Aristoteles_cps99, Analytica posteriora, 1, 32HOME > '������������������������' in 'Aristoteles, Analytica posteriora, 1, 32'
Aristoteles, Analytica posteriora, 1, CAPUT 31 <<<     >>> CAPUT 33hide dictionary links

(226) CAPUT 32

Τὰς δ᾿ αὐτὰς ἀρχὰς ἁπάντων εἶναι τῶν συλλογισμῶν
ἀδύνατον,
πρῶτον μὲν λογικῶς θεωροῦσιν. Οἱ μὲν γὰρ ἀληθεῖς
εἰσὶ
τῶν συλλογισμῶν, οἱ δὲ ψευδεῖς. Καὶ γὰρ ἔστιν
ἀληθὲς
ἐκ ψευδῶν συλλογίσασθαι, ἀλλ᾿ ἅπαξ τοῦτο γίνεται,
οἷον
εἰ τὸ Α κατὰ τοῦ Γ ἀληθές, τὸ δὲ μέσον τὸ Β
ψεῦδος·
οὔτε γὰρ τὸ Α τῷ Β ὑπάρχει οὔτε τὸ Β τῷ Γ.
Ἀλλ᾿
ἐὰν τούτων μέσα λαμβάνηται τῶν προτάσεων, ψευδεῖς
ἔσονται
διὰ τὸ πᾶν συμπέρασμα ψεῦδος ἐκ ψευδῶν
εἶναι,
τὰ δ᾿ ἀληθῆ ἐξ ἀληθῶν, ἕτερα δὲ τὰ ψευδῆ καὶ τἀληθῆ.
θῆ.
Εἶτα οὐδὲ τὰ ψευδῆ ἐκ τῶν αὐτῶν ἑαυτοῖς· ἔστι γὰρ
ψευδῆ
ἀλλήλοις καὶ ἐναντία καὶ ἀδύνατα ἅμα εἶναι, οἷον τὸ
τὴν
δικαιοσύνην εἶναι ἀδικίαν δειλίαν, καὶ τὸν ἄνθρωπον
ἵππον
βοῦν, τὸ ἴσον μεῖζον ἔλαττον. Ἐκ δὲ τῶν κειμένων
ὧδε·
οὐδὲ γὰρ τῶν ἀληθῶν αἱ αὐταὶ ἀρχαὶ πάντων.
Ἕτεραι
γὰρ πολλῶν τῷ γένει αἱ ἀρχαί, καὶ οὐδ᾿ ἐφαρμόττουσαι,
οἷον
αἱ μονάδες ταῖς στιγμαῖς οὐκ ἐφαρμόττουσιν·
αἱ
μὲν γὰρ οὐκ ἔχουσι θέσιν, αἱ δὲ ἔχουσιν. Ἀνάγκη δέ γε
εἰς μέσα ἁρμόττειν ἄνωθεν κάτωθεν, τοὺς μὲν εἴσω
ἔχειν
τοὺς δ᾿ ἔξω τῶν ὅρων. Ἀλλ᾿ οὐδὲ τῶν κοινῶν ἀρχῶν
οἷόν
τ᾿ εἶναί τινας, ἐξ ὧν ἅπαντα δειχθήσεται· λέγω δὲ κοινὰς
οἷον
τὸ πᾶν φάναι ἀποφάναι. Τὰ γὰρ γένη τῶν ὄντων
ἕτερα,
καὶ τὰ μὲν τοῖς ποσοῖς τὰ δὲ τοῖς ποιοῖς ὑπάρχει
μόνοις,
μεθ᾿ ὧν δείκνυται διὰ τῶν κοινῶν. Ἔτι αἱ ἀρχαὶ
οὐ
πολλῷ ἐλάττους τῶν συμπερασμάτων· ἀρχαὶ μὲν γὰρ αἱ
προτάσεις,
αἱ δὲ προτάσεις προσλαμβανομένου ὅρου ἐμβαλλομένου
εἰσίν.
Ἔτι τὰ συμπεράσματα ἄπειρα, οἱ δ᾿ (227) ὅροι πεπερασμένοι. Ἔτι αἱ ἀρχαὶ αἱ μὲν ἐξ ἀνάγκης, αἱ δ᾿
ἐνδεχόμεναι.

Οὕτω μὲν οὖν σκοπουμένοις ἀδύνατον τὰς αὐτὰς εἶναι
πεπερασμένας,
ἀπείρων ὄντων τῶν συμπερασμάτων. Εἰ δ᾿
ἄλλως
πως λέγοι τις, οἷον ὅτι αἱδὶ μὲν γεωμετρίας αἱδὶ
δὲ
λογισμῶν αἱδὶ δὲ ἰατρικῆς, τί ἂν εἴη τὸ λεγόμενον ἄλλο
πλὴν
ὅτι εἰσὶν ἀρχαὶ τῶν ἐπιστημῶν; τὸ δὲ τὰς αὐτὰς
φάναι
γελοῖον, ὅτι αὐταὶ αὑταῖς αἱ αὐταί· πάντα γὰρ οὕτω
γίνεται
ταὐτά. Ἀλλὰ μὴν οὐδὲ τὸ ἐξ ἁπάντων δείκνυσθαι
ὁτιοῦν,
τοῦτ᾿ ἐστὶ τὸ ζητεῖν ἁπάντων εἶναι τὰς αὐτὰς ἀρχάς·
λίαν
γὰρ εὔηθες. Οὔτε γὰρ ἐν τοῖς φανεροῖς μαθήμασι
τοῦτο
γίνεται, οὔτ᾿ ἐν τῇ ἀναλύσει δυνατόν· αἱ γὰρ
ἄμεσοι
προτάσεις ἀρχαί, ἕτερον δὲ συμπέρασμα προσληφθείσης
γίνεται
προτάσεως ἀμέσου. Εἰ δὲ λέγοι τις τὰς
πρώτας
ἀμέσους προτάσεις ταύτας εἶναι ἀρχάς, μία ἐν ἑκάστω
γένει
ἐστίν. Εἰ δὲ μήτ᾿ ἐξ ἁπασῶν ὡς δέον δείκνυσθαι
ὁτιοῦν
μήθ᾿ οὕτως ἑτέρας ὥσθ᾿ ἑκάστης ἐπιστήμης εἶναι ἑτέρας,
λείπεται
εἰ συγγενεῖς αἱ ἀρχαὶ πάντων, ἀλλ᾿ ἐκ τωνδὶ
μὲν
ταδί, ἐκ δὲ τωνδὶ ταδί. Φανερὸν δὲ καὶ τοῦθ᾿ ὅτι οὐκ
ἐνδέχεται·
δέδεικται γὰρ ὅτι ἄλλαι ἀρχαὶ τῷ γένει εἰσὶν
αἱ
τῶν διαφόρων τῷ γένει. Αἱ γὰρ ἀρχαὶ διτταί, ἐξ ὧν
τε
καὶ περὶ ὅ· αἱ μὲν οὖν ἐξ ὧν κοιναί, αἱ δὲ περὶ ἴδιαι,
οἷον
ἀριθμός, μέγεθος.


HOME > '������������������������' in 'Aristoteles, Analytica posteriora, 1, 32'
468w 4.6065878868103 s