶ λαμβάνεται εἶναι, περὶ ἐπιστήμη
θεωρεῖ
τὰ ὑπάρχοντα καθ᾿ αὑτά, οἷον μονάδας ἀριθμητική,
δὲ γεωμετρία σημεῖα καὶ γραμμάς. Ταῦτα γὰρ
λαμβάνουσι
τὸ εἶναι καὶ τοδὶ εἶναι. Τὰ δὲ τούτων πάθη
καθ᾿
αὑτά, τί μὲν σημαίνει ἕκαστον, λαμβάνουσιν, οἷον μὲν
ἀριθμητικὴ
τί περιττὸν ἄρτιον τετράγωνον κύβος,
δὲ
γεωμετρία τί τὸ ἄλογον τὸ κεκλάσθαι νεύειν, ὅτι δ᾿
ἔστι,
δεικνύουσι διά τε τῶν κοινῶν καὶ ἐκ τῶν ἀποδεδειγμένων.
Καὶ
ἀστρολογία ὡσαύτως. Πᾶσα γὰρ ἀποδεικτικὴ
ἐπιστήμη
περὶ τρία ἐστίν, ὅσα τε εἶναι τίθεται (ταῦτα
δ᾿
ἐστὶ τὸ γένος, οὗ τῶν καθ᾿ αὑτὰ παθημάτων ἐστὶ θεωρητική),
καὶ
τὰ κοινὰ λεγόμενα ἀξιώματα, ἐξ ὧν πρώτων ἀποδείκνυσι,
καὶ
τρίτον τὰ πάθη, ὧν τί σημαίνει ἕκαστον λαμβάνει.
Ἐνίας
μέντοι ἐπιστήμας οὐδὲν κωλύει ἔνια τούτων
παρορᾶν,
οἷον τὸ γένος μὴ ὑποτίθεσθαι εἶναι, ἂν φανερὸν
ὅτι
ἔστιν (οὐ γὰρ ὁμοίως δῆλον ὅτι ἀριθμός ἐστι καὶ ὅτι
ψυχρὸν
καὶ θερμόν), καὶ τὰ πάθη μὴ λαμβάνειν τί σημαίνει,
ἂν
δῆλα· ὥσπερ οὐδὲ τὰ κοινὰ οὐ λαμβάνει τί σημαίνει
τὸ
ἴσα ἀπὸ ἴσων ἀφελεῖν, ὅτι γνώριμον. Ἀλλ᾿ οὐδὲν ἧττον
τῇ
γε φύσει τρία ταῦτά ἐστι, περὶ τε δείκνυσι καὶ δείκνυσι
καὶ
ἐξ ὧν.

Οὐκ ἔστι δ᾿ ὑπόθεσις οὐδ᾿ αἴτημα, ἀνάγκη εἶναι δι᾿ αὑτὸ
καὶ
δοκεῖν ἀνάγκη. Οὐ γὰρ πρὸς τὸν ἔξω λόγον ἀπόδειξις,
ἀλλὰ
πρὸς τὸν ἐν τῇ ψυχῇ, ἐπεὶ οὐδὲ συλλογισμός.
Ἀεὶ
γὰρ ἔστιν ἐνστῆναι πρὸς τὸν ἔξω λόγον, ἀλλὰ πρὸς
τὸν
ἔσω λόγον οὐκ ἀεί. Ὅσα μὲν οὖν δεικτὰ ὄντα λαμβάνει
αὐτὸς
μὴ δείξας, ταῦτ᾿, ἐὰν μὲν δοκοῦντα λαμβάνῃ τῷ
μανθάνοντι,
ὑποτίθεται, καὶ ἔστιν οὐχ ἁπλῶς ὑπόθεσις ἀλλὰ
πρὸς
ἐκεῖνον μόνον, ἂν δὲ μηδεμιᾶς ἐνούσης δόξης καὶ
ἐναντίας
ἐνούσης λαμβάνῃ τὸ αὐτὸ αἰτεῖται. Καὶ τούτῳ (197) διαφέρει ὑπόθεσις καὶ αἴτημα· ἔστι γὰρ αἴτημα τὸ ὑπεναντίον
τοῦ
μανθάνοντος τῇ δόξῃ, ἄν τις ἀποδεικτὸν ὂν λαμβάνῃ
καὶ
χρῆται μὴ δείξας.

Οἱ μὲν οὖν ὅροι οὐκ εἰσὶν ὑποθέσεις (οὐδὲ γὰρ εἶναι μὴ
λέγονται),
ἀλλ᾿ ἐν ταῖς προτάσεσιν αἱ ὑποθέσεις. Τοὺς δ᾿
ὅρους
μόνον ξυνίεσθαι δεῖ· τοῦτο δ᾿ οὐχ ὑπόθεσις, εἰ μὴ καὶ
τὸ
ἀκούειν ὑπόθεσίν τις εἶναι φήσει. Ἀλλ᾿ ὅσων ὄντων τῷ
ἐκεῖνα
εἶναι γίνεται τὸ συμπέρασμα. Οὐδ᾿ γεωμέτρης ψευδῆ
ὑποτίθεται,
ὥσπερ τινὲς ἔφασαν, λέγοντες ὡς οὐ δεῖ τῷ
ψεύδει
χρῆσθαι, τὸν δὲ γεωμέτρην ψεύδεσθαι λέγοντα ποδιαίαν
τὴν
οὐ ποδιαίαν εὐθεῖαν τὴν γεγραμμένην οὐκ εὐθεῖαν
οὖσαν.
δὲ γεωμέτρης οὐδὲν συμπεραίνεται τῷ τήνδε εἶναι
γραμμήν,
ἣν αὐτὸς ἔφθεγκται, ἀλλὰ τὰ διὰ τούτων δηλούμενα.
Ἔτι
τὸ αἴτημα καὶ ὑπόθεσις πᾶσα ὡς ὅλον ὡς ἐν
μέρει,
οἱ δ᾿ ὅροι οὐδέτερον τούτων.


HOME > '������������������������' in 'Aristoteles, Analytica posteriora, 1, 10'
561w 7.3971438407898 s