Aristoteles_cps99, Analytica priora, 2, 68HOME > '������������������������' in 'Aristoteles, Analytica priora, 2, 68'
Aristoteles, Analytica priora, 2, CAPUT 21 <<<     >>> CAPUT 23hide dictionary links

(172) CAPUT 22

Ὅταν δ ἀντιστρέφῃ τὰ ἄκρα, ἀνάγκη καὶ τὸ μέσον ἀντιστρέφειν (173) στρέφειν πρὸς ἄμφω. Εἰ γὰρ τὸ Α κατὰ τοῦ Γ διὰ τοῦ
Β
ὑπάρχει, εἰ ἀντιστρέφει καὶ ὑπάρχει, τὸ Α, παντὶ τὸ
Γ,
καὶ τὸ Β τῷ Α ἀντιστρέφει, καὶ ὑπάρχει, τὸ Α, παντὶ
τὸ
Β διὰ μέσου τοῦ Γ, καὶ τὸ Γ τῷ Β ἀντιστρέφει διὰ
μέσου
τοῦ Α. Καὶ ἐπὶ τοῦ μὴ ὑπάρχειν ὡσαύτως, οἷον εἰ
τὸ
Β τῷ Γ ὑπάρχει, τῷ δὲ Β τὸ Α οὐχ ὑπάρχει, οὐδὲ τὸ Α
τῷ
Γ οὐχ ὑπάρξει. Εἰ δὴ τὸ Β τῷ Α ἀντιστρέφει, καὶ τὸ
Γ
τῷ Α ἀντιστρέψει. Ἔστω γὰρ τὸ Β μὴ ὑπάρχον τῷ
Α·
οὐδ᾿ ἄρα τὸ Γ· παντὶ γὰρ τῷ Γ τὸ Β ὑπῆρχεν. Καὶ εἰ
τῷ
Β τὸ Γ ἀντιστρέφει, καὶ τῷ Α ἀντιστρέφει· καθ᾿ οὗ
γὰρ
ἅπαντος τὸ Β, καὶ τὸ Γ. ᾿ Καὶ εἰ τὸ Γ πρὸς τὸ Α ἀντιστρέφει,
καὶ
τὸ Β ἀντιστρέφει πρὸς τὸ Α. γὰρ τὸ
Β,
τὸ Γ· δὲ τὸ Γ, τὸ Α οὐχ ὑπάρχει. Καὶ μόνον τοῦτο
ἀπὸ
τοῦ συμπεράσματος ἀρχεται, τὰ δ᾿ ἄλλα οὐχ ὁμοίως
καὶ
ἐπὶ τοῦ κατηγορικοῦ συλλογισμοῦ. Πάλιν εἰ τὸ Α καὶ
τὸ
Β ἀντιστρέφει, καὶ τὸ Γ καὶ τὸ Δ ὡσαύτως, ἅπαντι δ᾿
ἀνάγκη
τὸ Α τὸ Γ ὑπάρχειν, καὶ τὸ Β καὶ Δ οὕτως ἕξει
ὥστε
παντὶ θάτερον ὑπάρχειν. Ἐπεὶ γὰρ τὸ Α, τὸ Β,
καὶ
τὸ Γ, τὸ Δ, παντὶ δὲ τὸ Α τὸ Γ καὶ οὐχ ἅμα, φανερὸν
ὅτι
καὶ τὸ Β τὸ Δ παντὶ καὶ οὐχ ἅμα. Οἷον εἰ τὸ
ἀγένητον
ἄφθαρτον καὶ τὸ ἄφθαρτον ἀγένητον, ἀνάγκη τὸ
γένομενον
φθαρτὸν καὶ τὸ φθαρτὸν γεγονέναι· δύο γὰρ συλλογισμοὶ
σύγκεινται.
Πάλιν εἰ παντὶ μὲν τὸ Α τὸ Β καὶ
τὸ
Γ τὸ Δ, ἅμα δὲ μὴ ὑπάρχει, εἰ ἀντιστρέφει τὸ Α καὶ
τὸ
Γ, καὶ τὸ Β καὶ τὸ Δ ἀντιστρέφει. Εἰ γὰρ τινὶ μὴ
ὑπάρχει
τὸ Β, τὸ Δ, δῆλον ὅτι τὸ Α ὑπάρχει. Εἰ δὲ τὸ
Α,
καὶ τὸ Γ· ἀντιστρέφει γάρ. Ὥστε ἅμα τὸ Γ καὶ Δ.
Τοῦτο
δ᾿ ἀδύνατον. Ὅταν δὲ τὸ Α ὅλῳ τῷ Β καὶ τῷ Γ
ὑπάρχῃ
