Cicero_cps5, Orationes 6, p3, 23HOME > 'praetor' in 'Cicero, Orationes 6, p3, 23'
Cicero, Orationes 6, p3, 22 <<<     >>> 24hide dictionary links

23

Dicerem fortasse, et facile et libenter dicerem, si paulo etiam longius quam finis cotidiani offici postulat L. Caecilium* pietas et fraternus amor propulisset*implorarem sensus vestros, unius cuiusque indulgentiam in suos testarer, peterem veniam errato* L. Caecili ex intimis vestris cogitationibus atque ex humanitate communi.

[65] Lex dies fuit proposita paucos, ferri coepta numquam, deposita* est in senatu. Kalendis Ianuariis cum in Capitolium nos senatum convocassemus, nihil est actum prius, et id mandatu* Sullae Q. Metellus praetor se loqui dixit Sullam illam rogationem de se nolle ferri. Ex illo tempore L. Caecilius egit de re publica* multa; agrariae legi, quae tota a me reprehensa et abiecta est, se* intercessorem fore professus* est, improbis largitionibus restitit, senatus auctoritatem numquam impedivit, ita se gessit in tribunatu ut onere deposito domestici offici nihil postea nisi de rei publicae commodis cogitarit.

[66] Atque in ipsa rogatione ne per vim quid ageretur, quis tum* nostrum Sullam aut Caecilium verebatur? nonne omnis ille terror, omnis seditionis timor atque opinio ex Autroni improbitate pendebat? Eius voces, eius minae ferebantur, eius aspectus, concursatio, stipatio, greges hominum perditorum metum nobis seditionesque* adferebant. Itaque P. Sulla hoc importunissimo cum* honoris tum etiam calamitatis socio atque comite et secundas fortunas amittere coactus est et in adversis sine ullo remedio atque adlevamento permanere.


209w 0.68962502479553 s