καὶ μηδενὸς ἄλλου κατηγορῆται, ὑπάρχῃ δὲ καὶ τὸ
Β
παντὶ τῷ Γ, ἀνάγκη τὸ Α καὶ Β ἀντιστρέφειν· ἐπεὶ γὰρ
κατὰ
μόνων τῶν Β Γ λέγεται τὸ Α, κατηγορεῖται δὲ τὸ Β
καὶ
αὐτὸ αὑτοῦ καὶ τοῦ Γ, φανερὸν ὅτι καθ᾿ ὧν τὸ Α, καὶ (174) τὸ Β λεχθήσεται πάντων πλὴν αὐτοῦ τοῦ Α. Πάλιν ὅταν
τὸ
Α καὶ τὸ Β ὅλῳ τῷ Γ ὑπάρχῃ, ἀντιστρέφῃ δὲ τὸ Γ τῷ
Β,
ἀνάγκη τὸ Α παντὶ τῷ Β ὑπάρχειν· ἐπεὶ γὰρ παντὶ τῷ
Γ
τὸ Α, τὸ δὲ Γ τῷ Β διὰ τὸ ἀντιστρέφειν, καὶ τὸ Α παντὶ
τῷ
Β ὑπάρξει. Ὅταν δὲ δυοῖν ὄντοιν τὸ Α τοῦ Β αἱρετώτερον
ᾖ,
ὄντων ἀντικειμένων, καὶ τὸ Δ τοῦ Γ ὡσαύτως, εἰ
αἱρετώτερα
τὰ Α Γ τῶν Β Δ, τὸ Α τοῦ Δ αἱρετώτερον.
Ὁμοίως
γὰρ διωκτὸν τὸ Α καὶ φευκτὸν τὸ Β· ἀντικείμενα
γάρ.
Καὶ τὸ Γ τῷ Δ· καὶ γὰρ ταῦτα ἀντίκειται. Εἰ οὖν
τὸ
Α τῷ Δ ὁμοίως αἱρετόν, καὶ τὸ Β τῷ Γ φευκτόν· ἑκάτερον
γὰρ
ἑκατέρῳ ὁμοίως, φευκτὸν διωκτῷ. Ὥστε καὶ τὰ
ἄμφω
τὰ Α Γ τοῖς Β Δ. Ἐπεὶ δὲ μᾶλλον, οὐχ οἷόν τε
ὁμοίως·
καὶ γὰρ ἂν τὰ Β Δ ὁμοίως ἦσαν. Εἰ δὲ τὸ Δ τοῦ
Α
αἱρετώτερον, καὶ τὸ Β τοῦ Γ ἧττον φευκτόν· τὸ γὰρ
ἔλαττον
τῷ ἐλάττονι ἀντίκειται. Αἱρετώτερον δὲ τὸ μεῖζον
ἀγαθὸν
καὶ ἔλαττον κακὸν τὸ ἔλαττον ἀγαθὸν καὶ μεῖζον
κακόν·
καὶ τὸ ἅπαν ἄρα, τὸ Β Δ, αἱρετώτερον τοῦ Α Γ.
Νῦν
δ᾿ οὐκ ἔστιν. Τὸ Α ἄρα αἱρετώτερον τοῦ Δ, καὶ τὸ Γ
ἄρα
τοῦ Β ἧττον φευκτόν. Εἰ δὴ ἕλοιτο πᾶς ἐρῶν κατὰ
τὸν
ἔρωτα τὸ Α τὸ οὕτως ἔχειν ὥστε χαρίζεσθαι, καὶ τὸ μὴ
χαρίζεσθαι
τὸ ἐφ᾿ οὗ Γ, τὸ χαρίζεσθαι τὸ ἐφ᾿ οὗ Δ, καὶ
τὸ
μὴ τοιοῦτον εἶναι οἷον χαρίζεσθαι τὸ ἐφ᾿ οὗ Β, δῆλον
ὅτι
τὸ Α τὸ τοιοῦτον εἶναι αἱρετώτερόν ἐστιν τὸ χαρίζεσθαι.
Τὸ
ἄρα φιλεῖσθαι τῆς συνουσίας αἱρετώτερον κατὰ
τὸν
ἔρωτα. Μᾶλλον ἄρα ἔρως ἐστὶ τῆς φιλίας τοῦ συνεῖναι.
Εἰ
δὲ μάλιστα τούτου, καὶ τέλος τοῦτο. Τὸ ἄρα
συνεῖναι
οὐκ ἔστιν ὅλως τοῦ φιλεῖσθαι ἕνεκεν· καὶ γὰρ αἱ
ἄλλαι
ἐπιθυμίαι καὶ τέχναι οὕτω γίνονται.


HOME > '������������������������' in 'Aristoteles, Analytica priora, 2, 68'
716w 4.0532548427582 s